Να σταματήσει τώρα η περιβαλλοντική και θεσμική εκτροπή στην Άνω Ζήρια

Το ΜέΡΑ25 Αχαΐας εκφράζει την πλήρη αλληλεγγύη και στήριξή του στους κατοίκους της Άνω Ζήριας, στους περιβαλλοντικούς συλλόγους, στις συλλογικότητες πολιτών και σε όλους όσοι αγωνίζονται για την προστασία του βουνού, του δάσους και του φυσικού πλούτου της περιοχής απέναντι στην εγκατάσταση βιομηχανικής ανεμογεννήτριας. Οι εξελίξεις των τελευταίων μηνών αναδεικνύουν ένα σοβαρό ζήτημα δημοκρατίας, διαφάνειας και σεβασμού της νομιμότητας. Οι καταγγελίες των κατοίκων, οι προσφυγές φορέων και οι αποφάσεις αρμόδιων υπηρεσιών δημιουργούν εύλογα ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο προωθείται το συγκεκριμένο έργο και για το κατά πόσο έχουν τηρηθεί όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες.

Η Άνω Ζήρια δεν είναι ένας «κενός χώρος» πάνω στον χάρτη για να παραχωρείται σε ιδιωτικά συμφέροντα. Είναι ένα μοναδικό οικοσύστημα, ένας τόπος ιστορικής, περιβαλλοντικής και κοινωνικής σημασίας, αναπόσπαστο κομμάτι της φυσικής κληρονομιάς της Αχαΐας και της Πελοποννήσου. Το ΜέΡΑ25 υποστηρίζει διαχρονικά την ανάγκη μετάβασης σε ένα νέο ενεργειακό μοντέλο που θα βασίζεται στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Όμως η πράσινη μετάβαση δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για την καταστροφή φυσικών οικοσυστημάτων, την παράκαμψη της κοινωνικής συναίνεσης και την εξυπηρέτηση επιχειρηματικών συμφερόντων σε βάρος των τοπικών κοινωνιών.

Δεν αποδεχόμαστε ένα μοντέλο ανάπτυξης όπου οι πολίτες ενημερώνονται εκ των υστέρων, όπου οι τοπικές κοινωνίες αντιμετωπίζονται ως εμπόδιο και όπου η φύση θεωρείται αναλώσιμο αγαθό στο όνομα μιας δήθεν «πράσινης» ανάπτυξης.

Η ενεργειακή μετάβαση που έχει ανάγκη η χώρα οφείλει να στηρίζεται:

  • Στην ενεργειακή δημοκρατία.
  • Στις ενεργειακές κοινότητες πολιτών και αυτοδιοίκησης.
  • Στον σεβασμό της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.
  • Στην προστασία των δασικών οικοσυστημάτων.
  • Στην ουσιαστική συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών στη λήψη αποφάσεων.

Καλούμε την Αποκεντρωμένη Διοίκηση, τα αρμόδια υπουργεία και κάθε εμπλεκόμενο φορέα να προχωρήσουν σε πλήρη διερεύνηση των καταγγελιών που έχουν διατυπωθεί από κατοίκους και συλλόγους, να διασφαλίσουν την αυστηρή εφαρμογή της νομιμότητας και να αναστείλουν κάθε εργασία μέχρι την οριστική αποσαφήνιση όλων των εκκρεμοτήτων.

Το ΜέΡΑ25 Αχαΐας θα βρίσκεται στο πλευρό των πολιτών της Άνω Ζήριας και κάθε τοπικής κοινωνίας που υπερασπίζεται το δικαίωμά της να αποφασίζει για το μέλλον του τόπου της. Η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, η δημοκρατία και η κοινωνική δικαιοσύνη δεν είναι διαπραγματεύσιμες αξίες.

Η Ζήρια ανήκει στους ανθρώπους της, στη φύση και στις επόμενες γενιές – όχι στα επιχειρηματικά συμφέροντα, που μόνο σκοπό έχουν την εκμετάλλευση της δημόσιας περιουσίας και την εξαγωγή των κερδών τους στο εξωτερικό.

