Την Παρασκευή 18/12, μέλη του ΜέΡΑ25 από όλη την Ελλάδα, μαζεύτηκαν έξω από Τράπεζες και Δ.Ο.Υ. των περιοχών τους, για διαμαρτυρία και ενημέρωση των πολιτών για το ζήτημα που θα καθορίσει τις ζωές τους. Το ΜέΡΑ25, το ΜΟΝΟ κόμμα που ΚΑΙ μάχεται ενάντια στο πρόβλημα ΚΑΙ έχει πλήρη πρόταση για την αντιμετώπιση/επίλυσή του, κατέθεσε την περασμένη βδομάδα ολοκληρωμένη πρόταση νόμου για την ουσιαστική προστασία των πολιτών. Οι θεσμικές τομές που προτείνει το ΜέΡΑ25 είναι: Α. Ανάκτηση εθνικής κυριαρχίας επί δημοσίων εσόδων και φορολογικού λογισμικού Καταργείται η ελεγχόμενη από την τρόικα ΑΑΔΕ και μεταφέρεται το φορολογικό λογισμικό σε νέα Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων & Φορολογικού Λογισμικού. Δημιουργία νέας αυτόνομης Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων Β. Ανάκτηση εθνικής κυριαρχίας επί δημόσιας περιουσίας και τραπεζικών συμμετοχών Κατάργηση του ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟΥ και αντικατάστασή του από την εταιρεία«ΑΘΗΝΑ –Εθνική Αναπτυξιακή Εταιρεία Δημόσιας Περιουσίας & Δημοσιονομικών Συναλλαγών». Γ. Νέο Ψηφιακό Σύστημα Δημοσιονομικών Συναλλαγών Ιδιωτών-Δημοσίου «ΔΗΜΗΤΡΑ» Το σύστημα «ΔΗΜΗΤΡΑ» θα προσφέρει βαθμούς δημοσιονομικής ελευθερίας στο Ελληνικό Δημόσιο και, παράλληλα, θα εξασφαλίσει σημαντικές φοροαπαλλαγές στους πολίτες, καθώς και δωρεάν συναλλαγές με το Δημόσιο αλλά και μεταξύ ιδιωτών.
Τον περασμένο αιώνα, ο ανεπτυγμένος κόσμος έχει οικοδομήσει οικονομίες που βασίζονται σε αρχές ορθολογισμού, αποτελεσματικών αγορών και, ουσιαστικά, ένα αξιοκρατικό σύστημα κοινωνικής κινητικότητας. Αυτά τα συστήματα ενέπνευσαν μια αίσθηση δικαιοσύνης και ευκαιρίας που γενικά παρηγορούσε και ενθάρρυνε τις μάζες. Οι άνθρωποι υποσχέθηκαν ότι η σκληρή δουλειά, η εκπαίδευση και η τήρηση των κοινωνικών συμβάσεων θα ανταμείβονταν με ευημερία, άνεση και οικονομική σταθερότητα. Οι εργαζόμενοι στον κόσμο μετά το Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο κατάλαβαν ότι η τήρηση αυτών των αρχών σχεδόν εγγυήθηκε ότι τα παιδιά τους θα ήταν καλύτερα από ό, τι ήταν. Αυτή η ιδέα διαδόθηκε ως «Το αμερικανικό όνειρο», αλλά οι βασικές αρχές υπήρξαν παρομοίως σε μεγάλο μέρος της βόρειας Ευρώπης, της Αυστραλασίας, του Καναδά και της Νότιας Κορέας ως κοινωνική φιλοσοφία τήρησης και ευημερίας. Αυτό το σύστημα δίκαιης ανταλλαγής οδήγησε σε εξαιρετικές βελτιώσεις στην παγκόσμια ισότητα, τη φτώχεια και την καινοτομία εδώ και δεκαετίες. Αλλά από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, η κοινωνική κινητικότητα έχει επιβραδυνθεί σημαντικά. Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, χρειάζεται τώρα τουλάχιστον πέντε γενιές για ένα παιδί που γεννιέται σε μια χαμηλού εισοδήματος γαλλική, γερμανική, κορεατική, βρετανική ή αμερικανική οικογένεια για να φτάσει το μέσο εισόδημα. Αυτό είναι απόδειξη ότι καθώς οι οικονομίες ωριμάζουν και η ανάπτυξη επιβραδύνεται, η κοινωνική κινητικότητα γίνεται όλο και πιο δύσκολη. Η εικονική οικονομία είναι μια ευκαιρία για βραχυκύκλωμα της αστοχίας του συστήματος. Είναι ένα περιβάλλον όπου οι επιχειρηματίες, οι απόφοιτοι κολεγίου, άνεργοι, υποψήφιοι εργαζόμενοι, εξειδικευμένοι διαχειριστές μπορούν να παράγουν σημαντικό πλούτο πολύ γρήγορα χωρίς την ανάγκη κεφαλαίου εκκίνησης. Οι παίκτες E-sports, οι ταινίες, οι σχεδιαστές δέρματος (για ψηφιακά παιχνίδια), οι ενισχυτές επιπέδων είναι μόνο μερικά παραδείγματα των δημιουργικών νέων τρόπων με τους οποίους οι άνθρωποι δημιουργούν πλούτο σε αυτήν τη νέα οικονομία. Τι γίνεται αν ένας 21χρονος απόφοιτος κολεγίου θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα 250.000 € εικονικών περιουσιακών στοιχείων που έχει συγκεντρώσει ως εγγύηση για υποθήκη; Τι γίνεται αν μια μόνη μητέρα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το εισόδημα που κερδίζει από την ενοικίαση ψηφιακών ακινήτων για να αγοράσει είδη παντοπωλείου; Τι γίνεται αν ένας συνταξιούχος θα μπορούσε να συμπληρώσει τη σύνταξή του με τις αμοιβές που λαμβάνει από το να διοργανώνει εικονικούς γάμους;
Η Εικονική Οικονομία θα παρέχει την ευκαιρία στους ανθρώπους να εξομαλύνουν ή να αυξήσουν το πραγματικό τους εισόδημα μέσω ενός μη φυσικού οικονομικού συστήματος. Αυτό έχει βαθιές επιπτώσεις στον παγκόσμιο πλούτο και στην εισοδηματική ανισότητα. Οι συμμετέχοντες στην εικονική οικονομία μπορούν να παρακάμψουν τα εμπόδια που εμποδίζουν την οικονομική ισοδυναμία στον πραγματικό κόσμο. Η υπόσχεση για εξαιρετικές ευκαιρίες είναι θελκτική για όσους είναι σε θέση να το εκμεταλλευτούν. Αλλά ιστορικά η ευκαιρία τείνει να κάνει διακρίσεις σε όλους εκτός από τους λίγους που τολμούν πρώτοι. Η ανωνυμία που προσφέρει η Εικονική Οικονομία παρακάμπτει τα παραδοσιακά χαρακτηριστικά που θα εμπόδιζαν τους μη προνομιούχους να έχουν πρόσβαση στις ευκαιρίες που προσφέρει η μεγάλη βιομηχανική αλλαγή. Η εικονική οικονομία είναι ιδιαίτερα διακριτική στο ότι σχεδόν όλοι, νέοι ή ηλικιωμένοι, πλούσιοι ή φτωχοί, ανεξάρτητα από το φύλο, την εθνικότητα, τη θρησκεία, την τοποθεσία, την κληρονομιά ή την κοινωνική κατάσταση, επιτυγχάνουν όσο έχουν τη διάνοια, την αποφασιστικότητα και την τεχνική ικανότητα να βλέπει τις ευκαιρίες που αναδύονται μέσα σε αυτήν.
Όπως γνωρίζουμε, η ΑΑΔΕ (Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων), ο οργανισμός που χειρίζεται τα δημόσια έσοδα της χώρας, είναι εδώ και χρόνια υπό τον έλεγχο της τρόικας. Αποτελεί την πιο ενδεικτική περίπτωση εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας μέσω των μνημονίων.
Με τις αλλαγές που προωθούνται στο μισθολόγιο και στο καθηκοντολόγιο αυτού του οργανισμού, βλέπουμε ότι η ΑΑΔΕ γίνεται πλέον:
Πιο συγκεκριμένα, μέσα από τις αλλαγές αυτές, προβάλλει το γενικότερο σχέδιο κυβέρνησης και τρόικας για τα εργασιακά του Δημοσίου, το οποίο περιλαμβάνει:
Εργαζόμενους πολλών ταχυτήτων, με τους νέους να ξεκινούν από το 60% του μισθού
Συγκεντρωτική διοίκηση, θεσμικά ανεξέλεγκτη
Υπερωριακή ελαστική εργασία χωρίς αντίστοιχη αμοιβή
Δίωξη της συλλογικής διεκδίκησης
Περικοπές μισθών και ατομικούς στόχους
Οι περικοπές μισθών σε συνδυασμό με τους ατομικούς στόχους μας δείχνουν και το πόσο αποφασισμένη είναι η συμμαχία τρόικας – κυβέρνησης να προχωρήσει πάση θυσία η λεηλασία της ιδιωτικής περιουσίας.
ο “λαγός” για ευρύτερες αλλαγές στα εργασιακά του Δημοσίου και
ο δείκτης για την πορεία λεηλασίας της ιδιωτικής περιουσίας της χώρας με το επερχόμενο 5ο Μνημόνιο
Θέλουν να μετατρέψουν οριστικά τους εφοριακούς σε “κυνηγούς κεφαλών” καθώς, για να πάρουν ολόκληρο το μισθό τους θα πρέπει να πετυχαίνουν αριθμητικούς στόχους που μεταφράζονται σε πρόστιμα, κατασχέσεις, πλειστηριασμούς κλπ.
Ο κόσμος των μικρών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων έχει ήδη πάρει μία γεύση, τα τελευταία χρόνια από το πως αντιμετωπίζονται. Είναι προφανές ότι, για να πετύχει κανείς αυτούς τους στόχους, είναι πολύ πιο ασφαλές να στοχεύσει στην χτυπημένη από την κρίση μικρομεσαία επιχείρηση, παρά να κυνηγήσει την μεγάλη φοροδιαφυγή, που αποτελεί και την πραγματική πληγή για τα δημόσια έσοδα, ξέρει όμως να κρύβεται καλύτερα, ακόμη και σε δημόσια θέα (βλ. FANGS).
