Σαν ΜέΡΑ25 από την πρώτη στιγμή της υγειονομικής κρίσης, σταθήκαμε αλληλέγγυοι στον αγώνα επαγγελματιών και εργαζόμενων για επιβίωση. Στα 7+1 σημεία για την Οικονομία, τονίζουμε την ανάγκη κατάργησης της προπληρωμής φόρου για το 95% των επιχειρήσεων, την ανάγκη μείωσης ΦΠΑ για νησιά και εστίαση, την αναστολή-ακύρωση των ασφαλιστικών και φορολογικών υποχρεώσεων των πληττόμενων κλάδων. Μέσα από συνεχή διάλογο και συνεργασία με φορείς και επαγγελματίες εστίασης καφέ μπαρ καταλήξαμε σε μια λίστα αιτημάτων, ένα οδικό χάρτη εξόδου των επιχειρήσεων του κλάδου από την πρωτοφανή κρίση και ύφεση. Ζητάμε : Σε πρώτη φάση πάγωμα και επαναδιαπραγμάτευση των χρεών και υποχρεώσεων των επιχειρήσεων εστίασης, καφέ μπαρ και διασκέδασης στο Δημόσιο, εφορίες και ασφαλιστικά ταμεία, χωρίς τόκους και προσαυξήσεις. Χρηματοδότηση από ΕΣΠΑ ή εθνικούς πόρους των μισθών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων σε εργαζόμενους για την διατήρηση των θέσεων εργασίας. Κατάργηση της προπληρωμής φόρου τουλάχιστον για το 2020. Διάλογο με διακανονισμό χρεών σε ιδιώτες για να μην ακολουθήσει ντόμινο καταρρεύσεων στην αγορά. Επιδότηση που θα δοθεί μέχρι τέλος Μαΐου, για τα πρώτα έξοδα επαναλειτουργίας των επιχειρήσεων εστίασης, αγορές πρώτων υλών προϊόντων καθαρισμού, μασκών, γαντιών κλπ. Αναστολή και ουσιαστική μείωση δημοτικών τελών και φόρων. Μείωση ΦΠΑ στο 6% για τα καταστήματα εστίασης και στο 13% για μπαρ και καφέ. Μείωση με νομοθετική πράξη των ενοικίων, με παράλληλη ουσιαστική παροχή κινήτρων σε ιδιοκτήτες (χρηματοδότηση, φορολογικές ελαφρύνσεις κλπ). Ειδική μέριμνα μετά από διάλογο με τους επαγγελματίες για τις εποχικές επιχειρήσεις που είτε θα παραμείνουν κλειστές για το 2020, είτε θα ανοίξουν για μικρό χρονικό διάστημα. Η προσφυγή στον δανεισμό από Τράπεζες, να γίνει μετά από διάλογο με επαγγελματίες και τα κλαδικά τους όργανα, με όρους και προϋποθέσεις που θα προκύψουν από αυτόν. Υπαγωγή των επιχειρήσεων σε χρηματοδοτικά εργαλεία ρευστότητας, εθνικά ή ΕΣΠΑ. Έχουμε ακούσει ή διαβάσει πολλές φορές διθύραμβους για τις μικρές επιχειρήσεις την ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Είναι η βάση των εσόδων του κράτους σε φορολόγηση, ΦΠΑ, ασφαλιστικές εισφορές, παράγει θέσεις εργασίας, δημιουργεί ανάπτυξη, ανοίγει δρόμους για την χώρα μας και την κοινωνία. Στην πράξη όμως, ο επαγγελματίας είναι αυτός που έμεινε μόνος στην οικονομική κρίση, το ευκολότερο θύμα των μνημονιακών πολιτικών των προηγούμενων κυβερνήσεων, αυτής της κυβέρνησης και των δανειστών. Μέχρι στιγμής δεν βλέπουμε καμία αλλαγή στην πολιτική της σημερινής κυβέρνησης της ΝΔ, παρά κυνισμό, απαξίωση, σπασμωδικές κινήσεις και υποταγή στην θέληση των ισχυρών της ΕΕ. Σαν ΜέΡΑ25, με όλες μας τις δυνάμεις θα αντιδράσουμε, θα παλέψουμε μαζί με επαγγελματίες, εργαζόμενους και την κοινωνία για αλλαγή πολιτικής στην Ελλάδα και Ευρώπη και την έξοδο της χώρας μας από της πολιτικές μνημονίων φτώχειας και εξάρτησης.
Το φάντασμα του 5ου Μνημονίου πλανάται πάνω από τη χώρα, φέρνοντας μειώσεις μισθών και συντάξεων, περαιτέρω φτωχοποίηση των ήδη φτωχών, και εξανδραποδισμό των μικρομεσαίων. Ταυτόχρονα, παραδίδει στην ολιγαρχία-χωρίς-σύνορα ό,τι απέμεινε από τον δημόσιο και ιδιωτικό πλούτο της χώρας (αρπακτικά ταμεία, αρπακτικές εξορυκτικές εταιρείες, αρπακτική διαπλοκή).
Στον Καιρό του Κορωνοϊού, μπροστά στο φάσμα της νέας οικονομικής κατάρρευσης και του νέου εκτροχιασμού του Χρέους, ο ενστερνισμός από τον κ. Μητσοτάκη του αιτήματος για ευρωομόλογο ήταν η «Τελευταία Μπλόφα» του. Όταν του το αρνήθηκαν, απλώς το «ξέχασε» και, έτσι, έστρωσε το δρόμο για την απάνθρωπη Νέα Λιτότητα, που θα φέρει το 5ο Μνημόνιο από τα μέσα του 2021 και για χρόνια πολλά.
Από σήμερα, όλοι οι χειρισμοί της κυβέρνησης στοχεύουν μόνο και μόνο σε εκλογική νίκη, την οποία θα προσπαθήσει να υφαρπάξει από το λαό πριν οι πολίτες συνειδητοποιήσουν τη λεηλασία που σχεδιάζει για λογαριασμό της παρασιτικής ολιγαρχίας.
Η μετά μετά-τον-κορωνοϊό εποχή απαιτεί Ενότητα κι Αγώνα. Για αυτό, το ΜέΡΑ25 καλεί τους πολίτες σε παλλαϊκή συστράτευση στη βάση συμφωνίας που περιλαμβάνει επτά σημεία:
ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ: Βέτο σε κάθε Eurogroup και Σύνοδο Κορυφής, έως ότου αναδιαρθρωθεί βαθιά το ελληνικό δημόσιο χρέος και προχωρήσει, στην πράξη, ο επιμερισμός των βαρών της Κρίσης σε πανευρωπαϊκό επίπεδο
ΚΟΚΚΙΝΑ ΔΑΝΕΙΑ: Ίδρυση Δημόσιας Εταιρείας Αναδιάρθρωσης & Διαχείρισης Ιδιωτικών Χρεών που βάζει τέλος στο σχέδιο «Ηρακλής», καταργώντας τον ζωτικό χώρο των αρπακτικών ταμείων και εξασφαλίζοντας, έτσι, τη δίκαιη προστασία της λαϊκής κατοικίας και των μικρομεσαίων
ΤΡΑΠΕΖΕΣ-ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΛΗΡΩΜΩΝ: Οι ελληνικές τράπεζες πτώχευσαν και πάλι. Αυτή τη φορά δεν θα επιτρέψουμε να τους δοθεί δημόσιο χρήμα, χωρίς: (α) την κρατικοποίησή τους και (β) το σπάσιμο του τραπεζικού μονοπωλίου στις ηλεκτρονικές πληρωμές, μέσω της ίδρυσης Δημόσιου Συστήματος Ηλεκτρονικών Πληρωμών· σύστημα που θα επιτρέπει τις δωρεάν συναλλαγές, χωρίς τραπεζική διαμεσολάβηση.
