Από το ρεύμα και τα ενοίκια μέχρι τα τρόφιμα και τις μεταφορές, οι τιμές αυξάνονται με ρυθμούς που ξεπερνούν κατά πολύ τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, επιβαρύνοντας την καθημερινότητα των πολιτών.
Τα νεότερα στοιχεία της Eurostat για τον πληθωρισμό Ιουλίου 2025 δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνειών: η Ελλάδα παραμένει μια από τις ακριβότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και μάλιστα, όχι τυχαία· οι αυξήσεις στις τιμές βασικών αγαθών και υπηρεσιών είναι πολλαπλάσιες σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Ενώ το Υπουργείο Ανάπτυξης περιορίζεται σε ρόλο παρατηρητή και τα περισσότερα ΜΜΕ αποφεύγουν τις ευθείες συγκρίσεις με την υπόλοιπη Ευρώπη, η καθημερινότητα των πολιτών επιβαρύνεται με ανεξέλεγκτες ανατιμήσεις.
Ας δούμε μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα:
Ηλεκτρικό ρεύμα: +18,9% στην Ελλάδα, έναντι μόλις +2,1% στην ΕΕ. Εννέα φορές μεγαλύτερη αύξηση!!!
Το παράδοξο είναι ότι η χώρα κατέγραψε πλεόνασμα στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές, ωστόσο οι τιμές παραμένουν σε αυτά τα επίπεδα εξαιτίας της στρεβλής λειτουργίας της αγοράς και του φαινομένου ολιγοπωλιακών πρακτικών (καρτέλ ενέργειας).
Ενοίκια: +11,3% στη χώρα μας, όταν στην ΕΕ η αντίστοιχη αύξηση είναι +3,1%.
Ρούχα: +13,1% στα ανδρικά και +12% στα γυναικεία· στην ΕΕ μόλις +0,2%.
Φρούτα: +19,2% στην Ελλάδα, έναντι +9,5% στην ΕΕ, παρότι η χώρα μας διαθέτει άφθονη παραγωγή.
Υποδήματα, κρασί, αεροπορικά εισιτήρια: αυξήσεις έως και πενταπλάσιες σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη.
Το μοτίβο είναι ξεκάθαρο: σχεδόν σε κάθε βασική κατηγορία, από τη στέγαση και την ενέργεια μέχρι την εστίαση και τα τρόφιμα, η Ελλάδα βρίσκεται στις πρώτες θέσεις των ανατιμήσεων.
Κι εδώ γεννάται το κρίσιμο ερώτημα: γιατί; Δεν μπορεί όλα να αποδίδονται στην «παγκόσμια συγκυρία» ή στις «διεθνείς κρίσεις». Όταν οι πολίτες πληρώνουν ακριβότερα ακόμα και προϊόντα που παράγονται στη χώρα τους, όταν οι τιμές στα είδη πρώτης ανάγκης αυξάνονται με ρυθμούς πολλαπλάσιους της υπόλοιπης Ευρώπης, τότε το πρόβλημα είναι εσωτερικό. Είναι πρόβλημα αγοράς, ελέγχου, πολιτικής βούλησης.
Η Ελλάδα, δυστυχώς, έχει εξελιχθεί σε «ειδική περίπτωση» μέσα στην ΕΕ: μια χώρα όπου η ακρίβεια τείνει να γίνει κανονικότητα. Και όσο το κράτος περιορίζεται σε ρόλο θεατή, τόσο περισσότερο οι πολίτες θα αισθάνονται ότι ζουν σε μια οικονομία που δουλεύει εναντίον τους.
Συμπερασματικά εάν κάτι δείχνουν τα στοιχεία της Eurostat, είναι ότι η ακρίβεια στην Ελλάδα δεν είναι τυχαία, ούτε συγκυριακή. Είναι δομικό σύμπτωμα μιας αγοράς που λειτουργεί με καρτέλ χωρίς πραγματικό ανταγωνισμό και μιας πολιτείας που αδυνατεί ή δεν θέλει να παρέμβει ουσιαστικά.
Ο Αγροτικός Σύλλογος Καστοριάς «Μακεδνός» ήταν από τους πρώτους που φώναζαν για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, μιλώντας ήδη από το 2022 για τρύπα εκατομμυρίων που έχει οδηγήσει τον οργανισμό να μην επιδοτεί τους πραγματικούς αγρότες και κτηνοτρόφους.
