Tag: Παναγιώτης Διαμαντόπουλος

Posted on

Η αλήθεια πίσω από την «ανάπτυξη» – Όταν η εργασία τιμωρείται

Η πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ για τη φορολόγηση της εργασίας στην Ελλάδα δεν αφήνει κανένα περιθώριο για ωραιοποιήσεις. Πίσω από τις κυβερνητικές δηλώσεις περί «σταθερότητας» και «ανάπτυξης», αποκαλύπτεται μια σκληρή πραγματικότητα: στην Ελλάδα, η εργασία συνεχίζει να τιμωρείται.

Ας δούμε τα δεδομένα.

Η λεγόμενη «φορολογική σφήνα» – δηλαδή το σύνολο των φόρων και εισφορών που επιβαρύνουν την εργασία – φτάνει το 39,3% για έναν μέσο εργαζόμενο. Την ίδια στιγμή, ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ είναι 35,1%. Με απλά λόγια: ο Έλληνας εργαζόμενος πληρώνει σημαντικά περισσότερο από τον μέσο πολίτη των ανεπτυγμένων χωρών για να δουλεύει.

Και αν νομίζει κανείς ότι η κατάσταση βελτιώνεται με τα χρόνια, η πραγματικότητα τον διαψεύδει. Από το 2000 μέχρι το 2025, η φορολογική επιβάρυνση στην εργασία στην Ελλάδα αυξήθηκε, ενώ στον υπόλοιπο ΟΟΣΑ μειώθηκε. Δηλαδή, την ώρα που οι άλλες χώρες ελαφρύνουν τους εργαζόμενους, η Ελλάδα κάνει το αντίθετο.

Ακόμα πιο αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία για τις οικογένειες. Ένα παντρεμένο ζευγάρι με δύο παιδιά αντιμετωπίζει τον 4ο υψηλότερο φορολογικό σφήνα στον ΟΟΣΑ (37,5%), όταν ο μέσος όρος είναι μόλις 26,2%. Και εδώ προκύπτει το εξής εξοργιστικό: η μείωση της επιβάρυνσης λόγω παιδιών στην Ελλάδα είναι μόλις 1,9 ποσοστιαίες μονάδες, όταν στον ΟΟΣΑ φτάνει τις 8,9.

Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Ότι το ελληνικό κράτος όχι μόνο δεν στηρίζει την οικογένεια, αλλά την αφήνει να σηκώνει ένα δυσανάλογο βάρος.

Και ας μιλήσουμε καθαρά: αυτή δεν είναι «ουδέτερη» οικονομική πολιτική. Είναι επιλογή.

Είναι επιλογή να βασίζεται το κράτος στη βαριά φορολόγηση της εργασίας αντί να χτυπά τη φοροδιαφυγή και τις μεγάλες ανισότητες. Είναι επιλογή να επιβαρύνονται οι μισθωτοί και οι μικρομεσαίοι, ενώ το παραγωγικό μοντέλο της χώρας παραμένει στρεβλό και εξαρτημένο.

Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο ζοφερή αν δούμε τι μένει τελικά στην τσέπη του εργαζόμενου. Ένας μέσος εργαζόμενος κρατά μόλις το 73,9% του μισθού του μετά από φόρους και εισφορές – λιγότερο από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ. Για οικογένειες με παιδιά, η διαφορά είναι ακόμη πιο δραματική.

Πώς μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη όταν η εργασία αποθαρρύνεται;
Πώς μπορεί να υπάρξει δημογραφική πολιτική όταν οι οικογένειες τιμωρούνται;
Πώς μπορεί να υπάρξει κοινωνική δικαιοσύνη όταν το βάρος πέφτει πάντα στους ίδιους;

Η απάντηση είναι απλή: δεν μπορεί.

Η κυβέρνηση οφείλει να σταματήσει την επικοινωνιακή διαχείριση και να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα. Η Ελλάδα δεν πάσχει από έλλειψη φόρων – πάσχει από λάθος κατανομή τους.

