Όταν η εποπτεία γίνεται ασπίδα αδιαφάνειας

Η πρόσφατη συζήτηση στη Βουλή για την ανανέωση της θητείας του διοικητή της Τράπεζα της Ελλάδος άνοιξε ξανά ένα βαθύ και επικίνδυνο ζήτημα: ποιος τελικά ελέγχει το χρηματοπιστωτικό σύστημα και απέναντι σε ποιον λογοδοτεί;

Η άρνηση δημοσιοποίησης των business plans των servicers με επίκληση «εποπτικών κανόνων» και «τραπεζικού απορρήτου» δεν είναι μια τεχνική λεπτομέρεια. Είναι μια βαθιά πολιτική πράξη. Διότι τα σχέδια αυτά συνδέονται άμεσα με κρατικές εγγυήσεις, με πλειστηριασμούς, με τη διαχείριση επιχειρήσεων και περιουσιών, αλλά και με το μέλλον χιλιάδων πολιτών και μικρομεσαίων επιχειρηματιών.

Το ερώτημα είναι απλό:
Πώς γίνεται να ζητείται εμπιστοσύνη προς την εποπτεία (Τράπεζα Ελλάδος), όταν η ίδια εποπτεία κατηγορείται ότι επί χρόνια δεν απέτρεψε πρακτικές που επιβάρυναν δραματικά την κοινωνία και την πραγματική οικονομία;

Οι ελληνικές τράπεζες κατηγορήθηκαν επανειλημμένα για:

  • υπερβολικά υψηλά επιτόκια,
  • σχεδόν μηδενικές αποδόσεις καταθέσεων,
  • αδιαφανείς και πολλαπλές χρεώσεις,
  • περιορισμένο ανταγωνισμό,
  • και επιθετικές πρακτικές απέναντι σε δανειολήπτες.

Την ίδια στιγμή, το ελληνικό δημόσιο κλήθηκε πολλές φορές να στηρίξει το τραπεζικό σύστημα με τεράστιο οικονομικό κόστος για τους φορολογούμενους.

Σήμερα, ένα τεράστιο μέρος της οικονομίας βρίσκεται υπό τη διαχείριση servicers και funds. Δεν μιλάμε πλέον μόνο για «κόκκινα δάνεια». Μιλάμε για τον έλεγχο επιχειρήσεων, ακινήτων, παραγωγικών μονάδων και κοινωνικού πλούτου.

Σε ένα δημοκρατικό κράτος, η διαφάνεια δεν μπορεί να σταματά εκεί που ξεκινούν τα συμφέροντα του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Κανείς δεν ζητά παραβίαση προσωπικών δεδομένων ή αποκάλυψη εμπορικών μυστικών που θα έθεταν σε κίνδυνο τη σταθερότητα του συστήματος. Όμως άλλο η προστασία της σταθερότητας και άλλο η θεσμική αδιαφάνεια.

Η επίκληση του «απορρήτου» δεν μπορεί να λειτουργεί επιλεκτικά:

  • αυστηρή μυστικότητα όταν ζητούνται στοιχεία από τη Βουλή,
  • αλλά κοινωνικοποίηση του κόστους όταν οι κίνδυνοι μεταφέρονται στους πολίτες.

Η οικονομία χρειάζεται τράπεζες.
Οι τράπεζες χρειάζονται εποπτεία.
Αλλά η εποπτεία χρειάζεται λογοδοσία.

Διότι χωρίς λογοδοσία, η εμπιστοσύνη καταρρέει.
Και όταν καταρρέει η εμπιστοσύνη στους θεσμούς, καταρρέει τελικά και η ίδια η δημοκρατική ισορροπία.

Τέλος η προκαταβολή φόρου;

Ξαφνικά θυμήθηκαν τους ελεύθερους επαγγελματίες…
Μετά από χρόνια οικονομικής ασφυξίας.

