Η κυβέρνηση παρουσιάζει έναν ταξικό προϋπολογισμό για το 2026 που επιβεβαιώνει για ακόμη μία φορά τη μη βιωσιμότητα της χώρας. Κάθε στοιχείο του προϋπολογισμού συνηγορεί στην τοξικότητα μιας οικονομικής πολιτικής στην οποία οι πολλοί πρέπει να θυσιάζουν βασικές ανάγκες, την ίδια ώρα που το μεγάλο κεφάλαιο δεν θυσιάζει τίποτα.
Με τα δεδομένα που επικυρώνει ο προϋπολογισμός, σήμερα:
Οι εισφορές των μισθωτών προς το κράτος, εξακολουθούν να ξεπερνούν εκείνες των εργοδοτών.
Η φορολογία συνεχίζει να στηρίζεται εγκληματικά στους έμμεσους φόρους (ΦΠΑ και ειδικοί φόροι) και η φορολογία της κατανάλωσης πλήττει δυσανάλογα τα χαμηλά και τα μεσαία στρώματα έναντι του μεγάλου κεφαλαίου και αποτελεί το 50% των φορολογικών εσόδων.
Παραμένει η πολιτική λιτότητας, με τα κρατικά έσοδα να αυξάνουν και τις κρατικές δαπάνες να μειώνονται, με περικοπές σε επιδόματα στέγης, πρόνοια, αγροτικές ενισχύσεις και οικογενειακά επιδόματα.
Σε όλα αυτά ας προστεθεί ότι η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της ΕΕ στην οποία τα πραγματικά εισοδήματα συνεχίζουν να πέφτουν μετά το 2021, ενώ παρά το γεγονός ότι είμαστε η χώρα με τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη στην ΕΕ συνεχίζουμε να πληρώνουμε πιο ακριβά από όλους την ενέργεια, τις τηλεπικοινωνίες και τα βασικά αγαθά.
Αυτή είναι η τοξική, ταξική ιδεολογία και αυτού του Κρατικού Προϋπολογισμού.
Ως ΜέΡΑ25 τον απορρίπτουμε συνολικά και στεκόμαστε στο πλευρό των κινητοποιήσεων που έχουν κηρύξει τα συνδικάτα.
Ένας δρόμος υπάρχει για να ανασάνουν οι πολλοί: η απομάκρυνση από την εξουσία των πολιτικών εκπροσώπων της ολιγαρχίας.
Η Ελλάδα σείεται από τις δίκαιες κινητοποιήσεις των αγροτών, των κτηνοτρόφων, του πρωτογενούς τομέα. Οι άνθρωποι που κυριολεκτικά θρέφουν ολόκληρη την χώρα βρίσκονται προδομένοι, εγκαταλειμένοι και ξεπουλημένοι από μία κυβέρνηση που αφού πρώτα καλοτάισε φραπέδες και χασάπηδες, αφού προσποιήθηκε τον ανήξερο μπροστά σε στατιστικά “παράδοξα” όπως τα οχτώ τζόκερ, τώρα δίνει τους πραγματικούς αγρότες βορά στα καρτέλ και τους servicers, να λιανίσουν το βιος τους και τους κόπους τους, τον ιδρώτα και τον πόνο μιας ζωής “γιατί έτσι πρέπει”.
Τί κι αν τους λοιδωρούν οι καλοπληρωμένες κουστουμαρισμένες γραφίδες και μικρόφωνα, τί κι αν ο για κάθε τι άλλο αμήχανα άλαλος Άρειος Πάγος εκδίδει “οδηγίες” για ποινικό πογκρόμ εναντίον τους, τί κι αν προσπαθούν να τους βαφτίσουν “εγκληματική οργάνωση” – ποιοι ποιους;! – ο λαός γνωρίζει την αλήθεια και στηρίζει τον δίκαιο αγώνα ακόμα και όταν τον ξεβολεύει και τον δυσκολεύει. Γιατι ο λαός, έστω τώρα, έστω διαισθαντικά, αντιλαμβάνεται τον τεράστιο κίνδυνο που η κυβερνητική αδιαφορία ή και εχθρική στάση απέναντι στον πρωτογενή τομέα επιφέρει. Απελπίζεται η κυβέρνηση που ο “κοινωνικός αυτοματισμός” αυτή την φορά δεν δουλεύει όσο καλά θα ήθελε. Κι έτσι το μακρύ χέρι με το γνωστό του γκλομπ στην άκρη καλείται ακόμα μια φορά να βγάλει το ακροδεξιό φίδι από την τρύπα των ψευτο-φιλελεύθερων.