ΕΡΓΑΣΙΑ: ΚαθιέρωσηΑξιοπρεπούς Βασικού Εισοδήματος για όλους, άμεση κατάργηση του καθεστώτος των «ενοικιαζόμενων» εργαζόμενων, και Συλλογικές Συμβάσεις για όλους
ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ: Άμεση κατάργηση προπληρωμών φόρων και βαθιά κουρέματα σε φόρους νοικοκυριών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων, ιδίως όσων χτυπήθηκαν από την καραντίνα
ΤΕΛΟΣ ΣΤΙΣ ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ: Τα ορυκτά καύσιμα να μείνουν στα έγκατα της γης
ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ: Άμεση κατάργηση όλων των «κλειστών κέντρων» συγκέντρωσης των μεταναστών
Το 2010, η κοινωνία μας βρέθηκε απροετοίμαστη. Αιφνιδιάστηκαν οι πολίτες και υπέκυψαν στην ενορχηστρωμένη επίθεση της τρόικας και το όργανο βασανισμού της, το 1ο Μνημόνιο.
Το 2020 πια γνωρίζουμε. Αυτή τη φορά «άγνοια» δεν συγχωρείται. Οφείλουμε εγκαίρως να προετοιμάσουμε, ενωμένοι, τον αγώνα για την αποτροπή του 5ου Μνημονίου.
Πριν 134 χρόνια στο μακρινό 1886 τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας ωράριο εργασίας στις 8 ώρες και καλύτερες συνθήκες εργασίας.
Δύο αιώνας μετά και ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία όλα τα εργατικά δικαιώματα έχουν καταπατηθεί βάναυσα. Το δικαίωμα του πολίτη να εργάζεται με ανθρώπινες συνθήκες έχει πάει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Δικαιώματα που είχαν κερδηθεί με αιματηρούς αγώνες διαλύθηκαν κάτω από τον οδοστρωτήρα ενός “εικονικού χρέους”. Ενός χρέους που δημιουργήθηκε από την απληστία των “αγορών”. Οι οποίες αγορές δεν είναι τίποτα παραπάνω από τα μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Βασικές έννοιες στον δημόσιο διάλογο όπως πολίτης, εργάτης, δικαιώματα κλπ έχουν αντικατασταθεί από δανειστής , χρέος , καταναλωτής κλπ. Ζούμε μια συνεχόμενη διολίσθηση με πρόσχημα το “χρέος”. Ένα χρέος ανύπαρκτο που μας το φορτώθηκε άδικα. Ένα χρέος το οποίο δεν ελέγχθηκε ποτέ. Ένα χρέος που μας έβαλε σε αυτό που εμείς στο ΜέΡΑ25 λέμε Χρεοδουλοπαροικία.
Χρεοδουλοπαροικία γιατί πλέον δεν υπάρχουν πολίτες αλλά μόνο “δανειζόμενοι”.
Χρεοδουλοπαροικία γιατί πλέον δεν υπάρχει σύνταγμα αλλά μόνο “μνημόνιο”
Χρεοδουλοπαροικία γιατί πλέον δεν υπάρχει πολιτεία αλλά μόνο “δανειστές”
Δυστυχώς ή ευτυχώς η ιστορία επαναλαμβάνετε. Το ραντεβού με την ιστορία δεν μπορεί να το αποφύγει κανείς. Οι συνθήκες ωριμάζουν. Η γενιά μας θα καλεστεί σύντομα να επιλέξει αν θα συνεχίσει το ακολουθεί τον δρόμο που εμβαθύνει στις απώλειες εργατικών-πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων οδηγώντας μας σε ένα μετά-καπιταλιστικό περιβάλλον που όλα θα είναι πλήρως ελεγχόμενα . Το λεγόμενο δόγμα ΤΙΝΑ (There Is No Alternative ) Δεν υπάρχει άλλος δρόμος δηλαδή.
Ή μέσω της ανυπακοής θα επιλέξει ότι δεν υπάρχουν μονόδρομοι, υπάρχουν και άλλες λύσεις. Μέσω της ανυπακοής θα βάλει φρένο στις παράλογες αποφάσεις των “αγορών” που οδηγούν σε μια τεράστια φυλακή χρέους όλη την ανθρωπότητα. Μέσω της ανυπακοής θα διεκδίκηση πάλι ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. Μέσω της ανυπακοής θα διεκδίκηση καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας σε νέους τομείς που θα έχουν σχέσει π.χ με την ποιότητα ζωής (περιβάλλον).
Πρέπει να κοιτάμε πίσω (1886) για να πάμε μπροστά. Τίποτα δεν χαρίστηκε ποτέ. Το μήνυμα της ρεαλιστικής ανυπακοής είναι διαχρονικός επίκαιρο.
Ο πρωθυπουργός και οι χειρισμοί της κυβέρνησής του άφησαν την τεράστια ευκαιρία για την Ελλάδα και την Ευρώπη να πάει χαμένη. Ολόκληρη η ομιλία του YanisVaroufakisστη #Βουλή
Η 9η και 23η Απριλίου θα μείνουν στην ιστορία ως σημαντικά δυσάρεστες μέρες για την ΕΕ. Η ταφόπλακα που μπήκε στο “ευρωομόλογο” σημαίνει πολλά για τον χειμαζόμενο λαό αυτής της χρεοδουλοπαροικίας και τους λαούς της Ευρώπης. Μια Ευρώπη που ετοιμάζει σε μια τέτοια πρωτοφανή κρίση ένα “Ταμείο Ανάκαμψης” μέσω εγγυήσεων των κρατών μελών που θα διαθέσει το 0,6% του ΑΕΠ της για τα επόμενα 2-3 χρόνια, δηλαδή περίπου 100 δις ετησίως και 200-300 δις συνολικά!
Μιλάμε λοιπόν για εγγυήσεις δανεισμού εκ μέρους των κρατών μελών και όχι για χρήματα στον κοινοτικό προϋπολογισμό. Η κ. Μέρκελ που συνήθως δεν ψεύδεται αλλά συστηματικά εξοικονομεί την αλήθεια μιλάει τρις, που δεν θα είναι καν τόσο και θα συνιστούν δανεισμό πάνω σε αυτά τα δάνεια-εγγυήσεις. Τα δάνεια όμως στον χρεοκοπημένο είναι δώρο-άδωρο. Χρειαζόμαστε ενισχύσεις και όχι δανεισμό, όπως πολύ σωστά ενστερνίστηκε χθες και ο Πρωθυπουργός αυτή την άποψη.
