Άλλο ένα πλήγμα των Μνημονιακών μας κυβερνήσεων εις βάρος του ΕΣΥ και υπέρ των ιδιωτικών κλινικών και εταιρειών.
Τίποτα καινούργιο δηλαδή. Το μόνο πρωτόγνωρο είναι η αβάστακτη ελαφρότητα και ο ανείπωτος κυνισμός του κ. Μητσοτάκη.
Σε μια περίοδο που η κυβέρνηση εκθειάζει τους γιατρούς και τους νοσηλευτές του ΕΣΥ, ανακοινώνει την υπονόμευσή τους μέσω ΣΔΙΤ – των λεγόμενων Συμπράξεων Δημόσιου & Ιδιωτικού Τομέα.
«Γιατί να μην βάλουν πλάτες οι ιδιώτες να βοηθήσουν το ΕΣΥ;», θα πει κάποιος. Αμ δεν θα βάλουν πλάτες οι ιδιώτες! Το Δημόσιο άλλη μια φορά θα βάλει πλάτες ώστε να αισχροκερδίζουν οι ιδιώτες.
Το Δημόσιο θα επωμιστεί όλο το ρίσκο ώστε να εγγυηθεί τα κέρδη των ιδιωτών – την ώρα που οι εργαζόμενοι θα εκχωρούνται σε εταιρείες ενοικίασης. Οι ιδιώτες θα έχουν σίγουρο κέρδος, το ΕΣΥ και οι εργαζόμενοί του σίγουρη απαξίωση.
Εκεί κατέληξε ο ενθουσιασμός του Πρωθυπουργού για το ΕΣΥ.
Αντί να το στηρίξει, να το βοηθήσει να πετύχει την ΑΥΤΑΡΚΙΑ που πρέπει να έχει η δημόσια υγεία, την ανεξαρτησία του από τους επιτήδειους που σήμερα είναι εδώ αύριο, με την πρώτη ένδειξη επιδημίας, εξαφανίζονται, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας εκμεταλλεύεται το ΕΣΥ για να αισχρο-κερδίζει η παρασιτική ολιγαρχία που εκπροσωπεί.
Το ΜέΡΑ25 κρίνει ότι ο κ. Στουρνάρας όχι μόνο δεν πρέπει να παραμείνει Διοικητής της ΤτΕ αλλά ότι θα έπρεπε να έχει απομακρυνθεί από καιρό για τέσσερεις συγκεκριμένους λόγους:
1ος Λόγος: Παράβαση καθήκοντος την 15η Δεκεμβρίου 2014 όταν “προέβλεψε” έλλειψη ρευστότητας στην αγορά – κάτι που δεν επιτρέπεται ποτέ σε κανέναν Διοικητή Κεντρικής Τράπεζας. Η δήλωσή του εκείνη ήταν ο προπομπός στην επιχείρηση ασφυξίας μιας κυβέρνησης που δεν είχε ακόμα εκλεγεί και οδήγησε σταθερά στα capital controls και την επικράτηση της τρόικας.
2ος Λόγος: Παράβαση καθήκοντος όταν παραβίασε το Άρθρο 4 του Καταστατικού της ΤτΕ [το οποίο ορίζει ότι «…η Τράπεζα στηρίζει τη γενική οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης»] εισηγούμενος, όπως ο ίδιος ομολόγησε στην Επιτροπή Διαφάνειας και Θεσμών της Βουλής, στον πρόεδρο της ΕΚΤ «να μην ακούει» τον υπουργό Οικονομικών!
3ος Λόγος: Εποπτική ανεπάρκεια. Σύμφωνα με το ΣτΕ, η ΤτΕ αποτελεί διοικητική αρχή για την εποπτεία επί των πιστωτικών ιδρυμάτων και τον έλεγχο της πίστης. Η ανεξέλεγκτη κατάσταση με την Τράπεζα Αττικής, η ασυδοσία στον δανεισμό κομμάτων και καναλιών και η απόλυτη ανυπαρξία πλάνου διαχείρισης των «κόκκινων» δανείων που ακύρωσαν την τραπεζική πίστη συνιστούν ισχυρές αποδείξεις εποπτικής αποτυχίας.