Σε συνδυασμό με το νέο πτωχευτικό νόμο, το σχέδιο λεηλασίας του 5ου Μνημονίου γίνεται πιο ολοκληρωμένο.
Στο ΜέΡΑ25, έχοντας προειδοποιήσει από νωρίς γι’ αυτό το σχέδιο, δεν αισθανόμαστε δικαίωση, αλλά αγωνία. Νιώθουμε την αγωνία να δημιουργηθεί εκείνη η παλλαϊκή συστράτευση που θα αντιταχθεί σ’ αυτό το καταστροφικό σχέδιο.
Η πανδημία έχει μέχρι στιγμής χρησιμοποιηθεί, χωρίς ντροπή, από την κυβέρνηση για να παγιώσει μια αντιδημοκρατική εκτροπή, απαραίτητη για την προώθηση του σχεδίου της. Η αποκάλυψη αυτή ας βοηθήσει όλες και όλους να αντιληφθούν ότι, η επιλογή αυτή της κυβέρνησης να υπερασπιστεί την ολιγαρχία εις βάρος της πλειοψηφίας του λαού είναι συνειδητή. Συνεπώς, με όρους πελατειακούς και παλαιοκομματικούς, με όρους υποταγής και εναπόθεσης των ελπίδων σε μνημονιακές πολιτικές δυνάμεις, δεν πρόκειται να σταματήσει η λεηλασία. Χρειάζεται αλληλεγγύη, συμμετοχή, αποφασιστικότητα και συνέπεια για να αντισταθούμε αποτελεσματικά.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ας αναλογιστούμε ποια από τα παρακάτω δεν έχουν καταπατηθεί από τις εκάστοτε “εξουσίες”….
Άρθρο 1 – Ελευθερία και Ισότητα στα Δικαιώματα Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα. Είναι προικισμένοι με λογική και συνείδηση, και οφείλουν να συμπεριφέρονται μεταξύ τους με πνεύμα αδελφοσύνης.
Άρθρο 2 – Το δικαίωμα για δίκαιη και ίση μεταχείριση Κάθε άνθρωπος δικαιούται να επικαλείται όλα τα δικαιώματα και όλες τις ελευθερίες που προκηρύσσει η παρούσα Διακήρυξη, χωρίς καμία απολύτως διάκριση, ειδικότερα ως προς τη φυλή, το χρώμα, το φύλο, τη γλώσσα, τις θρησκείες, τις πολιτικές ή οποιεσδήποτε άλλες πεποιθήσεις, την εθνική ή κοινωνική καταγωγή, την περιουσία, τη γέννηση ή οποιαδήποτε άλλη κατάσταση. Δεν θα μπορεί ακόμα να γίνεται καμία διάκριση εξαιτίας του πολιτικού, νομικού ή διεθνούς καθεστώτος της χώρας από την οποία προέρχεται κανείς, είτε πρόκειται για χώρα ή εδαφική περιοχή ανεξάρτητη, υπό κηδεμονία ή υπεξουσία, ή που βρίσκεται υπό οποιονδήποτε άλλον περιορισμό κυριαρχίας.
Άρθρο 3 – Το δικαίωμα στη ζωή Κάθε άτομο έχει δικαίωμα στη ζωή, την ελευθερία και την προσωπική του ασφάλεια.
Άρθρο 4 – Απαγόρευση της δουλείας Κανείς δεν επιτρέπεται να ζει υπό καθεστώς δουλείας, ολικής ή μερικής. Η δουλεία και το δουλεμπόριο υπό οποιαδήποτε μορφή απαγορεύονται.
Άρθρο 5 – Η απαγόρευση των βασανιστηρίων Κανείς δεν επιτρέπεται να υποβάλλεται σε βασανιστήρια ούτε σε ποινή ή μεταχείριση σκληρή, απάνθρωπη ή ταπεινωτική.
Άρθρο 6 – Το δικαίωμα στην αναγνώριση της νομικής προσωπικότητας Καθένας, όπου και αν βρίσκεται, έχει δικαίωμα στην αναγνώριση της νομικής του προσωπικότητας.
Άρθρο 7 – Το δικαίωμα της ισότητας απέναντι στον νόμο Όλοι είναι ίσοι απέναντι στον νόμο και έχουν δικαίωμα σε ίση προστασία του νόμου, χωρίς καμία απολύτως διάκριση. Όλοι έχουν δικαίωμα σε ίση προστασία από κάθε διάκριση που θα παραβίαζε την παρούσα Διακήρυξη και από κάθε πρόκληση για μια τέτοια δυσμενή διάκριση.
Άρθρο 8 – Το δικαίωμα της νομικής προστασίας Καθένας έχει δικαίωμα να ασκεί αποτελεσματικά ένδικα μέσα στα αρμόδια εθνικά δικαστήρια κατά των πράξεων που παραβιάζουν τα θεμελιακά δικαιώματα τα οποία του αναγνωρίζουν το Σύνταγμα και ο νόμος.
Άρθρο 9 – Το δικαίωμα στην προσωπική ασφάλεια Κανείς δεν μπορεί να συλλαμβάνεται, να κρατείται ή να εξορίζεται αυθαίρετα.
Άρθρο 10 – Το δικαίωμα για δίκαιη δίκη Καθένας έχει δικαίωμα, με πλήρη ισότητα, να εκδικάζεται η υπόθεσή του δίκαια και δημόσια, από δικαστήριο ανεξάρτητο και αμερόληπτο, που θα αποφασίσει είτε για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του είτε, σε περίπτωση ποινικής διαδικασίας, για το βάσιμο της κατηγορίας που στρέφεται εναντίον του.
Άρθρο 11 – Η εξασφάλιση αμερόληπτης δικαστικής κρίσης
Κάθε κατηγορούμενος για ποινικό αδίκημα πρέπει να θεωρείται αθώος, ωσότου διαπιστωθεί η ενοχή του σύμφωνα με τον νόμο, σε ποινική δίκη, κατά την οποία θα του έχουν εξασφαλιστεί όλες οι απαραίτητες για την υπεράσπισή του εγγυήσεις.
Κανείς δεν θα καταδικάζεται για πράξεις ή παραλείψεις που, κατά τον χρόνο που τελέστηκαν, δεν συνιστούσαν αξιόποινο αδίκημα κατά το εσωτερικό ή το διεθνές δίκαιο. Επίσης, δεν επιβάλλεται ποινή βαρύτερη από εκείνη που ίσχυε κατά τον χρόνο που τελέστηκε η αξιόποινη πράξη.
Άρθρο 12 – Το απαραβίαστο της ιδιωτικής ζωής Κανείς δεν επιτρέπεται να υποστεί αυθαίρετες επεμβάσεις στην ιδιωτική του ζωή, την οικογένεια, την κατοικία ή την αλληλογραφία του, ούτε προσβολές της τιμής και της υπόληψης του. Καθένας έχει το δικαίωμα να τον προστατεύουν οι νόμοι από επεμβάσεις και προσβολές αυτού του είδους.
Άρθρο 13 – Το δικαίωμα της ελεύθερης διακίνησης και εγκατάστασης
Καθένας έχει το δικαίωμα να κυκλοφορεί ελεύθερα και να εκλέγει τον τόπο της διαμονής του στο εσωτερικό ενός κράτους.
Καθένας έχει το δικαίωμα να εγκαταλείπει οποιαδήποτε χώρα, ακόμα και τη δική του, και να επιστρέφει σε αυτήν.
Άρθρο 14 – Το δικαίωμα του πολιτικού ασύλου
Κάθε άτομο που καταδιώκεται έχει το δικαίωμα να ζητά άσυλο και του παρέχεται άσυλο σε άλλες χώρες.
Το δικαίωμα αυτό δεν μπορεί κανείς να το επικαλεστεί, σε περίπτωση δίωξης για πραγματικό αδίκημα του κοινού ποινικού δικαίου ή για ενέργειες αντίθετες προς τους σκοπούς και τις αρχές του ΟΗΕ.
Άρθρο 15 – Το δικαίωμα της ιθαγένειας
Καθένας έχει το δικαίωμα μιας ιθαγένειας.
Κανείς δεν μπορεί να στερηθεί αυθαίρετα την ιθαγένειά του ούτε το δικαίωμα να αλλάξει ιθαγένεια.
Άρθρο 16 – Το δικαίωμα του γάμου
Από τη στιγμή που θα φθάσουν σε ηλικία γάμου, ο άνδρας και η γυναίκα, χωρίς κανένα περιορισμό εξαιτίας της φυλής, της εθνικότητας ή της θρησκείας, έχουν το δικαίωμα να παντρεύονται και να ιδρύουν οικογένεια. Και οι δύο έχουν ίσα δικαιώματα ως προς τον γάμο, κατά τη διάρκεια του γάμου και κατά τη διάλυσή του.
Γάμος δεν μπορεί να συναφθεί παρά μόνο με ελεύθερη και πλήρη συναίνεση των μελλονύμφων.
Η οικογένεια είναι το φυσικό και το βασικό στοιχείο της κοινωνίας και έχει το δικαίωμα προστασίας από την κοινωνία και το κράτος.
Άρθρο 17 – Το δικαίωμα της ιδιοκτησίας
Κάθε άτομο, μόνο του ή με άλλους μαζί, έχει το δικαίωμα της ιδιοκτησίας.
Κανείς δεν μπορεί να στερηθεί αυθαίρετα την ιδιοκτησία του.
Άρθρο 18 – Η ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας Κάθε άτομο έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας. Στο δικαίωμα αυτό περιλαμβάνεται η ελευθερία για την αλλαγή της θρησκείας ή πεποιθήσεων, όπως και η ελευθερία να εκδηλώνει κανείς τη θρησκεία του ή τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, μόνος ή μαζί με άλλους, δημόσια ή ιδιωτικά, με τη διδασκαλία, την άσκηση, τη λατρεία και με την τέλεση θρησκευτικών τελετών.