Μια πραγματικά δίκαιη οικονομική πολιτική θα ξεκινούσε από την αποφόρτιση της εργασίας, την ουσιαστική στήριξη της οικογένειας και τη μετατόπιση του βάρους εκεί που πραγματικά υπάρχει πλούτος.

Μέχρι τότε, κάθε αφήγημα περί «ανάπτυξης για όλους» θα παραμένει αυτό που ήδη είναι: ένα αφήγημα χωρίς αντίκρισμα.

Posted on

Προς μια οικονομία τεχνοφεουδαρχίας

Το Μεσοπρόθεσμο καταρρίπτει το αφήγημα της ανάπτυξης: Προς μια οικονομία τεχνοφεουδαρχίας;

Η μείωση των δημοσίων υπαλλήλων και η δημοσιονομική πειθαρχία αποκαλύπτουν μια διαφορετική πραγματικότητα πίσω από την «ανάπτυξη» — και θέτουν το πραγματικό δίλημμα των επερχόμενων εκλογών.

Η «ανάπτυξη» ως αφήγημα

Τα τελευταία χρόνια, η έννοια της ανάπτυξης κυριαρχεί στον δημόσιο λόγο. Παρουσιάζεται ως απόδειξη επιτυχίας, ως ένδειξη σταθερότητας, ως σημάδι ότι η ελληνική οικονομία έχει αφήσει πίσω της την κρίση. Ωστόσο, όταν εξετάζουμε τις πραγματικές πολιτικές που εφαρμόζονται, η εικόνα αυτή αρχίζει να ραγίζει. Το Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής στρατηγικής δεν επιβεβαιώνει το αφήγημα της ανάπτυξης. Το αμφισβητεί ευθέως.

Η πραγματικότητα των αριθμών

Η πρόβλεψη για μείωση κατά 5% των δημοσίων υπαλλήλων αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα. Δεν πρόκειται απλώς για έναν αριθμό. Πρόκειται για μια πολιτική κατεύθυνση:

•             περιορισμός του κράτους,

•             συγκράτηση δαπανών,

•             διατήρηση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων.

Αυτές οι επιλογές δεν συνάδουν με ένα μοντέλο δυναμικής και συμπεριληπτικής ανάπτυξης. Αντίθετα, παραπέμπουν σε ένα πλαίσιο διαρκούς προσαρμογής και πειθαρχίας. Από την ανάπτυξη στη συρρίκνωση. Η μείωση του ανθρώπινου δυναμικού στο Δημόσιο δεν είναι ουδέτερη.  Σημαίνει:

•             λιγότερη δυνατότητα παροχής υπηρεσιών,

•             μεγαλύτερη πίεση σε κρίσιμους τομείς όπως η υγεία και η παιδεία,

•             μεταφορά κόστους από το κράτος στον πολίτη.

Με άλλα λόγια, η ανάγκη δεν εξαφανίζεται — απλώς αλλάζει φορέα. Και κάπως έτσι, η «ανάπτυξη» μετατρέπεται σε μια έννοια αποκομμένη από την καθημερινότητα της κοινωνίας.

Το μοντέλο του τεχνοφεουδαλισμού

Αυτό που αναδύεται δεν είναι απλώς μια αυστηρή δημοσιονομική πολιτική. Είναι ένα διαφορετικό οικονομικό μοντέλο. Ένα μοντέλο όπου:

•             η ισχύς συγκεντρώνεται σε λίγους,

•             το κράτος αποσύρεται από βασικές λειτουργίες,

•             και ο πολίτης καλείται να καλύψει τα κενά.

Αυτό το μοντέλο περιγράφεται όλο και συχνότερα ως τεχνοφεουδαλισμός ή τεχνοφεουδαρχία

Δεν είναι μια αφηρημένη έννοια. Είναι η πρακτική μετάβαση σε μια οικονομία όπου η ανάπτυξη δεν διαχέεται — συγκεντρώνεται.