Η κυβέρνηση λέει:
“Τέλος η προκαταβολή φόρου… αλλά σταδιακά.” Ξέρετε ποια είναι η ειρωνεία;

Για πάνω από 10 χρόνια,
οι μικρομεσαίοι και οι ελεύθεροι επαγγελματίες πλήρωναν φόρο…
για εισόδημα που δεν είχαν ακόμα βγάλει!

Μνημόνια, Υπερφορολόγηση, Λουκέτα, Χρέη.

Και ποιοι κυβέρνησαν όλο αυτό το διάστημα; ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ.

Όλοι διατήρησαν ένα σύστημα που γονάτισε την αγορά.»

Χιλιάδες επιχειρήσεις έκλεισαν.
Νέοι άνθρωποι έφυγαν στο εξωτερικό.
Και τώρα παρουσιάζουν σαν “παροχή”
την κατάργηση ενός άδικου μέτρου που οι ίδιοι κράτησαν τόσα χρόνια.

Η πραγματική ερώτηση είναι άλλη:

Πόσες επιχειρήσεις χάθηκαν μέχρι να αποφασίσουν ότι η προκαταβολή φόρου ήταν λάθος;

Γράψε στα σχόλια:

Ήταν στήριξη της οικονομίας… ή καθυστερημένη παραδοχή αποτυχίας;

Πρώτα διέλυσαν τη μικρομεσαία τάξη.
Τώρα καταργούν “σταδιακά” αυτά που οι ίδιοι επέβαλαν.

«Αντεθνική η πολιτική της κυβέρνησης» -Γιάνης Βαρουφάκης

Ο Γιάνης Βαρουφάκης Γραμματέας του ΜέΡΑ 25 στο στούντιο του militaire channel, μιλά, αποκαλύπτει όσα απίθανα συμβαίνουν στην ελληνική οικονομία, αναφέρει ονόματα εκείνων που πλουτίζουν ανεξέλεγκτα, αποδομεί τα παραμύθια της κυβέρνησης, εξηγεί γιατί η ήττα του 2015 κρατά ακόμη τον κόσμο σε στάση αμυντική σε κάθε προσπάθεια ρήξης και χαρακτηρίζει αντεθνική την πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης σ’ ότι έχει να κάνει με «συνεργασίες-συμμαχίες» όπως αυτή με το Ισραήλ.

Η αλήθεια πίσω από την «ανάπτυξη» – Όταν η εργασία τιμωρείται

Η πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ για τη φορολόγηση της εργασίας στην Ελλάδα δεν αφήνει κανένα περιθώριο για ωραιοποιήσεις. Πίσω από τις κυβερνητικές δηλώσεις περί «σταθερότητας» και «ανάπτυξης», αποκαλύπτεται μια σκληρή πραγματικότητα: στην Ελλάδα, η εργασία συνεχίζει να τιμωρείται.

Ας δούμε τα δεδομένα.

Η λεγόμενη «φορολογική σφήνα» – δηλαδή το σύνολο των φόρων και εισφορών που επιβαρύνουν την εργασία – φτάνει το 39,3% για έναν μέσο εργαζόμενο. Την ίδια στιγμή, ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ είναι 35,1%. Με απλά λόγια: ο Έλληνας εργαζόμενος πληρώνει σημαντικά περισσότερο από τον μέσο πολίτη των ανεπτυγμένων χωρών για να δουλεύει.

Και αν νομίζει κανείς ότι η κατάσταση βελτιώνεται με τα χρόνια, η πραγματικότητα τον διαψεύδει. Από το 2000 μέχρι το 2025, η φορολογική επιβάρυνση στην εργασία στην Ελλάδα αυξήθηκε, ενώ στον υπόλοιπο ΟΟΣΑ μειώθηκε. Δηλαδή, την ώρα που οι άλλες χώρες ελαφρύνουν τους εργαζόμενους, η Ελλάδα κάνει το αντίθετο.