Άρθρο 19 – Το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης Καθένας έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης, που σημαίνει το δικαίωμα να μην υφίσταται δυσμενείς συνέπειες για τις γνώμες του, και το δικαίωμα να αναζητεί, να παίρνει και να διαδίδει πληροφορίες και ιδέες, με οποιοδήποτε μέσο έκφρασης, και από όλο τον κόσμο.
Άρθρο 20 – Το δικαίωμα των ειρηνικών συγκεντρώσεων και του συνεταιρισμού
Καθένας έχει το δικαίωμα να συνέρχεται και να συνεταιρίζεται ελεύθερα και για ειρηνικούς σκοπούς.
Κανείς δεν μπορεί να υποχρεωθεί να συμμετέχει σε ορισμένο σωματείο.
Άρθρο 21 – Το δικαίωμα της συμμετοχής στα δημόσια πράγματα
Καθένας έχει το δικαίωμα να συμμετέχει στη διακυβέρνηση της χώρας του, άμεσα ή έμμεσα, με αντιπροσώπους ελεύθερα εκλεγμένους.
Καθένας έχει το δικαίωμα να γίνεται δεκτός, υπό ίσους όρους, στις δημόσιες υπηρεσίες της χώρας του.
Η λαϊκή θέληση είναι το θεμέλιο της κρατικής εξουσίας. Η θέληση αυτή πρέπει να εκφράζεται με τίμιες εκλογές, οι οποίες πρέπει να διεξάγονται περιοδικά, με καθολική, ίση και μυστική ψηφοφορία, ή με αντίστοιχη διαδικασία που να εξασφαλίζει την ελευθερία της εκλογής.
Άρθρο 22 – Το δικαίωμα για κοινωνική ασφάλιση Κάθε άτομο, ως μέλος του κοινωνικού συνόλου, έχει δικαίωμα κοινωνικής προστασίας. Η κοινωνία, με την εθνική πρωτοβουλία και τη διεθνή συνεργασία, ανάλογα πάντα με την οργάνωση και τις οικονομικές δυνατότητες κάθε κράτους, έχει χρέος να του εξασφαλίσει την ικανοποίηση των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων που είναι απαραίτητα για την αξιοπρέπεια και την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του.
Άρθρο 23 – Το δικαίωμα στην εργασία
Καθένας έχει το δικαίωμα να εργάζεται και να επιλέγει ελεύθερα το επάγγελμά του, να έχει δίκαιες και ικανοποιητικές συνθήκες δουλειάς και να προστατεύεται από την ανεργία.
Όλοι, χωρίς καμία διάκριση, έχουν το δικαίωμα ίσης αμοιβής για ίση εργασία.
Κάθε εργαζόμενος έχει δικαίωμα δίκαιης και ικανοποιητικής αμοιβής, που να εξασφαλίζει σε αυτόν και την οικογένειά του συνθήκες ζωής άξιες στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η αμοιβή της εργασίας, αν υπάρχει, πρέπει να συμπληρώνεται με άλλα μέσα κοινωνικής προστασίας.
Καθένας έχει το δικαίωμα να ιδρύει μαζί με άλλους συνδικάτα και να συμμετέχει σε συνδικάτα για την προάσπιση των συμφερόντων του.
Άρθρο 24 – Το δικαίωμα στην ανάπαυση Καθένας έχει το δικαίωμα στην ανάπαυση, σε ελεύθερο χρόνο, και ιδιαίτερα, σε λογικό περιορισμό του χρόνου εργασίας και σε περιοδικές άδειες με πλήρεις αποδοχές.
Άρθρο 25 – Το δικαίωμα για επαρκές βιωτικό επίπεδο
Καθένας έχει δικαίωμα σε ένα βιοτικό επίπεδο ικανό να εξασφαλίσει στον ίδιο και στην οικογένεια του υγεία και ευημερία, και ειδικότερα τροφή, ρουχισμό, κατοικία, ιατρική περίθαλψη όπως και τις απαραίτητες κοινωνικές υπηρεσίες. Έχει ακόμα δικαίωμα σε ασφάλιση για την ανεργία, την αρρώστια, την αναπηρία, τη χηρεία, τη γεροντική ηλικία, όπως και για όλες τις άλλες περιπτώσεις που στερείται τα μέσα της συντήρησής του, εξαιτίας περιστάσεων ανεξαρτήτων της θέλησης του.
Η μητρότητα και η παιδική ηλικία έχουν δικαίωμα ειδικής μέριμνας και περίθαλψης. Όλα τα παιδιά, ανεξάρτητα αν είναι νόμιμα ή εξώγαμα, απολαμβάνουν την ίδια κοινωνική προστασία.
Άρθρο 26 – Το δικαίωμα στην εκπαίδευση
Καθένας έχει δικαίωμα στην εκπαίδευση. Η εκπαίδευση πρέπει να παρέχεται δωρεάν, τουλάχιστον στη στοιχειώδη και βασική βαθμίδα της. Η στοιχειώδης εκπαίδευση είναι υποχρεωτική. Η τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση πρέπει να εξασφαλίζεται για όλους. Η πρόσβαση στην ανώτατη παιδεία πρέπει να είναι ανοικτή σε όλους, υπό ίσους όρους, ανάλογα με τις ικανότητες τους.
Η εκπαίδευση πρέπει να αποβλέπει στην πλήρη ανάπτυξη της ανθρώπινης προσωπικότητας και στην ενίσχυση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιακών ελευθεριών. Πρέπει να προάγει την κατανόηση, την ανεκτικότητα και τη φιλία ανάμεσα σε όλα τα έθνη και σε όλες τις φυλές και τις θρησκευτικές ομάδες, και να ευνοεί την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων των Ηνωμένων Εθνών για τη διατήρηση της ειρήνης.
Οι γονείς έχουν, κατά προτεραιότητα, το δικαίωμα να επιλέγουν το είδος της παιδείας που θα δοθεί στα παιδιά τους.
Άρθρο 27 – Το δικαίωμα στον πολιτισμό
Καθένας έχει το δικαίωμα να συμμετέχει ελεύθερα στην πνευματική ζωή της κοινότητας, να χαίρεται τις καλές τέχνες και να μετέχει στην επιστημονική πρόοδο και στα αγαθά της.
Καθένας έχει το δικαίωμα να προστατεύονται τα ηθικά και υλικά συμφέροντά του που απορρέουν από κάθε είδους επιστημονική, λογοτεχνική ή καλλιτεχνική παραγωγή του.
Άρθρο 28 – Το δικαίωμα της προστασίας των δικαιωμάτων Καθένας έχει το δικαίωμα να επικρατεί μια κοινωνική και διεθνής τάξη, μέσα στην οποία τα δικαιώματα και οι ελευθερίες που προκηρύσσει η παρούσα Διακήρυξη να μπορούν να πραγματώνονται σε όλη τους την έκταση.
Άρθρο 29 – Καθήκοντα προς την κοινότητα και σεβασμός των δικαιωμάτων
Το άτομο έχει καθήκοντα απέναντι στην κοινότητα, μέσα στα πλαίσια της οποίας και μόνο είναι δυνατή η ελεύθερη και ολοκληρωμένη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του.
Στην άσκηση των δικαιωμάτων του και στην απόλαυση των ελευθεριών του κανείς δεν υπόκειται παρά μόνο στους περιορισμούς που ορίζονται από τους νόμους, με αποκλειστικό σκοπό να εξασφαλίζεται η αναγνώριση και ο σεβασμός των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των άλλων, και να ικανοποιούνται οι δίκαιες απαιτήσεις της ηθικής, της δημόσιας τάξης και του γενικού καλού, σε μια δημοκρατική κοινωνία.
Τα δικαιώματα αυτά και οι ελευθερίες δεν μπορούν, σε καμία περίπτωση, να ασκούνται αντίθετα προς τους σκοπούς και τις αρχές των Ηνωμένων Εθνών.
Άρθρο 30 – Επαγρύπνηση για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων Καμιά διάταξη της παρούσας Διακήρυξης δεν μπορεί να ερμηνευθεί ότι παρέχει σε ένα κράτος, σε μια ομάδα ή σε ένα άτομο οποιοδήποτε δικαίωμα να επιδίδεται σε ενέργειες ή να εκτελεί πράξεις που αποβλέπουν στην άρνηση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών που εξαγγέλλονται σε αυτήν.
Το ΜέΡΑ25 στήριξε το πρώτο lockdown, την πρώτη καραντίνα, στήριξε την επιλογή της κυβέρνησης για την προστασία της υγείας των πολιτών.
Είχαμε όμως προειδοποιήσει την κυβέρνηση να χρησιμοποιήσει το δίμηνο εκείνο, ώστε να προετοιμάσει την έξοδο από την καραντίνα, μέσω τριών βασικών μέτρων:
1. Καθιέρωση πραγματικά δημόσιου συστήματος μαζικών τεστ, με σκοπό να ελέγχεται δωρεάν όλος ο πληθυσμός (όπως στη Γερμανία, στην Κίνα, στην Ν. Κορέα και τώρα στη Σλοβακία) 2. Άμεση πρόσληψη 7000 μόνιμων γιατρών και νοσηλευτών στο ΕΣΥ 3. Άμεση επίταξη των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας των ιδιωτικών κλινικών και ενσωμάτωσή τους, για όσο κρατά η πανδημία, στο ΕΣΥ (χωρίς βέβαια τις σκανδαλώδεις αποζημιώσεις που καταβάλλει το κράτος σήμερα).
Η κυβέρνηση απέτυχε παταγωδώς και στα τρία. Δεν τα επιδίωξε καν. Κάτι το οποίο εγγυάται την αποτυχία και αυτής της καραντίνας, και αυτού του lockdown. Και όλων όσων θα αποφασίσει να επιβάλει στη συνέχεια.
Διότι η κυβέρνηση δεν επιθυμεί να επιλύσει την κρίση. Οι προτεραιότητές της είναι άλλες. Οι επιλογές της κυβέρνησης είτε έχουν ως πρώτιστο στόχο την επικοινωνιακή προσπάθεια πολιτικής διάσωσής της, είτε την αξιοποίηση της «κρίσης ως ευκαιρίας» για την προώθηση των πιο καταστρεπτικών ιδεολογημάτων της — όπως ο πτωχευτικός νόμος, όπως το επερχόμενο νομοσχέδιο εργασίας, όπως η μεταχείριση της Τράπεζας Πειραιώς.