Η Δυτική Ελλάδα έζησε ένα αδιανόητο σουρρεαλιστικό σκηνικό. Δεν αρκέστηκε στην ωμή βία και την τρομοκρατία η δράκα των “πραιτωριανών” για να εμποδίσει τη διαμαρτυρία στη γέφυρα Ρίου – Αντιρίου. Τόλμησαν να εμποδίσουν τη διέλευση ασθενοφόρου που μετέφερε ασθενή! Η απάνθρωπη και ακατανόητη αυτή πράξη μπορεί να έχει μονάχα μία ερμηνεία και η “οδηγία” είναι πια διάφανη: “κάντε τον βίο αβίωτο στους πολίτες για να στραφούν εναντίον της αγωνιζόμενης αγροτιάς”.
Δεν θα περάσει το βρώμικο παιχνίδι της κυβέρνησης της ΝΔ! Το ΜέΡΑ25 Αχαϊας καταγγέλει τον απάνθρωπο τακτικισμότων “πραιτωριανών” της ΕΛ.ΑΣ. και καλεί τους πολίτες να στηρίξουν τον δίκαιο αγώνα της πραγματικής αγροτιάς κόντρα στους ΟΠΕΚΕΠΕδες και τους ηθικούς αυτουργούς τους. Για το δίκιο του αγρότη και του κτηνοτρόφου αλλά και την επιβίωση ολόκληρου του λαού!
ια τη NOKIA απολύσεις και πολεμική βιομηχανία πάνε μαζί.
Οι εργαζόμενοι της NOKIA βρίσκονται αντιμέτωποι με μια σκληρή πραγματικότητα: μαζικές απολύσεις, εντατικοποίηση της δουλειάς, μισθοί που δεν φτάνουν, και απειλή για εκατοντάδες θέσεις εργασίας. Πάνω από 200 άνθρωποι, σχεδόν το 20% του προσωπικού, βρίσκονται στον αέρα, ενώ η εταιρεία επιδιώκει αύξηση κερδών κατά 60% μέχρι το 2028. Τμήματα μεταφέρονται σε διαδικασίες πώλησης και αιτήματα επανεκπαίδευσης και εσωτερικής απορρόφησης απορρίπτονται.
Τίποτα από όλα αυτά δεν είναι απλά «λάθος στρατηγική». Είναι η στρατηγική του κέρδους εις βάρος της εργασίας.
Καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση στρέφει την παραγωγική της βάση όλο και πιο ανοιχτά προς την πολεμική οικονομία και τα κράτη διοχετεύουν τεράστια κονδύλια σε στρατιωτικά προγράμματα, οι εταιρείες τεχνολογίας αναζητούν μεγαλύτερη κερδοφορία μέσα από την εμπλοκή σε projects πολέμου. Αυτό που παρουσιάζεται ως «καινοτομία» είναι στην ουσία η πιο παλιά συνταγή: λεφτά για όπλα, κόστος για τους εργαζόμενους.
Η τεχνολογία όμως φτιάχνεται από χέρια και μυαλά ανθρώπων που απαιτούν να ζουν με αξιοπρέπεια και να γνωρίζουν ότι η δουλειά τους υπηρετεί την κοινωνία, όχι την καταστροφή άλλων κοινωνιών. Οι εργαζόμενοι στη NOKIA έχουν κάνει αυτό το μήνυμα ξεκάθαρο: η επιστήμη και η τεχνογνωσία τους δεν προορίζονται για να σκοτώνουν.