Εκλογές: το πραγματικό δίλημμα

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι επερχόμενες εκλογές αποκτούν ιδιαίτερη σημασία. Το διακύβευμα δεν είναι απλώς ποιος θα διαχειριστεί την οικονομία. Είναι ποιο μοντέλο οικονομίας θα ακολουθηθεί. Το ερώτημα είναι σαφές:

•             Θα συνεχίσουμε σε μια πολιτική που βασίζεται στη συρρίκνωση του κράτους και τη μεταφορά βαρών στην κοινωνία;

•             ή θα αναζητήσουμε ένα διαφορετικό μοντέλο που επενδύει στον άνθρωπο και ενισχύει τη συλλογική ευημερία;

Η ανάγκη για μια ανθρωποκεντρική οικονομία

Η πραγματική ανάπτυξη δεν μπορεί να περιορίζεται σε δείκτες και ποσοστά. Αφορά:

•             την ποιότητα ζωής,

•             την κοινωνική συνοχή,

•             την πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες.

Μια ανθρωποκεντρική οικονομία δεν αντιμετωπίζει το κράτος ως βάρος, αλλά ως εργαλείο ισορροπίας και προστασίας. Δεν μειώνει τον άνθρωπο για να βελτιώσει τους αριθμούς. Βελτιώνει τους αριθμούς επενδύοντας στον άνθρωπο.

Ένα ευρύτερο πλαίσιο

Όπως αναλύεται και στο The Conscious Code: AI’s Journey into Human Society, η μετάβαση των οικονομιών σε πιο συγκεντρωτικά μοντέλα ισχύος δεν είναι τυχαία. Συνδέεται με την τεχνολογία, τη συγκέντρωση δεδομένων και τη μεταβολή των σχέσεων μεταξύ κράτους, αγοράς και κοινωνίας. Η οικονομική πολιτική που αποτυπώνεται στο Μεσοπρόθεσμο εντάσσεται σε αυτή τη μεγαλύτερη εικόνα.

Συμπέρασμα

Το Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δεν αποτελεί επιβεβαίωση της ανάπτυξης. Αποτελεί ένδειξη μιας διαφορετικής πορείας. Μιας πορείας που απομακρύνεται από την κοινωνική ενίσχυση και κινείται προς τη δημοσιονομική προσαρμογή και τη συγκέντρωση ισχύος. Και αυτό είναι που τελικά θα κριθεί στην κάλπη.

Γιατί το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει ανάπτυξη.

Αλλά:

❗ ποιον αφορά

❗ και ποιος πληρώνει το τίμημά της

Posted on

Ψηφιακό ευρώ

Επειδή πολύς λόγος γίνεται για το ψηφιακό ευρώ και την έλευση του το 2029 και τα “οφέλη του” για το καλό μας πάντα, δείτε τι γίνεται στην Κίνα όπου χιλιάδες νέοι Κινέζοι μένουν άστεγοι, επειδή έχουν μπει στη Μαύρη Λίστα του Συστήματος Κοινωνικής Εμπιστοσύνης.

Μόλις μπεις στη μαύρη λίστα, το ψηφιακό πορτοφόλι WeChat σου απαγορεύει αμέσως να ξοδέψεις τα δικά σου ψηφιακά χρήματα, ή να λάβεις μισθό. Έτσι μένεις άστεγος

Προσεχώς και εδώ….

Posted on

Ζήτω το Χρηματιστήριο Ενέργειας

Δήλωση του Γραμματέα του ΜέΡΑ25, Γιάνη Βαρουφάκη:

Σήμερα, η μεγαβατώρα στην Ελλάδα χρεώνεται €144. Στην Ισπανία €37. Στη Γαλλία €58 ευρώ. Στη Βρετανία και στη Γερμανία €96 και €98 ευρώ αντίστοιχα.

Ζήτω το Χρηματιστήριο Ενέργειας που μας κληροδότησε ο κ. Τσίπρας και, σήμερα, διαχειρίζεται η «Μητσοτάκης ΑΕ».