Οι επιλογές της συνεπάγονται πως η κυβέρνηση είναι πλέον συνεργός στην υπονόμευση της δημόσιας υγείας, όχι εγγυητής της προστασίας της.
Αποσύρουμε κάθε στήριξή μας στην κυβερνητική διαχείριση της πανδημίας. Η κυβέρνηση δρα ενάντια στη δημόσια υγεία, όχι υπέρ της.
Ο πρωθυπουργός διατάζει σε διάγγελμα τους πολίτες να «ακούσουν την επιστήμη, αλλιώς είναι ψεκασμένοι». Εκείνος όμως είναι ο πρώτος που διαβάλλει την επιστήμη και τη διαστρεβλώνει χυδαία, παρουσιάζοντας τις πολιτικές επιλογές και προτεραιότητες της κυβέρνησης ως θέσφατα μιας επιστημονικής συναίνεσης. Ώστε να διατηρεί την πρωτοβουλία, να διεκδικεί λευκή επιταγή, και να επιρρίπτει εμμέσως την ευθύνη στους επιστήμονες. Ο πρωθυπουργός ψεκάζει το λαό με απλή επικοινωνιακή διαχείριση μιας πραγματικής κρίσης που αφορά στις ζωές των πολιτών.
Καμμία επιστήμη δεν πρότεινε την παροχή 22 εκατομμυρίων ευρώ προς εξαγορά των μέσων ενημέρωσης, για την καθημερινή αγιογράφηση του κ. Μητσοτάκη από τηλεοράσεις, ραδιόφωνα, εφημερίδες, αντί για την κατοχύρωση των ανθρώπινων και υλικών υποδομών της δημόσιας υγείας.
Καμμία επιστήμη και κανένας επιστήμονας δεν πρότεινε ποτέ να μην προσληφθούν πραγματικά αρκετοί και μόνιμοι γιατροί και νοσηλευτές, να μη χτιστεί από την αρχή το ΕΣΥ, κάτι το οποίο ο κ. Μητσοτάκης και προφανώς ουδέποτε έπραξε.
Κανένας ιατρός δεν υπαγόρευσε το να περνάει η κυβέρνηση δύο φορές από τη Βουλή την ίδια τροπολογία για κάποιες λίγες οργανικές θέσεις ιατρικού προσωπικού, με μια ελάχιστη προσθαφαίρεση, ώστε να παραπλανήσει τους πολίτες ότι προσλαμβάνεται διπλάσιο προσωπικό απ’ όσο όντως προσλαμβάνεται. Ποιους νομίζουν ότι εξαπατούν;
Κανένας επιστήμονας δε θεώρησε φυσιολογικό το να παστώνονται οι πολίτες στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, τα οποία αραιώνουν τα δρομολόγιά τους, ακυρώνοντας και γελοιοποιώντας έτσι κάθε άλλο μέτρο ενάντια στην εξάπλωση του κορωνοϊού. Μιλάμε για πολίτες που δεν έχουν κανέναν άλλον τρόπο να μεταβούν στο χώρο εργασίας τους. Μιλάμε για πολίτες συγκεκριμένης κοινωνικο-οικονομικής συνθήκης. Είναι το πρωθυπουργικό ταξικό ένστικτο που επιβάλλει την υγειονομική καταδίκη αυτών των συμπολιτών μας, όχι η εκθετική αύξηση και τα χιλιάδες κρούσματα της κυβερνητικής ανικανότητας.
Καμμία ιατρική δεν εισηγήθηκε ποτέ φρασεολογία που μιλά για… «την ύπαρξη ανθρώπων που είναι εξαρτημένοι από το μισθό τους», όπως άλλοι είναι εξαρτημένοι από ναρκωτικές ουσίες. Και αυτή η φρασεολογία είναι αποκαλυπτική. Δείχνει καθαρά εν ονόματι ποιών μιλά ο πρωθυπουργός της χώρας: εν ονόματι των όσων λίγων δεν «είναι εξαρτημένοι από το μισθό τους». Εν ονόματι της ίδιας ολιγαρχίας που βρίσκει ευκαιρία πάνω στην αναπουμπούλα για πτωχευτικά νομοσχέδια, εργασιακά νομοσχέδια καταστροφής, παρασιτικές αλχημείες κάθε είδους.
Δεν είναι ιατρικό το κριτήριο συνολικής καταδίκης του χώρου του πολιτισμού και όλων όσων εργάζονται σε αυτόν. Δεν είναι καν απότοκο της κυβερνητικής αδυναμίας να χειριστεί την κατάσταση. Είναι στυγνή ταξική μεροληψία και ιδεοληψία: αντανακλά την αντίληψη ότι η τέχνη είναι κάτι σαν χόμπυ, μπορούμε και χωρίς αυτό, όπως και χωρίς αυτούς που την υπηρετούν.
Όταν η κυβέρνηση αποφάσιζε την αναστολή ή περιορισμό των προγραμματισμένων χειρουργικών επεμβάσεων μέχρι 80% (δηλαδή, καλύτερα να πάθεις κορωνοϊό δηλαδή παρά σκωληκοειδίτιδα), είχε κατά νου οποιαδήποτε νουνεχή ανάλυση κόστους-οφέλους; Την ώρα που οι ενώσεις ιατρών μιλούν για καταστροφική και θανατηφόρα μεθόδευση;
Αποσύρουμε κάθε στήριξή μας στην κυβερνητική διαχείριση της πανδημίας. Καμμία συναίνεση στη μεθοδική καταστροφή. Στην καταστροφή της δημόσιας υγείας, στην καταστροφή της οικονομίας και της δυνατότητας των πολιτών να τα βγάλουν έστω πέρα, στην καταστροφή του πολιτισμού, στην καταστροφή του δημόσιου χώρου. Στην καταδίκη όσων μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων δεν ψωμίζονται από την ολιγαρχία. Στην καταστροφή των θεσμών, του κοινοβουλευτισμού, της Δημοκρατίας, με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου ατελείωτων άρθρων, με Ολομέλειες-παρωδίες των 50 και των 60 βουλευτών, όταν σειρά Δημοκρατιών πραγματοποιεί πλήρεις Ολομέλειες με τηλεδιάσκεψη, κάτι που το ΜέΡΑ25 πρότεινε από την πρώτη στιγμή.
Το ΜέΡΑ25 αποσύρει κάθε στήριξή του στην κυβερνητική διαχείριση της πανδημίας. Η οποία προβλέπει ότι μια μουσικός των δρόμων στη Θέρμη της Θεσσαλονίκης, η Μαίρη Στεφάνου, θα λάβει την πρώτη-πρώτη μέρα της καραντίνας τρία πρόστιμα, συνολικά πεντακοσίων ευρώ. Για μη χρήση μάσκας ενώ τραγουδούσε!, για άσκοπη μετακίνηση και για κατάληψη δημοσίου χώρου. «Άσκοπη μετακίνηση», διότι οι αρχές δεν δέχθηκαν τη βεβαίωση μετακίνησης με σκοπό την «εργασία», την οποία έφερε. Δεν ήταν, λένε, η μουσικός των δρόμων καταχωρημένη στην εφορία, δεν έκοβε διάτρητες αποδείξεις στους περαστικούς. Μιλάμε για μια εξουσία η οποία δεν αντιλαμβάνεται ότι για να βγει μια μουσικός του δρόμου να εργαστεί εν μέσω καραντίνας, δηλαδή σε δρόμο σχεδόν χωρίς καν περαστικούς, αυτό μπορεί να υπαγορεύεται μόνο από μια αδήριτη ανάγκη καθημερινής επιβίωσης από αυτόν τον βιοπορισμό. Αλλά τι να καταλάβει η κυβέρνηση από όσους είναι «εξαρτημένοι» από τον βιοπορισμό τους για να ζήσουν; Αυτή η κυβέρνηση καταδικάζει τη δημόσια υγεία, αλλά και την ευημερία ή απλώς την επιβίωση των πολιτών, μαζί με κάθε δημοκρατική προτεραιότητα. Η λογική της είναι τιμωρητική, πειθαρχική, ολιγαρχική. Αριστεύει στην εξαγορά των μέσων μαζικής ενημέρωσης, παίρνει κάτω από τη βάση σε όλα τα υπόλοιπα. Αυτή η κυβέρνηση εχθρεύεται την κάθε είδους υγεία των πολιτών.
Η προστασία της υγείας των πολιτών, αλλά και της όποιας ευημερίας τους έχει απομείνει, υπαγορεύει δύο προτεραιότητες. Προστασία ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας το οποίο ο κ. Μητσοτάκης υπονομεύει μεθοδικά, ακόμα και σήμερα, με όλες τις πράξεις και κυρίως τις παραλείψεις του. Αλλά και προστασία μιας οικονομίας που η κυβέρνηση καταδικάζει στη φωτιά. Δηλαδή, προστασία των πολιτών από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Πρόκειται για δημοκρατική και εθνική προτεραιότητα.
Ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε «σαχλαμάρες» την τοποθέτηση του κ. Βαρουφάκη περί «υπεύθυνης ανυπακοής». Ενημέρωσε τους πολίτες πως «η φράση αυτή χρησιμοποιήθηκε για καθεστώτα ανελεύθερα και μη δημοκρατικά», σε αντίθεση με το δικό του. Στο οποίο η κυβέρνηση νομοθετεί με ΠΝΠ και τροπολογίες της τελευταίας στιγμής, η Βουλή συνεδριάζει με 50-60 βουλευτές, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης εξαγοράζονται δημοσίως, η αστυνομία οργιάζει, οι ελευθερίες των πολιτών περικόπτονται σε ένα καθεστώς έκτακτης ανάγκης χωρίς τέλος, η αντιπολίτευση «παιδονομείται» από τον πρωθυπουργό από το βήμα της Βουλής. Όμως, ο πρωθυπουργός προσεβλήθη και θίχθηκε στο άκουσμα της λέξης «ακροδεξιά»…
Ίσως το πιο έντιμο θα ήταν να δηλώσει ο κ. Μητσοτάκης με αίσθημα ταπείνωσης την αποτυχία του. Να δηλώσει πως πήρε λάθος αποφάσεις, πως διακινδύνευσε καταστροφικές παραλείψεις, πως αποπροσανατολίστηκε πλήρως από κομματικές ιδεοληψίες και εμμονές. Πως πίστεψε ότι όλο αυτό θα μπορούσε να το διαχειριστεί σα μια επικοινωνιακή φιέστα, ενώ αφορά την πραγματική ζωή στα ακρότατα όριά της: αυτά της ζωής και του θανάτου. Να ομολογήσει δημόσια πως όλο αυτό κόστισε, κοστίζει και θα κοστίσει στη δημόσια υγεία, στην τσέπη των πολιτών, στις προοπτικές επιβίωσης τεράστιων κοινωνικών ομάδων, στο μέλλον της χώρας. Και πως αναλαμβάνει την ευθύνη. Αφού ο κ. Μητσοτάκης ενδιαφέρεται κατά προτεραιότητα για την επικοινωνιακή διαχείριση της πραγματικότητας, ίσως μια θαρραλέα δημόσια ομολογία αποτυχίας να τον καθιστούσε ως και πιο συμπαθή στην κοινή γνώμη — σίγουρα θα προκαλούσε μεγαλύτερη συμπάθεια και εκτίμηση από την επίμονη αυτο-αγιογράφησή του, την οποία με τόση προσήλωση επιμελείται η «λίστα Πέτσα». Όμως κάτι τέτοιο είναι απολύτως έξω από τη λογική τους. Όσο τα κρούσματα θα εκτινάσσονται, όσο τα lockdowns θα αλληλοδιαδέχονται το ένα το άλλο, όσο οι επιχειρήσεις των απλών πολιτών θα κλείνουν, όσο οι εργαζόμενοι του πολιτισμού θα εξωθούνται από το κράτος στην ανέχεια, τόσο ο κ. Μητσοτάκης θα συνεχίζει να γιορτάζει τη μεγάλη του επιτυχία. Η υποκατάσταση της πραγματικότητας με την επικοινωνιακή της διαχείριση έχει καταστεί ένας τεράστιος καθρέφτης που τον έχει παγιδεύσει, τον έχει καταπιεί. Δεν υπάρχει διέξοδος γι’ αυτούς. Και αυτό καθιστά την κυβέρνηση επικίνδυνη για τους πολίτες αυτής της χώρας.
Εμείς θα είμαστε απέναντι. Θα συντασσόμαστε με την προτεραιότητα της δημόσιας υγείας, με το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, με τον μικρό και μεσαίο επιχειρηματία που ρίχνετε στην πυρά, με τον κόσμο της εργασίας και της τέχνης, με τους ανέργους των δεξιών αλλά και «αριστερών» μνημονίων, με τους πολίτες που η κυβέρνηση έχει παγιδεύσει, με τους πολίτες που έχει καταδικάσει. Και θα αντιστεκόμαστε στην φτωχοποίηση, στην παρασιτική ολιγαρχία, στην ανεύθυνη πολιτική τους, στην εικονική πραγματικότητα που έχουν πλάσει. Μέχρι το τέλος. Το οποίο ενδέχεται να έρθει συντομότερα απ’ όσο φανταζόμαστε σήμερα.
Σήμερα ακούμε εδώ να συζητιούνται τα Ελληνοτουρκικά, ένα άσχετο ζήτημα αλλά όχι τυχαίο! Εμείς αταλάντευτα θα μιλάμε για τον πτωχευτικό νόμο.
Ο Πτωχευτικός Κώδικας δεν είναι άλλος ένας νόμος. Είναι το Α και το Ω των θεμελίων μιας κοινωνίας – ιδίως μιας καπιταλιστικής όπου τα πάντα εξαρτώνται από τι χρωστάει ποιος σε ποιον.
Σε μια χώρα στην οποία η γενικευμένη χρεοκοπία έχει αγκαλιάσει το 81% των επιχειρήσεων ενώ 600 χιλ. νοικοκυριά έχουν πιαστεί στην κινούμενη άμμο της πτώχευσης, σε μια χώρα που – ξέρω δεν σας αρέσει να το ακούτε – έχετε μετατρέψει, με τα 4 Μνημόνιά σας – σε Χρεοδουλοπαροικία, σε αυτή την χώρα που σήμερα βουλιάζει ακόμα πιο βαθιά στην τετραπλή χρεοκοπία, την οποία κρύβετε ασύστολα από τον λαό με τα νέα σας Greek Troika Statistics, δεν υπάρχει πιο σημαντική στιγμή σε τούτο το Κοινοβούλιο από την ψήφιση του Πτωχευτικού Νόμου.
Που, μην ξεχνάμε, προσδιορίζει τι μπορεί να κάνει στον χρεοκοπημένο οφειλέτη όχι μόνο ο αρχικός πιστωτής αλλά, και εδώ έγκειται το μέγα δράμα, τί μπορεί να κάνει, επικουρούμενο από την κρατική βία, ένα αρπακτικό ταμείο που αγοράζει προς 5% το αρχικό δάνειο.
Ε, λοιπόν, την περασμένη Πέμπτη, Κε Μητσοτάκη δεν ήρθατε. Έχετε έρθει για ήσσονος σημασία νομοσχέδια. Και δεν ήρθατε να υπερασπιστείτε αυτό το καίριο νομοσχέδιο επειδή ξέρετε τί ποιείτε.
Δεν ήρθατε για να μην σηκωθεί το θέμα – για να συγκαλυφθεί από τον κορωνοϊό και να αποσιωπηθεί από το αχό του διαγγέλματός σας για τα νέα περιοριστικά μέτρα που φέρνει η αστοχία του ανοίγματος στον έτσι κι αλλιώς αναιμικό τουρισμό – ο οποίος ψευδώς είπατε ότι έφερε 4 δις, ούτε 1,5 δις δεν έφερε – και η αποτυχία σας να προετοιμάσετε τα σχολειά, τα ΜΜΜ, και, βέβαια, την ένοχη ολιγωρία σας στην δημιουργία αυτού που σας ζητούσαμε : ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΙΚΤΥΟ ΜΑΖΙΚΩΝ ΤΕΣΤ.
Έτσι, επιστρατεύσατε την ΑΠΟΤΥΧΙΑ σας με τον κορωνοϊό για να ΣΥΓΚΑΛΥΨΕΤΕ το ΕΚΤΡΩΜΑ του Πτωχευτικού! Και το καταφέρατε: Το έκτρωμά σας δεν συζητήθηκε. Η κοινή γνώμη δεν άκουσε καν τί ειπώθηκε εδώ μέσα.
Κοιτάξτε αγαπητές και αγαπητοί συμπολίτες, όσοι λίγοι τυχαίνει να ακούτε από το κανάλι της Βουλής, τι πάνε να ψηφίσουν. Θα περιγράψω τον Πτωχευτικό Νόμο μ’ ένα παράδειγμα που αποτυπώνει μικρό ποσοστό της άγριας, γενικευμένης επίθεσης στον κορμό της ελληνικής κοινωνίας.
Αλλά ακόμα κι αυτό αρκεί για να καταλάβουν οι λίγοι που παρακολουθούν αυτή τη συζήτηση το εύρος του συνδυασμού Κακίας και Απληστίας που εμπότισαν το Ν/Σ εκείνοι που το συνέγραψαν. Τροϊκανοί, στελέχη των αρπακτικών ταμείων κι οι δικοί σας που οραματίζονται πως μια μέρα, αφού ο λαός θα σας στείλει σπίτι σας, θα τους προσλάβει ένα τέτοιο ταμείο, ίσως να βρουν και μια θεσούλα στις Βρυξέλλες ώστε να δουλεύουν κι επίσημα για την τρόικα.
Έστω κυρίες και κύριοι Βουλευτές ότι μια μεσαία εταιρεία κλείνει ήταν στραβό το κλίμα ήρθε κι ο κορωνοϊός με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αποπληρώσει όλους σε όσους χρωστά – Εργαζόμενους, Εφορία, ασφαλιστικά ταμεία και τράπεζες. Τί προβλέπει ο νόμος σας;
Η Ακίνητη περιουσία της εταιρείας, σε περίπτωση που ο πλειστηριασμός βγει άγονος, σε 120 μέρες δημεύεται -ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟ – Τρόικα – εξωτερικό – μαζί με τις υπεραξίες των αρπακτικών. Από όποια αξία της εταιρείας έχει πλειστηριαστεί θα πρέπει, λέει, να πληρωθεί πρώτα η ήδη χιλιο-πληρωμένη από τους πολίτες τράπεζα. Αν η τράπεζα έχει ήδη πουλήσει τα δάνειά της σε ταμείο, τότε το ταμείο μπαίνει πρώτο στην κατάταξη. Μόνο, αν έχει μείνει κανένα ευρώ μετά την αποπληρωμή του Ταμείου, θα λάβει κάτι το Δημόσιο και βέβαια τελευταίος και καταϊδρωμένος ο εργαζόμενος!
Αν η Εταιρία αυτή είχε εξοφλήσει το Δημόσιο με κάποιο ακίνητο πριν τον Νόμο σας, η τράπεζα ή το ταμείο αναιρεί. Αν όμως είχε εξοφλήσει την τράπεζα, δεν αναιρείται τίποτα! ΕΙΣΤΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΣΥΝΕΠΕΙΣ: Όταν το 2012/3, 2ο Μνημόνιο 41 δις ΧΩΡΙΣ έλεγχο των τραπεζών, μετοχές χωρίς ψήφο.
Προχωρώ στην επόμενη σκηνή του δράματος: Όταν ο απλήρωτος εργαζόμενος δεν έχει να αποπληρώσει – ως αποτέλεσμα του νόμου που τον τοποθετεί τελευταίο στην ουρά – όταν δεν θα μπορεί να αποπληρώσει το στεγαστικό του δάνειο, μετά θα έρθει μια άλλη τράπεζα (μπορεί κι η ίδια), ή ένα ταμείο βέβαια, με τις συνοπτικές διαδικασίες του ίδιου αυτού του νόμου να τον πτωχεύσει και να του πάρει και το σπίτι.