Ποιο ποσοστό όμως από αυτά θα πάει σε ενισχύσεις και ποιο σε δάνεια; Απειροελάχιστο ποσοστό θα πάει σε ενισχύσεις. Τα δάνεια όμως θα πρέπει να αποπληρωθούν. Και έτσι σαν το άλλοτε “Σχέδιο Γιούνκερ” έτσι κι αυτό το σχέδιο της ΕΕ πολύ σύντομα θα ξεφουσκώσει σαν μπαλόνι.
Το κομμάτι τώρα που θα συνιστά όντως ενισχύσεις, θα ωφελήσει χώρες σαν την Ελλάδα που θα πάρουν κάτι παραπάνω από αυτά που θα εγγυηθούν. Ακόμα κι όμως τα μισά από αυτά να δοθούν σε ενισχύσεις το δημοσιονομικό θετικό σοκ για την Ελλάδα, την Ιταλία, την Ισπανία κλπ θα είναι γύρω στο 0,02% του ΑΕΠ! Πρόκειται δηλαδή για τον ορισμό της δημοσιονομικής ασημαντότητας.
Αυτό ακριβώς έγινε γιατί την 9η Απριλίου η Κυβέρνηση είχε ήδη απεμπολήσει το “βέτο” της πολύ πριν ξεκινήσει το Eurogroup. Οπότε πραγματικά δεν αντιληφθήκαμε γιατί ο Υπουργός Οικονομικών έλαβε μέρος σε αυτό και δεν το παρακολούθησε απλώς από το σπίτι του. Καθώς χωρίς να λες “όχι” απλά δεν συμμετέχεις σε μια συζήτηση, είσαι ένας θλιβερός παρατηρητής.
Το ευρωομόλογο όμως που καλώς εξακολουθεί να θέλει η Κυβέρνηση είναι ένα εργαλείο αναδιάρθρωσης χρέους. Παίρνει από τις πλάτες των ασθενέστερων και το μεταβιβάζει στους ισχυρότερους εντός της ΕΕ, μειώνοντας παράλληλα το συνολικό χρέος της Ευρωζώνης λόγω των χαμηλών επιτοκίων που έχουν ιδίως οι “ισχυρότεροι” αυτής.
Το μέτωπο όμως του ευρωομολόγου κατέπεσε δυστυχώς, γιατί οι 9 χώρες ζητήσαν το λάθος ευρωομόλογο, μη έχοντας καμία σοβαρή απάντηση για το ποιος θα το εκδώσει. Καθώς μόνο η ΕΚΤ μπορεί να το εκδώσει. Επιπλέον η επίκληση των χωρών του Νότου στην “αλληλεγγύη” του Βορρά, συνιστά λανθασμένη στρατηγική. Κανένας δεν έχει υποχρέωση να συνυπογράψει το χρέος σου. Η απεύθυνση έπρεπε να ήταν στη βάση του δικού τους συμφέροντος και των συμφερόντων των ίδιων των λαών τους. Τα “λεφτά του Βορρά” δεν είναι δικά στους λεφτά, είναι χρήματα της ΕΕ. Δεν πρόκειται για καμία φιλανθρωπία, αλλά αντιθέτως τα δικά τους δημοσιονομικά και εμπορικά πλεονάσματα τα οφείλουν σε μεγάλο βαθμό στο ότι οι δικές μας χώρες υποφέρουν από τις πολιτικές της λιτότητας που μας επιβάλλουν.
Ο κ. Μητσοτάκης όμως με αυτούς τους χειρισμούς καταδίκασε την Κυβέρνηση του και την χώρα μας στο 5ο, σκληρότερο μνημόνιο. Αφήνοντας την τεράστια ευκαιρία για την Ελλάδα και την Ευρώπη να πάει χαμένη. Καθώς αν δεν μπορούμε σήμερα να δεσμευτούμε ότι σε 30 χρόνια (όπως προτείνει το ΜέΡΑ25 με το ευρωομόλογο 30ετούς λήξης) θα υπάρξει η ομοσπονδιοποίηση, αυτή η ΕΕ δεν θα υπάρχει και σε τελική ανάλυση δεν αξίζει κιόλας να υπάρχει.
Πέραν τούτου η Κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα στο εσωτερικό για την αντιμετώπιση της οικονομική κατάρρευσης. Όταν την καλούσαμε να ρίξει άμεσα εμπροσθοβαρώς τα 3,6 δις που είχε από το πρωτογενές πλεόνασμα στα ταμεία της, αδιαφορούσε και τώρα χρειάζεται λόγω της εκθετικής επίπτωσης τουλάχιστον 20 δις! Επιπλέον δεν προχώρησε στις προπληρωμένες κάρτες των 300 ευρώ για 12 μήνες σε όλους εκείνους τους “αόρατους” συμπολίτες μας οι οποίοι δεν έχουν λάβει και ούτε θα λάβουν σεντ από τις εξαγγελίες της Κυβέρνησης. Ενώ και το όνειδος του “Ηρακλή” παραμένει εδώ με μια ανάλγητη Κυβέρνηση έτοιμη να χρεώσει τη χώρα με 12 δις για να κερδίσουν συγκεκριμένα fund -με στενούς κυβερνητικούς δεσμούς- και να ξεσπιτώσουν τους πολίτες με κόκκινα δάνεια.
Εμείς δεν καλούμε την Κυβέρνηση να πάει στο “μαξιλαράκι” του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί αυτό συνιστά μια πιστωτική κάρτα από την τρόικα και τον ESM. Μάλιστα απορούμε πώς ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμα επιμένει στην πρόσδεση στην επιτυχία του 3ου και 4ου μνημονίου του. Τα μνημόνια αυτά σύντροφοι δεν έβγαιναν ήδη από την 6η Ιουλίου του 2015 όταν κάνατε το ΌΧΙ, ΝΑΙ. Και ακόμα αν ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα στη θέση της ΝΔ τι διαφορετικό θα έκανε; Θα έβαζε μήπως βέτο στην ΕΕ κι αν ναι γιατί δεν το έκανε τόσα χρόνια;
Αντιθέτως το μνημονιακό τόξο επιμένει στην ξεκάθαρη, στυγνή λιτότητα που έρχεται και την προαναγγέλλουν και οι σύμβουλοι της Μέρκελ για το 2021, με το λεγόμενο δημοσιονομικό “μαύρο μηδέν”. Πρέπει λοιπόν να εμπεδώσουμε ότι οι κύκλοι αυτοί δεν θέλουν το ευρωομόλογο όχι από ανοησία, αλλά επειδή η ολιγαρχία -όχι ο δήμος- βλέπει την υπάρχουσα αρχιτεκτονική της ΕΕ ως θρίαμβο, με εργαλεία που ενισχύουν την ολιγαρχία και κανένα απολύτως εργαλείο για την μεταβίβαση εισοδημάτων από τους πλούσιους στους φτωχούς. Αυτό ακριβώς τον θρίαμβο δεν θέλουν να χάσουν και να μεταβιβάσουν εξουσία από τους πλούσιους στους φτωχούς και χρέος από τους αδύναμους στους ισχυρούς.