Ο αγώνας των εργαζομένων στη NOKIA δεν είναι απλώς ένας αγώνας σε μια εταιρεία. Είναι αγώνας για το μέλλον της εργασίας στην τεχνολογία, για το δικαίωμα στην ασφάλεια, στη συλλογική διεκδίκηση, στη ζωή χωρίς φόβο. Είναι αγώνας που ενώνει εργαζόμενους και στην Ελλάδα, αλλά και όπου αλλού οι ίδιες πολιτικές οδηγούν σε απολύσεις, εργασιακά κάτεργα και κυνήγι κερδοφορίας μέσα από τη βιομηχανία του πολέμου. Η τεχνολογική εργασία είναι η δύναμη που κινεί τον κόσμο σήμερα — και αυτή η δύναμη πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να χτίσει έναν κόσμο δίκαιο, ειρηνικό και δημοκρατικό.
Στηρίζουμε τη σημερινή απεργία και όλες τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων της NOKIA για:
διασφάλιση όλων των θέσεων εργασίας και των δικαιωμάτων,
επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση εργασίας με αξιοπρεπείς μισθούς και συνθήκες,
μη μετατροπή της τεχνολογίας σε εργαλείο πολέμου.
Στεκόμαστε δίπλα σε όσους και όσες σήμερα παλεύουν για να υπερασπιστούν την εργασία, τη ζωή και την αξιοπρέπεια όλων μας. Η τεχνολογία ανήκει στην κοινωνία. Και η κοινωνία δεν θα την παραδώσει στον πόλεμο.
Η 11η Δεκεμβρίου είναι χαρακτηρισμένη ως Παγκόσμια Ημέρα Βουνών. Ο χαρακτηρισμός αυτός έρχεται σε αναντιστοιχία με το επίσημο κράτος και τις ανούσιες ημερίδες για την προστασία της φύσης, την ώρα που τα κυβερνητικά σχέδια συντελούν στην καταστροφή, την αποψίλωση, την υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος.
Απ’ την πιο απρόσιτη βουνοκορφή μέχρι το μητροπολιτικό κέντρο των πόλεων, κοινός παρονομαστής είναι η επίθεση στη φύση και το περιβάλλον. Είτε είναι αιολικά πάρκα παντού και χωρίς σχέδιο, είτε φωτοβολταϊκά σε παραγωγική γη, είτε τσιμεντοποίηση και μπάζωμα, είτε το gentrification, τις δήθεν αστικές αναπλάσεις δηλαδή σε υποβαθμισμένες περιοχές, με σκοπό την υπερσυγκέντρωση της ιδιοκτησίας σε κτηματομεσιτικά κεφάλαια.
Τα τελευταία χρόνια, και ειδικά τα χρόνια της κρίσης, πόλεις και χωριά της επαρχίας ήρθαν αντιμέτωπα με τη μετανάστευση των κατοίκων τους για να αναζητήσουν ευκαιρίες για τη ζωή τους σε άλλα μέρη, και την εκμετάλλευση βουνών και φύσης από εταιρείες και επενδυτές. Ο πρωτογενής τομέας υποβαθμίστηκε, , η τουριστική βιομηχανία επεκτάθηκε , ο αγροτικός κόσμος συρρικνώθηκε , οι άνθρωποι στην περιφέρεια αποξενώθηκαν όλο και περισσότερο από τη φύση.
Απέναντι στις λυσσαλέες επιθέσεις επιχειρήσεων και κράτους, οφείλουμε να χτίσουμε τον συλλογικό μας αγώνα. Υπάρχουν δεκάδες παραδείγματα κινημάτων που πέτυχαν νίκες και εμπόδισαν τα σχέδια βανδαλισμού της φύσης, αλλά και εκατοντάδες αντιπαραδείγματα για το πώς μπορεί να αξιοποιηθεί και να αναδειχθεί διαφορετικά ο φυσικός πλούτος της γης.
