Ημερομηνία γέννησης του ιδρυτή του Ερυθρού Σταυρού Ερρίκου Ντυνάν. Η ιδέα προήλθε από την Εθνική Επιτροπή της Τσεχοσλοβακίας, η οποία το 1922 κήρυξε τριήμερη εκεχειρία κατά τη διάρκεια των εορτών του Πάσχα για την προώθηση της ειρήνης. Κάθε χρόνο στις 8 Μαΐου, οι δύο οργανισμοί μάς υπενθυμίζουν τις τιτάνιες προσπάθειες που καταβάλλουν σε όλο τον κόσμο για την ανακούφιση των ανθρώπων από τις αρρώστιες, τους λοιμούς, τις καταστροφές και τους πολέμους.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στα εκατομμύρια εθελοντών ανά τον κόσμο!
Το φάντασμα του 5ου Μνημονίου πλανάται πάνω από τη χώρα, φέρνοντας μειώσεις μισθών και συντάξεων, περαιτέρω φτωχοποίηση των ήδη φτωχών, και εξανδραποδισμό των μικρομεσαίων. Ταυτόχρονα, παραδίδει στην ολιγαρχία-χωρίς-σύνορα ό,τι απέμεινε από τον δημόσιο και ιδιωτικό πλούτο της χώρας (αρπακτικά ταμεία, αρπακτικές εξορυκτικές εταιρείες, αρπακτική διαπλοκή).
Στον Καιρό του Κορωνοϊού, μπροστά στο φάσμα της νέας οικονομικής κατάρρευσης και του νέου εκτροχιασμού του Χρέους, ο ενστερνισμός από τον κ. Μητσοτάκη του αιτήματος για ευρωομόλογο ήταν η «Τελευταία Μπλόφα» του. Όταν του το αρνήθηκαν, απλώς το «ξέχασε» και, έτσι, έστρωσε το δρόμο για την απάνθρωπη Νέα Λιτότητα, που θα φέρει το 5ο Μνημόνιο από τα μέσα του 2021 και για χρόνια πολλά.
Από σήμερα, όλοι οι χειρισμοί της κυβέρνησης στοχεύουν μόνο και μόνο σε εκλογική νίκη, την οποία θα προσπαθήσει να υφαρπάξει από το λαό πριν οι πολίτες συνειδητοποιήσουν τη λεηλασία που σχεδιάζει για λογαριασμό της παρασιτικής ολιγαρχίας.
Η μετά μετά-τον-κορωνοϊό εποχή απαιτεί Ενότητα κι Αγώνα. Για αυτό, το ΜέΡΑ25 καλεί τους πολίτες σε παλλαϊκή συστράτευση στη βάση συμφωνίας που περιλαμβάνει επτά σημεία:
ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ: Βέτο σε κάθε Eurogroup και Σύνοδο Κορυφής, έως ότου αναδιαρθρωθεί βαθιά το ελληνικό δημόσιο χρέος και προχωρήσει, στην πράξη, ο επιμερισμός των βαρών της Κρίσης σε πανευρωπαϊκό επίπεδο
ΚΟΚΚΙΝΑ ΔΑΝΕΙΑ: Ίδρυση Δημόσιας Εταιρείας Αναδιάρθρωσης & Διαχείρισης Ιδιωτικών Χρεών που βάζει τέλος στο σχέδιο «Ηρακλής», καταργώντας τον ζωτικό χώρο των αρπακτικών ταμείων και εξασφαλίζοντας, έτσι, τη δίκαιη προστασία της λαϊκής κατοικίας και των μικρομεσαίων
ΤΡΑΠΕΖΕΣ-ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΛΗΡΩΜΩΝ: Οι ελληνικές τράπεζες πτώχευσαν και πάλι. Αυτή τη φορά δεν θα επιτρέψουμε να τους δοθεί δημόσιο χρήμα, χωρίς: (α) την κρατικοποίησή τους και (β) το σπάσιμο του τραπεζικού μονοπωλίου στις ηλεκτρονικές πληρωμές, μέσω της ίδρυσης Δημόσιου Συστήματος Ηλεκτρονικών Πληρωμών· σύστημα που θα επιτρέπει τις δωρεάν συναλλαγές, χωρίς τραπεζική διαμεσολάβηση.