Την περασμένη Πέμπτη 9η Απριλίου η κυβέρνηση έδεσε τη χώρα με το 5ο Μνημόνιο. Το έκανε μέσω του Υπουργού Οικονομικών ο οποίος στο Eurogroup της 9ης Απριλίου συναίνεσε σε νέο δάνειο από το ταμείο της τρόικας (τον Eυρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας – ΕΜΣ), «πουλώντας» έτσι το θεραπευτικό για την Ελλάδα και την Ευρώπη ευρωομόλογο – το οποίο και ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης είχε ζητήσει μαζί με άλλους 8 Πρωθυπουργούς και Προέδρους συναισθανόμενος την καταστροφή που έρχεται. Την περασμένη Πέμπτη 9η Απριλίου, λίγες ώρες πριν το μοιραίο Eurogroup, ζητώντας από τον ΥπΟικ να ασκήσει βέτο στο νέο δάνειο από τον ΕΜΣ, ανάγκασα τον ΥπΟικ σε μέγα ολίσθημα ενώπιον της Ολομέλειας της Βουλής: Ομολόγησε ότι, λίγες ώρες μετά, δεν θα γινόταν «Βαρουφάκης», δηλαδή δήλωσε ότι στο Eurogroup δεν θα ασκούσε βέτο. Με απλά λόγια, ο ΥπΟικ σηματοδότησε στη Γερμανία και στην Ολλανδία την συνθηκολόγηση της ελληνικής κυβέρνησης με το 5ο Μνημόνιο πριν ακόμα ξεκινήσει το Eurogroup – στο οποίο, έτσι, προσήλθε ως θλιβερός παρατηρητής.
Την περασμένη Πέμπτη 9η Απριλίου, στην Ολομέλεια της Βουλής, οι κυβερνητικοί υπουργοί και βουλευτές, συμπεριλαμβανομένου του Υπουργού Οικονομικών, έμειναν αμήχανοι και άφωνοι μπροστά στην πραγματικότητα που τους παρουσίασα:
Πτώση του ΑΕΠ τουλάχιστον -10%, μάλλον πιο κοντά στο -18%
Πρωτογενές έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού στο -15%
Ποσοστό χρέους, ως προς το ΑΕΠ, μεταξύ 210% και 220%.
Την περασμένη Πέμπτη 9η Απριλίου, στην Ολομέλεια της Βουλής, εξήγησα πως, οι αριθμοί αυτοί που γεννά η συνθηκολόγηση στο Eurogroup, θα οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια στην επιβολή από την τρόικα νέων μέτρων λιτότητας ύψους 10% του ΑΕΠ. Λιτότητα που θα ολοκληρώσει την ερημοποίηση της χώρας.
Την περασμένη Πέμπτη 9η Απριλίου κατέρρευσε πλήρως το αφήγημα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, και εν γένει του Μνημονιακού Τόξου, ότι πηγαίνοντας συναινετικά με το Eurogroup η Ελλάδα θα ορθοποδήσει. Ακόμα και φιλοκυβερνητικοί σχολιαστές εκείνη τη μέρα έλεγαν ότι «ίσως χρειαζόταν ένας Βαρουφάκης στο Eurogroup».
Ήταν μια δύσκολη στιγμή για την κυβέρνηση και την τρόικα εσωτερικού που τόσα πολλά επένδυσαν, από το 2015, στην δαιμονοποίηση του ΟΧΙ και εμού προσωπικά. Για αυτό και έκαναν αυτό που ξέρουν: Αντιπερισπασμό μέσω λάσπης.
Στόχος τους; Αντί να συζητείται η συνθηκολόγηση στο Eurogroup και το στυγνό 5ο Μνημόνιο που αποκάλυψα την Πέμπτη 9η Απριλίου στην Ολομέλεια της Βουλής, να λοιδορηθώ επειδή… τόλμησα να πάω στη Βουλή, παρουσιαζόμενος ως «παράνομα» μετακινούμενος. Κι όταν συνειδητοποίησαν ότι η δική τους Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου εξαιρεί (ως οφείλει η μη κατάλυση του Κοινοβουλευτισμού) τους βουλευτές από την απαγόρευση μετακίνησης, πέρασαν σε νέα μορφή λάσπης επιστρατεύοντας ψεύδη περί μη συμμόρφωσης μου με ελέγχους λιμενικών κλπ.
Ο Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης πρέπει να αποφασίσει αν, στην προσπάθεια τους να συγκαλυφθεί το 5ο Μνημόνιο στο οποίο ενέδωσαν την περασμένη Πέμπτη 9η Απριλίου, θα συρθεί στην υπονόμευση του Κοινοβουλευτισμού από υπουργούς του όπως ο κ. Πέτσας (ο οποίος είχε το θράσος να ζητήσει από τον κ. Βαρουφάκη να ζητήσει συγγνώμη που έπραξε το κοινοβουλευτικό του καθήκον) και ο κ. Πλακιωτάκης (ο οποίος συμπράττει στην λάσπη καλύπτοντας υπέρβαση καθήκοντος αξιωματικού του Λιμενικού). Η επιλογή δική του.
Το ΜέΡΑ25 σημειώνει την Πέμπτη 9η Απριλίου ως αποφράδα μέρα για τον ελληνικό λαό, σταθμό στην ιστορία της δεκάχρονης Χρεοδουλοπαροικίας μας και, ταυτόχρονα, την ημέρα που η λάσπη μετετράπη από μία πανικόβλητη κυβέρνηση από όπλο αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης σε όπλο κατά του ίδιου του Κοινοβουλευτισμού.
Οι βουλευτές, τα στελέχη, τα μέλη και οι φίλοι του ΜέΡΑ25 καλούμε σε δημοκρατική εγρήγορση όλους τους δημοκράτες που βλέπουν το τσουνάμι του 5ου Μνημονίου να έρχεται.
Έρχονται μέρες χαλεπές για τον Λαό, για την Δημοκρατία, για την Ευρώπη ολόκληρη.
Εμείς οι Έλληνες ήμασταν υπερήφανοι για τον τρόπο ζωής μας που μας δίνει το περιθώριο να εκμεταλλευόμαστε διασκεδάζοντας τον ελεύθερο χρόνο μας. Είτε αυτό σημαίνει ένας γρήγορος καφές το πρωί πηγαίνοντας για δουλειά, ένα γρήγορο break για έναν μεζέ ή ακόμα και η απογευματινή βόλτα που μπορεί να καταλήξει βραδινή (μας αρέσει να βρισκόμαστε μεταξύ μας). Με την κρίση του κορονοϊού καλούμαστε να εγκαταλείψουμε την καθημερινή τελετή του πρωινού καφέ ή την βραδινή βόλτα ή το Κυριακάτικο γήπεδο. Κατά την διάρκεια της κρίσης δεν πρόκειται ούτε να δουλέψουμε ούτε να απολαύσουμε την μπάλα.
