Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ας αναλογιστούμε ποια από τα παρακάτω δεν έχουν καταπατηθεί με την εργαλειοποίηση του κορωνοϊού από τις εκάστοτε “εξουσίες”….
Άρθρο 1 – Ελευθερία και Ισότητα στα Δικαιώματα Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα. Είναι προικισμένοι με λογική και συνείδηση, και οφείλουν να συμπεριφέρονται μεταξύ τους με πνεύμα αδελφοσύνης.
Άρθρο 2 – Το δικαίωμα για δίκαιη και ίση μεταχείριση Κάθε άνθρωπος δικαιούται να επικαλείται όλα τα δικαιώματα και όλες τις ελευθερίες που προκηρύσσει η παρούσα Διακήρυξη, χωρίς καμία απολύτως διάκριση, ειδικότερα ως προς τη φυλή, το χρώμα, το φύλο, τη γλώσσα, τις θρησκείες, τις πολιτικές ή οποιεσδήποτε άλλες πεποιθήσεις, την εθνική ή κοινωνική καταγωγή, την περιουσία, τη γέννηση ή οποιαδήποτε άλλη κατάσταση. Δεν θα μπορεί ακόμα να γίνεται καμία διάκριση εξαιτίας του πολιτικού, νομικού ή διεθνούς καθεστώτος της χώρας από την οποία προέρχεται κανείς, είτε πρόκειται για χώρα ή εδαφική περιοχή ανεξάρτητη, υπό κηδεμονία ή υπεξουσία, ή που βρίσκεται υπό οποιονδήποτε άλλον περιορισμό κυριαρχίας.
Άρθρο 3 – Το δικαίωμα στη ζωή Κάθε άτομο έχει δικαίωμα στη ζωή, την ελευθερία και την προσωπική του ασφάλεια.
Άρθρο 4 – Απαγόρευση της δουλείας Κανείς δεν επιτρέπεται να ζει υπό καθεστώς δουλείας, ολικής ή μερικής. Η δουλεία και το δουλεμπόριο υπό οποιαδήποτε μορφή απαγορεύονται.
Άρθρο 5 – Η απαγόρευση των βασανιστηρίων Κανείς δεν επιτρέπεται να υποβάλλεται σε βασανιστήρια ούτε σε ποινή ή μεταχείριση σκληρή, απάνθρωπη ή ταπεινωτική.
Άρθρο 6 – Το δικαίωμα στην αναγνώριση της νομικής προσωπικότητας Καθένας, όπου και αν βρίσκεται, έχει δικαίωμα στην αναγνώριση της νομικής του προσωπικότητας.
Άρθρο 7 – Το δικαίωμα της ισότητας απέναντι στον νόμο Όλοι είναι ίσοι απέναντι στον νόμο και έχουν δικαίωμα σε ίση προστασία του νόμου, χωρίς καμία απολύτως διάκριση. Όλοι έχουν δικαίωμα σε ίση προστασία από κάθε διάκριση που θα παραβίαζε την παρούσα Διακήρυξη και από κάθε πρόκληση για μια τέτοια δυσμενή διάκριση.
Άρθρο 8 – Το δικαίωμα της νομικής προστασίας Καθένας έχει δικαίωμα να ασκεί αποτελεσματικά ένδικα μέσα στα αρμόδια εθνικά δικαστήρια κατά των πράξεων που παραβιάζουν τα θεμελιακά δικαιώματα τα οποία του αναγνωρίζουν το Σύνταγμα και ο νόμος.
Άρθρο 9 – Το δικαίωμα στην προσωπική ασφάλεια Κανείς δεν μπορεί να συλλαμβάνεται, να κρατείται ή να εξορίζεται αυθαίρετα.
Άρθρο 10 – Το δικαίωμα για δίκαιη δίκη Καθένας έχει δικαίωμα, με πλήρη ισότητα, να εκδικάζεται η υπόθεσή του δίκαια και δημόσια, από δικαστήριο ανεξάρτητο και αμερόληπτο, που θα αποφασίσει είτε για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του είτε, σε περίπτωση ποινικής διαδικασίας, για το βάσιμο της κατηγορίας που στρέφεται εναντίον του.
Άρθρο 11 – Η εξασφάλιση αμερόληπτης δικαστικής κρίσης
Κάθε κατηγορούμενος για ποινικό αδίκημα πρέπει να θεωρείται αθώος, ωσότου διαπιστωθεί η ενοχή του σύμφωνα με τον νόμο, σε ποινική δίκη, κατά την οποία θα του έχουν εξασφαλιστεί όλες οι απαραίτητες για την υπεράσπισή του εγγυήσεις.
Κανείς δεν θα καταδικάζεται για πράξεις ή παραλείψεις που, κατά τον χρόνο που τελέστηκαν, δεν συνιστούσαν αξιόποινο αδίκημα κατά το εσωτερικό ή το διεθνές δίκαιο. Επίσης, δεν επιβάλλεται ποινή βαρύτερη από εκείνη που ίσχυε κατά τον χρόνο που τελέστηκε η αξιόποινη πράξη.
Άρθρο 12 – Το απαραβίαστο της ιδιωτικής ζωής Κανείς δεν επιτρέπεται να υποστεί αυθαίρετες επεμβάσεις στην ιδιωτική του ζωή, την οικογένεια, την κατοικία ή την αλληλογραφία του, ούτε προσβολές της τιμής και της υπόληψης του. Καθένας έχει το δικαίωμα να τον προστατεύουν οι νόμοι από επεμβάσεις και προσβολές αυτού του είδους.
Άρθρο 13 – Το δικαίωμα της ελεύθερης διακίνησης και εγκατάστασης
Καθένας έχει το δικαίωμα να κυκλοφορεί ελεύθερα και να εκλέγει τον τόπο της διαμονής του στο εσωτερικό ενός κράτους.
Καθένας έχει το δικαίωμα να εγκαταλείπει οποιαδήποτε χώρα, ακόμα και τη δική του, και να επιστρέφει σε αυτήν.
Άρθρο 14 – Το δικαίωμα του πολιτικού ασύλου
Κάθε άτομο που καταδιώκεται έχει το δικαίωμα να ζητά άσυλο και του παρέχεται άσυλο σε άλλες χώρες.
Το δικαίωμα αυτό δεν μπορεί κανείς να το επικαλεστεί, σε περίπτωση δίωξης για πραγματικό αδίκημα του κοινού ποινικού δικαίου ή για ενέργειες αντίθετες προς τους σκοπούς και τις αρχές του ΟΗΕ.
Άρθρο 15 – Το δικαίωμα της ιθαγένειας
Καθένας έχει το δικαίωμα μιας ιθαγένειας.
Κανείς δεν μπορεί να στερηθεί αυθαίρετα την ιθαγένειά του ούτε το δικαίωμα να αλλάξει ιθαγένεια.
Άρθρο 16 – Το δικαίωμα του γάμου
Από τη στιγμή που θα φθάσουν σε ηλικία γάμου, ο άνδρας και η γυναίκα, χωρίς κανένα περιορισμό εξαιτίας της φυλής, της εθνικότητας ή της θρησκείας, έχουν το δικαίωμα να παντρεύονται και να ιδρύουν οικογένεια. Και οι δύο έχουν ίσα δικαιώματα ως προς τον γάμο, κατά τη διάρκεια του γάμου και κατά τη διάλυσή του.
Γάμος δεν μπορεί να συναφθεί παρά μόνο με ελεύθερη και πλήρη συναίνεση των μελλονύμφων.
Η οικογένεια είναι το φυσικό και το βασικό στοιχείο της κοινωνίας και έχει το δικαίωμα προστασίας από την κοινωνία και το κράτος.
Άρθρο 17 – Το δικαίωμα της ιδιοκτησίας
Κάθε άτομο, μόνο του ή με άλλους μαζί, έχει το δικαίωμα της ιδιοκτησίας.
Κανείς δεν μπορεί να στερηθεί αυθαίρετα την ιδιοκτησία του.
Άρθρο 18 – Η ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας Κάθε άτομο έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας. Στο δικαίωμα αυτό περιλαμβάνεται η ελευθερία για την αλλαγή της θρησκείας ή πεποιθήσεων, όπως και η ελευθερία να εκδηλώνει κανείς τη θρησκεία του ή τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, μόνος ή μαζί με άλλους, δημόσια ή ιδιωτικά, με τη διδασκαλία, την άσκηση, τη λατρεία και με την τέλεση θρησκευτικών τελετών.
Άρθρο 19 – Το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης Καθένας έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης, που σημαίνει το δικαίωμα να μην υφίσταται δυσμενείς συνέπειες για τις γνώμες του, και το δικαίωμα να αναζητεί, να παίρνει και να διαδίδει πληροφορίες και ιδέες, με οποιοδήποτε μέσο έκφρασης, και από όλο τον κόσμο.
Άρθρο 20 – Το δικαίωμα των ειρηνικών συγκεντρώσεων και του συνεταιρισμού
Καθένας έχει το δικαίωμα να συνέρχεται και να συνεταιρίζεται ελεύθερα και για ειρηνικούς σκοπούς.
Κανείς δεν μπορεί να υποχρεωθεί να συμμετέχει σε ορισμένο σωματείο.
Άρθρο 21 – Το δικαίωμα της συμμετοχής στα δημόσια πράγματα
Καθένας έχει το δικαίωμα να συμμετέχει στη διακυβέρνηση της χώρας του, άμεσα ή έμμεσα, με αντιπροσώπους ελεύθερα εκλεγμένους.
Καθένας έχει το δικαίωμα να γίνεται δεκτός, υπό ίσους όρους, στις δημόσιες υπηρεσίες της χώρας του.
Η λαϊκή θέληση είναι το θεμέλιο της κρατικής εξουσίας. Η θέληση αυτή πρέπει να εκφράζεται με τίμιες εκλογές, οι οποίες πρέπει να διεξάγονται περιοδικά, με καθολική, ίση και μυστική ψηφοφορία, ή με αντίστοιχη διαδικασία που να εξασφαλίζει την ελευθερία της εκλογής.