ΕΡΓΑΣΙΑ: ΚαθιέρωσηΑξιοπρεπούς Βασικού Εισοδήματος για όλους, άμεση κατάργηση του καθεστώτος των «ενοικιαζόμενων» εργαζόμενων, και Συλλογικές Συμβάσεις για όλους
ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ: Άμεση κατάργηση προπληρωμών φόρων και βαθιά κουρέματα σε φόρους νοικοκυριών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων, ιδίως όσων χτυπήθηκαν από την καραντίνα
ΤΕΛΟΣ ΣΤΙΣ ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ: Τα ορυκτά καύσιμα να μείνουν στα έγκατα της γης
ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ: Άμεση κατάργηση όλων των «κλειστών κέντρων» συγκέντρωσης των μεταναστών
Το 2010, η κοινωνία μας βρέθηκε απροετοίμαστη. Αιφνιδιάστηκαν οι πολίτες και υπέκυψαν στην ενορχηστρωμένη επίθεση της τρόικας και το όργανο βασανισμού της, το 1ο Μνημόνιο.
Το 2020 πια γνωρίζουμε. Αυτή τη φορά «άγνοια» δεν συγχωρείται. Οφείλουμε εγκαίρως να προετοιμάσουμε, ενωμένοι, τον αγώνα για την αποτροπή του 5ου Μνημονίου.
Πριν 134 χρόνια στο μακρινό 1886 τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας ωράριο εργασίας στις 8 ώρες και καλύτερες συνθήκες εργασίας.
Δύο αιώνας μετά και ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία όλα τα εργατικά δικαιώματα έχουν καταπατηθεί βάναυσα. Το δικαίωμα του πολίτη να εργάζεται με ανθρώπινες συνθήκες έχει πάει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Δικαιώματα που είχαν κερδηθεί με αιματηρούς αγώνες διαλύθηκαν κάτω από τον οδοστρωτήρα ενός “εικονικού χρέους”. Ενός χρέους που δημιουργήθηκε από την απληστία των “αγορών”. Οι οποίες αγορές δεν είναι τίποτα παραπάνω από τα μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Βασικές έννοιες στον δημόσιο διάλογο όπως πολίτης, εργάτης, δικαιώματα κλπ έχουν αντικατασταθεί από δανειστής , χρέος , καταναλωτής κλπ. Ζούμε μια συνεχόμενη διολίσθηση με πρόσχημα το “χρέος”. Ένα χρέος ανύπαρκτο που μας το φορτώθηκε άδικα. Ένα χρέος το οποίο δεν ελέγχθηκε ποτέ. Ένα χρέος που μας έβαλε σε αυτό που εμείς στο ΜέΡΑ25 λέμε Χρεοδουλοπαροικία.
Χρεοδουλοπαροικία γιατί πλέον δεν υπάρχουν πολίτες αλλά μόνο “δανειζόμενοι”.
Χρεοδουλοπαροικία γιατί πλέον δεν υπάρχει σύνταγμα αλλά μόνο “μνημόνιο”
Χρεοδουλοπαροικία γιατί πλέον δεν υπάρχει πολιτεία αλλά μόνο “δανειστές”
Δυστυχώς ή ευτυχώς η ιστορία επαναλαμβάνετε. Το ραντεβού με την ιστορία δεν μπορεί να το αποφύγει κανείς. Οι συνθήκες ωριμάζουν. Η γενιά μας θα καλεστεί σύντομα να επιλέξει αν θα συνεχίσει το ακολουθεί τον δρόμο που εμβαθύνει στις απώλειες εργατικών-πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων οδηγώντας μας σε ένα μετά-καπιταλιστικό περιβάλλον που όλα θα είναι πλήρως ελεγχόμενα . Το λεγόμενο δόγμα ΤΙΝΑ (There Is No Alternative ) Δεν υπάρχει άλλος δρόμος δηλαδή.
Ή μέσω της ανυπακοής θα επιλέξει ότι δεν υπάρχουν μονόδρομοι, υπάρχουν και άλλες λύσεις. Μέσω της ανυπακοής θα βάλει φρένο στις παράλογες αποφάσεις των “αγορών” που οδηγούν σε μια τεράστια φυλακή χρέους όλη την ανθρωπότητα. Μέσω της ανυπακοής θα διεκδίκηση πάλι ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. Μέσω της ανυπακοής θα διεκδίκηση καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας σε νέους τομείς που θα έχουν σχέσει π.χ με την ποιότητα ζωής (περιβάλλον).
Πρέπει να κοιτάμε πίσω (1886) για να πάμε μπροστά. Τίποτα δεν χαρίστηκε ποτέ. Το μήνυμα της ρεαλιστικής ανυπακοής είναι διαχρονικός επίκαιρο.