Posted on

Εύχομαι η αγάπη και η χαρά να φωλιάσει στις καρδιές των ανθρώπων και να τις ζεστάνει, προσθέτοντας μια νότα ευτυχίας στη δύσκολη καθημερινότητα αυτής της εποχής. Χρόνια πολλά!!!

Posted on

Ο προϋπολογισμός της κυβέρνησης είναι τοξικός και ταξικός

Η κυβέρνηση παρουσιάζει έναν ταξικό προϋπολογισμό για το 2026 που επιβεβαιώνει για ακόμη μία φορά τη μη βιωσιμότητα της χώρας. Κάθε στοιχείο του προϋπολογισμού συνηγορεί στην τοξικότητα μιας οικονομικής πολιτικής στην οποία οι πολλοί πρέπει να θυσιάζουν βασικές ανάγκες, την ίδια ώρα που το μεγάλο κεφάλαιο δεν θυσιάζει τίποτα.

Με τα δεδομένα που επικυρώνει ο προϋπολογισμός, σήμερα:

  • Οι εισφορές των μισθωτών προς το κράτος, εξακολουθούν να ξεπερνούν εκείνες των εργοδοτών.
  • Η φορολογία συνεχίζει να στηρίζεται εγκληματικά στους έμμεσους φόρους (ΦΠΑ και ειδικοί φόροι) και η φορολογία της κατανάλωσης πλήττει δυσανάλογα τα χαμηλά και τα μεσαία στρώματα έναντι του μεγάλου κεφαλαίου και αποτελεί το 50% των φορολογικών εσόδων.
  • Παραμένει η πολιτική λιτότητας, με τα κρατικά έσοδα να αυξάνουν και τις κρατικές δαπάνες να μειώνονται, με περικοπές σε επιδόματα στέγης, πρόνοια, αγροτικές ενισχύσεις και οικογενειακά επιδόματα.

Σε όλα αυτά ας προστεθεί ότι η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της ΕΕ στην οποία τα πραγματικά εισοδήματα συνεχίζουν να πέφτουν μετά το 2021, ενώ παρά το γεγονός ότι είμαστε η χώρα με τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη στην ΕΕ συνεχίζουμε να πληρώνουμε πιο ακριβά από όλους την ενέργεια, τις τηλεπικοινωνίες και τα βασικά αγαθά.

Αυτή είναι η τοξική, ταξική ιδεολογία και αυτού του Κρατικού Προϋπολογισμού.

Ως ΜέΡΑ25 τον απορρίπτουμε συνολικά και στεκόμαστε στο πλευρό των κινητοποιήσεων που έχουν κηρύξει τα συνδικάτα.

Ένας δρόμος υπάρχει για να ανασάνουν οι πολλοί: η απομάκρυνση από την εξουσία των πολιτικών εκπροσώπων της ολιγαρχίας.

Posted on

Τα βουνά δεν είναι πεδίο κερδοφορίας

Η 11η Δεκεμβρίου είναι χαρακτηρισμένη ως Παγκόσμια Ημέρα Βουνών. Ο χαρακτηρισμός αυτός έρχεται σε αναντιστοιχία με το επίσημο κράτος και τις ανούσιες ημερίδες για την προστασία της φύσης, την ώρα που τα κυβερνητικά σχέδια συντελούν στην καταστροφή, την αποψίλωση, την υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος.

Απ’ την πιο απρόσιτη βουνοκορφή μέχρι το μητροπολιτικό κέντρο των πόλεων, κοινός παρονομαστής είναι η επίθεση στη φύση και το περιβάλλον. Είτε είναι αιολικά πάρκα παντού και χωρίς σχέδιο, είτε φωτοβολταϊκά σε παραγωγική γη, είτε τσιμεντοποίηση και μπάζωμα, είτε το gentrification, τις δήθεν αστικές αναπλάσεις δηλαδή σε υποβαθμισμένες περιοχές, με σκοπό την υπερσυγκέντρωση της ιδιοκτησίας σε κτηματομεσιτικά κεφάλαια.