Άρθρο 22 – Το δικαίωμα για κοινωνική ασφάλιση Κάθε άτομο, ως μέλος του κοινωνικού συνόλου, έχει δικαίωμα κοινωνικής προστασίας. Η κοινωνία, με την εθνική πρωτοβουλία και τη διεθνή συνεργασία, ανάλογα πάντα με την οργάνωση και τις οικονομικές δυνατότητες κάθε κράτους, έχει χρέος να του εξασφαλίσει την ικανοποίηση των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων που είναι απαραίτητα για την αξιοπρέπεια και την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του.
Άρθρο 23 – Το δικαίωμα στην εργασία
Καθένας έχει το δικαίωμα να εργάζεται και να επιλέγει ελεύθερα το επάγγελμά του, να έχει δίκαιες και ικανοποιητικές συνθήκες δουλειάς και να προστατεύεται από την ανεργία.
Όλοι, χωρίς καμία διάκριση, έχουν το δικαίωμα ίσης αμοιβής για ίση εργασία.
Κάθε εργαζόμενος έχει δικαίωμα δίκαιης και ικανοποιητικής αμοιβής, που να εξασφαλίζει σε αυτόν και την οικογένειά του συνθήκες ζωής άξιες στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η αμοιβή της εργασίας, αν υπάρχει, πρέπει να συμπληρώνεται με άλλα μέσα κοινωνικής προστασίας.
Καθένας έχει το δικαίωμα να ιδρύει μαζί με άλλους συνδικάτα και να συμμετέχει σε συνδικάτα για την προάσπιση των συμφερόντων του.
Άρθρο 24 – Το δικαίωμα στην ανάπαυση Καθένας έχει το δικαίωμα στην ανάπαυση, σε ελεύθερο χρόνο, και ιδιαίτερα, σε λογικό περιορισμό του χρόνου εργασίας και σε περιοδικές άδειες με πλήρεις αποδοχές.
Άρθρο 25 – Το δικαίωμα για επαρκές βιωτικό επίπεδο
Καθένας έχει δικαίωμα σε ένα βιοτικό επίπεδο ικανό να εξασφαλίσει στον ίδιο και στην οικογένεια του υγεία και ευημερία, και ειδικότερα τροφή, ρουχισμό, κατοικία, ιατρική περίθαλψη όπως και τις απαραίτητες κοινωνικές υπηρεσίες. Έχει ακόμα δικαίωμα σε ασφάλιση για την ανεργία, την αρρώστια, την αναπηρία, τη χηρεία, τη γεροντική ηλικία, όπως και για όλες τις άλλες περιπτώσεις που στερείται τα μέσα της συντήρησής του, εξαιτίας περιστάσεων ανεξαρτήτων της θέλησης του.
Η μητρότητα και η παιδική ηλικία έχουν δικαίωμα ειδικής μέριμνας και περίθαλψης. Όλα τα παιδιά, ανεξάρτητα αν είναι νόμιμα ή εξώγαμα, απολαμβάνουν την ίδια κοινωνική προστασία.
Άρθρο 26 – Το δικαίωμα στην εκπαίδευση
Καθένας έχει δικαίωμα στην εκπαίδευση. Η εκπαίδευση πρέπει να παρέχεται δωρεάν, τουλάχιστον στη στοιχειώδη και βασική βαθμίδα της. Η στοιχειώδης εκπαίδευση είναι υποχρεωτική. Η τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση πρέπει να εξασφαλίζεται για όλους. Η πρόσβαση στην ανώτατη παιδεία πρέπει να είναι ανοικτή σε όλους, υπό ίσους όρους, ανάλογα με τις ικανότητες τους.
Η εκπαίδευση πρέπει να αποβλέπει στην πλήρη ανάπτυξη της ανθρώπινης προσωπικότητας και στην ενίσχυση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιακών ελευθεριών. Πρέπει να προάγει την κατανόηση, την ανεκτικότητα και τη φιλία ανάμεσα σε όλα τα έθνη και σε όλες τις φυλές και τις θρησκευτικές ομάδες, και να ευνοεί την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων των Ηνωμένων Εθνών για τη διατήρηση της ειρήνης.
Οι γονείς έχουν, κατά προτεραιότητα, το δικαίωμα να επιλέγουν το είδος της παιδείας που θα δοθεί στα παιδιά τους.
Άρθρο 27 – Το δικαίωμα στον πολιτισμό
Καθένας έχει το δικαίωμα να συμμετέχει ελεύθερα στην πνευματική ζωή της κοινότητας, να χαίρεται τις καλές τέχνες και να μετέχει στην επιστημονική πρόοδο και στα αγαθά της.
Καθένας έχει το δικαίωμα να προστατεύονται τα ηθικά και υλικά συμφέροντά του που απορρέουν από κάθε είδους επιστημονική, λογοτεχνική ή καλλιτεχνική παραγωγή του.
Άρθρο 28 – Το δικαίωμα της προστασίας των δικαιωμάτων Καθένας έχει το δικαίωμα να επικρατεί μια κοινωνική και διεθνής τάξη, μέσα στην οποία τα δικαιώματα και οι ελευθερίες που προκηρύσσει η παρούσα Διακήρυξη να μπορούν να πραγματώνονται σε όλη τους την έκταση.
Άρθρο 29 – Καθήκοντα προς την κοινότητα και σεβασμός των δικαιωμάτων
Το άτομο έχει καθήκοντα απέναντι στην κοινότητα, μέσα στα πλαίσια της οποίας και μόνο είναι δυνατή η ελεύθερη και ολοκληρωμένη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του.
Στην άσκηση των δικαιωμάτων του και στην απόλαυση των ελευθεριών του κανείς δεν υπόκειται παρά μόνο στους περιορισμούς που ορίζονται από τους νόμους, με αποκλειστικό σκοπό να εξασφαλίζεται η αναγνώριση και ο σεβασμός των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των άλλων, και να ικανοποιούνται οι δίκαιες απαιτήσεις της ηθικής, της δημόσιας τάξης και του γενικού καλού, σε μια δημοκρατική κοινωνία.
Τα δικαιώματα αυτά και οι ελευθερίες δεν μπορούν, σε καμία περίπτωση, να ασκούνται αντίθετα προς τους σκοπούς και τις αρχές των Ηνωμένων Εθνών.
Άρθρο 30 – Επαγρύπνηση για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων Καμιά διάταξη της παρούσας Διακήρυξης δεν μπορεί να ερμηνευθεί ότι παρέχει σε ένα κράτος, σε μια ομάδα ή σε ένα άτομο οποιοδήποτε δικαίωμα να επιδίδεται σε ενέργειες ή να εκτελεί πράξεις που αποβλέπουν στην άρνηση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών που εξαγγέλλονται σε αυτήν.
Επί των ημερών της κυβερνήσεως Σύριζα, σταμάτησε η λειτουργία του εξειδικευμένου νοσοκομείου «Νοσημάτων Θώρακος» στην Πάτρα. Το εν λόγω νοσοκομείο, αν και είχε αναβαθμιστεί στην προ Σύριζα εποχή, εξακολουθεί να παραμένει κλειστό από την αρχή της πανδημίας (εδώ και πάνω από ενάμιση χρόνο δηλαδή) από την κυβέρνηση της ΝΔ.
Σήμερα λοιπόν, και λίγους μήνες πριν από τη συμπλήρωση δύο ετών από την αρχή της πανδημίας, η νυν κυβέρνηση (εξακολουθώντας να αρνείται πεισματικά τη στήριξη των δομών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και του Εθνικού Συστήματος Υγείας), εθελοτυφλεί μπροστά και στην περίπτωση του εξειδικευμένου νοσοκομείου «Νοσημάτων Θώρακος» της Πάτρας και ευρύτερα των υγειονομικών αναγκών ολόκληρου του νομού Αχαΐας, με απώτερο προφανώς σκοπό της κυβέρνησης τη μακροπρόθεσμη ιδιωτικοποίηση της υγείας.
Ας συνυπολογιστεί επίσης ότι στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Ρίου, το οποίο λειτούργησε υπό πίεση ως νοσοκομείο covid, υποβάθμισε και υπονόμευσε τα εργαστήρια και τις κλινικές των αναγκών του Πανεπιστημίου για περισσότερο από μία χρονιά, κάτι που προφανώς αντιμετωπίζουν οι ιατρικές σχολές και σε ολόκληρη τη χώρα.
Απέναντι σε όλες αυτές τις καταστάσεις, το ΜέΡΑ25 Αχαΐας και ο Τομέας Υγείας του ΜέΡΑ25 επισημαίνουμε και απαιτούμε δυναμικά την άμεση επαναλειτουργία του εξειδικευμένου νοσοκομείου «Νοσημάτων Θώρακος» της Πάτρας, αυτόνομου, πλήρως στελεχωμένου και εξοπλισμένου, για τις ανάγκες της πανδημίας και όχι μόνο, προκειμένου να αποφορτιστεί η σχετική πίεση των υπόλοιπων νοσοκομείων του νομού και να λειτουργεί απρόσκοπτα η ιατρική σχολή στις κλινικές οι οποίες λειτουργούσαν και πριν την πανδημία.
Η Black Friday καταφτάνει μαζί με την έξαρση της καταναλωτικής μανίας και την αύξηση της παραγωγής των παγκόσμιων πολυεθνικών. ‘Ομως οι συνέπειες αυτής της καταναλωτικής φρενίτιδας που προϋποθέτει υπερπαραγωγή και κατασπατάληση πολύτιμων φυσικών πόρων είναι καταστροφικές τόσο για την κοινωνία όσο και για το περιβάλλον.
Τα λεγόμενα sweatshops είναι τα εργοστάσια όπου οι εργάτες/εργάτριες, που συχνά είναι ανήλικα παιδιά, δουλεύουν σε συνθήκες σύγχρονης σκλαβιάς, απομονωμένοι και εγκλωβισμένοι, συχνά με αποτέλεσμα τραυματισμούς ή και θάνατο από την απουσία μέτρων ασφαλείας μέσα σε ετοιμόρροπες εγκαταστάσεις.