Η πανδημία COVID-19 κατατάσσεται στις επιθέσεις σαν της 11ης Σεπτεμβρίου, που ως γεγονότα προκάλεσαν την αλλαγή διεθνών κανόνων και λειτουργιών. Πόση από την αλλαγή που βιώνουμε αυτή τη στιγμή θα έχει διαρκή αποτελέσματα; Για όσους νοσήσουν από τον κορονοϊό, θα μπορούσε να είναι απειληθεί η ζωή τους, για όλους τους άλλους θα αλλάξει τη ζωή.
Όταν βγούμε με το καλό από το σπίτι, θα βρούμε ένα διαφορετικό οικονομικό τοπίο.
Οι προβλέψεις ποικίλλουν, αλλά η οικονομία σίγουρα θα βρίσκεται σε ύφεση. Η Goldman Sachs προβλέπει ότι η μείωση του δεύτερου τριμήνου θα είναι 24%, γεγονός θα συγκριθεί με τους αριθμούς που δεν παρατηρήθηκαν από τη Μεγάλη Ύφεση.
Θα υπάρξει εκτεταμένη ανεργία – πιθανώς σε διψήφια ψηφία – τα προηγούμενα χαμηλά ποσοστά ανεργίας θα είναι μια μακρινή ανάμνηση.Οι πληρωμές ενοικίου θα καθυστερήσουν. τα δάνεια και οι υποθήκες θα παραμείνουν σε αθέτηση (δηλαδή θα κοκκινίσουν) · τα επενδυτικά χαρτοφυλάκια θα υποστούν ζημία. και πολλές επιχειρήσεις (ιδίως οι μικρές επιχειρήσεις) θα κλείσουν. Τα πακέτα στήριξης δισεκατομμυρίων ευρώ θα βοηθήσουν βραχυπρόθεσμα, αλλά η μακροχρόνια επίπτωση της πανδημίας θα είναι διαρκής.
Όταν βγούμε από το σπίτι, η ψυχή και η νοοτροπία μας θα είναι επίσης διαφορετικές.
Η επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 είναι, φυσικά, το πιο πρόσφατο και έντονο παράδειγμα ενός γεγονότος που προκαλεί παγκόσμιες αλλαγές. Κάποιος δεν μπορεί πλέον να φτάσει στο αεροδρόμιο στις 7:30 π.μ. για μια πτήση 8:00. Οι έλεγχοι ασφαλείας είναι πολύ λεπτομερέστερη και η ενισχυμένη ασφάλεια εκτείνεται πέρα από τα αεροδρόμια σε αθλητικές εγκαταστάσεις, πάρκα ψυχαγωγίας, πλαζ – σχεδόν παντού υπάρχει ένα μεγάλο πλήθος.
Η αλλαγή δεν είναι μόνο η αυξημένη ασφάλεια, αλλά πιο λεπτή, η συναίνεση των πολιτών ότι πρέπει να αναμένεται η επιτήρηση και η πρόσθετη ασφάλεια (μερικές φορές θεωρείται υπερβολικά ενοχλητική). Η γκρίνια σχετικά με την εισβολή στην ιδιωτική ζωή έχει διαλυθεί, αν δεν έχει εξαφανιστεί τελείως. Είναι πλέον αποδεκτό ότι πρέπει να ενημερώνουμε τις αρχές για τον χρόνο και τον σκοπό των μετακινήσεων μας.
Πολλοί φοβούνται ότι οι ενέργειες των πολιτικών δεν βασίζονται στην δημόσια ευημερία αλλά στην οπτική και την ιδεολογία.
Σε περιόδους κρίσης, το κοινό κοιτάζει τους ηγέτες του.
Αρχικά, λάβαμε μεικτά μηνύματα από κυβερνητικούς και μη αξιωματούχους σχετικά με τη σοβαρότητα της κατάστασης.
Πολλοί είδαν την διαταγή για παραμονή κατ ‘οίκον ως μια απροσδόκητη ευκαιρία διακοπών. Οι άνθρωποι αγνοούσαν την κοινωνική αποστασιοποίηση και πήγαν στην παραλία, τα πάρκα και τα νυχτερινά κέντρα – μέχρις ότου οι χώροι αυτοί ήταν είτε κλειστοί είτε περιορισμένοι. Κατά συνέπεια, η καμπύλη μόλυνσης δεν ήταν τόσο επίπεδη όσο οι υγειονομικοί υπάλληλοι είχαν την ελπίδα ότι θα ήταν.
Όταν καταρτιστούν τα στοιχεία, θα καταστεί σαφές ότι έπρεπε να πάρουμε σοβαρότερα τις προτροπές επιστημόνων και του Π.Ο.Υ. (Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας) και να αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο σε απομόνωση. Η αποτελεσματικότητα της διαμονής στο σπίτι, η οποία μπορεί να έχει μετριάσει τη ζημιά, θα κάνει τους πολίτες να επαναξιολογήσουν την εμπιστοσύνη τους στην κυβέρνηση και την άποψή τους ότι οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι πολύ συχνά πολιτικοποιούν και υπερ-αντιδρούν ή υπο-αντιδρούν σε μια κρίση.
Μετά την πανδημία, η τηλεργασία θα γίνει περισσότερο αποδεκτή από τους εργοδότες και τους υπαλλήλους και η εξ αποστάσεως μάθηση θα γίνει περισσότερο αποδεκτή από τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και τους σπουδαστές. Με ισχυρούς φορητούς υπολογιστές, γρήγορες συνδέσεις στο διαδίκτυο, η αυξημένη παραγωγικότητα της εργασίας από το σπίτι καθιστά λιγότερο απαραίτητη την διαμονή στο γραφείο από τη διοίκηση. Ωστόσο, αυτό μπορεί να επιδεινώσει την ταξική διάκριση μεταξύ εκείνων που μπορούν να εργαστούν από το σπίτι και εκείνων που πρέπει φυσικά να βρίσκονται στη δουλειά – επισημαίνοντας περαιτέρω τη διαφορά στην κοινωνία μεταξύ των εργαζομένων στη γνώση και των εργαζομένων στις υπηρεσίες.
Μπορεί η πανδημία να είναι ο επιταχυντής για να μας οδηγήσει να αλλάξουμε συμπεριφορές που θα έπρεπε να επαναξιολογήσουμε, αλλά δεν είχαμε αν δεν είχαμε την πανδημία; Σίγουρα, ο ατομικισμός δεν έχει νόημα αν δεν αναλάβουμε την προσωπική ευθύνη για τις πράξεις μας. Αυτό είναι παλιό, όχι κάτι καινούργιο.
Πρέπει να θυμόμαστε τις προειδοποιήσεις των γονιών μας: Πλύνετε τα χέρια σας, καλύψτε το στόμα σας όταν φτερνίζεστε ή βήχετε, μένετε στο κρεβάτι όταν είστε άρρωστοι, κρατήστε τα χέρια σας μακριά από τα άλλα παιδιά. Η επιστροφή πίσω στην παιδική μας ηλικία θα προσφέρει τη βελτιωμένη προσωπική υγιεινή που είναι μία από τις πρώτες γραμμές άμυνας κατά της διάδοσης ενός νέου κορονοϊού.