Μην φοβάστε όμως, λέτε: Θα τον αφήσουμε να μείνει στο σπίτι 12 χρόνια καταβάλλοντας ενοίκιο. Ποιος και πως θα καθοριστεί το ενοίκιο; Από φίλο του τραπεζίτη, μπορεί θυγατρική της τράπεζας ή του ταμείου, που του δίνετε κι άλλο τρόπο να πλουτίσει από την χρεοκοπία των πολλών: ιδρύοντας εταιρεία διαχείρισης της ενοικίασης των κατασχεμένων σπιτιών που θα ορίσει το ενοίκιο κατά το δοκούν ανάλογα με τα επιτόκια της αγοράς.
ΠΟΙΑ ΟΜΩΣ; Τα αρνητικά της Κεντρικής Τράπεζας ή τα τοκογλυφικά που οι εμπορικές τράπεζες χρεώνουν με το ΕΤΣΙ ΘΕΛΩ τους αδύναμους; Για δώδεκα χρόνια. Και μετά; Θα του επιστρέψουμε, λέτε, να επαναγοράσει στο σπίτι του. Σε τί τιμή; Σε τιμή που θα αποφασίσει ο συνέταιρος της τράπεζας διαχειριστής! Κι αν κάποιος βρει στο ενδιάμεσο τα χρήματα αυτά; Θα πρέπει πάλι να πληρώσει το σύνολο των 12 ετών ενοικίων! Αν είναι δυνατόν!
Και στο τέλος; Στο τέλος εξαγωγή όλων αυτών των υπεραξιών είτε από τα ταμεία είτε, για ακίνητα που καταλήγουν στο Δημόσιο, από το Υπερταμείο της τρόικας. Κι αν μάλιστα, κάτι που είναι δεδομένο, τα ταμεία δεν βγάλουν, π.χ. λόγω κορωνοϊού, τις υπεραξίες που τους εγγυηθήκατε με τον ΗΡΑΚΛΗ, τότε ο κ. Σταϊκούρας θα πάει στον κ. Ρέγκλιγκ να δανειστεί άλλα 12 δις εκ μέρους των πολιτών που πετιούνται στο δρόμο, αλλά και των άλλων, για να τα δώσει στα ταμεία!
Σκέφτεστε τί πάτε να ψηφίσετε; Πάτε να ψηφίσετε ένα νόμο που δίνει στους στρατηγικότερους των κακοπληρωτών -δηλαδή στους τραπεζίτες και στους ολιγάρχες- τη δυνατότητα να οικειοποιηθούν βίαια ΟΛΟΚΛΗΡΗ την περιουσία εκείνων τους οποίους οι ίδιοι οι τραπεζίτες, οι ίδιοι οι ολιγάρχες -επικουρούμενοι από εσάς τους νομοθέτες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ- φέρατε σε κατάσταση γενικευμένης αδυναμίας να τηρήσουν τις δανειακές τους υποχρεώσεις.
Είστε άξιοι της Διπλής ειρωνείας της Ιστορίας. Ειρωνεία πρώτη: Την περιουσία των μικρομεσαίων δεν θα την δημεύσουν, τελικά, οι κομμουνιστές, όπως τους προειδοποιούσε η Δεξιά δεκαετίες τώρα, αλλά η Νέα Δημοκρατία στο όνομα φιλελεύθερων, δήθεν, «μεταρρυθμίσεων»!
Ειρωνεία δεύτερη: Στο όνομα του πατριωτισμού και της ανάπτυξης της χώρας δρομολογείτε την γενικευμένη λεηλασία από ξένα ταμεία ό,τι απέμεινε από τον ιδιωτικό πλούτο και την μαζική εξαγωγή του από την Ελλάδα στις 4 γωνιές της γης όπου έχουν την έδρα τους τα ταμεία, με ό,τι απέμεινε από την δημόσια περιουσία ή όποιο κομμάτι της ιδιωτικής περιουσίας δημευτεί να παίρνει – μέσω Υπερταμείου – τον δρόμο για την τρόικα.
Αυτή η μαζική μεταβίβαση έρχεται να ολοκληρώσει τους τοίχους της Χρεοδουλοπαροικίας. Το
είπα την Πέμπτη, το επαναλαμβάνω και τώρα, πρόκειται για το 1ο Πολυνομοσχέδιο του 5ου Μνημονίου το οποίο ξεκινάτε με αυτή την βίαιη, μαζική, επιδρομή της ολιγαρχίας χωρίς σύνορα που βλέπει ως Λεία τη Λιγοστή Περιουσία που έμεινε στα χέρια των μη προνομιούχων.
Αυτό το νομοθετικό έκτρωμα, που παραβιάζει το Σύνταγμα όπως η βουλευτής μας Αγγελική Αδαμοπούλου εξήγησε γλαφυρά και με χειρουργική ακρίβεια την Πέμπτη, είναι το πρώτο σας βήμα. Έρχεται ο Προϋπολογισμός και ακολουθεί του χρόνου η νέα λιτότητα που έχετε προαναγγείλει παραπέμποντας στις καλένδες από την μία την αναδιάρθρωση χρέους και από την άλλη το ταλαίπωρο το ευρωομόλογο.
Και τί απαντήσανε οι εκπρόσωποί σας σε όλα αυτά που οι βουλευτές του ΜέΡΑ25 εξήγησαν τόσο εμπεριστατωμένα περί της αντισυνταγματικότητας, για τις σκηνές του δράματος που σας ανέπτυξα άλλη μια φορά απόψε; «Πως τολμάς να μιλάς εσύ» τόλμησε να πει στη βουλευτή μας ο Κοινοβουλευτικός σας Εκπρόσωπος «όταν συμμετέχεις στο κόμμα εκείνου που μας κατέστρεψε το 2015!»
Τέτοιο φοβερό επιχείρημα. Μας θυμίσατε ένα από τα σκωπτικά ανέκδοτα για τη Σοβιετική Ένωση από τη δεκαετία του 1970. Αμερικανός τουρίστας παραπονέθηκε στο αεροδρόμιο της Μόσχας ότι περίμενε ώρες χωρίς να του λένε τί ώρα θα φύγει το αεροπλάνο και ο υπεύθυνος του απαντά: «Κι εσείς καταπιέζετε τους μαύρους!»
Έτσι κάνετε κι εσείς. Σας υποδεικνύουμε την αντισυνταγματικότητα του Πτωχευτικού κι αντί να απαντάτε σοβαρά, με νομικά επιχειρήματα -προφανώς γιατί δεν έχετε και επειδή ξέρετε πόσο εγκληματικός είναι αυτός το νόμος- πετάτε και μια ανοησία για το 15. Αυτή είναι η διαφορά σας από τον Σοβιετικό γραφειοκράτη, εκείνος είχε κι ένα δίκιο, όσο άσχετο και να ήταν. Ναι, οι μαύροι καταπιέζονταν – και, δυστυχώς, εξακολουθούν να καταπιέζονται, να δολοφονούνται εν ψυχρώ ακόμα όπως ο πχ Floyd George πρόσφατα. Εσείς μιλάτε για το 2015 με την ίδια αφροσύνη που κάνει τους συγγενείς του κρεμασμένου να μιλάμε για σχοινί.
Πριν όμως έρθω σε αυτό, μια παρένθεση, ο κ. Μητσοτάκης δεν ήρθε τη Πέμπτη για να μην σηκωθεί το θέμα και να περάσει η ψήφιση του Πτωχευτικού στα ψιλά. Ο κ. Τσίπρας ήρθε μεν αλλά επειδή λέει ήθελε να αναδείξει τον Πτωχευτικό Νόμο κατέθεσε πρόταση δυσπιστίας στον κ. Σταϊκούρα. Κι έτσι, από εκεί που ο κ. Μητσοτάκης με την απουσία του την Πέμπτη έκανε τον Πτωχευτικό 6ο θέμα στα κανάλια, ο κ. Τσίπρας το έκανε 10ο – καθώς η είδηση μεταμορφώθηκε στο «Μομφή στον Σταϊκούρα ο ΣΥΡΙΖΑ».
Από τη μία ένας Πρωθυπουργός που προσπαθούσε να περάσει στα ψιλά το έκτρωμα του Πτωχευτικού που επιχειρούσε να ψηφίσει. Από την άλλη ένας Αρχηγός Αξιωματικής Αντιπολίτευσης που προσπάθησε μ’ ένα σμπάρο να πετύχει δυο τρυγόνια: Και να πει ότι ανεβάζει τόνους για το Πτωχευτικό και να αποπροσανατολίσει την συζήτηση, να δημιουργήσει συνθήκες άλλης μιας κοκορομαχίας με την οποία καλυφθεί αμηχανία του κ. Τσίπρα μπροστά σ’ ένα Πτωχευτικό Νόμο που δεν κάνει κάτι παραπάνω από το να ολοκληρώνει το έκτρωμα που εκείνος έκτισε στις πλάτες των πιο αδύναμων πολιτών.
Ποιοι επιδόθηκαν σε εντυπωσιακή υποκρισία χύνοντας ποταμούς κροκοδείλιων δακρύων για τη προστασία της 1ης κατοικίας, ενώ ήταν εκείνοι που δρομολόγησαν την πώληση των κόκκινων δανείων στα αρπακτικά – μια πώληση που νομοτελειακά απαιτεί άρση της όποιας προστασίας; Η κυβέρνηση Τσίπρα.
Ποιος έκτισε την ηλεκτρονική πλατφόρμα πλειστηριασμών που επεκτείνει σήμερα ο Πτωχευτικός της ΝΔ και η οποία, με το επόμενο Ν/Σ με το οποίο τροποποιείται ο 3869-Νόμος Κατσέλη, θα εκποιούνται πρώτες κατοικίες με συνοπτικές διαδικασίες; Η κυβέρνηση Τσίπρα.