Οι κοινωνικές επιπτώσεις της αυξημένης παραγωγής αρχίζουν με τα εξαντλητικά ωράρια, τους πενιχρούς μισθούς, την απουσία εργατικών δικαιωμάτων και τελειώνουν με την απόλυτη καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την παιδική εργασία και εκμετάλλευση, τη σεξουαλική παρενόχληση και λεκτική και σωματική βία νεαρών γυναικών, φυσικά με χαμηλότερη αμοιβή συγκριτικά με τους άνδρες.
Οι αγρότες στις εντατικές καλλιέργειες, κυρίως γενετικώς τροποποιημένου βαμβακιού, αλλά και άλλων κλωστικών φυτών, εκτίθενται συχνά σε τοξικές χημικές ουσίες (λιπάσματα και φυτοφάρμακα), με αποτέλεσμα την βραχυπρόθεσμη ή μακροπρόθεσμη εμφάνιση προβλημάτων υγείας, όπως δερματοπάθειες, επιμολύνσεις και καρκίνο. Παράλληλα, δεδομένου ότι οι κανόνες της ελεύθερης αγοράς και των πολυεθνικών που διακινούν το φυτοπολλαπλασιαστικό υλικό δεν εγγυώνται αποζημιώσεις για μειωμένη παραγωγή, πολλές δεκάδες καλλιεργητών, που βρέθηκαν σε απόγνωση λόγω οικονομικής ασφυξίας, τις τελευταίες δεκαετίες έχουν οδηγηθεί σε αυτοχειρία.
Οι θυσίες για να λειτουργήσει το μοντέλο της γρήγορης μόδας αλλά και της υπερκατανάλωσης ηλεκτρονικών σε όφελος πολυεθνικών και αισχροκέρδειας, επεκτείνονται και στο περιβάλλον. Η συνεχόμενη καταστροφή των τοπικών συστημάτων και ολόκληρου του πλανήτη επιβαρύνεται από τις εντατικές καλλιεργητικές πρακτικές, την υπερεκμετάλλευση των τοπικών φυσικών πόρων, τη ρίψη λυμάτων στους υγροτόπους και τις χωματερές, τις τεράστιες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.
Τα στοιχεία από δημοσιεύματα (1) είναι δραματικά:
Έως και το 10% της παγκόσμιας εκπομπής άνθρακα προέρχεται από την κλωστοϋφαντουργία και το 85% των ετήσιων προϊόντων της καταλήγει σε χώρους υγειονομικής ταφής. Κάθε χρόνο παράγονται 50 εκατομμύρια τόνοι ηλεκτρονικών αποβλήτων, με μόνο το 20% αυτών να ανακυκλώνεται.
Τα συνθετικά υφάσματα (χαρακτηριστικά ο πολυεστέρας προερχόμενος από πετρέλαιο και μη βιοαποικοδομήσιμος τελικά) και οι συνθετικές βαφές είναι ουσίες που περιέχουν πολύ βλαβερά χημικά για τον άνθρωπο και το υδάτινο περιβάλλον.
Οι υψηλοί ρυθμοί παραγωγής και τα πρωτοφανή ποσοστά στα οποία οι καταναλωτές πετούν τα ρούχα τους θα οδηγήσουν σε υπερ-συσσώρευση απορριμμάτων και τελικά στη ρύπανση του πλανήτη. Πάνω από 92 εκατομμύρια τόνοι αποβλήτων παράγονται ετησίως από τη βιομηχανία μόδας και 79 τρισεκατομμύρια τόνοι νερού καταναλώνονται. Το 60% των ρούχων που παράγονται δεν θα φορεθούν ποτέ και θα καταλήξουν σε χωματερές, χωρίς να είναι βιοδιασπώμενα ή θα καούν αυξάνοντας τα περιβαλλοντολογικά προβλήματα.
Με διαρκείς διαφημιστικές καμπάνιες το κοινό παρακινείται να αγοράσει περισσότερο ενώ παράλληλα δημιουργείται η εικόνα της φιλικής προς το περιβάλλον εταιρείας, το γνωστό σε όλους μας πράσινο ξέπλυμα. Για παράδειγμα, εκπτωτικά κουπόνια προς τους πελάτες εάν δώσουν τα ρούχα τους για ανακύκλωση σε ειδικά διαμορφωμένους κάδους, χωρίς καμία διαβεβαίωση ότι πρόκειται για ανακυκλώσιμα υλικά.
Απέναντι στο καταναλωτικό μοντέλο της Black Friday προτείνουμε την ενημέρωση, την ανακύκλωση, την επαναχρησιμοποίηση και την απο-μεγέθυνση, σαν προαπαιτούμενα χαρακτηριστικά της βιώσιμης κατανάλωσης και της κυκλικής οικονομίας και εν τέλει ένα πρότυπο καθημερινότητας που στηρίζεται σε παραγωγή και κατανάλωση που δημιουργεί λιτή και αειφόρα ευημερία. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά βρίσκονται στο πρόγραμμα του τομέα του ΜέΡΑ25, του τομέα Προστασίας Περιβάλλοντος και Δημόσιου Χώρου. Στεκόμαστε ενάντια στην έντεχνα σχεδιασμένη υπερκατανάλωση που μεγιστοποιεί τα κέρδη και καταστρέφει την κοινωνία και τον πλανήτη.
Τομέας: Προστασίας Περιβάλλοντος και Δημόσιου Χώρου | 210-3810671 | prasinimetavasi@mera25.gr
Ομιλία Γ.Βαρουφάκη κατά την έναρξη του Προσυνεδριακού Διαλόγου στην Πάτρα
Φίλες και φίλοι, συνοδοιπόροι στην πορεία για το 2ο Μέρος του 1ου Διαβουλευτικού Συνέδριου του ΜέΡΑ25, πριν μπω στα του συνεδρίου μας έχω την ανάγκη να σας ασκήσω κριτική που είστε εδώ.
Έχετε μια κυβέρνηση-διαμάντι και, για να είστε εδώ, προφανώς δεν το έχετε καταλάβει. Έτσι μας λένε, τουλάχιστον, ΜΜΕ που απολύτως ανεπηρέαστα από το γεγονός ότι ανήκουν στους χρηματοδότες της κυβέρνησης, τους οποίους η κυβέρνηση αποζημιώνει μέσα από ιδιωτικοποιήσεις, Λίστες Πέτσα και λοιπές παροχές – εντελώς ανεπηρέαστα λοιπόν στηρίζουν, ως οφείλουν, μια κυβέρνηση σχεδόν αναγεννησιακή. Μια κυβέρνηση των ίσων ευκαιριών, μετριοπαθή, μια κυβέρνηση που δεν κολλά σε ιδεολογήματα, μια κυβέρνηση αρίστων που μοιράζει τα πλεονάσματα που έφερε η οικονομική της πολιτική.
Τί είναι αυτά που λέω; Αυτά που ακούτε! Ας τα πάρουμε ένα-ένα:
ΙΣΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ
Ναι, η κυβέρνηση πιστεύει, και το έχει αποδείξει, ότι κανείς πολίτης δεν πρέπει να στερείται του δικαιώματος στην πτώχευση και την παγίδευση σε ατέρμονο κύκλο χρέους-δουλειάς-ακρίβειας-χρέους. Το δικαίωμα στην πτώχευση είναι πλέον γεγονός.
ΜΕΤΡΙΟΠΑΘΕΙΑ
Η κυβέρνηση αντιτίθεται με όλο της το είναι στην βία των ναζί που θέλουν να ξεκάνουν κάθε ξένο, κάθε αριστερό, κάθε διαφορετικό. Όμως η κυβέρνηση αντιτίθεται με την ίδια θέρμη σε κάθε εξτρεμιστή που απαιτεί, άκουσον-άκουσον, ένα καλά χρηματοδοτούμενο Εθνικό Σύστημα Υγείας εν μέσω πανδημίας – ή που αμφισβητούν ότι η αστυνομία έχει το δικαίωμα να επιβάλει, με συνοπτικές διαδικασίες, θανατική ποινή για κλοπή αυτοκινήτου. Αυτό σημαίνει μετριοπάθεια!
ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΒΑΡΥΔΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΡΑΤΟΥΣΑΝ ΠΙΣΩ
Αμφισβητείτε ότι η κυβέρνηση αυτή αποδέσμευσε, επί τέλους, την κοινωνία από τα ιδεολογικά βαρίδια; Δεν πρέπει. Αναρωτηθείτε:
Δικαιούται κάποιος να προτάξει ιδεολογικές αντιρρήσεις στα επιστημονικά δεδομένα; Όχι βέβαια! Τέτοιες αμφισβητήσεις δεν είναι παρά προκατάληψη, μια μορφή θρησκοληψίας.
