Tag: mera25

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι και ιδιαίτερα οι νέες και οι νέοι στη χώρα μας, που μετά από τόσα χρόνια μνημονίων και πανδημίας έχουν να αντιμετωπίσουν και μια δυσθεώρητη ακρίβεια, είναι τα ενοίκια και η στέγαση. Ένα πρόβλημα που επιτάθηκε βέβαια και με τις διάφορες πλατφόρμες και το λεγόμενο «gentrification». Ένα πρόβλημα που καλούνται να αντιμετωπίσουν ιδιαίτερα έντονα αυτές τις μέρες και οι φοιτητές και φοιτήτριες που ψάχνουν να βρουν στα μεγάλα αστικά κέντρα μια φοιτητική στέγη.

Στο πλαίσιο του 2ου μνημονίου τον Φλεβάρη του 2012 με τον γνωστό ν. 4046 που ψηφίστηκε από ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, καταργήθηκε ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας και δεν υπάρχει πλέον στη χώρα μας καμία στεγαστική πολιτική, ασχέτως αν τώρα το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ τολμάει να μιλάει κιόλας για το πρόβλημα της στέγασης όταν το ίδιο σε μεγάλο βαθμό συνέβαλε σε αυτό με τις πολιτικές του. Το ζήτημα όμως της κοινωνικής στέγης είναι εξαιρετικά σημαντικό για την κοινωνία, ιδιαίτερα τώρα που η ακρίβεια χτυπάει την πόρτα κάθε νοικοκυριού.

Είμαστε η μοναδική χώρα που δεν έχουμε πρόγραμμα κοινωνικής στέγης και δεν εννοούμε απλώς επιδόματα ενοικίων που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς επανασύσταση του ΟΕΚ, εννοούμε το μόνο πράγμα το οποίο μπορεί να μειώσει πραγματικά το κόστος της στέγης που είναι η αύξηση της προσφοράς στέγης μέσα από το χτίσιμο, την οικοδόμηση σύγχρονων, οικολογικών κοινωνικών κατοικιών.

Το ΜέΡΑ25 προτείνει να συσταθεί άμεσα ένας Οργανισμός Κοινωνικής Κατοικίας που δεν υπάρχει σε αυτήν την χώρα -και είναι σκανδαλώδες που δεν υπάρχει- και ένα Πρόγραμμα Κοινωνικής Στέγης με παροχή στέγης σε όσους το έχουν ανάγκη.

Παράλληλα, η εκτεταμένη χρήση της πλατφόρμας βραχυχρόνιας μίσθωσης (και υπομίσθωσης) «AirBnB» και συναφών εταιρειών, πέραν των φορολογικών ζητημάτων που προξένησε, έχει προκαλέσει ασύμμετρο πρόβλημα στο ύψος των μισθωμάτων και στη διαθεσιμότητα των μισθίων, ειδικά σε συγκεκριμένες περιοχές των Αθηνών και της Ελλάδας εν γένει. Πέραν του γενικού προβλήματος της κατακόρυφης αύξησης του ύψους των μισθωμάτων, ειδικά ως προς τους φοιτητές και σπουδαστές που πρωτοεγκαθίστανται στην πόλη των σπουδών τους, η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί καθίσταται προδήλως απαγορευτική. Το μέγεθος του προβλήματος απαιτεί άμεση νομοθετική ρύθμιση.

Το ΜέΡΑ25, αντιλαμβανόμενο τις συνέπειες, έχει καταθέσει σχετική τροπολογία με την οποία θεσπίζεται χρονικό όριο βραχυχρόνιας μίσθωσης και όριο στον αριθμό των μισθίων τα οποία μπορεί ένας εκμισθωτής βραχυχρονίως να εκμισθώσει.