Τα τελευταία χρόνια, και ειδικά τα χρόνια της κρίσης, πόλεις και χωριά της επαρχίας ήρθαν αντιμέτωπα με τη μετανάστευση των κατοίκων τους για να αναζητήσουν ευκαιρίες για τη ζωή τους σε άλλα μέρη, και την εκμετάλλευση βουνών και φύσης από εταιρείες και επενδυτές. Ο πρωτογενής τομέας υποβαθμίστηκε, , η τουριστική βιομηχανία επεκτάθηκε , ο αγροτικός κόσμος συρρικνώθηκε , οι άνθρωποι στην περιφέρεια αποξενώθηκαν όλο και περισσότερο από τη φύση.

Απέναντι στις λυσσαλέες επιθέσεις επιχειρήσεων και κράτους, οφείλουμε να χτίσουμε τον συλλογικό μας αγώνα. Υπάρχουν δεκάδες παραδείγματα κινημάτων που πέτυχαν νίκες και εμπόδισαν τα σχέδια βανδαλισμού της φύσης, αλλά και εκατοντάδες αντιπαραδείγματα για το πώς μπορεί να αξιοποιηθεί και να αναδειχθεί διαφορετικά ο φυσικός πλούτος της γης.

Από τις πρωτοβουλίες για βουνά χωρίς αιολικά πάρκα και τα κινήματα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού, από τους αγώνες για ελεύθερες παραλίες και το κίνημα ενάντια στην καύση απορριμμάτων μέχρι τα τοπικά κινήματα για την υπεράσπιση του δημόσιου χώρου και το διεθνές μαθητικό κίνημα για τη σωτηρία του πλανήτη, όλες αυτές οι μάχες έφεραν αποτελέσματα και ανέδειξαν στο δημόσιο διάλογο προτάσεις για έναν καλύτερο κόσμο. Πάνω σε αυτόν τον δρόμο οφείλουμε να δημιουργήσουμε τον δικό μας κόσμο με δικαιοσύνη και αλληλεγγύη.

Την Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου, συλλογικότητες απ’ όλη την Ελλάδα καλούν όλες και όλους, στη μεγάλη πανελλαδική κινητοποίηση για την υπεράσπιση των βουνών, των δασών, των λιμνών και των ποταμών, από τα καταστροφικά σχέδια του ενεργειακού λόμπι, στις 7:00μμ, στο Θησείο.

Ως ΜέΡΑ25 στηρίζουμε και συμμετέχουμε στον αγώνα αυτόν, που είναι μάχη για την ίδια μας τη ζωή.

Posted on

Να ακουστεί ξανά το σφύριγμα του τρένου στην Πελοπόννησο

Η Πελοπόννησος διεκδικεί πίσω το τρένο της. Το πιο φτηνό, το πιο οικολογικό, το πιο δίκαιο μέσο μεταφοράς για μια ολόκληρη περιοχή που έχει αφεθεί εδώ και δεκαετίες στην τύχη της.

Το δίκτυο που κάποτε ένωνε πόλεις, λιμάνια και ανθρώπους σήμερα παραμένει εγκαταλειμμένο.

Η πλήρης επαναλειτουργία του σιδηροδρομικού δικτύου της Πελοποννήσου δεν είναι νοσταλγία για άλλες εποχές. Είναι αναπτυξιακή και κοινωνική αναγκαιότητα. Από την Κόρινθο έως την Καλαμάτα και από το Άργος έως τον Πύργο και την Πάτρα, ένα σύγχρονο τρένο μπορεί να υποστηρίξει καθημερινές μετακινήσεις, τουρισμό, εμπορευματική διακίνηση, μικρές επιχειρήσεις και τοπικές κοινωνίες που σήμερα μένουν αποκομμένες.