Τέλος, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Η ελευθερία είναι ο ακρογωνιαίος λίθος του ελληνικού έθνους, αλλά είναι επίσης εύθραυστος. Υπάρχει μια λεπτή γραμμή μεταξύ της ασφάλειας και της ατομικής ελευθερίας. Ειδικές στιγμές πόνου και θυσίας στην ιστορία του έθνους, συμπεριλαμβανομένου του πολέμου, των οικονομικών καταστροφών και των πανδημιών, μας οδήγησαν – για το κοινό καλό – να προσχωρήσουμε σε νόμους, κανόνες και κανονισμούς που θέτουν σε κίνδυνο ορισμένες από τις ατομικές ελευθερίες που έχουμε τόσο συνηθίσει. Φαίνεται να εκτιμούμε την ελευθερία μόνο όταν αντιμετωπίζουμε την απώλειά της.
Ίσως ο δρόμος για ένα καλύτερο μέλλον να είναι απλά να θυμόμαστε τα βασικά μαθήματα του παρελθόντος.
Η 8μηνη προστασία της 1ης κατοικίας, που ανακοινώνει η κυβέρνηση, είναι προσβολή. “Μείνετε σπίτι τώρα χωρίς εισοδήματα ή προοπτική” τους λέει ο κ. Μητσοτάκης “κι όταν λήξει η επιδημία έξωση & πλειστηριασμός”! Το ΜέΡΑ25 απαιτεί: ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ “ΗΡΑΚΛΗ”
Η πανδημία είναι το σκληρότερο τεστ στο οποίο έχει υποβληθεί η ΕΕ – και, δυστυχώς, βαθμολογείται πολύ κάτω της βάσης. Η αλληλεγγύη υποτίθεται είναι ιδρυτική αρχή της ΕΕ. Κι όμως, ποτέ η αλληλεγγύη δεν ήταν τόσο απούσα από την Ευρώπη σε μια φάση που είναι τόσο αναγκαία. Ο κορωνοϊός αποκάλυψε μια θεμελιώδη αλήθεια: Η Ευρώπη είναι όσο υγιής είναι ο πιο άρρωστος πολίτες της, και τόσο οικονομικά δυνατή όσο ο πιο πτωχευμένος λαός της.
Δυστυχώς, η ηγεσία της ΕΕ τελεί υπό παράλυση λόγω της προσπάθειας των ισχυρών να απεμπολήσουν το κόστος διάσωσης των ανίσχυρων.
Το αντίτιμο της αποτυχίας της ΕΕ δεν είναι μόνο οι χαμένες ζωές και η φτώχεια των πολλών αλλά και η διάλυση της ίδιας της ΕΕ.
Η σημερινή απειλή είναι μοναδική και απαιτεί μοναδική αντίδραση. Το ΜέΡΑ25-DiEM25 παρουσιάζει Σχέδιο 3 Σημείων για την προστασία των ευρωπαίων πολιτών, για την αντιμετώπιση της οικονομικής κατάρρευσης, και για την αποφυγή της διάλυσης της Ένωσης.Τέσσερα Δεδομένα
Το Σχέδιό μας θεμελιώνεται σε τέσσερα δεδομένα:
1. Το Δημόσιο Χρέος θα αυξηθεί, και πρέπει να αυξηθεί: Η κατακόρυφη πτώση των ιδιωτικών εισοδημάτων πρέπει να αναπληρωθεί από δημόσιες δαπάνες. Αν αυτό δεν γίνει, οι χρεοκοπίες θα καταστρέψουν μεγάλο μέρος της παραγωγικής δύναμης της Ευρώπης, με αποτέλεσμα την καταστροφή της φοροδοτικής ικανότητας του ιδιωτικού τομέα.
2. Η μεγάλη αύξηση του Δημόσιου Χρέους δεν πρέπει να μας διχάσει: Η Κρίση του Ευρώ κατέστρεψε την δημοσιονομική θέση κάποιων κρατών-μελών την ώρα που την βελτίωνε για άλλα κράτη-μέλη. Το αποτέλεσμα είναι τεράστιες διαφορές στην δυνατότητα κρατών-μελών να αποσβέσουν το νέο δημοσιονομικό σοκ. Αν η αύξηση του Δημόσιου Χρέους δεν διαμοιραστεί μεταξύ όλων των κρατών-μελών, το βάθεμα της Κρίσης του Ευρώ θα καταστρέψει την τελευταία ευκαιρία διάσωσης της ΕΕ όταν ο ιός θα έχει νικηθεί.
3. Το ευρωομόλογο είναι απαραίτητο, αλλά ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες: Εννέα κυβερνήσεις, σωστά, απαίτησαν την έκδοση ευρωομολόγου έτσι ώστε το βάρος της αύξησης του Δημόσιου Χρέους να επιμεριστεί δίκαια. Όμως τα πιο σημαντικά ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα: Ποιος ευρωπαϊκός θεσμός θα εκδώσει το ευρωομόλογο; Και ποιοι θα το στηρίξουν ως εγγυητές της αποπληρωμής του; Η απάντηση του ΜέΡΑ25-DiEM25 είναι η μοναδική λογικά συνεπής: Η ΕΚΤ θα πρέπει και να το εκδώσει και να το εγγυηθεί.
4. Το ευρωομόλογο είναι απαραίτητο, αλλά δεν αρκεί: Χρειάζονται άλλες δύο παρεμβάσεις. Όσο διαρκεί η πανδημία, η Ευρώπη πρέπει να καταθέσει μετρητά στον λογαριασμό κάθε πολίτη ώστε να αποφευχθούν οι χρεοκοπίες.Όταν ξεπεραστεί η πανδημία, η Ευρώπη πρέπει να έχει ήδη προχωρήσει σε μεγάλο, αποτελεσματικό, κοινό και πράσινο επενδυτικό πρόγραμμαώστε να βελτιωθεί η ικανότητα της οικονομίας της να ανακάμψει.
Τρία Βήματα Ενοποίησης της Ευρώπης και Αποτροπής μιας Μεγάλης Νέας Ύφεσης
Βήμα 1ο: Η ΕΚΤ να εκδώσει €1 τρις Ευρωομολόγων
Όσοι απαιτούν Ευρωομόλογο έχουν δίκιο: Είναι ο μόνος τρόπος η αύξηση του Δημόσιου Χρέους να μην διαλύσει την Ένωση. Το ερώτημα είναι: Ποιος θα το εκδώσει; Και ποιος θα το εγγυηθεί;
Η ΕΕ διαθέτει τρεις θεσμούς που θα μπορούσαν να εκδώσουν το απαραίτητο Ευρωομόλογο: Τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ΕΣΜ). Την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ). Και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ).
Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας: Ο ΕΣΜ δεν πρέπει να εκδώσει το Ευρωομόλογο για δύο λόγους. (1) Το καταστατικό του απαιτεί Μνημόνιο για όποια χώρα δανειστεί από αυτό. (2) Ακόμα και να μην απαιτούσαν υπογραφή Μνημονίου, η Ευρώπη δεν πρέπει να δανειστεί μέσω των ομολόγων του ΕΣΜ επειδή αυτά είναι «συνθετικά», δηλαδή τοξικά, και θα θέσουν την ΕΕ σε κίνδυνο διαδικασίας ντόμινο. (1)
Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων: Η ΕΤΕπ πρέπει να συνεχίζει να εκδίδει επενδυτικά ομόλογα, όχι Ευρωομόλογα που στόχο έχουν την μετατροπή των εθνικών χρεών σε ευρωπαϊκό χρέος. (Βλ. Βήμα 3 πιο κάτω)
Μας μένει λοιπόν η ΕΚΤ: Ο μόνος θεσμός της ΕΕ ικανός να εκδίδει μη-τοξικά, θεραπευτικά Ευρωομόλογα
Με αυτά τα δεδομένα, το ΜέΡΑ25-DiEM25 προτείνουμε:
Η ΕΚΤ να εκδώσει 30ετές Ευρωομόλογο €1 τρις εγγυημένο αποκλειστικά από την ίδια την ΕΚΤ, με την προοπτική και περαιτέρω εκδόσεων αν αυτό κριθεί σκόπιμο.
Το €1 τρις αυτό να αντικαταστήσει Εθνικό Δημόσιο Χρέος αναλογικά με την νέα ύφεση και τις υγειονομικές ανάγκες κάθε κράτους-μέλους.
Έχοντας 30ετή διάρκεια, τα Ευρωομόλογα της ΕΚΤ θα δώσουν στην πολιτική ηγεσία της ΕΕ τρεις δεκαετίες για να αποφασίσουν τον τρόπο που θα αποζημιωθεί η ΕΚΤ για την έκδοση του Ευρωομόλογου. Το ΜέΡΑ-DiEM25 θεωρεί ότι μόνο μια δημοκρατικά εκλεγμένη κοινή (π.χ. ομοσπονδιακή) ευρωπαϊκή κυβέρνηση μπορεί να πάρει αυτή την απόφαση. Χωρίς μια τέτοια εξέλιξη, τα μέτρα έκτακτης ανάγκης της ΕΚΤ μόνο θα βαθύνουν το δημοκρατικό έλλειμμα της ΕΕ, οδηγώντας την ΕΕ στη διάλυση.
Βήμα 2ο: Η ΕΚΤ να εφοδιάσει με €2000 κάθε κάτοικο της ευρωζώνης
Εκατομμύρια ευρωπαίοι βρίσκονται εγκλωβισμένοι στα σπίτια τους σήμερα, ανήμποροι να κερδίσουν χρήματα. Έχουν άμεση ανάγκη μετρητών, όχι δάνεια ή επιδόματα που απαιτούν χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες.
Για αυτό το λόγο, καλούμε την ΕΚΤ να εγγυοδοτήσει άμεσα τις εμπορικές τράπεζες με €750 δις που αρκούν ώστε να πιστωθούν οι τραπεζικοί λογαριασμοί κάθε κάτοικου της ευρωζώνης με €2000.
Όσο για πολίτες χωρίς τραπεζικό λογαριασμό, καλούμε την ΕΚΤ να επιλέξει μία τράπεζα ανά κράτος-μέλος και να την εξουσιοδοτήσει να εκδώσει ανώνυμες (αλλά αριθμημένες) χρεωστικές κάρτεςπου, κατόπιν, θα μοιραστούν σε άστεγους, περιθωριακούς, αχαρτογράφητους πολίτες.
Μην αφήσετε κανέναν να σας πει ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει: Η κυβέρνηση του Hong Kong πίστωσε το λογαριασμό του κάθε πολίτη με 1250 δολάρια ΗΠΑ πριν μερικές μέρες. Το ίδιο έκανε και η κυβέρνηση της Αυστραλίας νωρίτερα.
Μην αφήσετε κανέναν να σας πει ότι δεν υπάρχουν τα χρήματα: Το κόστος των €2000 ανά κάτοικο της Ευρωζώνης ισοδυναμεί με €750 δις, που είναι ακριβώς το ποσό που πρόσφατα ανακοίνωσε η ΕΚΤ ότι θα «τυπώσει» ώστε να αγοράσει ομόλογα από τις τράπεζες και τα ταμεία.
Μην αφήσετε κανέναν να σας πει ότι είναι άδικο να τα πάρουν και οι έχοντες: Στο τέλος του χρόνου, η εφορία μπορεί κάλλιστα να πάρει μεγάλο μέρος (και ή και όλο το ποσό) των €2000 πίσω από έχοντες που δεν τα είχαν ανάγκη.
Βήμα 3: Η ΕΕ να εγκαθιδρύσει Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Ανάκαμψης & Πράσινων Επενδύσεων
Όταν η ευρωπαϊκή οικονομία έχει κατεβάσει ρολά, ολόκληροι κλάδοι αντιμετωπίζουν χρεοκοπία και διψούν για νέες επενδύσεις και νέα κατεύθυνση.
Η Ευρώπη δεν δικαιούται να αφήσει και αυτή την Κρίση να πάει χαμένη.
Η Κρίση του Ευρώ άφησε την Ευρώπη με μικρότερη πράσινη αναπτυξιακή δυναμική και την κατέστησε ανίκανη να ανταγωνιστεί την Κίνα και τις ΗΠΑ στις τεχνολογίες του μέλλοντος. Δεν έχει την πολυτέλεια, άλλη μια φορά, να αντιδράσει με περισσότερη λιτότητα, μεγαλύτερη απόκλιση, χαμηλότερες επενδύσεις, δημιουργώντας ελάχιστες καλές θέσεις εργασίας.
Για αυτό, η ΕΕ έχει ανάγκη για την μετά τον ιό εποχή ενός μόνιμου Ευρωπαϊκού Προγράμματος Ανάκαμψης & Πράσινων Επενδύσεων, το οποίο θα χρηματοδοτηθεί από σύμπραξη της ΕΤΕπ με την ΕΚΤ και θα εφαρμοστεί από έναν νέο οργανισμό – τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Πράσινης Ανάκαμψης.
Εμείς στο ΜέΡΑ25-DiEM25 προτείνουμε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να:
Δώσει εντολή στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) να εκδώσει ομόλογα περίπου στο 5% του ΑΕΠ της ΕΕ ετησίως, την αξία των οποίων θα στηρίζει στις αγορές ομολόγων η ΕΚΤ• Δημιουργήσει τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Πράσινης Ανάκαμψης με εντολή να χρησιμοποιήσει από την έκδοση των ομολόγων της ΕΤΕπ ώστε να οικοδομήσει το Πανευρωπαϊκό Δίκτυο Ανανεώσιμης Ενέργειας καθώς και να επενδύσει στην Δημόσια Υγεία, την Δημόσια Παιδεία και άλλα Δημόσια Αγαθά σε όλη την Ένωση.
Συμπερασματικά: Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα ενοποιηθεί ή δια διαλυθεί
Η δημιουργία του ευρώ έβαλε την ΕΕ σε μονοπάτι που οδηγεί είτε στην ενοποίηση είτε στη διάλυση. Τρίτος δρόμος δεν υπάρχει.
Η Κρίση του Ευρώ μπήκε στον πάγο, χωρίς να γιατρευτεί, λόγω των παρεμβάσεων της ΕΚΤ. Ο κορωνοϊός σήμερα καθιστά αδύνατη την συνέχιση του παγώματος της Κρίσης του Ευρώ.