Αυτές τις μέρες είμαστε όλοι σαν ναυαγοί, που υποχωρούν κάτω από ένα τεράστιο κύμα, την πανδημία COVID-19. Το εν λόγω κύμα είναι η πανδημία που προκαλείται από τον ιό SARS-CoV-2 και τη θανατηφόρα ασθένεια που μπορεί να προκαλέσει, COVID-19.
Τους τελευταίους δύο μήνες, από τότε που οι επιδημιολόγοι έπεισαν τους πολιτικούς να πάρουν την απειλή του COVID-19 πιο σοβαρά από το συνηθισμένο χειμερινό κύμα της γρίπης, έχουμε γοητευτεί από κυματοειδείς εικόνες: γραφικές παραστάσεις που απεικονίζουν την πρώιμη, εκθετική ανάπτυξη λοιμώξεων και τους θανάτους και στη συνέχεια την ισοπέδωση της καμπύλης καθώς ασκούμε τις οδηγίες της πολιτικής προστασίας κρατώντας κοινωνικές αποστάσεις και εφαρμόζοντας οικονομικούς αποκλεισμούς.
Στην ιστορία, όλες οι μεγάλες πανδημίες έχουν έρθει σε κύματα, συμπεριλαμβανομένου του Μαύρου Θανάτου της πνευμονικής πανώλης τον 14ο αιώνα και της ευλογιάς τον 18ο αιώνα. Η πρώτη καταγεγραμμένη επιδημία πανώλης – τον 5ο αιώνα π.Χ. Αθήνα – είχε τρία κύματα: το 430, το 429 και το 427-26.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, το δεύτερο κύμα ήταν χειρότερο από το πρώτο. Πάρτε τη μεγάλη γρίπη του 1918-19. Το πρώτο καταγεγραμμένο ξέσπασμα ήταν σε μια στρατιωτική βάση του Κάνσας, στο Camp Funston, τον Μάρτιο του 1918. Αλλά η παγκόσμια κορύφωση της θνησιμότητας ήταν στο δεύτερο κύμα του Οκτωβρίου και του Νοεμβρίου. Ένα τρίτο κύμα επηρέασε ορισμένες περιοχές του κόσμου στις αρχές του 1919, κυρίως την Αγγλία και την Ουαλία και την Αυστραλία.
Ο κύριος λόγος να περιμένουμε ένα δεύτερο κύμα COVID-19 το 2020 είναι ότι δεν είμαστε πουθενά κοντά στην λεγώμενη “ανοσία της αγέλης”. Και, όπως έχουμε παρατηρήσει, μάλλον απέχουμε πολύ από το εμβόλιο. Ακόμα και στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, το μεγαλύτερο μέρος της Βόρειας Αμερικής, το ποσοστό μόλυνσης είναι λίγο υψηλότερο από 21%, σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες μελέτες. Καθώς τα μέτρα αποτροπής εξάπλωσης του ιού χαλαρώνουν και οι άνθρωποι επιστρέφουν στη δουλειά και στο σχολείο, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα βλέπουμε αυξανόμενες λοιμώξεις και θανάτους από τον COVID-19.
Πράγματι, ήδη βλέπουμε σημάδια αναθέρμανσης σε ορισμένα μέρη της Ασίας, ιδίως στη Σιγκαπούρη και τη βόρεια Κίνα.
Η μόνη πραγματική συζήτηση είναι ο βαθμός στον οποίο ο ζεστός καιρός θα εμποδίσει τη μετάδοση στο βόρειο ημισφαίριο. Ήδη υπάρχουν πολλές ακαδημαϊκές εργασίες σχετικά με αυτό το θέμα. Μαθαίνουμε ότι αυτός ο ιός εξαπλώνεται ταχύτερα σε εσωτερικούς χώρους, σε περιορισμένους χώρους όπως μετρό, εστιατόρια και νοσοκομεία. Ως εκ τούτου, παρόλο που τα μέτρα χαλαρώνουν θα κάνουμε καιρό για να απολάυσουμε το αγαπημένο μας ποτό σε ένα μπαρ ή να πάμε παρέα με τους φίλους μας στο γήπεδο.
Ο φόβος για ένα δεύτερο κύμα (μια απότομη αύξηση των θανάτων) μαζί με την ύφεση που ούτως η άλλως είναι νομοτελειακά η μόνη σταθερά στην εξίσωση , σημαίνει ότι θα πρέπει να συνηθίσουμε σε μια νέα πραγματικότητα, την μετά κοροναϊό εποχή.