Ε, λοιπόν, λέει η κυβέρνηση, ακριβώς το ίδιο ψεκασμένος είναι όποιος προτάξει ιδεολογικές αντιρρήσεις:
στην πώληση κόκκινων δανείων του κοσμάκη σε ταμεία που τα αγοράζουν με κέρδη εξασφαλισμένα, μέσω του Δημοσίου, από αυτόν τον ίδιο κοσμάκη
στην ανάθεση των δασών στην ΤΕΡΝΑ
των δημόσιων χώρων στον Λάτση
του βυθού της θάλασσας στην Exxon
της ΔΕΗ & του ΔΕΔΔΗΕ σε ταμεία που ονειρεύονται να ακριβύνουν κι άλλο το ρεύμα
ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΡΙΣΤΩΝ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΖΕΙ ΜΕΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ
Το είπε ο κ. Μητσοτάκης αυτολεξεί: «Αυτή η κυβέρνηση μοιράζει μερίσματα από τα πλεονάσματα που δημιούργησε». Ποιος είμαι εγώ να αμφισβητήσω τον λαοπρόβλητο πρωθυπουργό μας; Τον πιστεύω. Μοίρασε μερίσματα από τα πλεονάσματα λέει. Βέβαια, η ίδια η κυβέρνηση ομολογεί ότι το ταμείο είναι μείον – πολύ μείον. Άρα, το πλεόνασμα που αναφέρει ο Πρωθυπουργός είναι αρνητικό. Συνεπώς, το μέρισμα που μοίρασε είναι κι αυτό αρνητικό – άρα δεν είναι μέρισμα αυτό που μοίρασε αλλά ουσιαστικά νέο χρέος. Δίκιο έχει λοιπόν ο πολυχρονεμένος μας Πρωθυπουργός: Μοίρασε επιστρεπτέες, μοίρασε γέφυρες, μοίρασε αναστολές – δηλαδή μοίρασε δάνεια τα οποία τώρα αρχίζει να τα ζητά πίσω. Πάντως, ό,τι και να πείτε, δεν σας κορόιδεψε. Όντως μοίρασε αρνητικά μερίσματα στους πολλούς από τα αρνητικά πλεονάσματα – κι αν έδωσε, αντί να πάρει, στην ολιγαρχία που τον ανέδειξε, καλά τόσο αιθεροβάμονες είστε που τον μέμφεστε;
Ναι, φίλες και φίλοι, έχουμε ανάγκη το χιούμορ. Κάποτε κάποιος μου ‘χε πει: Είναι το μόνο που μένει σ’ εκείνον που του τα έχουν πάρει όλα.
Ας πάμε όμως τώρα από το χιούμορ στη σκληρή πραγματικότητα και ιδίως στις εξελίξεις που απαιτούν από εμάς διορθωτικές αλλαγές στη στάση μας, στις πολιτικές μας, ακόμα και στο ιδεολογικό μας στίγμα.
Όλα εκείνα, δηλαδή, που καλούμαστε να συζητήσουμε στο 2ο Μέρος του Συνεδρίου μας τον Γενάρη:
Η ΧΡΕΟΔΟΥΛΟΠΑΡΟΙΚΙΑ ΒΑΘΑΙΝΕΙ
Από το 2018, έτος ίδρυσής μας, έχει υπάρξει μια ουσιαστική αλλαγή στην Χρεοδουλοπαροικία μας.
Έως το 2016, η τρόικα δάνειζε το κράτος υπέρ της ολιγαρχίας, βασικά ξένης αλλά και εγχώριας. Στο πλαίσιο του 3ου Μνημόνιο, και ιδίως μετά την υπογραφή του 4ου τον Αύγουστο του 2018, η τρόικα επέκτεινε στην Ελλάδα ένα μοντέλο που επιτρέπει νέο πλουτισμό των λίγων από την χρεοκοπία των ιδιωτών μικρομεσαίων, με βάση τα κόκκινα δάνεια.
Αυτή είναι η ουσία της εποχής του 4ου Μνημονίου (2018-2010): Το όλο και λιγότερο βιώσιμο χρέος του ελληνικού κράτους είναι η εξουσία της διεθνούς των ολιγαρχών που τώρα πλέον χρησιμοποιείται, πέραν του πλιάτσικου της δημόσιας περιουσίας που συνεχίζεται (με το Ελληνικό, τον τζόγο, την πώληση ΔΕΔΔΗΕ, ΔΕΗ κλπ), για να απομυζά τεράστιες προσόδους που οικοδομούνται στις πλάτες των χρεοκοπημένων λαϊκών μαζών.
Αυτή η εξέλιξη αλλάζει και το πολιτικό σκηνικό. Οι πρόσοδοι της εγχώριας ολιγαρχίας αυξάνονται γοργά. Εύκολα μπόρεσαν, από το 2018 να χρηματοδοτήσουν ξανά ΜΜΕ και πολιτικό σύστημα ανακτώντας την εξουσία που είχαν απωλέσει μετά το 2011.
Το βλέπουμε στους δρόμους της Αθήνας όπου πλέον η ολιγαρχία δεν διστάζει να επιδεικνύει τον πλούτο τους με τρόπο που πριν μερικά χρόνια δεν τόλμαγαν να κάνουν. Επί πλέον, ένα μέρος της αύξουσας ολιγαρχικής κατανάλωσης διαποτίζει σχετικά χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα, με αποτέλεσμα συνολικά ένα 20-30% της κοινωνίας να τα πηγαίνουν καλύτερα εν μέσω πανδημίας (εκ των οποίων το 5% τα πηγαίνει εξαιρετικά).
Αυτό το συμπέρασμα μας ωθεί σε νέο Πρόταγμα-Κάλεσμα. Δεν δικαιούμαστε πλέον να απευθύνουμε γενικό κάλεσμα στη βάση ότι όλοι χάνουν από την κρίση – ότι όλοι είναι τρόφιμοι της Χρεοδουλοπαροικίας.
Όταν ένα 25%-30% ωφελείται από την εμβάθυνση της Χρεοδουλοπαροικίας, το ενωτικό μας κάλεσμα θα πρέπει να λαμβάνει υπ’ όψη ότι σοβαρό ποσοστό του πληθυσμού δεν έχει λόγο – πέραν του πατριωτισμού και της αλληλεγγύης με την πλειοψηφία – να διακινδυνεύσει την ρήξη με την Χρεοδουλοπαροικία. Αντίθετα, έχει πολλά να χάσει από μια ρήξη.
Συνεπώς, από εδώ και μπρος, πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι με τον κόσμο μας:
Το πρόγραμμά μας είναι ταξικό γιατί έτσι πρέπει να είναι σε μια όλο και πιο ταξική κοινωνία.
Το πρόγραμμά μας δεν αφορά όλους. Αφορά τους προλετάριους, το πρεκαριάτο, τους μικρομεσαίους, τους δημιουργικούς επιχειρηματίες που συνθλίβονται από τους ραντιέρηδες, τις γυναίκες, τους μετανάστες και τη νεολαία. Στους υπόλοιπους λέει: Αν σας νοιάζει μόνο το ιδιωτικό συμφέρον σας, ναι, είμαστε αντίπαλοι. Αν όμως σας νοιάζει το μέλλον αυτής της χώρας, η δυνατότητα της κοινωνίας να αναπαράγεται, τότε ελάτε κι εσείς μαζί μας.
Τέλος λοιπόν στο πρόταγμα ότι με την ρήξη κανείς δεν έχει να χάσει τίποτα παρά τις αλυσίδες της Χρεοδουλοπαροικίας.
ΧΡΕΟΣ – ΕΞΑΡΤΗΣΗ – ΠΡΑΣΙΝΗ ΜΕΤΑΒΑΣΗ
Με την έλευση της πανδημίας, που ουσιαστικά μας έβαλε στο άτυπο 5ο Μνημόνιο από το 2020, η δημιουργία νέων κόκκινων δανείων, από μία, και ο συνεχιζόμενος δανεισμός του κράτους ελέω ΕΚΤ, από την άλλη, δημιουργούν ακόμα μεγαλύτερες εκμεταλλευτικές δυνατότητες για την ολιγαρχία.
Την περασμένη Δευτέρα, στο πλαίσιο της διεθνούς συνόδου COP26 για την αποσόβηση της κλιματικής καταστροφής, ο Πρωθυπουργός δέσμευσε τη χώρα σε μια σειρά αξιοθαύμαστους στόχους. Όπως έχει μάθει να κάνει στην Ελλάδα, παρουσίασε στη Γλασκόβη μια Ελλάδα που υπάρχει μόνο σε κάποιο εναλλακτικό σύμπαν – μια Ελλάδα που «πετάει» και σε αυτόν τον τομέα, έτοιμη να κάνει γιγάντιες πράσινες επενδύσεις έως το 2030.
Δεδομένου του θεόρατου κόστους επίτευξης αυτών των πράσινων στόχων, ρωτώ τον κ. Μητσοτάκη εύλογα ερωτήματα:
Με ποιο δικαίωμα δέσμευσες τη χώρα σε ένα κόστος-βουνό χωρίς καμία πρότερη κοστολόγηση ή νομιμοποίηση από τη Βουλή των Ελλήνων;
Συνειδητοποιείς ότι ο μόνος τρόπος το κόστος αυτών των, κατά τα άλλα σωστών, στόχων να μην πέσει να πλακώσει τις ήδη χρεοκοπημένες λαϊκές μάζες είναι ένας μεγάλος Περιβαλλοντικός Αναδιανεμητικός Φόρος;
Θα εντάξει η κυβέρνηση έναν τέτοιον Προοδευτικό Πράσινο Φόρο στον Κρατικό Προϋπολογισμό του επόμενου μήνα; Ή θα παραμείνει πιστή στα Χρηματιστήρια Ενέργειας και τις Ψευτοαγορές Άνθρακα;
Ξέρουμε την απάντηση: Η «Μητσοτάκης ΑΕ» προτιμά να δει τον πλανήτη να απανθρακώνεται παρά να εφαρμόσει έναν προοδευτικό φόρο ο οποίος θα επιβάλει στους έχοντες να πληρώσουν για την πράσινη μετάβαση και ο οποίος θα επιστρέφεται εκ ολοκλήρου στα λαϊκά στρώματα.
ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ;
Μετά την συνθηκολόγηση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, τον ενστερνισμό του δόγματος πως το Grexit είναι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί στο λαό μας, και το αφήγημα ότι η αποδοχή/εφαρμογή των μνημονιακών όρων ήταν συμβατή με προοδευτική διακυβέρνηση, η πολιτική σύγκρουσή μας με τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν δεδομένη.
Αν και πάντα ανοιχτοί σε διάλογο με τον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ, ιδίως για κοινές κινηματικές δράσεις, ξεκαθαρίζαμε από την αρχή ότι το ΜέΡΑ25 δεν ιδρύθηκε για να νομιμοποιήσει την άποψη ότι η ρήξη με την τρόικα και την ολιγαρχία ήταν «αυταπάτη». Ούτε για να στηρίξει οποιαδήποτε κυβέρνηση κινείται, με ή χωρίς «προοδευτικό» πρόσημο, εντός του προγράμματος της τρόικας εξ & εσ.