Από τις πρωτοβουλίες για βουνά χωρίς αιολικά πάρκα και τα κινήματα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού, από τους αγώνες για ελεύθερες παραλίες και το κίνημα ενάντια στην καύση απορριμμάτων μέχρι τα τοπικά κινήματα για την υπεράσπιση του δημόσιου χώρου και το διεθνές μαθητικό κίνημα για τη σωτηρία του πλανήτη, όλες αυτές οι μάχες έφεραν αποτελέσματα και ανέδειξαν στο δημόσιο διάλογο προτάσεις για έναν καλύτερο κόσμο. Πάνω σε αυτόν τον δρόμο οφείλουμε να δημιουργήσουμε τον δικό μας κόσμο με δικαιοσύνη και αλληλεγγύη.
Την Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου, συλλογικότητες απ’ όλη την Ελλάδα καλούν όλες και όλους, στη μεγάλη πανελλαδική κινητοποίηση για την υπεράσπιση των βουνών, των δασών, των λιμνών και των ποταμών, από τα καταστροφικά σχέδια του ενεργειακού λόμπι, στις 7:00μμ, στο Θησείο.
Ως ΜέΡΑ25 στηρίζουμε και συμμετέχουμε στον αγώνα αυτόν, που είναι μάχη για την ίδια μας τη ζωή.
Η Πελοπόννησος διεκδικεί πίσω το τρένο της. Το πιο φτηνό, το πιο οικολογικό, το πιο δίκαιο μέσο μεταφοράς για μια ολόκληρη περιοχή που έχει αφεθεί εδώ και δεκαετίες στην τύχη της.
Το δίκτυο που κάποτε ένωνε πόλεις, λιμάνια και ανθρώπους σήμερα παραμένει εγκαταλειμμένο.
Η πλήρης επαναλειτουργία του σιδηροδρομικού δικτύου της Πελοποννήσου δεν είναι νοσταλγία για άλλες εποχές. Είναι αναπτυξιακή και κοινωνική αναγκαιότητα. Από την Κόρινθο έως την Καλαμάτα και από το Άργος έως τον Πύργο και την Πάτρα, ένα σύγχρονο τρένο μπορεί να υποστηρίξει καθημερινές μετακινήσεις, τουρισμό, εμπορευματική διακίνηση, μικρές επιχειρήσεις και τοπικές κοινωνίες που σήμερα μένουν αποκομμένες.
Σε όλη την Ευρώπη, ο σιδηρόδρομος αναπτύσσεται δυναμικά ως το βασικό μέσο βιώσιμων μετακινήσεων. Μόνο στην Ελλάδα συντελείται η πλήρης απαξίωσή του με σκέψεις ακόμα και για οριστική καταστροφή του δικτύου και μετατροπή του σε… ποδηλατόδρομο (όπως προτάθηκε για τη γραμμή Κόρινθος – Άργος – Ναύπλιο).
Oπου προωθείται η όποια επανασύνδεση, αυτή αφορά σταθερά “ιδιωτικούς σπόνσορες”, σχεδιάζεται και εκπονείται σε βάρος των πόλεων και των πολιτών, με χαρακτηριστικότερες τις μηχανορραφίες και τις υπαναχωρήσεις για την μη χρηματοδότηση της υπόγειας διέλευσης μέσα από την Πάτρα, που έτσι θα διχοτομήσει την πόλη.
Το τρένο είναι δημόσιο αγαθό. Και είναι το μόνο που μπορεί να ενώσει ξανά την Πελοπόννησο χωρίς να πνίγει τις πόλεις και τους δρόμους στα καυσαέρια.
Η τραγωδία των Τεμπών αποκάλυψε με τον πιο ωμό τρόπο τι σημαίνει ιδιωτικοποίηση, απαξίωση και εγκατάλειψη δημόσιων υποδομών. Ανέδειξε, με αίμα, την εγκληματική επιλογή όλων των κυβερνήσεων να αφήσουν το σιδηροδρομικό δίκτυο να ρημάζει, να ξεπουλιέται, να παραδίδεται σε εταιρείες που λογαριάζουν μόνο το κέρδος.
Εδώ, στην Πελοπόννησο, βλέπουμε την ίδια νοοτροπία: οτιδήποτε δεν φέρνει άμεσο κέρδος για ιδιώτες θεωρείται «περιττό». Έτσι έφτασαν να οραματίζονται ποδηλατοδρόμους αντί για γραμμές, προς τέρψιν “εναλλακτικών” τουριστών και δίμετρα τοιχία από μπετόν μέσα στο κέντρο της τρίτης μεγαλύτερης πόλης της χώρας χάριν εργολαβικής ευκολίας. Λες και η φτηνή και ασφαλής μετακίνηση είναι πολυτέλεια.