Τέλος η προκαταβολή φόρου;

Ξαφνικά θυμήθηκαν τους ελεύθερους επαγγελματίες…
Μετά από χρόνια οικονομικής ασφυξίας.

Η κυβέρνηση λέει:
“Τέλος η προκαταβολή φόρου… αλλά σταδιακά.” Ξέρετε ποια είναι η ειρωνεία;

Για πάνω από 10 χρόνια,
οι μικρομεσαίοι και οι ελεύθεροι επαγγελματίες πλήρωναν φόρο…
για εισόδημα που δεν είχαν ακόμα βγάλει!

Μνημόνια, Υπερφορολόγηση, Λουκέτα, Χρέη.

Και ποιοι κυβέρνησαν όλο αυτό το διάστημα; ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ.

Όλοι διατήρησαν ένα σύστημα που γονάτισε την αγορά.»

Χιλιάδες επιχειρήσεις έκλεισαν.
Νέοι άνθρωποι έφυγαν στο εξωτερικό.
Και τώρα παρουσιάζουν σαν “παροχή”
την κατάργηση ενός άδικου μέτρου που οι ίδιοι κράτησαν τόσα χρόνια.

Η πραγματική ερώτηση είναι άλλη:

Πόσες επιχειρήσεις χάθηκαν μέχρι να αποφασίσουν ότι η προκαταβολή φόρου ήταν λάθος;

Γράψε στα σχόλια:

Ήταν στήριξη της οικονομίας… ή καθυστερημένη παραδοχή αποτυχίας;

Πρώτα διέλυσαν τη μικρομεσαία τάξη.
Τώρα καταργούν “σταδιακά” αυτά που οι ίδιοι επέβαλαν.

ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ-ΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΑ

ΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΧΡΕΗ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΩΝ FUNDS

Η κυβέρνηση ετοιμάζεται να ανοίξει την πόρτα σε ένα νέο, επικίνδυνο μοντέλο

διαχείρισης των ασφαλιστικών οφειλών. Με διεθνή διαγωνισμό που ξεπερνά τα 100

εκατομμύρια ευρώ, σχεδιάζει να παραδώσει σε ιδιωτικές εταιρείες τη «διαχείριση»

των χρεών επαγγελματιών και αγροτών προς τον ΕΦΚΑ. Το θεσμικό μονοπάτι

στρώθηκε διακριτικά το Πάσχα του 2025, με το άρθρο 215 του νόμου 5193/2025 —

χωρίς ουσιαστική δημόσια συζήτηση, θαμμένο μέσα σε νομοσχέδιο για την

«Ενίσχυση της Κεφαλαιαγοράς».

Όμως εδώ δεν μιλάμε απλώς για μια τεχνική ρύθμιση. Μιλάμε για μετατόπιση

εξουσίας.

Για χρόνια, οι επαγγελματίες ζητούσαν κάτι αυτονόητο: βιώσιμες ρυθμίσεις. Οι 24

δόσεις δεν ήταν λύση — ήταν καταδίκη. Χρέη των 20.000 ευρώ μεταφράζονταν σε

μηνιαίες υποχρεώσεις άνω των 1.000 ευρώ. Σε μια οικονομία εξαντλημένη από

μνημόνια, πανδημία και ακρίβεια, αυτό δεν ήταν ρεαλισμός· ήταν άρνηση της

πραγματικότητας.

Και ξαφνικά, όταν οι πολιτικοί δείκτες άρχισαν να βυθίζονται, η «ωριμότητα»

εμφανίστηκε. Οι 72 δόσεις έγιναν αποδεκτές. Οι 120 υπόσχονται να έρθουν. Το

ερώτημα δεν είναι γιατί τώρα. Το ερώτημα είναι: με ποιο αντάλλαγμα;

Διότι πίσω από τις εξαγγελίες, κρύβονται δύο κρίσιμες —και σκόπιμα

αποσιωπημένες— αλήθειες:

Πρώτον, η είσπραξη ασφαλιστικών οφειλών δεν είναι μια απλή υπηρεσία. Είναι

άσκηση δημόσιας εξουσίας. Όταν αυτή μεταφέρεται σε ιδιώτες, αποσυνδέεται από τη

δημοκρατική λογοδοσία. Ο πολίτης παύει να έχει απέναντί του το κράτος και

βρίσκεται αντιμέτωπος με μηχανισμούς που λειτουργούν με μοναδικό γνώμονα το

κέρδος.