Ποιος εισήγαγε μέσω ιδιώνυμου την καταστολή των διαμαρτυριών εναντίον πλειστηριασμών; Η κυβέρνηση Τσίπρα. Ποιος έτρεχε στα δικαστήρια τον Παναγιώτη Λαφαζάνη, με τον οποίο ήταν χρόνια σύντροφοι, όσες διαφωνίες και να είχαν; Η κυβέρνηση Τσίπρα.
Πάνω σε ποια Μνημόνια χτίζει σήμερα το 5ο Μνημόνιο, αρχής γενομένης με αυτόν τον Πτωχευτικό Νόμο, η κυβέρνηση της ΝΔ; Το 3ο και το 4ο Μνημόνιο της κυβέρνησης Τσίπρα. Δεν είναι παράξενη λοιπόν η αμηχανία του κ. Τσίπρα μπροστά στο Πτωχευτικό που προχωρά προς την λογική του κατάληξη το δικό του καταστροφικό έργο. Δεν είναι περίεργο το ότι διέκοψε την συζήτηση για τον Πτωχευτικό για ένα τριήμερο κοκορομαχίας επί παντός του επιστητού μιας θλιβερή αντιπαράθεσης για το ποιος από τους δύο εφάρμοσε καλύτερα το Μνημόνιο.
Εμείς, το ΜέΡΑ25, στο χρόνο που έχουμε σε τούτη την αίθουσα ούτε θα επιτρέψουμε να αποσιωπηθεί το Πτωχευτικό ούτε θα χαριστούμε στην κυβέρνηση. Η πρόταση δυσπιστίας απέναντι στον κ. Σταϊκούρα είναι το ίδιο απαράδεκτη όσο και η πολιτική, και γενικότερα, η τακτική που ακολουθεί το Υπ. Οικονομικών και ο ίδιος ο Υπουργός. Αλλά η ευθύνη είναι συλλογική – είναι όλης της κυβέρνησης.
Όπως ήταν και το 2015 κ. Τσίπρα μέχρι που συνθηκολογήσατε με την τρόικα, με αποτέλεσμα το βράδυ της 5ης Ιουλίου που ο λαός τους έκλεισε στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας εσείς τους βγάλατε από αυτό σε χρόνο dt, τους ξεσκονίσατε, τους ξεπλύνατε και τους βάλατε στο δρόμο της δικής σας ανατροπής.
Kυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή ο σεβασμός μας, του ΜέΡΑ25, στον Κοινοβουλετισμό είναι απεριόριστος, παρόλο ότι θα παραμείνω επικεντρωμένος στον Πτωχευτικό Νόμο που οι δύο μονομάχοι προσπαθούν να περάσουν στα ψιλά ο καθείς με τον δικό του τρόπο – έχω υποχρέωση να αξιολογήσω τον Υπουργό εναντίον του οποίου έχει κατατεθεί πρόταση δυσπιστίας.
Η Θητεία του κ. Σταϊκούρα σταθερά ενισχύει την Δίνη Ύφεσης-Χρέους-Απώλειας ΑΕΠ. Απώλεια 12,5 δις ΑΕΠ ως Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών το 2012-2014 και 9,2 δις έως τώρα ως Υπουργός Οικονομικών. Δεν μπορεί καν να προβλέψει το παρελθόν το 2014 και το 2019 ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΩΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑ. Όσο για το μέλλον, τί να πει κανείς 0% προέβλεπε το Μάρτιο, μετά πήγε στο 3% και για το 2021 τολμά να μιλά για 7% ανάπτυξη αποτυγχάνοντας να λάβει υπ’ όψη όχι μόνο τους πολλαπλασιαστές αλλά και τους επιταχυντές.
ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΟ ΧΡΕΟΣ, ως οφείλει, ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ από το οποίο ιδιωτικό και δημόσιο χρέος πρέπει να αποπληρωθούν – κάτι που αν το κάνει μπροστά στους ανθρώπους του ΔΝΤ θα τον μαλώσουν -. Δόλια (επιλεγμένη δηλαδή) Προβλεπτική-Αναλυτική Οικονομική Αγραμματοσύνη.
Ακόμα θα αναφερθώ σε ΤΡΕΙΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ (όσο βαρύ κι αν ακούγεται αυτό). Ανθελληνική πράξη 1η: Στις 14 Δεκεμβρίου του 2014 όταν ο κ. Στουρνάρας καλούσε ουσιαστικά σε bank run (προβλέποντας το), τον σιγοντάρατε, ενώ ακόμα και σήμερα λέτε ψέμματα για τις τράπεζες. Ανθελληνική πράξη 2η: Για το κλείσιμο των τραπεζών που ακόμα και ο κ. Ντράγκι παραδέχεται πως αυτός τις έκλεισε με γνωμάτευση από ιδιωτικό νομικό γραφείο για το αν ήταν νόμιμο ή όχι, εσείς επιμένετε στην προπαγάνδα σας. Ανθελληνική πράξη 3η: Σήμερα κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως κι εγώ, για την 100% προπληρωμή, ΕΚΑΣ. Όμως συμμετείχε στα ουρλιαχτά των ΓΕΡΟΥΝ ΓΕΡΑ και ζητάγατε το 15′ να τα υπογράψουμε όλα.
Πάρτε το χαμπάρι όλοι εσείς του Μνημονιακού Μπλοκ, το Α’ Εξάμηνο του 2015 ήταν μια κορυφαία στιγμή για την Ελλάδα και την Ευρώπη. Δεν είναι η στιγμή τώρα. Αλλά, όσο στον ΣΥΡΙΖΑ εγκλωβίζεστε στο ψευδές αφήγημα της ηγεσίας σας ότι η σύγκρουση με την τρόικα βασίστηκε σε ψευδαισθήσεις, θα βρίσκεστε στον κατήφορο που έκανε το κόμμα του Ανδρέα Παπανδρέου στο ΚΙΝΑΛ.
Ενώ εσείς στη ΝΔ, θέλετε να μιλήσουμε για το 15; Εδώ είμαι. Οργανώστε Προ Ημερήσιας Διάταξης Συζήτηση σε επίπεδο Πολιτικών Αρχηγών για το 2015. Να τα πούμε όλα! Με στοιχεία και λεπτομέρειες αλλιώς, ΠΑΨΤΕ ΠΙΑ! να προσπαθείτε να κρύβετε εγκλήματα εναντίον της λογικής και της κοινωνίας – σαν τον πτωχευτικό σας νόμο – πίσω από τα ψέμματα για το 2015.
Εμείς, το ΜέΡΑ25, δεν πτοούμαστε. Το μίσος της τρόικας και της ολιγαρχίας, που το Α’ εξάμηνο του 2015 ένιωσαν το έδαφος να χάνεται κάτω από τα πόδια τους, εμείς το θέλουμε, το αγκαλιάζουμε, τρεφόμαστε από αυτό, μας δίνει δύναμη. Δύναμη να ξεμπροστιάζουμε εγκλήματα όπως αυτό το εξάμβλωμα που οι κ. Μητσοτάκης και Τσίπρας προσπαθούν να προσπεράσουν επιδιδόμενοι στη γνωστή τους κοκορομαχία.
Λοιπόν, επειδή βαρεθήκαμε αυτό τον μάταιο τσακωμό, να το λήξουμε το θέμα τώρα; Να συμφωνήσουμε ότι είστε κι οι δύο το ίδιο υπέροχοι στον τρόπο που από το ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ πηγαίνετε στην εφαρμογή των νόμων που σας έστειλαν με email από τις Βρυξέλλες και την Φρανκφούρτη;
Φτάνει πια ο ανταγωνισμός. Εμείς δεν έχουμε πρόβλημα να μοιραστείτε ΕΞ ΑΔΙΑΙΡΕΤΟΥ το Α’ Βραβείο Εφαρμογής Μνημονιακών Όρων. Βέβαια σας κατανοούμε. Όσο μικρότερες είναι οι ουσιαστικές μεταξύ σας διαφορές, από την αποφράδα 6η Ιουλίου του 2015 που όλοι μαζί συνασπιστήκατε για να ανατρέψετε την εντολή του λαού, τόσο πιο πολύ πρέπει να αλληλο-υβρίζεστε για να συσπειρώνετε τους δικούς σας σε μια αντιπαράθεση που, κι οι δύο, πασχίζετε να μην αφορά την ουσία, που δεν είναι άλλη από το γεγονός ότι κάθε μέρα που περνά με κάθε νόμο σας – και των δύο – όλο κι περισσότεροι έλληνες μετατρέπονται, όπως η πλειοψηφία έχουν ήδη μετατραπεί, σε χρεο-δουλοπάροικους.
Θυμάστε το σύνηθες ερώτημα που έθεταν πολλοί το 1980, και μετά το 2000, «Μα, γιατί θέλουν την Ελλάδα στην ΕΟΚ, αρχικά, στην ευρωζώνη αργότερα; Τί παράγει η Ελλάδα; Τί έχει να τους προσφέρει;» Η ορθή απάντηση; Χαμηλό ιδιωτικό χρέος και υψηλή ιδιοκατοίκηση. Είμασταν οι ιδανικοί πελάτες των πιστωτών, ιδίως όταν κι εμείς αρχίσαμε να πληρωνόμαστε με μάρκα.
Σήμερα, ήρθε η ώρα οι πιστωτές να οικειοποιηθούν αυτή την ιδιωτική περιουσία. Με τη ΝΔ, το ΚΙΝΑΛΛ και την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ στο ρόλο των δικαστικών κλητήρων να τσακώνονται μεταξύ τους για το ποιος θα κάνει αποτελεσματικότερα τη βρομοδουλειά!
Κυρίες και κύριοι το ΜέΡΑ25 δημιουργήθηκε επειδή η διαρκής επιμήκυνση της τετραπλής χρεοκοπίας της χώρας (κράτος, τράπεζες, επιχειρήσεις, άνθρωποι) που ξεκίνησε με το 1ο Μνημόνιο, θεσμοθετήθηκε με το 2ο, έλαβε «αριστερή» νομιμοποίηση με το 3ο και μονιμοποιήθηκε με το 4ο, αυτές τις μέρες περνά στην φάση του 5ου Μνημονίου με το οποίο η ιδιωτική περιουσία ακολουθεί την δημόσια περιουσία στον δρόμο της εκποίησης εκ μέρους ξένων αρπακτικών.