Ακόμα πιο αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία για τις οικογένειες. Ένα παντρεμένο ζευγάρι με δύο παιδιά αντιμετωπίζει τον 4ο υψηλότερο φορολογικό σφήνα στον ΟΟΣΑ (37,5%), όταν ο μέσος όρος είναι μόλις 26,2%. Και εδώ προκύπτει το εξής εξοργιστικό: η μείωση της επιβάρυνσης λόγω παιδιών στην Ελλάδα είναι μόλις 1,9 ποσοστιαίες μονάδες, όταν στον ΟΟΣΑ φτάνει τις 8,9.

Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Ότι το ελληνικό κράτος όχι μόνο δεν στηρίζει την οικογένεια, αλλά την αφήνει να σηκώνει ένα δυσανάλογο βάρος.

Και ας μιλήσουμε καθαρά: αυτή δεν είναι «ουδέτερη» οικονομική πολιτική. Είναι επιλογή.

Είναι επιλογή να βασίζεται το κράτος στη βαριά φορολόγηση της εργασίας αντί να χτυπά τη φοροδιαφυγή και τις μεγάλες ανισότητες. Είναι επιλογή να επιβαρύνονται οι μισθωτοί και οι μικρομεσαίοι, ενώ το παραγωγικό μοντέλο της χώρας παραμένει στρεβλό και εξαρτημένο.

Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο ζοφερή αν δούμε τι μένει τελικά στην τσέπη του εργαζόμενου. Ένας μέσος εργαζόμενος κρατά μόλις το 73,9% του μισθού του μετά από φόρους και εισφορές – λιγότερο από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ. Για οικογένειες με παιδιά, η διαφορά είναι ακόμη πιο δραματική.

Πώς μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη όταν η εργασία αποθαρρύνεται;
Πώς μπορεί να υπάρξει δημογραφική πολιτική όταν οι οικογένειες τιμωρούνται;
Πώς μπορεί να υπάρξει κοινωνική δικαιοσύνη όταν το βάρος πέφτει πάντα στους ίδιους;

Η απάντηση είναι απλή: δεν μπορεί.

Η κυβέρνηση οφείλει να σταματήσει την επικοινωνιακή διαχείριση και να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα. Η Ελλάδα δεν πάσχει από έλλειψη φόρων – πάσχει από λάθος κατανομή τους.

Μια πραγματικά δίκαιη οικονομική πολιτική θα ξεκινούσε από την αποφόρτιση της εργασίας, την ουσιαστική στήριξη της οικογένειας και τη μετατόπιση του βάρους εκεί που πραγματικά υπάρχει πλούτος.

Μέχρι τότε, κάθε αφήγημα περί «ανάπτυξης για όλους» θα παραμένει αυτό που ήδη είναι: ένα αφήγημα χωρίς αντίκρισμα.

«Το τζάμπα πέθανε» – μάλλον όχι για όλους…

Σε ερώτηση δημοσιογράφου για το αν επαρκούν τα δύο ενοίκια που επιχορηγεί η κυβέρνηση για έναν εκπαιδευτικό που νοικιάζει σπίτι στην επαρχία, η βουλευτής Αχαΐας της Νέας Δημοκρατίας, Χριστίνα Αλεξοπούλου, έδωσε την “αποστομωτική” απάντηση ότι «το τζάμπα πέθανε»! Η κυνικότητα της κυβέρνησης δεν μας εξέπληξε ποτέ ιδιαίτερα, όμως ο κατήφορος —όπως αυτός εκφράζεται ευθαρσώς από τον δημόσιο λόγο των στελεχών της— δεν έχει τέλος.

Η δήλωση αυτή έρχεται σε μία περίοδο εντονότατης στεγαστικής κρίσης, όπου τα ενοίκια στα μεγάλα αστικά κέντρα, μεταξύ των οποίων και στην Πάτρα, όπου πολιτεύεται η κ. Αλεξοπούλου, τρέχουν σε ένα ατελείωτο ράλι ενόσω η κυβέρνηση δεν λαμβάνει πραγματικά μέτρα αντιμετώπισης της στεγαστικής κρίσης. Το Airbnb αναπτύσσεται ανενόχλητο και συνεπικουρούμενο από την Golden Visa, την οποία η κυβέρνηση αρνείται πεισματικά να περιορίσει.