Το ΜέΡΑ25 καλεί την κυβέρνηση
– Nα σταματήσει άμεσα κάθε σχέδιο εκποίησης ή μετατροπής του δικτύου. – Να προχωρήσει σε πλήρη καταγραφή, συντήρηση και αναβάθμιση των γραμμών. – Να δεσμευτεί για την επαναλειτουργία των βασικών αξόνων της Πελοποννήσου με όρους ανθρώπινους, υπέρ των πόλεων και των πολιτών. – Να παρουσιάσει χρονοδιάγραμμα, χρηματοδότηση, τεχνικό σχεδιασμό και πραγματική διαβούλευση με τις τοπικές κοινωνίες.
Το ΜέΡΑ25 θα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή, μαζί με τους πολίτες και τους φορείς που αγωνίζονται για να ξανακουστεί το σφύριγμα του τρένου σε όλη την Πελοπόννησο.
Το ΜέΡΑ25 στηρίζει τις κινητοποιήσεις στα μπλόκα μέχρι την ικανοποίηση των δίκαιων αγροτικών αιτημάτων
Το ΜέΡΑ25 εκφράζει την ανεπιφύλακτη στήριξή του στις κινητοποιήσεις των αγροτών και στα μπλόκα που είναι η μορφή που οι ίδιοι επέλεξαν για να διεκδικήσουν τα δίκαια αιτήματά τους.
Όταν η αγορά τροφίμων λειτουργεί με όρους καρτέλ των σουπερμάρκετ και των μεσαζόντων που η κυβέρνηση χαϊδεύει,
Όταν η αγορά ενέργειας λειτουργεί κι αυτή με όρους καρτέλ που αυτή και η προηγούμενη κυβέρνηση υπηρετούν πιστά,
Όταν τα σπίτια και τα χωράφια τους είναι υποθηκευμένα σε σκοτεινά funds μετά το σκανδαλώδες ξεπούλημα της Αγροτικής Τράπεζας,
Όταν ολόκληρος ο κλάδος της κτηνοτροφίας οδηγείται στον αφανισμό και η κυβέρνηση αρνείται να εμβολιάσει, να αποζημιώσει, να ενισχύσει,
Όταν παραγωγική γη προορίζεται για τους ολιγάρχες των φωτοβολταϊκών,
Όταν ακόμα και το νερό που απαιτείται για το πότισμα προορίζεται για να γίνει το επόμενο πεδίο κερδοσκοπίας,
Τότε ο αγροτικός κόσμος έχει δίκιο να εξεγείρεται. Έχει δίκιο να μην ανέχεται άλλη συγκάλυψη και να βγαίνει στον δρόμο, έχοντας στο πλευρό του την κοινωνία.
Γιατί η κοινωνία και οι αγρότες ξέρουν ότι η κυβέρνηση ευθύνεται για την τραγική κατάσταση της γεωργίας και της κτηνοτροφίας και για την ακρίβεια που χτυπάει παραγωγούς και καταναλωτές με μοναδικό κερδισμένο τα καρτέλ.
Και για αυτό η κυβέρνηση είναι αυτή που ευθύνεται και για τους δρόμους που κλείνουν.
Ο πρωθυπουργός, τρομαγμένος από τη δυναμική αυτού του αγώνα, έσπευσε στο «κυριακάτικό κήρυγμα» που συνηθίζει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να δώσει αόριστες υποσχέσεις ότι θα δοθούν επιδοτήσεις, χωρίς να δεσμευτεί σε τίποτα και χωρίς φυσικά να πει μισή κουβέντα για το όργιο διαφθοράς και σπατάλης που η ίδια δημιούργησε στην πλάτη των πραγματικών αγροτών.
Ως ΜέΡΑ25 δηλώνουμε ότι οι άνθρωποι που παράγουν τον πλούτο αυτής της χώρας δεν θα αφεθούν βορά στα συμφέροντα των τραπεζών, των ολιγαρχών και των γαλάζιων ακρίδων.