Η αντίδραση της τάχα ανήξερης κυβέρνησης, ήταν η στοχοποίηση των αγωνιζόμενων αγροτών και κτηνοτρόφων. Η κυβέρνηση, που καμωνόταν πως συμμερίζεται τα δίκαια αιτήματα των αγροτών στις κινητοποιήσεις του 2023, έναν χρόνο αργότερα, το 2024, έδειξε το αληθινό της πρόσωπο, διώκοντας 12 αγωνιζόμενους αγρότες και κτηνοτρόφους, επειδή δήθεν έκλεισαν το τελωνείο.
Γιατί τους στοχοποίησε
Σήμερα γνωρίζει όλη η χώρα γιατί στοχοποιήθηκαν από την κυβέρνηση Μητσοτάκη οι πραγματικοί αγρότες και κτηνοτρόφοι, που φώναζαν για το σκάνδαλο: για να τους εκφοβίσουν και να τους κλείσουν το στόμα! Μόνο έτσι θα μπορούσαν να επιδοθούν στο όργιο των παράνομων επιδοτήσεων και της εξαγοράς ψήφων.
Και συνεχίζει ο «ανήξερος» πρωθυπουργός τον τραμπουκισμό και τον εκφοβισμό των πραγματικών αγροτών: στις 7 Ιουλίου δικάζονται εκ νέου στην Καστοριά τα 12 μέλη του Αγροτικού Συλλόγου «Μακεδνός»! Αυτή είναι η αντίδραση της κυβέρνησης προς τους πραγματικούς αγρότες!
Στεκόμαστε στο πλευρό των διωκόμενων αγροτών, στεκόμαστε στη μεριά του δίκιου. Καλούμε όλους τους πραγματικούς αγρότες και κτηνοτρόφους να στηρίξουν τους συναδέλφους τους. Καλούμε όλη την κοινωνία να δείξει αλληλεγγύη σε εκείνες και εκείνους που πραγματικά παράγουν για να έχουμε ποιοτικά και φθηνά προϊόντα στο τραπέζι μας.
Διαβάζοντας κανείς σήμερα τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού για επαναφορά των τεκμηρίων στη φορολόγηση των Ελεύθερων Επαγγελματιών πραγματικά εκπλήσσεται!!!
Είναι αξιοσημείωτο το πώς αλλάζουν γρήγορα τα συμπεράσματα και οι πολιτικές δεσμεύσεις. Το 2021, ο ίδιος Πρωθυπουργός είχε υποσχεθεί την πλήρη κατάργηση αυτών λέγοντας ότι το 2023 θα προχωρήση στην πλήρη κατάργηση των τεκμηρίων που ταλαιπωρούν επί 44 χρόνια 2 εκατομμύρια φορολογούμενους. Η αύξηση της χρήσης πλαστικού χρήματος, η αύξηση των ηλεκτρονικών συναλλαγών αλλά και οι έμμεσες τεχνικές ελέγχου που θα έχει η φορολογική αρχή στη διάθεση της θα επιτρέψουν την κατάργηση τους μέχρι το 2023, με την επισήμανση ότι οι τρέχουσες διαδικασίες δεν ήταν πλέον απαραίτητες.
Τελικά το 2023 ανακαλύπτουμε ότι η αύξηση πλαστικού χρήματος, η αύξηση των ηλεκτρονικών συναλλαγών μέσω τραπεζών, οι ηλεκτρονικοί έλεγχοι που έχει πλέον στη διάθεση της η ΑΑΔΕ για on line ελέγχους δεν επαρκούν. Όλα αυτά που επενδύσαμε τα 3 τελευταία χρόνια στην ψηφιακή μεταρρύθμιση στο κομμάτι τις φοροδιαφυγής πήγαν όλα στο βρόντο. Οι μόνοι κερδισμένοι για άλλη μία φορά οι Τράπεζες που πήραν έναν πακτωλό χρημάτων για να μας φακελώσουν και τα κανάλια που διαφήμισαν το εγχείρημα έναντι μεγάλων αμοιβών. Τα νούμερα δεν βγαίνουν και γυρίζουμε στον παραδοσιακό τρόπο που γνωρίζουμε καλά εδώ και 50 χρόνια. Τεκμήρια, τεκμήρια, τεκμήρια.