Είναι προφανές ότι η κ. Αλεξοπούλου δεν ενδιαφέρεται να εκπροσωπήσει την κοινωνία, τους εργαζόμενους του βασικού μισθού για τους οποίους έχει φροντίσει η κυβέρνησή της η ενοικίαση σπιτιού να μοιάζει μακρινό όνειρο, τους φοιτητές και τους γονείς τους που αναγκάζονται να καταβάλουν άνω των 500€ για μια μέση φοιτητική κατοικία, τη μέση ελληνική οικογένεια που δεν βγάζει τον μήνα, τους ευάλωτους δανειολήπτες που χάνουν σε πλειστηριασμό την πρώτη τους κατοικία. Για αυτούς, πράγματι το τζάμπα όχι απλά πέθανε, αλλά δεν υπήρξε ποτέ, σε αντίθεση με τους φίλους της, τους ημέτερους της κυβέρνησης που αυτοβαφτίζονται ως «φιλελεύθεροι» αλλά γαντζώνονται από το ελληνικό κράτος και υφαρπάζουν ότι προλάβουν μέσω απευθείας αναθέσεων, κλειστών διαγωνισμών, ευνοϊκών προσλήψεων κ.ά. Για εσάς και αυτούς κ. Αλεξοπούλου, το τζάμπα δεν πέθανε…

Εμείς στο ΜέΡΑ25 έχουμε από καιρό ξεκάθαρες θέσεις αντιμετώπισης της στεγαστικής κρίσης:

Περιορισμός του Airbnb και κατάργηση της χρυσής βίζας,
Προστασία της πρώτης κατοικίας από πλειστηριασμούς και κατάργηση του «Ηρακλή»,
Σύσταση Δημόσιου Οργανισμού Κοινωνικής Κατοικίας,
Πλαφόν στις τιμές των ενοικίων.
Θέτοντας το παραπάνω πλαίσιο ως βάση, απευθύνουμε μαζικό και ενωτικό κάλεσμα στην κοινωνία να κινητοποιηθεί και να εμπλουτίσει το κίνημα για αλλαγή της σημερινής κατάστασης.
#οικονομία#ακίνητα#ενοίκια#αλεξοπούλου#ΜέΡΑ25

Συνάντηση με τον Εμπορικό Σύλλογο Πατρών 11/05/2023

Την Πέμπτη 11/5/2023 έγινε συνάντηση συνυποψήφιων βουλευτών και στελεχών του ΜέΡΑ25 Συμμαχία για τη Ρήξη με την Διοίκηση του ιστορικού Εμπορικού & Εισαγωγικού Συλλόγου Πατρών. Ακολούθησε μία γόνιμη και δημιουργική συζήτηση.

Από την διοίκηση του συλλόγου μας υποβλήθηκε υπόμνημα με τις θέσεις και τις προτάσεις του συλλόγου και έγινε αναφορά στα οξυμένα προβλήματα που αντιμετωπίζει το εμπόριο και η μικρομεσαία επιχείρηση μετά από 13 χρόνια κρίσης και μνημονίων. Υπήρξε ταύτιση απόψεων ως προς τα αναγκαία μέτρα για την επιβίωση των επιχειρήσεων και για μια αναπτυξιακή πορεία.

Από τους υποψήφιους βουλευτές και τα στελέχη του ΜέΡΑ25 Συμμαχία για τη Ρήξη εξηγήθηκαν οι θέσεις και προτάσεις του κόμματος και τονίστηκε ότι η λήψη των αναγκαίων μέτρων για να ξεφύγουμε από το καταστροφικό σπιράλ για την οικονομία και την κοινωνία απαιτούνται πολιτικές και αποφάσεις που θα έρθουν σε ρήξη με τα μεγάλα τοπικά συμφέροντα και τις μνημονιακές δεσμεύσεις.