Ο αγώνας για διατροφική ποιότητα και αυτάρκεια, για στήριξη της ζωής και της κοινωνίας, είναι κοινός στην πόλη και στην ύπαιθρο.
Όλες και όλοι στα μπλόκα μέχρι την ικανοποίηση των αιτημάτων των αγροτών!
Οι εξαγγελίες της κυβέρνησης σχετικά με το Νερό, αποτελούν έμπρακτη συνέχεια των μεθοδεύσεών της για σταδιακή εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση από την «πίσω πόρτα», κάτι για το οποίο ως ΜέΡΑ25 έχουμε προειδοποιήσει ήδη από τον Δεκέμβριο του 2024.
Η κυβέρνηση, μετά τις ήττες που υπέστη από τους αγώνες και τις προσφυγές στο ΣτΕ από κινήματα πολιτών, σωματεία εργαζομένων ΕΥΔΑΠ & ΕΥΑΘ, κοινωνικούς φορείς και Δημοτικά Συμβούλια, υποχρεώθηκε μεν σε αναδίπλωση, δεν εγκατέλειψε όμως στιγμή τις επιδιώξεις της.
Έτσι στην εκδήλωση εορτασμού των 100 χρόνων της ΕΥΔΑΠ, που πραγματοποιήθηκε στις 30/10 στο Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Γουλανδρή, ο Πρωθυπουργός, ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας και η Διοίκηση της ΕΥΔΑΠ, επικαλούμενοι την απειλή της λειψυδρίας, προέβησαν σε δηλώσεις και εξαγγελίες που στην πράξη αποτελούν τον «Δούρειο Ίππο» για την αύξηση της τιμής των παρεχόμενων υπηρεσιών ύδρευσης και στην πραγματικότητα, την ιδιωτικοποίηση του νερού.
Εμφάνισαν με θράσος και θριαμβολογώντας ως δική τους κυβερνητική απόφαση την επαναφορά των μετοχών της ΕΥΔΑΠ από το Υπερταμείο στο ελληνικό κράτος, ενώ πρόκειται για τις αποφάσεις 190 & 191/2022 του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) τις οποίες κέρδισαν τα σωματεία εργαζομένων, φορείς και πολίτες, κατοχυρώνοντας τον δημόσιο έλεγχο στο νερό και απαιτώντας την επιστροφή των μετοχών των ΕΥΔΑΠ – ΕΥΑΘ, που είχαν μεταβιβαστεί στο Υπερταμείο το 2016, πίσω στο Δημόσιο.
Ωστόσο, η κυβέρνηση απαξιώνοντας και ακυρώνοντας το ΣτΕ είχε προχωρήσει σε μια προκλητικά αντιδημοκρατική εκτροπή και με τα άρθρα 114 και 115 του ν. 4964/2022 είχε αρνηθεί να μεταφέρει την πλειοψηφία των μετοχών της ΕΥΔΑΠ και ΕΥΔΑΠ στο κράτος. Χρειάστηκε νέα προσφυγή εργαζομένων ΕΥΔΑΠ & ΕΥΑΘ και πολιτών στο Τριμελές Συμβούλιο Συμμόρφωσης του ΣτΕ, που με δύο αποφάσεις του (7 και 8/2023) υποχρέωσε την κυβέρνηση να συμμορφωθεί με τις αποφάσεις της Ολομέλειας του Δικαστηρίου που έκριναν αντισυνταγματική τη μεταβίβαση μετοχών των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ από το Δημόσιο στο λεγόμενο Υπερταμείο για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.