Η ΕΕ είτε θα αντιμετωπίσει την νέα τροπή της Κρίσης του Ευρώ ενωμένη είτε θα καταργηθεί στην πράξη.
Το Σχέδιο 3-Σημείων του ΜέΡΑ-DiEM25 είναι ο μόνος δρόμος προς την ενοποίηση. Τα τρία βήματα-παρεμβάσεις που προτείνουμε είναι άμεσα εφαρμόσιμα και συνεπή με το γράμμα των Ευρωπαϊκών Συνθηκών.
Θα πετύχουν:
Τον επιμερισμό των βαρών δημόσιου χρέους ανά την Ευρώπη
Την μεγάλη δημοσιονομική τονωτική ένεση που έχει ανάγκη η Ευρώπη
Την διόρθωση του εγκληματικού λάθους της Ευρώπης να αντιμετωπίζει ακολουθία χρεοκοπιών ως εάν να ήταν προβλήματα έλλειψης ρευστότητας
Την προστασία των ευρωπαίων πολιτών από την απώλεια εισοδημάτων λόγω της πανδημίας
Τις αναγκαίες επενδύσεις στην πράσινη μετάβαση και τα δημόσια αγαθά που θα επιτρέψουν στους ευρωπαίους να ανακάμψουν βιώσιμα.
Μόλις εφαρμοστεί το Σχέδιο 3-Σημείων του ΜέΡΑ-DiEM25, η Ευρώπη θα έχει κερδίσει την ευκαιρία να μετατραπεί σε πραγματική. Δημοκρατική Ένωση. Η μόνη εναλλακτική είναι η διάλυση.
Υποσημειώσεις
(1) Κάθε ομόλογο έκδοσης του ΕΣΜ αποτελείται από μέρος χρέους που εγγυάται η Γερμανία, άλλο μέρος χρέους που εγγυάται η Γαλλία, άλλο μέρος χρέους που εγγυάται η Ιταλία κλπ. Κάθε μέρος έρχεται με το δικό του επιτόκιο και πιθανότητα αθέτησης, που αφορά την διαφορετική χώρα που το εγγυάται. Τη στιγμή που ένα κράτος-μέλος από εγγυητής γίνεται δανειολήπτης του ΕΣΜ, το δικό του μέρος χρέους μεταφέρεται στις υπόλοιπες χώρες αυξάνοντας το επιτόκιό τους και φέρνοντας την επόμενη επιρρεπή χώρα πιο κόντα στο σημείο να πρέπει κι εκείνη να δανειστεί από τον ΕΣΜ. Συνεπώς, τα ομόλογα του ΕΣΜ εμπεριέχουν τον σπόρο, τη δυναμική, της αποδόμησης της ευρωζώνης.
Κάθε υπόδουλος λαός έχει να επιλέξει μεταξύ της Περιπέτειας και της Υποταγής.Το 1821 οι ήρωες της Επανάστασης που γέννησε την Ελλάδα μας, που μας έδωσαν το δικαίωμα να ελπίζουμε σε μια πατρίδα που διαφεντεύεται από το λαό της, επέλεξαν συνειδητά την Περιπέτεια. Ήξεραν, βλέπετε, ότι ηΥποταγή είναι η χειρότερη Περιπέτεια.
Οι ηρωίδες και οι ήρωές μας δεν ήταν ήρωες επειδή δεν φοβόντουσαν. Ούτε επειδή είχαν εκπονήσει μελέτη κόστους-οφέλους που τους υποδείκνυε ότι «συμφέρει» η Επανάσταση σε σχέση με την Υποταγή.
Ήταν ηρωίδες, ήταν ήρωες επειδή, παρά τον φόβο τους, παρά την πλάστιγγα του ιδιωτικού συμφέροντας που έγερνε σαφώς υπέρ της υποταγής και υπέρ του «Που να τα βάλουμε τώρα μια χούφτα άνθρωποι με την Πύλη;», αποφάσισαν ότι άλλο το συμφέρον και άλλο το καθήκον. Ότι καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιάς και φυλακή.
Σήμερα, 25η Μαρτίου του 2020, μετά από την ορθή απόφαση της κυβέρνησης για απαγόρευση της κυκλοφορίας, και όσο απαγορεύεται στο λαό μας να συμμετέχει σε γιορτινές καταθέσεις στεφάνων, όλοι μας, πολιτικοί και πολίτες, μένουμε – ή έπρεπε να μένουμε – σπίτι προστατεύοντας αλλήλους από μία περαστική αλλά σημαντική απειλή. Και από εδώ, από τα σπίτια μας, εκπληρώνουμε την ιερή μας υποχρέωση:
Να κλίνουμε το κεφάλι ευλαβικά σε αυτές τις ηρωίδες, σε αυτούς τους ήρωες και να δώσουμε το δικό μας όρκο ότι κάθε φορά που τίθεται το δίλημμα Περιπέτεια ή Υποταγή θα επιλέγουμε, υπέρ της πατρίδας, υπέρ του λαού μας, όπως επέλεξαν εκείνες, όπως επέλεξαν εκείνοι.
Να θυμόμαστε στο διηνεκές ότι η ελευθερία του λαού προαπαιτεί την απελευθέρωση από τον φόβο και από την επιχειρηματική λογική της διαχείρισης κινδύνου.
Να φοβόμαστε πιο πολύ κι από σιδηρόφρακτο εχθρό τη μεταξύ μας διχόνοια που πάντα ήταν η μέγιστη απειλή για τον Ελληνισμό.
Να στοχαζόμαστε το Θούριο του Ρήγα Φεραίου που πρώτος κατέδειξε ότι ο ξεσηκωμός των Ελλήνων ήταν μια κορυφαία στιγμή του ευρωπαϊκού διαφωτισμού που η σημερινή Ευρώπη έχει περισσότερη ανάγκη από ποτέ.
Να αγωνιζόμαστε, όπως κι εκείνοι, με γνώμονα το αρχαίο ρητό «εν μέτρω ως ποιητές, άνευ μέτρου ως ιδιώτες», για τα κοινό συμφέρον, την από κοινού ευημερία, τα δημόσια αγαθά, τη δημόσια παιδεία και βέβαια τη δημόσια υγεία.
Να τιμάμε και να ενισχύουμε με κάθε τρόπο εκείνες και εκείνους που σήμερα εργάζονται υπό τραγικές συνθήκες, είτε στο καταρρακωμένο από την τρόικα Εθνικό Σύστημα Υγείας, είτε στα ταμεία των σουπερμάρκετ, είτε σε άλλες εταιρείες και οργανισμούς που κρατάνε την κοινωνία μας όρθια, αγωνιζόμενες και αγωνιζόμενοι υπέρ κοινωνίας, υπέρ πατρίδος, υπέρ όλων ημών.
Η σημερινή περιπέτεια θα περάσει. Όμως η απειλή της υποταγής θα βρίσκεται πάντα προ των πυλών. Η 25η Μαρτίου είναι μια εξαιρετική μέρα για να θυμόμαστε τα προαπαιτούμενα μιας Ελλάδας που δεν υποτάσσεται.