Δεύτερον, τα δεδομένα δεν είναι ουδέτερα. Το μητρώο οφειλετών έχει τεράστια

εμπορική αξία. Όποιος το διαχειρίζεται σήμερα, μπορεί αύριο να διεκδικήσει την

αγορά αυτών των χρεών. Το έχουμε ξαναδεί το έργο: πρώτα «διαχείριση», μετά

«μεταβίβαση», και τελικά πλήρης ιδιωτικοποίηση του προβλήματος.

Τα κόκκινα δάνεια δεν ήταν εξαίρεση. Ήταν πρόβα.

Η ουσία είναι απλή και ταυτόχρονα σκληρή: όταν το κράτος δηλώνει ανίκανο να

εισπράξει, δεν δικαιούται να εκχωρεί την ευθύνη του σε ιδιώτες που δεν λογοδοτούν

πουθενά. Η λύση δεν είναι περισσότερη πίεση — είναι δικαιοσύνη και ρεαλισμός.

Είναι ρυθμίσεις που ανταποκρίνονται στην πραγματική δυνατότητα των πολιτών.

Αντί γι’ αυτό, βλέπουμε να διαμορφώνεται ένα νέο τοπίο: οι ίδιοι άνθρωποι που

κράτησαν όρθια την οικονομία σε περιόδους κρίσης, καλούνται τώρα να

αντιμετωπίσουν όχι μόνο το κράτος, αλλά και τις εισπρακτικές του προεκτάσεις.

Το λεγόμενο «επιτελικό κράτος πρόνοιας» μεταλλάσσεται. Δεν προστατεύει την

κοινωνία — διασφαλίζει αποδόσεις για τους μετόχους.

Και αυτό δεν είναι ατύχημα. Είναι επιλογή.

Εργατική Πρωτομαγιά

Η Εργατική Πρωτομαγιά δεν είναι απλώς μια αργία. Είναι μια υπενθύμιση.
Υπενθύμιση των αγώνων που δόθηκαν για δικαιώματα που σήμερα θεωρούμε αυτονόητα.
Υπενθύμιση ότι τίποτα δεν χαρίστηκε — όλα κατακτήθηκαν.

Σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία, με την εργασία να μετασχηματίζεται μέσα από την τεχνολογία και τις νέες οικονομικές συνθήκες, το μήνυμα της Πρωτομαγιάς παραμένει πιο επίκαιρο από ποτέ:
Αξιοπρέπεια στην εργασία, δίκαιες αμοιβές, ίσες ευκαιρίες για όλους.

Σήμερα τιμούμε το παρελθόν, αλλά κυρίως κοιτάμε το μέλλον.
Ένα μέλλον που οφείλουμε να χτίσουμε με επίκεντρο τον άνθρωπο.

Χρόνια πολλά σε όλους τους εργαζόμενους.
Ο αγώνας συνεχίζεται. ✊

Η αλήθεια πίσω από την «ανάπτυξη» – Όταν η εργασία τιμωρείται

Η πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ για τη φορολόγηση της εργασίας στην Ελλάδα δεν αφήνει κανένα περιθώριο για ωραιοποιήσεις. Πίσω από τις κυβερνητικές δηλώσεις περί «σταθερότητας» και «ανάπτυξης», αποκαλύπτεται μια σκληρή πραγματικότητα: στην Ελλάδα, η εργασία συνεχίζει να τιμωρείται.

Ας δούμε τα δεδομένα.