Συγκεκριμένα προτείναμε την εξής νομοθετική διάταξη: «Δεν επιτρέπεται η βραχυχρόνια μίσθωση άνω των δύο (2) ακινήτων ανά Α.Φ.Μ. δικαιούχου εισοδήματος. Η μίσθωση κάθε ακινήτου δεν μπορεί να υπερβαίνει τις τριάντα (30) ημέρες κατά την περίοδο Νοεμβρίου – Ιουνίου κάθε ημερολογιακού έτους, καθώς και τριάντα (30) ημέρες κατά την περίοδο Ιουλίου – Οκτωβρίου κάθε ημερολογιακού έτους, με χρονική απόσταση μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης περιόδου μίσθωσης τουλάχιστον τριάντα (30) ημερών. Υπέρβαση της διάρκειας του προηγούμενου εδαφίου επιτρέπεται, εφόσον το συνολικό εισόδημα του εκμισθωτή ή του υπεκμισθωτή δεν ξεπερνά τις δώδεκα χιλιάδες (12.000) ευρώ κατά το οικείο φορολογικό έτος».

Με την νομοθετική αυτή ρύθμιση θα επέλθει η αποσυμφόρηση ενός προβλήματος, οι διαστάσεις του οποίου δεν νοείται να αντιμετωπίζουν την αδράνεια του νομοθετικού σώματος.

του Γιάνη Βαρουφάκη

Ξεκίνησε τις “διαρροές” η Κυβέρνηση κατά την προσφιλή της τακτική, όσον αφορά “πρόσθετα #μέτρα στήριξης της κοινωνίας” από τα δημοσιονομικά περιθώρια που προκύπτουν λόγω των φορολογικών εσόδων, του #ΕΝΦΙΑ και του τουρισμού.

Αν βέβαια τα “πρόσθετα μέτρα στήριξης” αυτά, κινηθούν πάλι στην ίδια λογική και κατεύθυνση των επιδοτήσεων της αισχροκέρδειας και μερικών ισχνών επιδομάτων για πολύ λίγο κόσμο, θα είναι για άλλη μία φορά “εκτός θέματος”.

Η κατάργηση του Χρηματιστηρίου της #Ενέργειας, που το ΜέΡΑ25 ζητάει από την πρώτη στιγμή, δεν έχει κανένα απολύτως δημοσιονομικό κόστος το οποίο πρέπει να περιμένει η #ΜητσοτάκηςΑΕ για να το καλύψει πρώτα.

Η κατάργηση του Χρηματιστηρίου της Ενέργειας αποτελεί μια πολιτική επιλογή σύγκρουσης και ρήξης με τα ολιγαρχικά συμφέροντα που κερδοσκοπούν εν μέσω πληθωρισμού, ενεργειακής κρίσης και ακρίβειας, παρουσιάζοντας πολλαπλάσια κέρδη από πέρυσι.

Ξέρουμε λοιπόν πως ούτε η Κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη ούτε οι υπόλοιπες μνημονιακές Κυβερνήσεις που συμφωνούσαν στην “απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας” θα προχωρήσουν σε αυτό. #ακριβεια#ενεργειακη_κριση#χρηματιστηριο_ενεργειας

Σήμερα, 24^η Ιουλίου, το ΜέΡΑ25 τιμούμε την 48^η επέτειο από την πτώση της νεοφασιστικής Χούντας που έφερε το αμερικανοκίνητο πραξικόπημα των συνταγματαρχών και πενθούμε για την Κυπριακή τραγωδία και την Κατοχή που κι εκείνη σχεδιάστηκε, στο ίδιο ΝΑΤΟϊκό πλαίσιο, από τις ΗΠΑ.

Σήμερα, 24^η Ιουλίου, το ΜέΡΑ25 τιμούμε εκείνες και εκείνους που, από την πρώτη μέρα, αντιστάθηκαν στην Χούντα προετοιμάζοντας με το αίμα τους τις μεγαλειώδεις, παλλαϊκές εξεγέρσεις, αρχικά της Νομικής και κατόπιν του Πολυτεχνείου – εξεγέρσεις που απέτρεψαν την «φιλελευθεροποίηση» της Χούντας των Παπαδόπουλου-Μαρκεζίνη από το να εγκαθιδρύσει στην Ελλάδα μια «δημοκρατία» τύπου Τουρκίας.