Από το ΜέΡΑ25 Συμμαχία για τη Ρήξη συμμετείχαν οι υποψήφιοι βουλευτές Βελισσάρης Δημήτρης Ιατρός-Αν. Καθηγητής Παν/μιου Πατρών, Διαμαντόπουλος Παναγιώτης – Σύμβουλος Επιχειρήσεων, Κέντρου Δέσποινα Οικονομολόγος-Επίκουρη καθηγήτρια Παν/μιου Canterbury, Πηλίου-Γεωργιτσοπούλου Φωτεινή – Εκπαιδευτικός και τα μέλη της εκλογικής επιτροπής Σφήκας Λεωνίδας και Σπύρος Αντωνόπουλος.

Από τον σύλλογο παρευρέθηκαν ο πρόεδρος κ.Ζαφειρόπουλος και τα μέλη της διοίκησης κ.κ. Αγγελόπουλος, Σολωμός, Λευκαδίτης και Ρούπας.

Το νέο κόλπο των τραπεζών με τους πλειστηριασμούς που πλήττει όχι μόνο τους ευάλωτους αλλά και την αγορά ακινήτων.

Τελικά αυτή η χρεοδουλοπαροικία που ονομάζεται Ελλάς έχει και συνέχεια και συνέπεια. Συνέχεια και συνέπεια στην φτωχοποίηση των “πολιτών” με προφανή στόχο την αρπαγή της ιδιωτικής περιουσίας. (Την δημόσια την έχουν ήδη αρπάξει – βλέπε ΤΑΙΠΕΔ, Υπερταμείο κλπ.)

Γιατί πως αλλιώς μπορούμε να ονομάσουμε την πρόταση για την νέα στεγαστική πολιτική που θα μας ανακοινώσουν με τυμπανοκρουσίες στην ΔΕΘ?

Μία πρόταση που η αλήθεια είναι ότι είχε κατατεθεί επί ΣΥΡΙΖΑ σε συνεργασία με τους “θεσμούς” (Καθημερινή, 28.11.2017)?

Θα δίνονται δάνεια λέει για αγορές ακινήτων από πλειστηριασμούς, αλλά κανένα δάνειο για να κρατήσει κάποιος το σπίτι του!

(όπως έδωσαν και τα κόκκινα δάνεια στο 5-10% στις εικονικές εταιρίες που ονομάζουμε funds χωρίς δικαίωμα προτίμησης για τον δανειολήπτη / ιδιοκτήτη. Όχι μόνο δεν του έδωσαν δικαίωμα, τον απόκλεισαν τελείως.)

Στόχος, όπως γράφουν, είναι να “ενισχύσουν τη ζήτηση στη στεγαστική πίστη και να διευκολύνουν τη μεταβίβαση ακινήτων μέσω της πλατφόρμας e-auction… Τα νέα στεγαστικά προγράμματα θα αφορούν ακίνητα που βγαίνουν στον πλειστηριασμό από άλλη τράπεζα και όχι από την τράπεζα που δίνει το δάνειο”.

Φυσικά θα μας πουν οι τράπεζες μαζί με τους κυβερνώντες ότι θέλουν να λύσουν το πρόβλημα των κόκκινων δανείων και το φαινόμενο της υπερχρέωσης (αυτοί που με τις πολιτικές τους έχουν φτάσει το δημόσιο χρέος σε γαλαξιακά επίπεδα).Βέβαια δεν θα μας πουν ότι με κινήσεις σαν και αυτή το πολλαπλασιάζουν.

Όχι μόνο το πολλαπλασιάζουν αλλά δημιουργούν και συνθήκες ακραίου παρεμβατισμού γιατί με τον τρόπο αυτό τεχνητά αυξάνουν τη ζήτηση και οδηγούν τις τιμές προς τα πάνω για τα ακίνητα αυτά. Η μονίμως απούσα επιτροπή ανταγωνισμού πρέπει να πάρει μέτρα.