Αυτή η ανατροπή στην πολιτική γραμμή φαίνεται ότι προκαλεί ανησυχία και απογοήτευση σε πολλούς πολίτες και επαγγελματίες, οι οποίοι είχαν την ελπίδα ότι τελικά θα απαλλαγούν από αυτό το βάρος που κρατούσαν για δεκαετίες. Αντί να επικεντρώνονται στην πολυεθνικές εταιρίες και τους μεγάλους φοροφυγάδες, φαίνεται ότι οι μικρομεσαίοι φορολογούμενοι πρέπει να κουβαλήσουν ξανά το βάρος της οικονομικης πολιτικης της κυβερνησης της ΝΔ. Η πολιτική αυτη δημιούργησε 21 δις εμπορικό έλλειμα (την στιγμή που το δύσκολο 2015 το είχαμε ισοσκελίσει), χρέος 400 δις (έχοντας παραλάβει πλεόνασμα 30 δις) και μια κατασπατάληση δημοσίου χρήματος σε γαλάζιους προμηθευτές και αργομισθίες γαλάζιων παιδιών.
Το ζήτημα αυτό αξίζει περαιτέρω συζήτηση και ανάλυση, και προκαλεί τη σκέψη αν η αντιπολίτευση πρέπει να εξετάσει πιο προσεκτικά την κοινωνική πραγματικότητα και να αναζητήσει λύσεις που θα εξυπηρετούν το σύνολο της κοινωνίας. Είναι σημαντικό να εξετάσουμε προσεκτικά τις επιπτώσεις των φορολογικών αποφάσεων στον καθένα από εμάς, καθώς αυτές οι αλλαγές επηρεάζουν την οικονομία και την κοινωνία στο σύνολό της.
Συμπερασματικά η κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζει το πλιάτσικο στη μεσαία τάξη με μεγαλύτερη ένταση και ζήλο από οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση ως τώρα σε όλα τα επίπεδα. Ιδιωτικό χρεός μέσω των fund και δημιουργική λογιστική μέσω της ΑΑΔΕ. Το τέλος της 4ετιας θα βρεί την ελληνική κοινωνία ρημαγμένη και σε εξουθένωση.
Διπλάσιες και τριπλάσιες οι τιμές των προϊόντων σε σύγκριση με χώρες που έχουν διπλό και τριπλό μέσο μισθό με την Ελλάδα
Ένας κάτοικος Βελγίου ή Λουξεμβούργου, μπαίνοντας σε ένα σούπερ-μάρκετ στην Ελλάδα, θα διαπιστώσει με έκπληξη πως πληθώρα ίδιας μάρκας και ποσότητας προϊόντων που συνηθίζει να καταναλώνει και στη χώρα του, είναι ακριβότερα στο ράφι του ελληνικού σούπερ-μάρκετ. Αρχικά θα σαστίσει, θα προβληματιστεί, αμέσως όμως θα θυμηθεί ότι ο μισθός του είναι δυο και τρεις φορές πάνω από τον αντίστοιχο ελληνικό, και θα προχωρήσει στις αγορές του, ενδεχομένως με λύπη για τους ντόπιους.
Εμείς οι ντόπιοι λοιπόν, τι κάνουμε για αυτό; Για να δούμε τι κάνουν οι αρμόδιοι:
Η Επιτροπή Ανταγωνισμού ερευνά, λέει, τα τιμολόγια των πολυεθνικών και συνεργάζεται με το Υπουργείο Ανάπτυξης. Όπως διαβάζουμε στον τύπο: «Σύντομα θα παρουσιαστούν συγκριτικές έρευνες τιμών για προϊόντα πολυεθνικών που πωλούνται στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Στόχος της Επιτροπής είναι η ενημέρωση των καταναλωτών και η πίεση μέσω αρνητικής διαφήμισης στις πολυεθνικές για να μειώσουν τις τιμές τους. Από την πλευρά του το υπ. Ανάπτυξης εντείνει τους ελέγχους για το πλαφόν στο περιθώριο κέρδους. Σε περίπτωση που προκύπτει ότι στην Ελλάδα οι πολυεθνικές πωλούν ακριβότερα τα προϊόντα τους θα ζητείται λεπτομερής αιτιολόγηση γιατί συμβαίνει αυτό». Με απλά λόγια, δεν κάνουν τίποτα απολύτως! Η μεν Επιτροπή Ανταγωνισμού θα μας ενημερώσει για τους αετονύχηδες πολυεθνικάριους, το δε Υπουργείο θα τους ζητήσει εξηγήσεις, εάν και εφόσον…
Είναι προφανές πως η ελληνική αγορά αποτελεί ένα Ελντοράντο για την κάθε πολυεθνική, είτε δραστηριοποιείται στο λιανεμπόριο, είτε στα τρόφιμα, είτε στα απορρυπαντικά, είτε σε οτιδήποτε. Κανένας κρατικός έλεγχος, καμία δικλείδα προστασίας, καμία παρέμβαση της Πολιτείας. Οι αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες όμως δεν είναι σύμβουλοι κατανάλωσης των πολιτών. Υπάρχουν για να προστατεύουν τους καταναλωτές, για να επιβάλλουν σκληρά πρόστιμα στους αετονύχηδες, να βάζουν λουκέτα στους κερδοσκόπους και να διασφαλίζουν την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς υπέρ των πολλών και όχι υπέρ των πολυεθνικών.