Προοδευτική κυβέρνηση δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς πρότερη συμφωνία σε πρόγραμμα ρήξης με τις βασικές επιλογές της τρόικας και της ντόπιας ολιγαρχίας – επιλογές που αποτελούν τα οικοδομικά υλικά με το οποία ορθώθηκαν τα τείχη της Χρεοδουλοπαροικίας.
Καμία κυβέρνηση δεν αξίζει τον επιθετικό προσδιορισμό «προοδευτική», και συνεπώς δεν δικαιούται την στήριξη του ΜέΡΑ25, αν δεν δεσμευτεί εκ των προτέρων για:
την μονομερή αναδιάρθρωση του χρέους (ιδιωτικού και δημόσιου),
την μετωπική σύγκρουση με τα ολιγαρχικά συμφέροντα (π.χ. Ελληνικό-ΟΠΑΠ-ΤΕΡΝΑ)
την κοινωνικοποίηση των ΜΜΕ,
την κατάργηση των εξορυκτικών & αμυντικών συμφωνιών με Ισραήλ-ΗΠΑ,
την ανάκτηση λαϊκής & δημοκρατικής κυριαρχίας επί των βασικών εργαλείων του κράτους (Υπερταμείο, ΤΑΙΠΕΔ),
την κατάργηση του μονοπώλιου τραπεζών & τρόικας στο σύστημα πληρωμών
Όποια εναλλακτική στην «Μητσοτάκης ΑΕ» κυβέρνηση εκλεγεί ή διοριστεί χωρίς την βούληση να προβεί στην πολυδιάστατη αυτή ρήξη απλά θα ενισχύσει το δόγμα της ΤΙΝΑ (ότι, δηλαδή δεν υπάρχει πραγματική εναλλακτική) – που είναι το πιο ισχυρό όπλο της ολιγαρχίας και η νέμεση της προόδου.
ΚΙ Η ΣΧΕΣΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟ ΚΚΕ;
Με το ΚΚΕ συμβαδίζουμε σε πολλά αλλά διαπιστώνουμε διαπιστώσαμε τρεις ανυπέρβλητες διαφορές: μία αναλυτική, μία στρατηγική και μία ιδεολογική:
Η αναλυτική διαφοράαφορά την οικονομική ανάλυση του ευρωπαϊκού καπιταλισμού. Το DiEM-ΜέΡΑ25 θεωρεί ότι ο ευρωζωνικός καπιταλισμός έχει δημιουργήσει μια γερμανική σφαίρα επιρροής και ηγεμονίας η οποία διέπεται από δυνάμεις και κανόνες που όχι μόνο διαφέρουν από τον αμερικανικό και τον ασιατικό καπιταλισμό αλλά, επί πλέον, συγκρούονται μαζί του με τρόπο που επηρεάζει άμεσα την χώρα μας. Η Ελλάδα, εγκλωβισμένη σε αυτή την γερμανική σφαίρα ηγεμονίας, βρίσκεται σήμερα σε κατάσταση ακόμα μεγαλύτερης εξάρτησης απ’ ότι, π.χ. στη δεκαετία του 1960, όταν ήταν πλήρως υπό την ηγεμονία των ΗΠΑ. Σε αυτό το πλαίσιο:
Αν και είναι αλήθεια ότι η ΕΕ ήταν (αρχικά) δημιούργημα της Ουάσιγκτον, η επιλογή του ΚΚΕ να θεωρεί ότι η ΕΕ αποτελεί απλή προέκταση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, και συνεπώς ότι «ένας είναι ο ιμπεριαλισμός», το οδηγεί σε αναλύσεις που υπονομεύουν την συγκρότηση μετώπου σύγκρουσης με το τρίγωνο Βερολίνου-Φρανκφούρτης-Βρυξελλών.
Η στρατηγική του ΚΚΕ να μην στοχεύει τον γερμανικό ιμπεριαλισμό, ο οποίος μετά το 1996 αποτελεί μεγαλύτερο βραχνά για τον λαό μας από τον αμερικανικό, αναδεικνύει μια σημαντική αναλυτική διαφορά του ΜέΡΑ25 από το ΚΚΕ.
Η επιλογή του ΚΚΕ στο Δημοψήφισμα του 2015 να διασπάσει το κοινό μέτωπο του ΟΧΙ στο 3ο Μνημόνιο, καλώντας σε αποχή ή άκυρη ψήφο με στόχο να θέσει εκείνη τη στιγμή θέμα εξόδου από την ΕΕ, αντανακλά αυτή την σημαντική αναλυτική διαφορά του ΜέΡΑ25 από το ΚΚΕ: Το Δημοψήφισμα ήταν μια ιστορική στιγμή που ένας μικρός λαός είπε ΟΧΙ στον γερμανικό ιμπεριαλισμό. Εκείνη τη στιγμή το γενικότερο, και άκαιρο, «ΟΧΙ στην ΕΕ» ήταν μεγάλο δώρο στον γερμανικό ιμπεριαλισμό που στριμώχτηκε από ένα λαό που του είπε ΟΧΙ και τον οποίο δεν μπόρεσαν τα φερέφωνα του γερμανικού ιμπεριαλισμού να ακυρώσουν κατατάσσοντάς τον στους «αντιευρωπαϊστές».
Η στρατηγική διαφορά αφορά την στρατηγική αντιμετώπισης των επιθέσεων του συστήματος στην εργατική τάξη και στους πιο ευάλωτους πολίτες.
Το ΚΚΕ έχει μακρά παράδοση στην προάσπιση της εργατικής τάξης και των πιο ευάλωτων πολιτών μέσα από κινητοποιήσεις και στήριξη των προσπαθειών τους να ακυρώσουν τις πολιτικές του κατεστημένου. Είναι κάτι που το ΜέΡΑ25 εκτιμά απεριόριστα. Όμως, το ΚΚΕ επιλέγει να μην καταθέτει προτάσεις εναλλακτικών συστημικών πολιτικών που θα ανακούφιζαν τους ευάλωτους. Κι εδώ έγκειται η στρατηγική διαφορά μας.
Το ΜέΡΑ25 θεωρούμε ότι η μαζικοποίηση των κινημάτων και η αποτελεσματικότερη αντίσταση στο κατεστημένο απαιτεί κάτι παραπάνω από την (απαραίτητη βέβαια) σθεναρή κινητοποίηση για την ανατροπή των αντιλαϊκών πολιτικών του συστήματος. Απαιτεί και την κατάθεση συστημικών-μετριοπαθών προτάσεων που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν ακόμα και εντός του παρόντος, εκμεταλλευτικού εγχώριου καπιταλισμού. Γιατί να τις καταθέσουμε; Υπάρχει περίπτωση το κατεστημένο να τις υιοθετήσει; Όχι βέβαια. Όμως, αν οι μη ριζοσπαστικοποιημένοι ευάλωτοι δουν ότι, ναι, υπάρχουν λύσεις και εντός του συστήματος, τις οποίες οι κυβερνώντες επιλέγουν να μην υιοθετήσουν, τότε θα είναι πιο εύκολο να απεγκλωβιστούν από την προπαγάνδα του συστήματος ότι «δεν υπάρχει εναλλακτική» – κι έτσι να προσχωρήσουν στο κίνημα.
Αντίθετα, η στρατηγική της «υπεύθυνης ανυπακοής», δηλαδή του συνδυασμού κινητοποιήσεων ακύρωσης των πολιτικών του συστήματος με παράλληλη κατάθεση συστημικών πολιτικών που θα ανακούφιζαν τους πολλούς έχει την δυνατότητα να απελευθερώσει από την προπαγάνδα της ολιγαρχίας μεγάλες μάζες ευάλωτων εργαζόμενων και μικρομεσαίων ακριβώς επειδή τις συστημικές πολιτικές που προτείνουμε και οι οποίες αποδεικνύονται πειστικές στους μη ριζοσπαστικοποιημένους πολίτες το σύστημα δεν θα τις υιοθετήσει!
Παράδειγμα 1ο, τα κόκκινα δάνεια: Όταν, παράλληλα με τις κινητοποιήσεις κατά των πλειστηριασμών, το ΜέΡΑ25 κατέθεσε το τεχνοκρατικά προηγμένο (και συμβατό με το ευρωπαϊκό δίκαιο) σχέδιο «Οδυσσέας» (για ίδρυση δημόσιας εταιρείας διαχείρισης κόκκινων δανείων), πολλοί αναρωτήθηκαν: «Μα αφού υπάρχει λύση συμβατή με το ευρωπαϊκό δίκαιο, γιατί δεν την εφαρμόζουν;» Αυτό το μετέωρο ερώτημα στα χείλη των μη ριζοσπαστικοποιημένων είναι, για το ΜέΡΑ25, η ευκαιρία που χρειάζεται γα να ριζοσπαστικοποιηθούν.
Παράδειγμα 2ο, Οι εξορύξεις & η πράσινη μετάβαση: Η στάση του ΚΚΕ απέναντι στις εξορύξεις, τα ορυκτά καύσιμα και την πράσινη μετάβαση είναι όχι μόνο λανθασμένη αλλά και επικίνδυνη. Αν γνωρίζουμε ένα πράγμα, αυτό είναι ότι η ανθρωπότητα θα περάσει το σημείο μη επιστροφής από την κλιματική καταστροφή πολύ πριν ωριμάσουν οι συνθήκες για τον σοσιαλισμό. Η άρνηση του ΚΚΕ να ενστερνιστεί την θέση του ΜέΡΑ25 για άμεση διακοπή όλων των εξορύξεων και τερματισμό χρήσης ορυκτών καυσίμων, το θέτει σε σύγκρουση με τη νεολαία και τις ανάγκες του ανθρώπινου είδους.
Η ιδεολογική διαφορά αφορά το πως εννοούμε την απελευθέρωση από την εκμετάλλευση και την εξουσία των ισχυρών. Το ΚΚΕ επικεντρώνεται στον τερματισμό της δυνατότητας του καπιταλιστή, δηλαδή του ιδιοκτήτη των μέσων παραγωγής, να εκμεταλλεύεται και να εξουσιάζει εργαζόμενους που δεν έχουν επιλογές επειδή δεν έχουν πρόσβαση στα μέσα παραγωγής. Το ΜέΡΑ25 συμφωνεί.