Η λεγόμενη «φορολογική σφήνα» – δηλαδή το σύνολο των φόρων και εισφορών που επιβαρύνουν την εργασία – φτάνει το 39,3% για έναν μέσο εργαζόμενο. Την ίδια στιγμή, ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ είναι 35,1%. Με απλά λόγια: ο Έλληνας εργαζόμενος πληρώνει σημαντικά περισσότερο από τον μέσο πολίτη των ανεπτυγμένων χωρών για να δουλεύει.

Και αν νομίζει κανείς ότι η κατάσταση βελτιώνεται με τα χρόνια, η πραγματικότητα τον διαψεύδει. Από το 2000 μέχρι το 2025, η φορολογική επιβάρυνση στην εργασία στην Ελλάδα αυξήθηκε, ενώ στον υπόλοιπο ΟΟΣΑ μειώθηκε. Δηλαδή, την ώρα που οι άλλες χώρες ελαφρύνουν τους εργαζόμενους, η Ελλάδα κάνει το αντίθετο.

Ακόμα πιο αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία για τις οικογένειες. Ένα παντρεμένο ζευγάρι με δύο παιδιά αντιμετωπίζει τον 4ο υψηλότερο φορολογικό σφήνα στον ΟΟΣΑ (37,5%), όταν ο μέσος όρος είναι μόλις 26,2%. Και εδώ προκύπτει το εξής εξοργιστικό: η μείωση της επιβάρυνσης λόγω παιδιών στην Ελλάδα είναι μόλις 1,9 ποσοστιαίες μονάδες, όταν στον ΟΟΣΑ φτάνει τις 8,9.

Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Ότι το ελληνικό κράτος όχι μόνο δεν στηρίζει την οικογένεια, αλλά την αφήνει να σηκώνει ένα δυσανάλογο βάρος.

Και ας μιλήσουμε καθαρά: αυτή δεν είναι «ουδέτερη» οικονομική πολιτική. Είναι επιλογή.

Είναι επιλογή να βασίζεται το κράτος στη βαριά φορολόγηση της εργασίας αντί να χτυπά τη φοροδιαφυγή και τις μεγάλες ανισότητες. Είναι επιλογή να επιβαρύνονται οι μισθωτοί και οι μικρομεσαίοι, ενώ το παραγωγικό μοντέλο της χώρας παραμένει στρεβλό και εξαρτημένο.

Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο ζοφερή αν δούμε τι μένει τελικά στην τσέπη του εργαζόμενου. Ένας μέσος εργαζόμενος κρατά μόλις το 73,9% του μισθού του μετά από φόρους και εισφορές – λιγότερο από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ. Για οικογένειες με παιδιά, η διαφορά είναι ακόμη πιο δραματική.

Πώς μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη όταν η εργασία αποθαρρύνεται;
Πώς μπορεί να υπάρξει δημογραφική πολιτική όταν οι οικογένειες τιμωρούνται;
Πώς μπορεί να υπάρξει κοινωνική δικαιοσύνη όταν το βάρος πέφτει πάντα στους ίδιους;

Η απάντηση είναι απλή: δεν μπορεί.

Η κυβέρνηση οφείλει να σταματήσει την επικοινωνιακή διαχείριση και να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα. Η Ελλάδα δεν πάσχει από έλλειψη φόρων – πάσχει από λάθος κατανομή τους.

Μια πραγματικά δίκαιη οικονομική πολιτική θα ξεκινούσε από την αποφόρτιση της εργασίας, την ουσιαστική στήριξη της οικογένειας και τη μετατόπιση του βάρους εκεί που πραγματικά υπάρχει πλούτος.

Μέχρι τότε, κάθε αφήγημα περί «ανάπτυξης για όλους» θα παραμένει αυτό που ήδη είναι: ένα αφήγημα χωρίς αντίκρισμα.

Ψηφιακό ευρώ

Επειδή πολύς λόγος γίνεται για το ψηφιακό ευρώ και την έλευση του το 2029 και τα “οφέλη του” για το καλό μας πάντα, δείτε τι γίνεται στην Κίνα όπου χιλιάδες νέοι Κινέζοι μένουν άστεγοι, επειδή έχουν μπει στη Μαύρη Λίστα του Συστήματος Κοινωνικής Εμπιστοσύνης.