Πέρα από το ηθικό ζήτημα, ηθικό γιατί δεν ευθύνεται ο αρχικώς δανειολήπτης για την τραγική κατάσταση της οικονομίας που τον οδήγησαν σε αυτήν την δυσχερή θέση με την πολιτεία για άλλη μια φορά απούσα. Ηθικό γιατί η πολιτεία εκλέγεται από τους πολίτες και όχι από εταιρείες φαντάσματα (όπως τα funds με έδρα την Ιρλανδία και αλλού). Ηθικό γιατί η πολιτεία πρέπει να διαμορφώνει τις συνθήκες για αύξηση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών και όχι να νομοθετεί από το 2010 και μετά  για την μείωσή του σε πρωτοφανή επίπεδα. Οδηγώντας το σύνολο σχεδόν του πληθυσμού σε ακραία φτωχοποίηση και σε δημεύσεις περιουσιών (μέσω τραπεζών & ΑΑΔΕ) για να μπορέσουν τα εγχώρια και διεθνή  κοράκια να αρπάξουν ότι έχει απομείνει όρθιο σε αυτήν την χώρα. Ηθικό γιατί αντί να δημιουργούν συνθήκες ευημερίες , δημιουργούν συνθήκες τοξικότητας και διχασμού.

Έχουν δημιουργηθεί πλέον και προβλήματα δημοκρατίας με τις παραπάνω μεθοδεύσεις εγκαθιστώντας μια ιδιόμορφή τυραννία υπέρ του τοκογλυφικού κεφαλαίου. 

Έφτασε λοιπών το πλήρωμα του χρόνου που οι πολίτες αυτής της χώρας (ναι πολίτες λέγονται και όχι δανειολήπτες/καταναλωτές/στρατηγικοί κακοπληρωτές και άλλα ωραία που χρησιμοποιεί το σύστημα για να διχάζει) πρέπει να απαιτήσουμε το αυτονόητο.

Η εικόνα ίσως περιέχει: κείμενο που λέει "TO MέPA25 ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ: Ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας στα δημόσια έσοδα και στο φορολογικό λογισμικό Κατάργηση της ελεγχόμενης από την τρόικα <<Ανεξάρτητης>> Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) και αντικατάστασή της από μια νέα αυτόνομη Γενική ραμματεία Δημοσίων Εσόδων 2 Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων & Φορολογικού Μεταφορά του φορολογικού λογισμικού σε μια νέα Γενική Λογισμικού. 3 Για να είναι πραγματικά αυτόνομες και δημοκρατικά ελεγχόμενες οι δύο νέες Γενικές Γραμματείες, οι Γενικοί Γραμματείς θα εκλέγονται από ένα νέο εκλεκτορικό σώμα. To νέο σώμα θα αποτελείται κατά το 1/3 από βουλευτές, 1/3 από κληρωτούς δικαστές, και 1/3 κληρωτούς ειδικούς επιστήμονες (φοροτεχνικούς, μηχανικούς πληροφορικής) ΜέΡΑ25"

Η χώρα μας βρίσκεται σε μια ιδιότυπη φυλακή χρέους εδώ και 11 χρόνια, σε ένα καθεστώς που εμείς ονομάζουμε Χρεοδουλοπαροικία. Οι μνημονιακές κυβερνήσεις διαδοχικά λειτουργούν ως εντολοδόχοι των δανειστών, με την εθνική κυριαρχία να έχει μεταφερθεί στο Βερολίνο, την Φρανκφούρτη και τις Βρυξέλλες. Δημόσια Περιουσία, Τραπεζικό Σύστημα και Δημόσια Έσοδα με το συνοδευτικό Φορολογικό Λογισμικό υπάγονται στην, όχι και τόσο, άτυπη δικαιοδοσία των δανειστών.