Επιπλέον, η κυβέρνηση δεν ανακάλεσε τη νέα ΚΥΑ Τιμολόγησης Υπηρεσιών Ύδατος (ΦΕΚ Β 5438/27.09.2024), με πλαίσιο διατάξεων ακόμα χειρότερο από την προηγούμενη ήδη ακυρωθείσα ΚΥΑ, αλλά και την υπαγωγή των φορέων Ύδρευσης και Αποχέτευσης στην εποπτεία της ΡΑΑΕΥ. Αντιθέτως ανέθεσε σε βρετανική εταιρεία να ορίσει τη μεθοδολογία τιμολόγησης των υπηρεσιών ύδρευσης στην Ελλάδα, η οποία αναμένεται να οδηγήσει σε αύξηση των τιμολογίων. Καθόλου λοιπόν τυχαία η «ανοιχτή» διατύπωση στην ομιλία του Πρωθυπουργού: «να εξασφαλίσουμε ότι πάντα στη χώρα μας θα έχουμε όχι μόνο το καλύτερο αλλά και το φθηνότερο δυνατό νερό». Όσο, για τα έργα μεταφοράς νερού και αφαλάτωσης που ανακοινώθηκαν έχουν ως κύριο στόχο τη δημιουργία νέων πεδίων κερδοφορίας για το μεγάλο κεφάλαιο.
Η μερική εκτροπή των ποταμών Κρικελιώτη και Καρπενησιώτη προς τον Εύηνο (έργο που «σερβιρίστηκε» με τον αρχαιοπρεπή όρο «Εύρυτος») αποτελούν τις δύο πρώτες φάσεις (προϋπολογισμού 500 εκατ. Ευρώ) του έργου αντλησιοταμίευσης στη Λίμνη των Κρεμαστών, που δρομολογείται με τη σύμπραξη ιδιωτών (ΣΔΙΤ) και στο οποίο εναντιώνονται οι τοπικές κοινωνίες.
Φυσικά, ούτε λόγος για πολύ οικονομικότερες λύσεις, όπως συλλογή / διαχείριση / αποθήκευση / αξιοποίηση των ομβρίων υδάτων, όπως εφαρμόζονται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Στην Ελλάδα αντιμετωπίζονται ως απόβλητα και παροχετεύονται στη θάλασσα. Παράλληλα, μέσω του διευθύνοντα συμβούλου της ΕΥΔΑΠ Χάρη Σαχίνη που είπε: «Θα σκάψουμε όλη τη Δροσοπούλου για να πάμε νερό από το Γαλάτσι στα νότια προάστια», βαφτίστηκε η επένδυση του Ομίλου Λάτση στο Ελληνικό «νότια προάστια» για να αποκρυφτεί ότι το κόστος του τεράστιου έργου θα επιβαρύνει τους καταναλωτές της ΕΥΔΑΠ.
Ας σημειωθεί βεβαίως πώς η εισαγωγή εργασιακής ευελιξίας ώστε να προσελκυσθούν νέα στελέχη, που ανακοινώθηκε, συνεπάγεται για την πλειονότητα των εργαζομένων καταστρατήγηση των υφιστάμενων όρων εργασίας, ώστε να «εξοικονομηθούν» κονδύλια για τα «golden boys».
Οι έντονες αντιδράσεις, ακόμη και αυτοδιοικητικών της ΝΔ στην περιφέρεια, μεταθέτει χρονικά τον σχεδιασμό των συγχωνεύσεων των Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης – Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ), αλλά προχωρά σε γεωγραφική επέκταση των αρμοδιοτήτων ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ, με υποχρεωτική απορρόφηση παρόχων ύδρευσης και αποχέτευσης, δημιουργώντας δύο πυλώνες στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη. Ενώ, επεκτείνει την αρμοδιότητα των δύο εταιρειών και στην άρδευση, που αποτελεί το 80% της κατανάλωσης ύδατος, οδηγώντας μέσω της νέας ΚΥΑ Τιμολόγησης σε μεγάλη αύξηση του κόστους για τους αγρότες. Κατά συνέπεια, οι ανακοινώσεις του Πρωθυπουργού οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια να πούμε το νερό, νεράκι.
Ως ΜέΡΑ25 δηλώνουμε για ακόμη μια φορά, πώς το νερό είναι και οφείλει να παραμείνει δημόσιο αγαθό, φτηνό και προσβάσιμο από όλες και όλους και θα σταθούμε απέναντι σε κάθε σχέδιο ιδιωτικοποίησης του πολύτιμου για τη ζωή αυτού πόρου.