Μόλις μπεις στη μαύρη λίστα, το ψηφιακό πορτοφόλι WeChat σου απαγορεύει αμέσως να ξοδέψεις τα δικά σου ψηφιακά χρήματα, ή να λάβεις μισθό. Έτσι μένεις άστεγος

Προσεχώς και εδώ….

Ώρα να πάρουμε θέση!

Μεγάλωσα σ’ αυτό τον δρόμο.

Από εδώ, χαράματα, ο Γιώργος ο πατέρας μου έφευγε για την Χαλυβουργική στην Ελευσίνα κι η Ελένη, η μάνα μου, για τα Λιπάσματα στη Δραπετσώνα.

Χρόνια από πέτρα, σμιλεμένα με διώξεις και ιδρώτα. Όμως το μέλλον μας φαινόταν του χεριού μας. Η ελπίδα φύτρωνε σαν αγριολούλουδο παντού.

Χρόνια τώρα με το ΜέΡΑ25 ταξιδεύω σε όλη την Ελλάδα. «Δε βγαίνει ο μήνας», μου λένε. Ούτε τότε έβγαινε. Αλλά τότε τουλάχιστον οι άνθρωποι τόλμαγαν να ονειρευτούν.

Μείναμε στο ευρώ, αλλά «μείναμε» από ευρώ, μονολογούν. «Πώς θα κάνουμε οικογένεια; Έτσι θα ζούμε;».

Τους απαντώ ότι όλα γίνονται επανακτώντας όσα μας πήραν για να μας λεηλατούν.

Γιατί σκοτώθηκαν τόσα παιδιά στα Τέμπη; Επειδή μας πήραν τα τραίνα, τα έσπασαν, τα κράτησαν απαρχαιωμένα, για να κερδίζουν από διόδια και καύσιμα οι «επενδυτές»!

Γιατί τα νοίκια είναι απλησίαστα και οι νέοι άνθρωποι αναγκάζονται να μείνουν με τους γονείς τους μέχρι τα σαράντα τους; Επειδή φαντς και σέρβισερς μας βούτηξαν ενάμιση εκατομμύριο διαμερίσματα και μικρομάγαζα!

Γιατί ο λογαριασμός του ρεύματος σου προκαλεί εγκεφαλικό; Γιατί κλείνει ο φούρνος της γειτονιάς σου; Επειδή το καρτέλ ενέργειας συνωμοτεί εναντίον μας!

Γιατί οι τραπεζικοί υπάλληλοι απολύονται την ώρα που οι τράπεζες σε χαρατσώνουν και οι μετοχές τους πηγαίνουν στα ουράνια; Γιατί αφού τις διέσωσες, τις παρέδωσαν στα αρπακτικά!

Γιατί τα σουπερμάρκετ κερδίζουν τόσα την ώρα που εσύ αγοράζεις λιγότερα; Επειδή συμπράττουν για να κλέβουν και τους παραγωγούς και εσένα!

«Και τι πρέπει να κάνουμε;», με ρωτούν.

ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ, τους απαντώ. Επανάκτηση υποδομών ενέργειας, λιμανιών, αεροδρόμιων, κόκκινων δανείων, τραίνων –για να μένει ο πλούτος εδώ, στους πολλούς.

Έτσι μόνο θα υπάρξει ρευστότητα για να χτίσουμε κοινωνικές κατοικίες, να αναβιώσουμε το Εθνικό Σύστημα Υγείας, τα σχολεία και τα πανεπιστήμια, να νικήσουμε την Ακρίβεια.

Τότε με διακόπτουν: «Πάλι τα ίδια; Πάλι ελπίδα που καταλήγει σε κλειστές τράπεζες, αναστάτωση, σ’ άλλη μια συνθηκολόγηση;»

Καταλαβαίνω το φόβο σου. Όμως, όσο φοβάσαι, θα μας πάρουν κι αυτά που δεν μας έχουν ήδη πάρει.

Εμείς διδαχθήκαμε το μάθημά μας. Μπορούμε να επανακτήσουμε λιμάνια, αεροδρόμια, σιδηρόδρομους, κόκκινα δάνεια.