Δημόσια Έσοδα και Φορολογικό Λογισμικό

Το 2017, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, μετέτρεψε τη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων σε ανεξάρτητη αρχή, την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, ΑΑΔΕ. Η εν λόγω ανεξάρτητη αρχή είναι πλήρως εξαρτημένη από την ΤΡΟΙΚΑ, η οποία ουσιαστικά ελέγχει απόλυτα τον μηχανισμό είσπραξης φορολογικών εσόδων του Ελληνικού Δημοσίου, και πλήρως ανεξάρτητη από την Ελληνική Δημοκρατία και τις πραγματικές κοινωνικές και οικονομικές ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε πως δύο μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου διορίζονται από την Κομισιόν, καθώς και ο “τοποτηρητής” εμπειρογνώμονας, όπου η Κομισιόν στέλνει τρία ονόματα της αρεσκείας για να “επιλέξει” η ελληνική κυβέρνηση έναν. Το έγκλημα ολοκληρώνεται με το φορολογικό λογισμικό, την ιδιοκτησία του οποίου δεν έχει το ελληνικό δημόσιο. Όπως χαρακτηριστικά είχε τονίσει ο Γραμματέας του ΜέΡΑ25 Γιάνης Βαρουφάκης στο βήμα της Βουλής: Είναι δυνατόν η Κυβέρνηση να μην έχει πρόσβαση στο πιο σημαντικό λογισμικό της χώρας, το φορολογικό λογισμικό, και να παραμένει η ΑΑΔΕ εξαρτημένη από την τρόικα; Είναι δυνατόν να υπάρχουν εταιρείες στη Σίλικον Βάλεϊ που μπορούν να πατάνε ένα κουμπί και το Υπουργείο Οικονομικών να μην έχει πρόσβαση στα φορολογικά στοιχεία των πολιτών;». Αυτή είναι η κατάσταση στη χώρα μας, δεν έχουμε κυριαρχία πάνω στα βασικά εργαλεία άσκησης πολιτικής, εκ των ων ουκ ανευ για μια Δημοκρατία.

Τι πρέπει να γίνει

Ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας στα δημόσια έσοδα και στο φορολογικό λογισμικό

  • Κατάργηση της ελεγχόμενης από την τρόικα «Ανεξάρτητης» Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) και αντικατάστασή της από μια νέα αυτόνομη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων
  • Μεταφορά του φορολογικού λογισμικού σε μια νέα Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων & Φορολογικού Λογισμικού.
  • Για να είναι πραγματικά αυτόνομες και δημοκρατικά ελεγχόμενες οι δύο νέες Γενικές Γραμματείες, οι Γενικοί Γραμματείς θα εκλέγονται από ένα νέο εκλεκτορικό σώμα.
  • Το νέο σώμα θα αποτελείται κατά το 1/3 από βουλευτές, 1/3 από κληρωτούς δικαστές, και 1/3 κληρωτούς ειδικούς επιστήμονες (φοροτεχνικούς, μηχανικούς πληροφορικής)

Στο πλαίσιο της επαφών του ΜέΡΑ25 επίσκεψη στον Κρατικό Αερολιμένα Αράξου.(3/7/20)

Στο πλαίσιο της κινηματικής εξόρμησης του ΜέΡΑ25 επισκεφθήκαμε τον Κρατικό Αερολιμένα Αράξου την πρώτη ημέρα λειτουργίας του. Ο Κρατικός Αερολιμένας Αράξου αποτελεί ένας απο τους πυλώνες ανάπτυξης της περιοχής.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι το αεροδρόμιο του Αράξου θα λειτουργήσει εφαρμόζοντας στο έπακρο τους υγειονομικούς κανόνες και τις αποστάσεις ασφαλείας κατά του κορωνοϊού, με άπαντες να φορούν μάσκες και στους εσωτερικούς χώρους να επιτρέπεται μόνο η πρόσβαση των επιβατών και όχι των συνοδών τους, ενώ η εξυπηρέτηση θα γίνεται ανά δύο γκισέ με πλέξι γκλας, έτσι ώστε να αποφευχθεί κάθε πιθανότητα συνωστισμού.