Σήμερα, 48 χρόνια μετά, το ΜέΡΑ25 δεν γιορτάζουμε την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Πως μπορούν κάποιοι να μιλάνε για αποκατάστασή της όταν η δημοκρατία είχε ήδη καταργηθεί πολύ πριν την 21^η Απριλίου του 1967 με τα Ιουλιανά του 1965, πρωτοστατούντος του Αρχι-Αποστάτη Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ο οποίος πολιτευόταν εκ μέρους της τότε ολιγαρχίας, του Παλατιού και των ΗΠΑ. Αλλά ακόμα και πριν από την Αποστασία και τα Ιουλιανά, με εξαίρεση την μικρή αναλαμπή δημοκρατίας που επέβαλε στο Κατεστημένο ο Ανένδοτος Αγώνας του λαού μας, οι Ελληνίδες και οι Έλληνες ζούσαν στα πέτρινα χρόνια του κράτους της εμφυλιοπολεμικής Δεξιάς.

Σήμερα, αυτή την 24^η Ιουλίου, αποτελεί ακόμα μεγαλύτερη προσβολή προς τους δημοκράτες πολίτες να τους μιλούν για δημοκρατία όταν στην Ελλάδα και την Ευρώπη, ιδίως μετά το 2010, με τις τρόικες και τα μνημόνια να κυριαρχούν, οι κρατούντες δεν κρατούν καν τα προσχήματα των αστικών δημοκρατιών.

Ναι, σήμερα, 24^η Ιουλίου του 2022,…

• με υπουργούς της κυβέρνησης να αμφισβητούν από το βήμα της Βουλής το Πολυτεχνείο, κλείνοντας το μάτι στους νοσταλγούς της Χούντας
• με μια χούφτα ολιγάρχες να κάνουν πάρτι λεηλασίας και αισχροκέρδειας εις βάρος της συντριπτικής πλειοψηφίας που δεν τα βγάζει πέρα
• με μια Κυβέρνηση ΑΕ να λογοδοτεί στους ίδιους ολιγάρχες με τους οποίους, την ίδια στιγμή, φλερτάρουν τα αντιπολιτευόμενα κόμματα εξουσίας
• με συστημικά ΜΜΕ που, καθώς ανήκουν στους ίδιους ολιγάρχες, σε τίποτα δεν διαφέρουν όσον αφορά τον πλουραλισμό τους από ΜΜΕ στυγνών δικτατοριών
• με τους δημοσιογράφους που δεν «συνεμορφώθησαν προς τας υποδείξεις» των ολιγαρχών να διώκονται δικαστικά
• με το Δημοψήφισμα του 2015, την μεγαλειώδη στιγμή που η Δημοκρατία παραλίγο να λειτουργήσει, να ακυρώνεται και να λοιδορείται καθημερινά από το Καθεστώς
• με το Καθεστώς να παρουσιάζει ως προάσπιση των συνόρων μας την εγκληματική διαταγή στα πληρώματα του Λιμενικού να διακινδυνεύουν τις ζωές προσφύγων & μεταναστών πετώντας τους στην φουρτουνιασμένη θάλασσα
• με καταδικασμένους δολοφόνους και βιαστές να κυκλοφορούν ελεύθεροι ελέω της καλής τους σχέσης με το Καθεστώς, την ώρα που το κράτος εξαντλεί όλα του τα αποθέματα «νόμιμης» βίας σε νέους ανθρώπους στις φυλακές

…με όλα αυτά να σκοτεινιάζουν τη σκέψη των δημοκρατών της πατρίδας μας, απορρίπτουμε εορτασμούς και φανφάρες για μια ανύπαρκτη Δημοκρατία. Αρκούμαστε στο να θυμόμαστε με ανακούφιση την πτώση της Χούντας και να ανανεώνουμε την υπόσχεση, ως χρέος στους αντιστασιακούς εκείνης της περιόδου αλλά και στις επόμενες γενιές, ότι θα παλεύουμε καθημερινά για την Ρήξη με την θριαμβεύουσα Ολιγαρχία – την Ρήξη που είναι η μοναδική ελπίδα, κάποια στιγμή, η Δημοκρατία να νικήσει.