Όμως, οραματιζόμαστε εξ ίσου, παράλληλα με την απελευθέρωση του ανθρώπου από την αβάστακτη εξουσία του καπιταλιστή, και την απελευθέρωση από την αβάστακτη εξουσία του κράτους και άλλων μορφών συλλογικής-ιεραρχικής ισχύος. Αυτή η διαφορά δεν είναι απλά φιλοσοφική αλλά οδηγεί και σε εντελώς διαφορετικές αντιλήψεις (α) για τον τρόπο οργάνωσης μιας μετακαπιταλιστικής, μη εκμεταλλευτικής κοινωνίας, (β) για τις μεθόδους με τις οποίες θα δημιουργηθεί μια τέτοια κοινωνία, και (γ) για μορφές καταπίεσης εκτός του χώρου της παραγωγής (π.χ. πατριαρχίας, ρατσισμού, σεξουαλικού προσανατολισμού):
Ο εκδημοκρατισμός της παραγωγικής διαδικασίας ναι μεν απαιτεί την κατάργηση της ιδιωτικής ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής (η οποία γεννά την συντριπτική εξουσία του καπιταλιστή επί του εργαζόμενου) αλλά, παράλληλα, απαιτεί και την αποφυγή δημιουργίας νέων μορφών κρατικής ή γραφειοκρατικής εξουσίας η οποία μπορεί να αποδειχθεί το ίδιο ή και περισσότερο καταπιεστική – και εν τέλει παραγωγικά αναποτελεσματική – από την εξουσία του καπιταλιστή.
Ενώ για το ΚΚΕ το κόμμα πρέπει να καθοδηγεί τα κινήματα κατά τη διαδικασία μετασχηματισμού, για το ΜέΡΑ25 το κόμμα πρέπει να λειτουργεί υποστηρικτικά στα ΑΥΤΟΝΟΜΑ ΑΚΗΔΕΜΟΥΕΤΑ κινήματα τα οποία να προχωρούν στη βάση τη αυτό-οργάνωσης – της ίδιας αυτό-οργάνωσης που, μετά τον μετασχηματισμό της κοινωνίας, θα είναι το προοίμιο της αυτοδιαχείρισης των παραγωγικών μονάδων.
Επί πλέον, η φιλοσοφία του ΜέΡΑ25 και του ΚΚΕ δεν θα μπορούσαν να είναι πιο διαφορετικές όσον αφορά τον φεμινισμό, τα θέματα αυτοπροσδιορισμού φύλου, ταυτότητας κλπ. Το ΜέΡΑ25 απορρίπτει την ιδέα ότι κάθε προοδευτικός άνθρωπος πρέπει να αποδέχεται ότι προέχει ο αγώνας κατά της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Ένα νέο παιδί τρανς που αντιμετωπίζει καθημερινή σωματική και λεκτική βία έχει κάθε λόγο να μην θεωρεί την ταξική πάλη σημαντικότερη από τον αγώνα του εναντίον των διακρίσεων και της βίας. Το ίδιο μια μουσουλμάνα, ένας εβραίος, μια γυναίκα που αντιμετωπίζουν καθημερινά μορφές διωγμού, βίας και καταπίεσης.
Στόχος του ΜέΡΑ25 είναι ένα πλατύ κίνημα εναντίον όλων των μορφών καταπίεσης και εξουσίας που, για να συσταθεί απαιτεί (κι εδώ έγκειται η διαφορά μας με το ΚΚΕ) την πλήρη αποδοχή του αυτοπροσδιορισμού της ταυτότητας του κάθε ένα, της κάθε μίας, καθώς και των προτεραιοτήτων που βάζουν στο είδος πάλης κατά της εξουσίας των «άλλων» πάνω τους.
Περιληπτικά, το ΜέΡΑ25 απορρίπτει για δύο λόγους τις ιεραρχίες, τόσο των στόχων όσο και τις οργανωτικές, οι οποίες αποτελούν ακρογωνιαίο λίθο της φιλοσοφίας του ΚΚΕ: Πρώτον, επειδή αυτές οι ιεραρχίες απωθούν μεγάλες μάζες εν δυνάμει συνοδοιπόρων. Και, δεύτερον, επειδή φοβόμαστε ότι, ακόμα και να επιτευχθεί ο κοινωνικός μετασχηματισμός που θέλει το ΚΚΕ στη βάση αυτών των ιεραρχήσεων, το αποτέλεσμα θα είναι μια ανελεύθερη, αναποτελεσματική κοινωνία στην οποία οι άνθρωποι του ΜέΡΑ25 δεν είμαστε διατεθειμένοι να ζήσουμε – και για την οποία δεν θέλουμε να φέρουμε ευθύνη.
ΜΕ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΞΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ;
Το καλοκαίρι του 2015, μετά την συνθηκολόγηση του ΣΥΡΙΖΑ, κανείς από τους ιδρυτές του ΜέΡΑ25 δεν επιχείρησε τη δημιουργία νέου φορέα. Μέσα στη θλίψη του προδομένου ΟΧΙ, περιμέναμε. Περιμέναμε ελπίζοντας ότι οι σύντροφοι που είχαν φύγει από τον ΣΥΡΙΖΑ, ίσως μαζί με άλλους που θα τον εγκατέλειπαν στην πορεία, θα προχωρούσαν σε έναν ενωτικό φορέα που θα περιφρουρούσε το κεφάλαιο του ΟΧΙ και θα του έδινε νέα δυναμική. Μάλιστα, στις παραμονές των εκλογών του Σεπτέμβρη, παρά τις σοβαρές διαφωνίες του με την ΛΑΕ (και τις φωνές εντός της ΛΑΕ που τον λοιδορούσαν), ο Γιάνης Βαρουφάκης στήριξε δημόσια την ΛΑΕ δηλώνοντας ότι θα την ψηφίσει. Παρόλα αυτά, όχι μόνο δεν κόπασαν οι σεκταριστικές φωνές αλλά, το κυριότερο, εντάθηκαν με αποτέλεσμα κάθε προσπάθεια συγκρότησης του χώρου να καταρρεύσουν. Στο μεταξύ, οι συνιδρυτές του DiEM25 εστίαζαν στην πανευρωπαϊκή, διεθνική ανάπτυξη του κινήματος συνεχίζοντας να δίνουν ευκαιρία στον χώρο της ΛΑΕ και συγγενών δυνάμεων να δημιουργήσουν αξιόπιστο φορέα. Όταν πλέον κατέστη σαφές ότι η συγκρότηση του χώρου αυτού δεν «περπατούσε», τότε μόνον το DiEM25 αποφάσισε την ίδρυση του ΜέΡΑ25, τον Μάρτιο του 2018. Ένα χρόνο και λίγους μήνες αργότερα το ΜέΡΑ25 ήταν στη Βουλή όπου έδωσε φωνή και προστασία εκεί έξω στους δρόμους στην εξωκοινοβουλευτική Αριστερά.
Προφανώς και τους ανοίγουμε την αγκαλιά και τους καλούμε σε συστράτευση στη βάση του αλληλοσεβασμού.
ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ;
Μα το ΜέΡΑ25 είναι το μόνο διεξοδικά και ειλικρινά συγκροτημένο πράσινο κόμμα όχι μόνο στη Βουλή αλλά και στην κοινωνία.
Ποιο άλλο κόμμα έχει ταχθεί, με πολιτικό κόστος, εναντίον κάθε εξόρυξης και κάθε αγωγού ή έχει τολμήσει να πει: ΟΛΑ ΤΑ ΟΡΥΚΤΑ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΣΤΑ ΕΓΚΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ;
Τώρα, σήμερα, αποκτάμε το θάρρος πούμε στους πολίτες ότι η πραγματική, αποτελεσματική, πράσινη μετάβαση, θα απαιτήσει όχι μόνο ηλεκτρικά αυτοκίνητα & πράσινη βιομηχανία αλλά λιγότερα αυτοκίνητα, λιγότερο τσιμέντο, συρρίκνωση του καταναλωτισμού, αύξηση μεν της ποιότητας αλλά μείωση δε των ποσοτήτων που παράγουμε.
Αυτή η γενναία στάση ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΚΑΘΑΡΟΥ ΜΗΔΕΝ πρέπει να καταγραφεί στο Συνέδριό μας.
ΝΟΜΙΣΜΑ – ΑΝΑΚΤΗΣΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ
To ΜέΡΑ25 να πρωτοστατήσει ώστε να βρεθούμε ξανά στις ίδιες επάλξεις συνοδοιπόροι που διαφωνήσαμε για το ευρώ, αλλά ακόμα και για την Ευρωπαϊκή Ένωση. H προσέγγιση αυτή είναι σήμερα ευκολότερη καθώς:
Χώρες όπως η Ελλάδα κατέληξαν να χάσουν περισσότερα απ’ όσα θα είχαν χάσει λόγω μιας εξόδου από το ευρώ την ώρα που σε χώρες όπως η Γερμανία η υποχώρηση του βιοτικού επιπέδου του μέσου εργάτη έπεσε κι αυτό χαμηλότερα απ’ εκεί που θα το οδηγούσε η επανίδρυση του μάρκου. Συνεπώς, οι διαφορές εκτιμήσεων προοδευτικών ευρωπαίων του κόστους εξόδου από το ευρώ έχουν εξανεμιστεί. Δεν ήρθε, λοιπόν, η ώρα να μπουν στην άκρη και οι πολιτικές μας διαφορές;
Η πρόταση του DiEM-ΜέΡΑ25 για σύστημα δημοσιονομικών συναλλαγών, που λειτουργεί παράλληλα ως το ιδανικό πρώτο βήμα για την δημιουργία εθνικού συστήματος, πρέπει να αποτελέσει την γέφυρα μεταξύ συνοδοιπόρων που, στο παρελθόν, διαφωνήσαμε για το ευρώ.
ΝΕΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Το πρόγραμμά μας για τον εκδημοκρατισμό της οικονομικής πολιτικής, του νομίσματος, της δημόσιας διοίκησης, των ΜΜΕ, της Παιδείας, της Υγείας, του Πολιτισμού κλπ το προωθούμε με ΔΙΑΣΚΕΠ ΠΑΝΤΟΥ
Όλη η δύναμη στα ΔΙΑΣΚΕΠ ώστε να σπάσει η παράλυση του Κοινοβουλευτισμού
Η ΠΑΤΡΑ ΩΣ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ Βιώσιμου Μοντέλου Κοινής Ευημερίας
Το Aναπτυξιακό Πρόγραμμα για την Πάτρα του ΜέΡΑ25 εστιάζει σε τρεις άξονες:
Ηλεκτροκίνηση, με έμφαση στην μαζική παραγωγή σύγχρονων συσσωρευτών
Ψηφιακές τεχνολογίες, με έμφαση στην τεχνητή νοημοσύνη
Πολιτισμό, με έμφαση στον κινηματογράφο και τις παραστατικές τέχνες
Η Πάτρα διαθέτει 3 μεγάλα ατού που καθιστούν τους 3 αναπτυξιακούς άξονες εφικτούς:
Τον συνδυασμό υψηλού επιπέδου Πολυτεχνείου και Πανεπιστήμιου
Άμεση σύνδεση στην Κεντρική Ευρώπη μέσω Ιταλίας
Άπλετους τέως βιομηχανικούς χώρους που μπορούν να αναβιώσουν στο πλαίσιο της νέας Πράσινης Βιομηχανικής Επανάστασης
Ναι, η Βόρεια Ελλάδα είναι ιδανική για την ανάπτυξη βιομηχανίας και δίκτυου διανομής του πράσινου υδρογόνου που θα αντικαταστήσει το diesel στις βαριές μεταφορές (φορτηγά αυτοκίνητα και πλοία)
Όμως η Πάτρα είναι ιδανική για την ανάπτυξη βιομηχανίας συσσωρευτών-μπαταριών, που είναι ταυτόχρονα ο βενζινοκινητήρας του μέλλοντος αλλά και η λύση του προβλήματος της μη σταθερής παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Οι χώροι των παλιών βιομηχανιών, που σήμερα ρημάζουν, μαζί με την τεχνογνωσία του Πολυτεχνείου και του Πανεπιστήμιου, και σε συνδυασμό με την εύκολη πρόσβαση στην Κεντρική Ευρώπη που εξασφαλίζει το λιμάνι, καθιστούν την Πάτρα ιδανικό κέντρο βαριάς βιομηχανίας συσσωρευτών-μπαταριών.
Παράλληλα, καθώς ο εξηλεκτρισμός του μέλλοντος θα απαιτεί χρήση εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης ώστε να βελτιστοποιείται η διαχείριση των αποκεντρωμένων δικτύων ανανεώσιμης ενέργειας, η τεχνογνωσία του Πολυτεχνείου και του Πανεπιστήμιου θα βοηθήσουν την ανάπτυξη, κυρίως μέσω start ups, και σε αυτόν τον τομέα.
Να πως οραματιζόμαστε το μέλλον – Να πως τιμούμε το γνωμικό ότι το να καταστρέφεις αυτό που υπάρχει είναι δύσκολο. Το να δημιουργείς το καινούργιο την ώρα που εξαλείφεις την εκμετάλλευση -> αυτό είναι το ζητούμενο.
Συνοδοιπόροι, πορευόμαστε στο Συνέδριο αναγνωρίζοντας την ανάγκη για ριζοσπαστικοποίηση σε όλα – για να πάμε πολύ πέραν του Πράσινου Κεϋνσιανισμού. Για αυτό είμαστε εδώ σήμερα. Για να επικαιροποιήσουμε μαζί την Ανάλυση, τη Στρατηγική & το Όραμά μας
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Όταν το 2010 ο χώρα χρεοκόπησε, σύσσωμο το πολιτικό προσωπικό παραδέχθηκε ότι έφταιξε η υπερχρέωση της περιόδου 2000-2008. Πράγματι, το κατεστημένο ομολόγησε ότι η γρήγορη οικονομική μεγέθυνση της περιόδου 2000-2008, που το ίδιο χαιρέτιζε ηλιθιωδώς ως απόδειξη ότι η Ελλάδα είναι στον «σκληρό πυρήνα της Ευρώπης» (Κ. Σημίτης) και η οικονομία της «θωρακισμένη» απέναντι σε κρίσεις (Γ. Αλογοσκούφης), δεν ήταν παρά μια φούσκα που οφειλόταν στα φθηνά δάνεια από την Β. Ευρώπη.
Σήμερα, μετά από δώδεκα χρόνια κρίσης που προκάλεσε εκείνη η φούσκα, ποιο είναι το αφήγημα του κατεστημένου; Ότι η Ελλάδα επέστρεψε στο επίκεντρο της Ευρώπης και πως η οικονομία της έχει θωρακιστεί απέναντι στην κρίση της μετά-την-πανδημία εποχής. Σε ποια βάση ανακάμψαμε; Στη βάση του ότι δανειζόμαστε ξανά φτηνά! Αυτό είναι το γελοίο κριτήριο βάσει του οποίου το κατεστημένο ισχυρίζεται ότι η «Ελλάδα επανήλθε».
Κι ας έχει σπάσει κάθε ρεκόρ το δημόσιο χρέος.
Κι ας είμαστε, τώρα που η ΕΚΤ ετοιμάζεται να αυξήσει τα επιτόκια, στα πρόθυρα νέας εκτόξευσης του κόστους εξυπηρέτησης των δυσθεώρητων βουνών ιδιωτικού και βέβαια δημόσιου χρέους.
Κι ας είναι το εθνικό εισόδημα στα επίπεδα του 2015.
Κι ας σέρνονται σε αρνητικά νούμερα οι καθαρές επενδύσεις για 13ο συνεχόμενο έτος.
Κι ας μαυρίζουν οι ψυχές των λαϊκών στρωμάτων αντικρίζοντας τις τιμές στα σουπερμάρκετ, τις αυξήσεις στα νοίκια ή στον λογαριασμό της ΔΕΗ.
«Τί σημασία έχουν όλα αυτά όταν δανειζόμαστε φτηνά από την Β. Ευρώπη;», ρωτά το κατεστημένο λες και ποτέ δεν είχε ομολογήσει ότι η κατάρρευση του 2010 οφειλόταν στο ότι για χρόνια δανειζόμασταν φτηνά από την Β. Ευρώπη!
Σήμερα, η ίδια ολιγαρχία που ευθύνεται για τη φούσκα που έσκασε το 2010 χτίζει μια νέα φούσκα ακόμα μεγαλύτερη σε μια κοινωνία που:
δεν έχει τις αντοχές που είχε προ δεκαετίας για να αντιμετωπίσει το ωστικό κύμα του σκασίματός της, και για αυτό
δεν θέλει να ακούει κακές προβλέψεις, ακόμα και να ξέρει ότι είναι σωστές.
Αυτό είναι, λοιπόν, το διακύβευμα του ΜέΡΑ25 – των φίλων, των μελών και των στελεχών του: Το καθήκον μας να δώσουμε κουράγιο και προοπτική στα θύματα της νέας φούσκας που χτίζεται από το 4ο Μνημόνιο του 2018 και τα οποία θα προστεθούν στα θύματα της φούσκας του 2010. Με τις αναλύσεις μας, με τις προτάσεις πολιτικής μας, με το ήθος μας, και με τις παρεμβάσεις μας μέσα κι έξω από τη Βουλή,
Σε αυτή την κατεύθυνση, το Β’ Μέρος του 1ο Διαβουλευτικού Συνέδριου ολοκληρώνει την διαδικασία αποτίμησης και επικαιροποίησης των Θέσεων Στρατηγικής, Τακτικής, Οράματος & Ιδεολογίας του ΜέΡΑ25.
Είναι εμφανές ότι βάλαμε βαθιά το νυστέρι της αυτοκριτικής στον κορμό της σκέψης μας ώστε να φανούμε αντάξιοι της μετά-την-πανδημία εποχής.
Όμως, δεν παύουμε να είμαστε περήφανοι για τις αρχικές μας θέσεις, για την διορατικότητα της ανάλυσης, και για το αρχικό μας όραμα.
Θυμάστε γιατί φτιάξαμε το ΜέΡΑ25 τον Μάρτιο του 2018;
Το εξηγεί με μια φράση από την Ιδρυτική Διακήρυξη μας:
Δεν μας φοβίζει η αποτυχία.
Μας φοβίζει η υποταγή και η έλλειψη προοπτικής, ελπίδας, σχεδίου για την απόδραση.
Δεν μας φοβίζει να βάλουμε ψηλά τον πήχυ και να αποτύχουμε.
Μας φοβίζει να κοιτάμε χαμηλά και να καταλήξουμε στα γόνατα, άλλη μια φορά ικέτες.
Για αυτόν τον λόγο ιδρύσαμε το ΜέΡΑ25.
Για αυτόν τον λόγο συνεχίζουμε σήμερα σφυρηλατώντας ένα ΜέΡΑ25 πιο γενναίο, πιο μαζικό, ακόμα πιο σύγχρονο και ριζοσπαστικό.