Με έκπληξη ενημερωθήκαμε ότι η αστυνομική δύναμη των τριών αστυνομικών που ήταν επιφορτισμένη με την φύλαξη των εγκαταστάσεων αποχώρησε . Η φύλαξη του κρατικού αερολιμένα γίνεται με εποχούμενες περιπολίες με ολιγόλεπτη παραμονή στο σημείο. Την στιγμή που το 80% των επισκεπτών μας έρχονται με αεροπλάνο είναι εμφανές τα τεράστια κενά ασφαλείας που δημιουργούνται.

Σύμφωνα με τον κ. Γκουβίτσα η μείωση της επιβατικής κίνησης στο αεροδρόμιο του Αράξου είναι δεδομένη και δεν αλλάζει. Τα νούμερα που προσδοκούσαν πριν από τον κορωνοϊό πλέον δεν πιάνονται. Επίσης, πολλά άτομα από την περιοχή, που έβρισκαν εποχιακή εργασία στο αεροδρόμιο, φέτος δεν θα ξέρουν τι να κάνουν. Πρόκειται για κατοίκους της Δυτικής Αχαΐας, που απασχολούνταν στον τουρισμό, στις μεταφορές, σε επιχειρήσεις επίγειας εξυπηρέτησης, σε ενοικιάσεις αυτοκινήτων, κ.ά. που τα τελευταία χρόνια πήγαιναν πολύ καλά, λόγω της αύξησης των εργασιών. Τέτοια εποχή προηγούμενες χρονιές τα αεροπλάνα έρχονταν γεμάτα στον Άραξο καθώς από τις αρχές του Ιουνίου και μέχρι τον Αύγουστο ήταν η καλύτερη εποχή για επισκέπτες από το εξωτερικό.

Ο συνολικός αριθμών των τουριστών που θα χαθούν φέτος θα φτάσουν έως τις 65.000 άτομα. Η χρονιά θα είναι σε μεγάλο βαθμό χαμένη αλλά όχι απολύτως μηδενική αφού εάν όλα πάνε καλά, μπορούν να φτάσουν στον Άραξο περί τους 100.000, ίσως και παραπάνω, ταξιδιώτες. Όπως πάντως μας εξηγεί ο αερολιμενάρχης Γιώργος Γκουβίτσας, οι προσδοκίες για την τρέχουσα τουριστική περίοδο ήταν πολύ υψηλές και μάλιστα καλύτερες από το προπέρσινο ρεκόρ των 187.000 ταξιδιωτών. Σύμφωνα με τον κ. Γκουβίτσα τουριστικοί πράκτορες που σχετίζονται με τους τουρίστες Ρωσίας, Ουκρανίας και συνολικά βαλτικών χωρών, αναμενόταν αύξηση επισκέψεων στο αεροδρόμιο της Αχαΐας κατά 17%-20%. Αυτό σημαίνει ότι ο στόχος, προ πανδημίας, ήταν για περίπου 200.000 τουρίστες. Πέρυσι μέσω Αράξου μετακινήθηκαν 54.698 επιβάτες από τη Γερμανία, Ακολουθούν οι Ρώσοι ο αριθμός των οποίων ανήλθε σε 26.792. Ακολουθούν οι Πολωνοί (19.027) οι Γάλλοι (10.965), οι Ουκρανοί (10.481), οι Σλοβάκοι (9.548), οι Λευκορώσοι (96.600), οι Τσέχοι (5.779), οι Βέλγοι (4.667) οι Αυστριακοί (3.465) και ακολουθούν κι άλλοι όπως λίγοι Ούγγροι, Άγγλοι, Ισραηλινοί, Ιταλοί, Ισπανοί, Μαλτέζοι, Τούρκοι.