Εμείς δεν ξεχνάμε αυτό που έγραψε ο Μπρεχτ στην Όπερα της Πεντάρας. Γιατί να στείλουν γκάγκστερς όταν μπορούν να στείλουν δικαστικούς κλητήρες; Γιατί να στείλει τελεσίγραφο ο ξένος δικτάτορας μιας και πλησιάζει 28η Οκτωβρίου, όταν μπορεί να σας βάλει να ψηφίσετε έναν τέτοιο Πτωχευτικό Νόμο;
Το ΜέΡΑ25 είναι εδώ για να σταθεί εμπόδιο στους δικαστικούς αυτούς κλητήρες, είτε είναι αρπακτικά ταμεία είτε το Μνημονιακό Τόξο εδώ μέσα. Αρνούμενοι να γίνουμε συνεργοί στην αποσιώπηση του Πτωχευτικού μέσα από την Οπερέτα του κ Τσίπρα με την οποία ο κ. Μητσοτάκης θα περάσει σιωπηλά τον Πτωχευτικό.
Το ΜέΡΑ25 αποχωρεί από την διαδικασία καταγγέλοντας την συνέργεια Κυβέρνησης και Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στην εφαρμογή του 4ου Μνημονίου του κ. Τσίπρα και στο 1ο Πολυνομοσχέδιο του 5ου Μνημονίου, τον Πτωχευτικό σας Νόμο κ. Μητσοτάκη.
Το δεύτερο κύμα της πανδημίας ροκανίζει τον νέο δικομματισμό και επιφέρει σημαντικές αλλαγές στην πολιτική συμπεριφορά του Ελληνικού λαού… Η αποσύνθεση τόσο της νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης, παρά την σκανδαλώδη στήριξη της από τα ΜΜΕ όσο και της αξιωματικής συμπολίτευσης, της νεοφιλελεύθερης αριστεράς που μαστίζεται πλέον από κρίση ταυτότητας, καταγράφεται με καθαρό τρόπο.
Του Απόστολου Λουλουδάκη
Οι δημοσκόποι πλέον όσο πλησιάζουμε στην κορύφωση της κρίσης σε όλα τα επίπεδα στην υγεία, στην οικονομία, στα εθνικά θέματα θα γίνονται ποιο προσεκτικοί. Δυο νέες δημοσκοπήσεις καταγράφουν την τάση της ταυτόχρονης φθοράς Κυβέρνησης και Σύριζα καθώς και μια κινητικότητα του εκλογικού σώματος σε μετακινήσεις που σηματοδοτούν σημαντικές εξελίξεις στο πολιτικό σύστημα της χώρας.
Η ΝΔ δεν είχε αντοχές στον χρόνο για να διατηρήσει τα πρόσκαιρα κέρδη που εμφανιζόταν στις αμφιλεγόμενες δημοσκοπήσεις για την λαϊκίστικη Κυβέρνηση Μητσοτάκη, από τα ανοίγματα στον Σημιτισμό ως πολιτικό φαινόμενο που έκανε την εμφάνισή του από την δεκαετία του 1980 και που η ΝΔ το είχε αντιπολιτευθεί ως το οικοσύστημα που εξέθρεψε την διαφθορά, ως το ανώτερο ιερατείο της διαπλοκής με αρχιερέα τον Σημίτη, ως το στρατηγείο της εθνικής μειοδοσίας και το παράρτημα της Γερμανικής πρεσβείας στην Ελλάδα.
Όλες οι προηγούμενες γενιές των στελεχών και των οπαδών της ΝΔ διαμόρφωσαν την πολιτική τους κουλτούρα και σκέψη μέσα από την σκληρή και άγονη αντιπαράθεση των πρωταγωνιστών ενός πρωτόγονου δικομματικού λαϊκισμού. Στις σημερινές συνθήκες ο Σημιτισμός ως προς το σκέλος της πολιτικής του φιλοσοφίας είναι το κυρίαρχο ρεύμα τόσο στην παράταξη της ΝΔ όσο και στο πολιτικό μόρφωμα που αντικατέστησε το παλιό κραταιό ΠΑΣΟΚ.
Ο σημερινός μνημονιακός Σύριζα που ταλαντεύεται πολιτικά μέσα σε ένα πραγματικό κυκεώνα, σε ένα ιδεολογικό αχταρμά που ξεκινάει από τις παρυφές της ακροδεξιάς που κληρονόμησε από τις κακές παρέες στην συγκυβέρνηση με τον Πάνο, από τον Juan Peron με την Εβίτα, από τον Ανδρέα με την Μιμή, μέχρι τον Μακρόν προσπαθεί να απαλλαχθεί από τα «» βαρίδια»» και τα ιδεολογικά κατάλοιπα της εποχής του κόμματος του 3% και να διατηρήσει μόνο την λέξη αριστερά για λόγους πολιτικού Marketing και για όσο καιρό ακόμη θα υπάρχει καταναλωτικό κοινό.
Εγκλωβισμένος στον κυβερνητισμό ως στόχο, θα αρχίσει σιγά σιγά να φυλλορροεί όσο θα απομακρύνει το ενδεχόμενο να αναπτύξει την δυναμική που θα του έδινε μια δεύτερη ευκαιρία. Έτσι η προσπάθεια της παρασιτικής ολιγαρχίας να αντικατασταθεί ο παλιός δικομματισμός από δύο απολίτικους διαχειριστικούς μηχανισμούς χωρίς ιδεολογική συγκρότηση, με αποστολή την εφαρμογή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που έχουν ενσωματωθεί στα τρία μνημόνια και ειδικά στο τρίτο που είχε ψηφιστεί από ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία πέφτει στο κενό.
Τα πρώτα σημάδια αποσύνθεσης και αποδόμησης του σχεδιασμού της πολιτικής συγκρότησης του συστημικού μπλοκ που επεδίωκε το καθεστώς της χρεοδουλοπαροικίας, της συμμαχίας της εγχώριας ολιγαρχίας με την Τρόικα είναι εμφανή. Οι μετατοπισεις προς το ΜεΡΑ25 και στο ΚΙΝΑΛ στις τελευταίες δημοσκοπήσεις δεν είναι τυχαίες, σηματοδοτούν μια τάση επαναδιάταξης και ανασυγκρότησης της ευρύτερης κεντροαριστεράς έξω από την περιοχή της παραδοσιακής αριστεράς και ανατροπής του πολιτικού σκηνικού, μετά από την πλήρη αποτυχία της τυχοδιωκτικής συγκόλλησης στο μετωπικό σχήμα με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, των διαφόρων ομάδων που ταλαντεύονται στο πολιτικό εκκρεμές δεκαετίες τώρα χωρίς στρατηγικό σχέδιο και αναφορές σε κοινωνικά στρώματα και που κατέχονται από το σύνδρομο της προσωπικής ανέλιξης επαγγελματιών της πολιτικής.
Εκτός από τα δημοσκοπικά ευρήματα, μέσα στον λαό και ειδικά στην νεολαία φαίνεται καθαρά η σταθερή άνοδος και αυξητική επιρροή του Μέρα 25 που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην κοινοβουλευτική παρουσία του κόμματος, στην επιβεβαίωση των προβλέψεων του γραμματέα του για τις εξελίξεις στην οικονομία, που στο πεδίο της επιστημονικής συγκρότησης και κατανόησης των δομικών κρίσεων του συστήματος η ποιοτική διαφορά με όλους τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς είναι τεράστια.
Επίσης οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην οργανωτική ανασυγκρότηση του φορέα εν μέσω πανδημίας, μετά την δημοκρατική εκλογή των οργάνων του και την αναβάθμιση των δομών λειτουργίας, με στόχο την δημιουργία ενός δυναμικού προοδευτικού πόλου της Δημοκρατικής παράταξης, της σύγχρονης αριστεράς και την προετοιμασία του συνεδρίου τον Μάη του 2021.
Ακόμη και οι πιο δύσπιστοι άκουσαν από το στόμα του ίδιου του γραμματέα ότι το Μέρα 25 ήλθε για να μείνει είτε αρέσει είτε δεν αρέσει στην ολιγαρχία και στην εγχώρια διαπλοκή. Το θέμα της επικοινωνίας με τους πολίτες είναι το μεγάλο ζητούμενο το επόμενο διάστημα και φαίνεται ότι υπάρχει αρκετή πρόοδος και σε αυτό το επίπεδο.
Οι εξελίξεις που με μεγάλη ταχύτητα θα τρέξουν τους επόμενους μήνες επιβάλλουν να είμαστε έτοιμοι και οργανωμένοι, σε διαρκή ετοιμότητα και επαφή με την κοινωνία των πολιτών για να αντιμετωπίσουμε τις αρνητικές επιπτώσεις από τον τυφώνα που μας απειλεί. Ο βασικός πολιτικός σχεδιασμός των δανειστών και της εγχώριας ολιγαρχίας είναι η μετάβαση στο πέμπτο μνημόνιο που θα είναι η τελική βολή στην Ελλάδα και στον λαό.
Οι πολιτικές εξελίξεις θα είναι ραγδαίες τους επόμενους μήνες διότι οι ρυθμοί των γεγονότων που παράγει η πολύπλευρη κρίση ξεπερνούν τις εύθραυστες αντοχές του πολιτικού μνημονιακού τόξου. Στο κυβερνητικό σχήμα, πάρα την φαινομενική σταθερότητα που παρουσιάζει σήμερα η κατάσταση μυρίζει πυρίτιδα.
Οι εσωτερικές συγκρούσεις στην συντηρητική παράταξη που έχουν ιδεολογικό και ιστορικό βάθος, προσωρινά γίνονται στα παρασκήνια αλλά είναι θέμα χρόνου η όξυνση των πολιτικών αντιθέσεων και η αντίδραση στον Σημιτικό εκφυλισμό της ΝΔ και ειδικά στα εθνικά θέματα που μεγάλα τμήματα της συντηρητικής δεξιάς θα βρεθούν σύντομα στα κάγκελα.