Μπορούμε να σπάσουμε τα καρτέλ. Μπορούμε να μειώσουμε τον ΦΠΑ από το 24% στο 15%.

Άλλα κόμματα, άλλοι πολιτικοί θα μιλήσουν κοροϊδευτικά για όλα αυτά. Εσύ πρέπει να σκεφτείς: Δουλεύουν για εσένα ή για άλλους;

Γιατί όσα προτείνει το ΜέΡΑ25 έχουν ήδη εφαρμοστεί με επιτυχία αλλού. Εκεί που ο κόσμος πίστεψε στη δύναμή του.

Το μόνο που έχουμε να φοβηθούμε είναι ο φόβος που θέλουν να μας παραλύει. Ώρα να τολμήσουμε.

ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ των απαραίτητων για την ευημερία των πολλών. Για να ξαναγίνει κανονική η ατίθαση ελπίδα.

Ώρα να πάρουμε θέση!

Εγώ παίρνω.

Εσύ;

Γιάνης Βαρουφάκης, Γραμματέας ΜέΡΑ25

«Το τζάμπα πέθανε» – μάλλον όχι για όλους…

Σε ερώτηση δημοσιογράφου για το αν επαρκούν τα δύο ενοίκια που επιχορηγεί η κυβέρνηση για έναν εκπαιδευτικό που νοικιάζει σπίτι στην επαρχία, η βουλευτής Αχαΐας της Νέας Δημοκρατίας, Χριστίνα Αλεξοπούλου, έδωσε την “αποστομωτική” απάντηση ότι «το τζάμπα πέθανε»! Η κυνικότητα της κυβέρνησης δεν μας εξέπληξε ποτέ ιδιαίτερα, όμως ο κατήφορος —όπως αυτός εκφράζεται ευθαρσώς από τον δημόσιο λόγο των στελεχών της— δεν έχει τέλος.

Η δήλωση αυτή έρχεται σε μία περίοδο εντονότατης στεγαστικής κρίσης, όπου τα ενοίκια στα μεγάλα αστικά κέντρα, μεταξύ των οποίων και στην Πάτρα, όπου πολιτεύεται η κ. Αλεξοπούλου, τρέχουν σε ένα ατελείωτο ράλι ενόσω η κυβέρνηση δεν λαμβάνει πραγματικά μέτρα αντιμετώπισης της στεγαστικής κρίσης. Το Airbnb αναπτύσσεται ανενόχλητο και συνεπικουρούμενο από την Golden Visa, την οποία η κυβέρνηση αρνείται πεισματικά να περιορίσει.

Είναι προφανές ότι η κ. Αλεξοπούλου δεν ενδιαφέρεται να εκπροσωπήσει την κοινωνία, τους εργαζόμενους του βασικού μισθού για τους οποίους έχει φροντίσει η κυβέρνησή της η ενοικίαση σπιτιού να μοιάζει μακρινό όνειρο, τους φοιτητές και τους γονείς τους που αναγκάζονται να καταβάλουν άνω των 500€ για μια μέση φοιτητική κατοικία, τη μέση ελληνική οικογένεια που δεν βγάζει τον μήνα, τους ευάλωτους δανειολήπτες που χάνουν σε πλειστηριασμό την πρώτη τους κατοικία. Για αυτούς, πράγματι το τζάμπα όχι απλά πέθανε, αλλά δεν υπήρξε ποτέ, σε αντίθεση με τους φίλους της, τους ημέτερους της κυβέρνησης που αυτοβαφτίζονται ως «φιλελεύθεροι» αλλά γαντζώνονται από το ελληνικό κράτος και υφαρπάζουν ότι προλάβουν μέσω απευθείας αναθέσεων, κλειστών διαγωνισμών, ευνοϊκών προσλήψεων κ.ά. Για εσάς και αυτούς κ. Αλεξοπούλου, το τζάμπα δεν πέθανε…