Στο πλαίσιο του προσυνεδριακού διαλόγου του ΜΕΡΑ25 ο Γιάνης Βαρουφάκης βρέθηκε σήμερα στην Πάτρα και στην ομιλία του στην Αγορά Αργύρη αναφερόμενος στις αναπτυξιακές δυνατόηττες της περιοχής είπε:
Το Aναπτυξιακό Πρόγραμμα για την Πάτρα του ΜέΡΑ25 εστιάζει σε τρεις άξονες:
Ηλεκτροκίνηση, με έμφαση στην μαζική παραγωγή σύγχρονων συσσωρευτών Ψηφιακές τεχνολογίες, με έμφαση στην τεχνητή νοημοσύνη Πολιτισμό, με έμφαση στον κινηματογράφο και τις παραστατικές τέχνες Η Πάτρα διαθέτει 3 μεγάλα ατού που καθιστούν τους 3 αναπτυξιακούς άξονες εφικτούς:
Τον συνδυασμό υψηλού επιπέδου Πολυτεχνείου και Πανεπιστήμιου • Άμεση σύνδεση στην Κεντρική Ευρώπη μέσω Ιταλίας Άπλετους τέως βιομηχανικούς χώρους που μπορούν να αναβιώσουν στο πλαίσιο της νέας Πράσινης Βιομηχανικής Επανάστασης
Ναι, η Βόρεια Ελλάδα είναι ιδανική για την ανάπτυξη βιομηχανίας και δίκτυου διανομής του πράσινου υδρογόνου που θα αντικαταστήσει το diesel στις βαριές μεταφορές (φορτηγά αυτοκίνητα και πλοία)
Όμως η Πάτρα είναι ιδανική για την ανάπτυξη βιομηχανίας συσσωρευτών-μπαταριών, που είναι ταυτόχρονα ο βενζινοκινητήρας του μέλλοντος αλλά και η λύση του προβλήματος της μη σταθερής παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Οι χώροι των παλιών βιομηχανιών, που σήμερα ρημάζουν, μαζί με την τεχνογνωσία του Πολυτεχνείου και του Πανεπιστήμιου, και σε συνδυασμό με την εύκολη πρόσβαση στην Κεντρική Ευρώπη που εξασφαλίζει το λιμάνι, καθιστούν την Πάτρα ιδανικό κέντρο βαριάς βιομηχανίας συσσωρευτών-μπαταριών.
Παράλληλα, καθώς ο εξηλεκτρισμός του μέλλοντος θα απαιτεί χρήση εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης ώστε να βελτιστοποιείται η διαχείριση των αποκεντρωμένων δικτύων ανανεώσιμης ενέργειας, η τεχνογνωσία του Πολυτεχνείου και του Πανεπιστήμιου θα βοηθήσουν την ανάπτυξη, κυρίως μέσω start ups, και σε αυτόν τον τομέα.
Να πως οραματιζόμαστε το μέλλον – Να πως τιμούμε το γνωμικό ότι το να καταστρέφεις αυτό που υπάρχει είναι δύσκολο. Το να δημιουργείς το καινούργιο την ώρα που εξαλείφεις την εκμετάλλευση -> αυτό είναι το ζητούμενο».
Ο Προσυνεδριακός Διάλογος όμως ξεκινάει άμεσα! Με επίσημη έναρξη την Τετάρτη 10 Νοεμβρίου, με ομιλία του Γραμματέα του ΜέΡΑ25 στην Πάτρα, στην Αγορά Αργύρη, ώρα 18:30.
Σύμφωνα και με την απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος, θα διοργανωθούν πολλές μικρότερες περιφερειακές και τρεις μεγάλες προσυνεδριακές συνδιασκέψεις με πρώτη της Πάτρας.
Θα ακολουθήσει το Ηράκλειο (24 Νοεμβρίου) και η Αθήνα (16 Δεκεμβρίου).
Στην καρδιά του Προσυνεδριακού διαλόγου, η ανάγκη για ριζοσπαστικοποίηση σε μια σειρά κρίσιμων ζητημάτων, όπως το Περιβάλλον, η Τεχνολογία, ο Νέος Συνδικαλισμός, η Τοπική Αυτοδιοίκηση, το Νόμισμα, με σκοπό την ανάκτηση της Δημοκρατικής κυριαρχίας.
Η κατάσταση στη δημόσια υγεία συνεχώς επιδεινώνεται. Μετά από ενάμιση χρόνο πανδημίας βρισκόμαστε ακόμα στο ίδιο σημείο με την αρχή του ξεσπάσματος της: Η πανδημία ανεξέλεγκτη, η λοιπή νοσηρότητα παραδομένη στην ιδιωτική υγεία και τα νοσοκομεία με προσωπικό που δεν επαρκεί επ ουδενί για την αντιμετώπιση των ασθενών Covid-19 – πόσο μάλλον για την αντιμετώπιση και των υπόλοιπων ασθενειών.
Η απουσία ενός σχεδίου ενεργητικής αντιμετώπισης της πανδημίας μέσω καθολικών, επαναλαμβανόμενων – και φυσικά δωρεάν – τεστ στον πληθυσμό, με την παράλληλη μη ενίσχυση του ΕΣΥ σε προσωπικό και υλικοτεχνική υποδομή, οδήγησαν την Ελλάδα στις πρώτες θέσεις του δείκτη θνησιμότητας Covid-19.
Οι ελλείψεις σε προσωπικό και ΜΕΘ, με ασθενείς να διασωληνώνονται σε απλούς θαλάμους, αποτελούν πια την καθημερινότητα στην ειδησεογραφία, που πλέον περιλαμβάνει και την κατάρρευση ιατρών από την εξάντληση και το εργασιακό Burn Out σε ζωντανή μετάδοση.
Παράλληλα – εξαιτίας των κυβερνητικών παλινωδιών στη διαχείριση της πανδημίας και του τεράστιου ελλείμματος εμπιστοσύνης που αυτές προξένησαν – το πρόγραμμα εμβολιασμού παραμένει καθηλωμένο με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την περεταίρω πίεση στο ΕΣΥ. Μέτρα που συνεχώς μεταβάλλονται ανάλογα με τις συνθήκες δε βοηθούν, καθώς βρίσκονται πάντα ένα βήμα πίσω από τα επιδημιολογικά δεδομένα τα οποία απλώς ακολουθούν. Αν η έξαρση της πανδημίας κατέδειξε με τον πλέον τραγικό τρόπο τις τεράστιες ελλείψεις σε ιατρικό, νοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό του ΕΣΥ, η μη αντιμετώπιση των ελλείψεων αυτών πλέον είναι εγκληματική.
Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί ημίμετρα, προσλαμβάνοντας μόνο ορισμένου χρόνου προσωπικό, μη προχωρώντας σε καμία πρόσληψη μόνιμου προσωπικού, επαφιόμενη ακόμα και στον εθελοντισμό! Απαιτείται άμεση οργανική ένταξη του επικουρικού ιατρικού, νοσηλευτικού αλλά και λοιπού προσωπικού και φυσικά, προσλήψεις μόνιμου ιατρικού, νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού για καλυφθούν επιτέλους τα τεράστια κενά στα οργανογράμματα των νοσοκομείων και λοιπών δημόσιων μονάδων υγείας. Επιπλέον απαιτείται η δημιουργία ενός Δημόσιου Δικτύου Δωρεάν Καθολικών Ελέγχων, με την παράλληλη διενέργεια προεμβολιαστικού ελέγχου για όλους, τα οποία θα ενταχθούν στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας προς μόνιμη ενίσχυσή της, θα άρουν την λογική των οριζόντιων μέτρων και θα λειτουργήσουν, ενισχυτικά στο πλαίσιο του προγράμματος εμβολιασμού.
Το ΜέΡΑ25 επανακατάθεσε την τροπολογία του για Δημόσιο Δωρεάν Δίκτυο Τεστ και Ενίσχυσης του ΕΣΥ.
Η πανδημία καλπάζει, και η κυβέρνηση δεν κάνει τίποτα ουσιαστικό για την ανάσχεσή της, πέραν από ανακοινώσεις κι άλλων μέτρων, υποτίθεται υγειονομικών, αλλά κατ΄ουσίαν και πάλι αυταρχικών και με συγκεκριμένες κρυφές ή και ξεδιάντροπα πια φανερές σκοπιμότητες εξυπηρετήσεων. Οι δε Υπουργοί της επιδίδονται σε επικοινωνιακό ανταρτοπόλεμο εναντίον της λογικής, καλώντας μας να σταματήσουμε να δίνουμε σημασία στα κρούσματα, ή πως ο ιός μεταδίδεται περισσότερο στην εστίαση απ’ ο,τι στις εκκλησίες.
Σε δύο μόνο τομείς έχει καταφέρει να διακριθεί η κυβέρνηση: στην επιμελή καλλιέργεια διχαστικού και τιμωρητικού κλίματος σε βάρος των ανεμβολίαστων, και στη μετατροπή άλλης μιας Κρίσης σε Ευκαιρία, προωθώντας και πάλι πολύ συγκεκριμένα συμφέροντα. Συγκεκριμένα, οι ανεμβολίαστοι που πλέον δε θα μπορούν να μπαίνουν στα μικρομάγαζα της γειτονιάς τους χωρίς τεστ, το οποίο θα πληρώνουν οι ίδιοι από την τσέπη τους, μπορούν κανονικότατα να μπουν στους κλειστούς χώρους των σουπερμάρκετ, όπου πλέον έχουν καταργηθεί οι κάρτες εισόδου.
Για άλλη μία φορά δηλαδή η Κυβέρνηση χωρίς κανένα υγειονομικό σκοπό στο σκεπτικό της, χωρίς καμία προκάλυψη της επιτροπής των ειδικών και όλα τα σχετικά που κατά καιρούς ακούμε, προωθεί τα συμφέροντα των μεγάλων σουπερμάρκετ που λειτουργούν μάλιστα ως επιταχυντής της πανδημίας, την στιγμή που παράλληλα η ίδια Κυβέρνηση προσπαθεί να βάλει ταφόπλακα στις λαϊκές αγορές και τους μικροπαραγωγούς που πουλούν εκεί τα προϊόντα τους.
Τίποτα λοιπόν δεν είναι και δεν γίνεται τυχαία για την Μητσοτάκης Α.Ε., καθώς πίσω από κάθε πολιτική της απόφαση ακόμα και για την οποιαδήποτε τραγωδία, κρίση και καταστροφή, κρύβονται πάντα, σταθερά και με συνέπεια τα παχυλά συμφέροντα μιας παρασιτικής ολιγαρχίας που συνιστά τον μοναδικό και απόλυτο εντολέα μιας ανάλγητης και κυνικής ανώνυμης εταιρείας που παριστάνει την Κυβέρνηση αυτού του τόπου.
Πάτρα 10/11