Στη σημερινή ψηφιακή εποχή, το χρήμα υπάρχει κυρίως ως ηλεκτρονικά αρχεία στα τραπεζικά συστήματα. Είτε πρόκειται για φυσικά μετρητά είτε για ψηφιακές συναλλαγές, η θεμελιώδης ιδέα πίσω από τα χρήματα είναι η μεταφορά και η επικοινωνία πληροφοριών. Το χρήμα φέρει μαζί του δεδομένα σχετικά με την αξία, την ιδιοκτησία και τις συναλλαγές στις οποίες έχει εμπλακεί. Αυτές οι πληροφορίες είναι ζωτικής σημασίας για τη διεξαγωγή οικονομικών δραστηριοτήτων και τη διατήρηση της λειτουργίας των χρηματοπιστωτικών συστημάτων.
Επιπλέον, το ίδιο το χρήμα μπορεί να θεωρηθεί ως αναπαράσταση πληροφοριών. Η αξία του χρήματος προέρχεται από την εμπιστοσύνη και την πεποίθηση που έχει, η οποία βασίζεται στις πληροφορίες σχετικά με τη σπανιότητα, τη σταθερότητα και την αποδοχή του σε ένα δεδομένο οικονομικό σύστημα. Αυτή η εμπιστοσύνη βασίζεται σε κοινές γνώσεις και πληροφορίες σχετικά με το νόμισμα, την αρχή έκδοσης και την υποκείμενη οικονομία.
Όταν θεωρούμε τον χρόνο ως νόμισμα, αναγνωρίζουμε την εγγενή του αξία στη ζωή μας. Ο χρόνος είναι ένας πεπερασμένος πόρος που όλοι διαθέτουμε, και μόλις ξοδευτεί, δεν μπορεί να ανακτηθεί. Υπό αυτή την έννοια, ο χρόνος μπορεί να θεωρηθεί το πολυτιμότερο νόμισμα, καθώς είναι αναντικατάστατο και περιορισμένο.
Ακριβώς όπως το χρήμα, ο χρόνος μπορεί να θεωρηθεί ως μια μορφή πληροφόρησης. Φέρει μαζί του πληροφορίες για τις εμπειρίες μας, τις πράξεις μας και τις επιλογές που κάνουμε. Ο τρόπος που κατανέμουμε το χρόνο μας αντανακλά τις προτεραιότητες και τις αξίες μας. Ο χρόνος που αφιερώνεται σε διάφορες δραστηριότητες μας παρέχει πληροφορίες για τις προσωπικές μας προτιμήσεις, δεσμεύσεις και φιλοδοξίες.
Επιπλέον, ο χρόνος παίζει καθοριστικό ρόλο στις οικονομικές συναλλαγές και στη λήψη αποφάσεων. Ο χρόνος είναι ένας παράγοντας στα επιτόκια, τις επενδύσεις και τον υπολογισμό των αποδόσεων. Επηρεάζει την αξία του χρήματος με την πάροδο του χρόνου μέσω του πληθωρισμού και των τόκων και επηρεάζει την κατανομή των πόρων στην οικονομία. Η έννοια της διαχρονικής αξίας του χρήματος αναγνωρίζει ότι το χρήμα έχει διαφορετική αξία σε διαφορετικά χρονικά σημεία.
Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος: Ενάντια στις καταστροφικές αντιοικολογικές πολιτικές και στο πράσινο ξέπλυμα, το #ΜέΡΑ25 – Συμμαχία για τη Ρήξη καταθέτει ξεκάθαρες θέσεις ➤ shorturl.at/gqEFO
Καμία εξόρυξη, κανένας αγωγός, όλα τα ορυκτά καύσιμα να παραμείνουν στα έγκατα της γης
Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) με δημόσιο κοινωνικό έλεγχο, σχεδιασμό και διαβούλευση με την τοπική κοινωνία
Η Ελλάδα να γίνει το Μεσογειακό Κέντρο Παραγωγής και ∆ιανομής Πράσινου Υδρογόνου