Σε όλη την Ευρώπη, ο σιδηρόδρομος αναπτύσσεται δυναμικά ως το βασικό μέσο βιώσιμων μετακινήσεων. Μόνο στην Ελλάδα συντελείται η πλήρης απαξίωσή του με σκέψεις ακόμα και για οριστική καταστροφή του δικτύου και μετατροπή του σε… ποδηλατόδρομο (όπως προτάθηκε για τη γραμμή Κόρινθος – Άργος – Ναύπλιο).

Oπου προωθείται η όποια επανασύνδεση, αυτή αφορά σταθερά “ιδιωτικούς σπόνσορες”, σχεδιάζεται και εκπονείται σε βάρος των πόλεων και των πολιτών, με χαρακτηριστικότερες τις μηχανορραφίες και τις υπαναχωρήσεις για την μη χρηματοδότηση της υπόγειας διέλευσης μέσα από την Πάτρα, που έτσι θα διχοτομήσει την πόλη.

Το τρένο είναι δημόσιο αγαθό. Και είναι το μόνο που μπορεί να ενώσει ξανά την Πελοπόννησο χωρίς να πνίγει τις πόλεις και τους δρόμους στα καυσαέρια.

Η τραγωδία των Τεμπών αποκάλυψε με τον πιο ωμό τρόπο τι σημαίνει ιδιωτικοποίηση, απαξίωση και εγκατάλειψη δημόσιων υποδομών. Ανέδειξε, με αίμα, την εγκληματική επιλογή όλων των κυβερνήσεων να αφήσουν το σιδηροδρομικό δίκτυο να ρημάζει, να ξεπουλιέται, να παραδίδεται σε εταιρείες που λογαριάζουν μόνο το κέρδος.

Εδώ, στην Πελοπόννησο, βλέπουμε την ίδια νοοτροπία: οτιδήποτε δεν φέρνει άμεσο κέρδος για ιδιώτες θεωρείται «περιττό». Έτσι έφτασαν να οραματίζονται ποδηλατοδρόμους αντί για γραμμές, προς τέρψιν “εναλλακτικών” τουριστών και δίμετρα τοιχία από μπετόν μέσα στο κέντρο της τρίτης μεγαλύτερης πόλης της χώρας χάριν εργολαβικής ευκολίας. Λες και η φτηνή και ασφαλής μετακίνηση είναι πολυτέλεια.

Το ΜέΡΑ25 καλεί την κυβέρνηση

– Nα σταματήσει άμεσα κάθε σχέδιο εκποίησης ή μετατροπής του δικτύου.
– Να προχωρήσει σε πλήρη καταγραφή, συντήρηση και αναβάθμιση των γραμμών.
– Να δεσμευτεί για την επαναλειτουργία των βασικών αξόνων της Πελοποννήσου με όρους ανθρώπινους, υπέρ των πόλεων και των πολιτών.
– Να παρουσιάσει χρονοδιάγραμμα, χρηματοδότηση, τεχνικό σχεδιασμό και πραγματική διαβούλευση με τις τοπικές κοινωνίες.

Η Πελοπόννησος αξίζει τρένο. Αξίζει πρόσβαση, σύνδεση, καθαρή μετακίνηση. Αξίζει ζωή.

Το ΜέΡΑ25 θα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή, μαζί με τους πολίτες και τους φορείς που αγωνίζονται για να ξανακουστεί το σφύριγμα του τρένου σε όλη την Πελοπόννησο.

#ΜέΡΑ25 #Πάτρα #Τρένο #Πελοπόννησος

Posted on

Οι αγρότες έχουν δίκιο να εξεγείρονται!

Το ΜέΡΑ25 στηρίζει τις κινητοποιήσεις στα μπλόκα μέχρι την ικανοποίηση των δίκαιων αγροτικών αιτημάτων

Το ΜέΡΑ25 εκφράζει την ανεπιφύλακτη στήριξή του στις κινητοποιήσεις των αγροτών και στα μπλόκα που είναι η μορφή που οι ίδιοι επέλεξαν για να διεκδικήσουν τα δίκαια αιτήματά τους.