Εμείς στο ΜέΡΑ25 έχουμε από καιρό ξεκάθαρες θέσεις αντιμετώπισης της στεγαστικής κρίσης:

Περιορισμός του Airbnb και κατάργηση της χρυσής βίζας,
Προστασία της πρώτης κατοικίας από πλειστηριασμούς και κατάργηση του «Ηρακλή»,
Σύσταση Δημόσιου Οργανισμού Κοινωνικής Κατοικίας,
Πλαφόν στις τιμές των ενοικίων.
Θέτοντας το παραπάνω πλαίσιο ως βάση, απευθύνουμε μαζικό και ενωτικό κάλεσμα στην κοινωνία να κινητοποιηθεί και να εμπλουτίσει το κίνημα για αλλαγή της σημερινής κατάστασης.
#οικονομία#ακίνητα#ενοίκια#αλεξοπούλου#ΜέΡΑ25

Δεν θα τους αφήσουμε να μας επιστρέψουν στη δεκαετία του 1950

Την ίδια στιγμή που οι ναρκομαφίες κάνουν πάρτι στη χώρα και η αδράνεια (στην καλύτερη περίπτωση) ή η σπουδή για συγκάλυψη (στην χειρότερη) της Δικαιοσύνης σε περιπτώσεις όπως αυτή του ΟΠΕΚΕΠΕ ή του εγκλήματος των Τεμπών έχει γίνει παροιμιώδης για την ελληνική κοινωνία, η εισαγγελία αποφάσισε να μας γυρίσει στη δεκαετία του 1950.

Η αναγγελία διενέργειας προκαταρτικής εξέτασης για τη δήλωση του γραμματέα του ΜέΡΑ25, Γιάνη Βαρουφάκη, ότι είχε κάνει χρήση ουσιών θα ήταν κωμική εάν δεν ήταν ανήκουστα προκλητική και επικίνδυνη. Όχι μόνο γιατί για πολλοστή φορά γίνεται κατά παραγγελία της ακροδεξιάς πτέρυγας της κυβέρνησης, αλλά και γιατί διαπαιδαγωγεί την κοινωνία ότι η σωστή αντιμετώπιση των προβλημάτων είναι η απόκρυψη της αλήθειας και η υποκρισία.

Την ώρα που τα ναρκωτικά κάνουν θραύση, και η αστυνομία συλλαμβάνει και φυλακίζει τα παιδιά των λαϊκών τάξεων για μικροποσότητες αφήνοντας να διακινείται η ακριβή κοκαΐνη χωρίς κανέναν περιορισμό στην καλή κοινωνία, την ώρα που ο Άδωνις Γεωργιάδης διαλύει με κυνισμό τις δομές απεξάρτησης και βυθίζει τον ΕΟΠΑΕ στο χάος, η κυβέρνηση επιλέγει να ανασύρει πρακτικές της αστυνομίας ηθών απέναντι στον γραμματέα του ΜέΡΑ25 επειδή είπε την αλήθεια για ένα πραγματικό πρόβλημα.

Στο ΜέΡΑ25 δεν πρόκειται να σταματήσουμε να μιλάμε για την ανάγκη να χτυπηθεί το ναρκεμπόριο και οι μαφίες του, μέσω της αποποινικοποίησης και του κρατικού ελέγχου των ουσιών. Δεν πρόκειται να επιστρέψουμε σε αποτυχημένες συνταγές δήθεν τρομοκράτησης, που είχαν τα αντίθετα αποτελέσματα κατά τις δεκαετίες του 1980 και του 1990. Αλλά θα συνεχίσουμε να λέμε την αλήθεια.

Δεν πρόκειται να τρομάξουμε ούτε από εισαγγελείς ούτε από χωροφύλακες ούτε από παιδονόμους. Δεν πρόκειται να επιτρέψουμε στους κλόουν, που το πρωί απαιτούν να σταματήσουμε να μιλάμε για νόμους γιατί κουβαλούν σπαθιά, και το βράδυ ανεμίζουν τους νόμους του κράτους της εθνικοφροσύνης, να μας γυρίσουν πίσω στα πέτρινα χρόνια.