Ο χώρος της μικρής, μικρομεσαίας και μεσαίας επιχειρηματικότητας έπειτα από δώδεκα χρόνια μνημονιακών πολιτικών στυγνής λιτότητας, συνεχίζει να δέχεται πλήγματα, είτε αυτά ήταν ο κορωνοϊός, είτε ο καλπάζων πληθωρισμός και η ακρίβεια. Γνωρίζουμε όλοι ότι οι ΜμΕ αποτελούν τους βασικούς εργοδότες σε αυτή τη χώρα παραδοσιακά, προσφέροντας αξιοπρεπείς και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας.

Ταυτόχρονα, λειτουργούν και ως ανάχωμα στην καρτελοποίηση αγορών από λίγους μεγάλους παίκτες, κάτι που δυστυχώς συμβαίνει όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια: οι ΜμΕ αναγκάζονται να βάλουν λουκέτο η μία μετά την άλλη – οι αγορές συγκεντροποιούνται στα χέρια ολίγων μεγάλων που μοιράζουν την πίτα προς ίδιον όφελος και εις βάρος καταναλωτών, εργαζομένων και εθνικής οικονομίας. Μεσα λοιπόν σε αυτό το ζοφερό για τις ΜμΕ περιβάλλον, η απαίτηση για αποπληρωμή της «επιστρεπτέας προκαταβολής» αποτελεί επιθετική και όχι υποβοηθητική κίνηση για τις ΜμΕ. Πρέπει να παγώσει άμεσα η όποια απαίτηση επιστροφής και να δοθεί η δυνατότητα μετατροπής της σε κρατικό δικαίωμα προαίρεσης. Με αυτόν τον τρόπο, η μικρο-μεσαία επιχείρηση δεν χρειάζεται να βάλει το χέρι στο άδειο ταμείο για μία ακόμα απαίτηση του κράτους, το δε Κράτος διατηρεί το δικαίωμά του να ζητήσει τα ποσά αυτά, αλλά μόνο στην περίπτωση πώλησης ή αύξησης μετοχικού κεφαλαίου της επιχείρησης.

Η Κ.Ο. του ΜέΡΑ25 κατέθεσε σχετική τροπολογία, την οποία μπορείτε να δείτε εδώ.

Κύριε Πλεύρη, χαίρομαι που θεωρείτε ότι το άρθρο 7 έχει στόχο να είναι η τροχοπέδη στην εμπορευματοποίηση και σε όλες αυτές τις περιπτώσεις που περιέγραψα, που ξέρουμε ότι συμβαίνουν σε χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, που δεν θέλουμε να γίνουν εδώ και δέχομαι τον λόγο σας γι’ αυτό. Θα μου επιτρέψετε όμως να επιμείνω: Ο καλύτερος τρόπος να αποφευχθεί η εμπορευματοποίηση της μήτρας της γυναίκας είναι η έλλειψη οποιουδήποτε νομοθετικού πλαισίου πέραν του νόμου περί υιοθεσίας. Μετά το 2005 έτσι κι αλλιώς υπάρχει η δεύτερη κατηγορία, ζευγάρια τα οποία πληρώνουν. Αποζημίωση το λένε, δεν έχει σημασία, πληρωμή είναι, και δεν μπορείς να κάνεις σαν φιλελεύθερη κοινωνία κάτι. Εγώ αν θέλω να δώσω κάποια χρήματα σε κάποιον το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να επιβάλεις στην εφορία να μου φορολογήσει τη δωρεά 21%. Αυτό να το κάνουμε.