  • Όταν η αγορά τροφίμων λειτουργεί με όρους καρτέλ των σουπερμάρκετ και των μεσαζόντων που η κυβέρνηση χαϊδεύει,
  • Όταν η αγορά ενέργειας λειτουργεί κι αυτή με όρους καρτέλ που αυτή και η προηγούμενη κυβέρνηση υπηρετούν πιστά,
  • Όταν τα σπίτια και τα χωράφια τους είναι υποθηκευμένα σε σκοτεινά funds μετά το σκανδαλώδες ξεπούλημα της Αγροτικής Τράπεζας,
  • Όταν ολόκληρος ο κλάδος της κτηνοτροφίας οδηγείται στον αφανισμό και η κυβέρνηση αρνείται να εμβολιάσει, να αποζημιώσει, να ενισχύσει,
  • Όταν παραγωγική γη προορίζεται για τους ολιγάρχες των φωτοβολταϊκών,
  • Όταν ακόμα και το νερό που απαιτείται για το πότισμα προορίζεται για να γίνει το επόμενο πεδίο κερδοσκοπίας,

Τότε ο αγροτικός κόσμος έχει δίκιο να εξεγείρεται. Έχει δίκιο να μην ανέχεται άλλη συγκάλυψη και να βγαίνει στον δρόμο, έχοντας στο πλευρό του την κοινωνία.

Γιατί η κοινωνία και οι αγρότες ξέρουν ότι η κυβέρνηση ευθύνεται για την τραγική κατάσταση της γεωργίας και της κτηνοτροφίας και για την ακρίβεια που χτυπάει παραγωγούς και καταναλωτές με μοναδικό κερδισμένο τα καρτέλ.

Και για αυτό η κυβέρνηση είναι αυτή που ευθύνεται και για τους δρόμους που κλείνουν.

Ο πρωθυπουργός, τρομαγμένος από τη δυναμική αυτού του αγώνα, έσπευσε στο «κυριακάτικό κήρυγμα» που συνηθίζει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να δώσει αόριστες υποσχέσεις ότι θα δοθούν επιδοτήσεις, χωρίς να δεσμευτεί σε τίποτα και χωρίς φυσικά να πει μισή κουβέντα για το όργιο διαφθοράς και σπατάλης που η ίδια δημιούργησε στην πλάτη των πραγματικών αγροτών.

Ως ΜέΡΑ25 δηλώνουμε ότι οι άνθρωποι που παράγουν τον πλούτο αυτής της χώρας δεν θα αφεθούν βορά στα συμφέροντα των τραπεζών, των ολιγαρχών και των γαλάζιων ακρίδων.

Ο αγώνας για διατροφική ποιότητα και αυτάρκεια, για στήριξη της ζωής και της κοινωνίας, είναι κοινός στην πόλη και στην ύπαιθρο.

Όλες και όλοι στα μπλόκα μέχρι την ικανοποίηση των αιτημάτων των αγροτών!

Posted on

Η μέρα ΟΧΙ δεν είναι μια ανάμνηση, είναι μια αποστολή

Ημέρα ιστορικής μνήμης και έναρξης της αντίστασης στην μπότα του κατακτητή η επέτειος του «ΟΧΙ»!

Η μέρα αυτή δεν είναι μια ανάμνηση, είναι μια αποστολή

Είναι το θάρρος να λες ΟΧΙ όταν όλος ο κόσμος απαιτεί τη σιωπή μας.

Είναι η ακλόνητη πεποίθηση να υπερασπιζόμαστε το σωστό, ακόμα και όταν αυτό μας κοστίζει κάτι.

Τιμή και δόξα σε όλους τους Έλληνες που έπεσαν ηρωικώς μαχόμενοι!!

🇬🇷

Χρόνια πολλά σε όλους τους Έλληνες