Το πιο σημαντικό για να μην προχωρήσει η εμπορευματοποίηση είναι τα ζευγάρια που πληρώνουν -που συνήθως είναι τα πλούσια ζευγάρια που συνήθως πληρώνουν τη φτωχή παρένθετη γεννούσα γυναίκα- να γνωρίζουν ότι το κράτος δεν τους καλύπτει νομικά αυτή τη συναλλαγή, ότι είναι μια δωρεά, είναι σαν το καλό που το ρίχνεις στον γιαλό, και δεν υπάρχει η πιθανότητα να πας στα δικαστήρια να απαιτήσεις από την γεννούσα μητέρα οτιδήποτε. Εάν αποφασίσει να μην σου το δώσει το παιδί δεν θα σου το δώσει το παιδί. Είναι η καλύτερη τροχοπέδη στην εμπορευματοποίηση η έλλειψη νομικού πλαισίου, είναι από τις λίγες περιπτώσεις που βοηθάει, προστατεύει δικαιώματα η έλλειψη νομικού πλαισίου. Αυτή ήταν η τοποθέτησή μου. Θα με ενδιέφερε η άποψή σας γι’ αυτό.

Σε όλα τα άλλα που είπατε, για το θέμα της ψύξης των ωαρίων με κρυογενείς διαδικασίες συμφωνούμε απόλυτα. Για το θέμα ακόμα που είπατε για τον δανεισμό ωαρίων εντός της οικογένειας συμφωνώ απόλυτα. Είναι σωστές κινήσεις. Και βεβαίως στο να μην υπάρχει οποιοσδήποτε περιορισμός στη γυναίκα για τη χρήση του γενετικού της υλικού, από τον σύζυγό της, από τον τέως σύζυγό της, από οποιονδήποτε, συμφωνούμε απόλυτα.

Θα συμφωνούσα μαζί σας ακόμα και με την αύξηση των ορίων ηλικίας και το δέχομαι το επιχείρημά σας ότι εμείς οι άντρες στα 70, όπως είχε πει κάποτε ο Όρσον Ουέλς, μπορούμε να κάνουμε παιδιά, αλλά είναι αμφίβολο αν μπορούμε να τα σηκώσουμε μετά, αφού γεννηθούν, ενώ για μια γυναίκα ξαφνικά έχουμε πρόβλημα ότι είναι γριά γυναίκα, γριά μητέρα. Έχετε δίκιο σε αυτό. Θα έβαζα τελεία εκεί, αν δεν γνώριζα πως για πάρα πολλές ιδιωτικές κλινικές -και όχι μόνο στην Ελλάδα- στόχος είναι η στοχοποίηση σχετικά μεγάλης ηλικίας γυναικών οι οποίες νιώθουν ότι έχουν χάσει το παιχνίδι και βομβαρδίζονται με ασύμμετρη πληροφόρηση από ιδιώτες.

Αν ήταν να γίνει από δημόσια δομή δεν θα είχα πρόβλημα και θα συμφωνούσα απολύτως μαζί σας. Έχει πολύ μεγάλη σημασία το θέμα της ασύμμετρης πληροφόρησης. Εδώ το ερώτημα δεν είναι, κύριε Υπουργέ, αν η ιδιωτική δομή έχει την επιστημονική επάρκεια να κάνει την υποβοήθηση. Είμαι σίγουρος ότι και καλούς γιατρούς έχουν και καλά μηχανήματα έχουν, μπορεί να έχουν και καλύτερα από το Δημόσιο. Το πρόβλημα είναι η ασύμμετρη πληροφόρηση. Όταν έχεις έναν πωλητή μιας υπηρεσίας -και δεν μιλάω για τον ίδιο τον γιατρό, μιλάω για το αφεντικό του, γιατί το αφεντικό του καθορίζει τον μισθό του, το αν θα συνεχίσει να έχει δουλειά αύριο- και έχεις έναν επιχειρηματία, το αφεντικό, που θέλει να μεγιστοποιήσει το κέρδος του, βλέπει την κάθε γυναίκα σαν έναν στόχο εκμετάλλευσης. Είναι συστηματική η τακτική των ιδιωτικών κλινικών πάντοτε να χρησιμοποιούν το προβάδισμα που τους δίνει η ασύμμετρη πληροφόρηση εναντίον της γυναίκας. Άρα δεν είναι το θέμα αν σεβόμαστε την ανάγκη της γυναίκας να κάνει παιδί. Το ερώτημα είναι αν σεβόμαστε το δικαίωμά της σε συμμετρική πληροφόρηση, ένα δικαίωμα που μόνο το εθνικό σύστημα υγείας μπορεί να δώσει.