4ος Λόγος: Επιστημονική ανεπάρκεια που συνυφαίνεται με εμπρηστικές δηλώσεις. Π.χ. η πρόσφατη πρόβλεψή του για ύφεση 4% το 2020 και βέβαια η αυτοπροβολή του ως «σωτήρα» της χώρας την ώρα που, παρά τον ρόλο του στην ανατροπή της αναδιάρθρωσης χρέους που απαίτησε ο ελληνικός λαός με το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα του Ιουλίου 2015, και την εμμονή του για 3ο Μνημόνιο αντί για αναδιάρθρωση χρέους, ισχυρίζεται ότι το μνημονιακό δάνειο των 86 δις για το οποίο τόσο δούλεψε χέρι-χέρι με την τρόικα, βαραίνει τη διαπραγμάτευση της περιόδου Ιανουαρίου-Ιουνίου που στόχο είχε την αναδιάρθρωση χρέους ώστε να μην χρειαστεί εκείνο το δάνειο.
Για αυτούς τους λόγους, η Βουλή των Ελλήνων δεν δικαιούται παρά να απομακρύνει τον κ. Στουρνάρα από την Διοίκηση της ΤτΕ.
Η 12η Μαΐου καθιερώθηκε ως Διεθνής Ημέρα Νοσηλευτών για να τιμήσει τη γέννηση το 1820 της Φλόρενς Νάιτινγκεϊλ, της αγγλοϊταλίδας φιλανθρώπου που θεωρείται η ιδρύτρια της σύγχρονης νοσηλευτικής. Με αφορμή την Διεθνής Ημέρα Νοσηλευτών, εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου προς όλες τις νοσοκόμες και νοσοκόμους που υπηρετούν την ανθρωπότητα σε όλο τον κόσμο. Οι νοσηλευτές είναι η ραχοκοκαλιά του ιατρικού μας τομέα. Ο ρόλος τους στη συγκράτηση του COVID-19 με τα ελάχιστα μέσα που διαθέτουν μετά από 10 χρόνια μνημονίων είναι πραγματικά αξιοσημείωτος.
Την Διεθνής Ημέρα Νοσηλευτών θέλουμε να ευχαριστήσουμε τους νοσηλευτές σε όλη τη χώρα για όλα όσα κάνετε – ιδιαίτερα αυτή τη στιγμή.
Σαν ΜέΡΑ25 από την πρώτη στιγμή της υγειονομικής κρίσης, σταθήκαμε αλληλέγγυοι στον αγώνα επαγγελματιών και εργαζόμενων για επιβίωση. Στα 7+1 σημεία για την Οικονομία, τονίζουμε την ανάγκη κατάργησης της προπληρωμής φόρου για το 95% των επιχειρήσεων, την ανάγκη μείωσης ΦΠΑ για νησιά και εστίαση, την αναστολή-ακύρωση των ασφαλιστικών και φορολογικών υποχρεώσεων των πληττόμενων κλάδων. Μέσα από συνεχή διάλογο και συνεργασία με φορείς και επαγγελματίες εστίασης καφέ μπαρ καταλήξαμε σε μια λίστα αιτημάτων, ένα οδικό χάρτη εξόδου των επιχειρήσεων του κλάδου από την πρωτοφανή κρίση και ύφεση. Ζητάμε : Σε πρώτη φάση πάγωμα και επαναδιαπραγμάτευση των χρεών και υποχρεώσεων των επιχειρήσεων εστίασης, καφέ μπαρ και διασκέδασης στο Δημόσιο, εφορίες και ασφαλιστικά ταμεία, χωρίς τόκους και προσαυξήσεις. Χρηματοδότηση από ΕΣΠΑ ή εθνικούς πόρους των μισθών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων σε εργαζόμενους για την διατήρηση των θέσεων εργασίας. Κατάργηση της προπληρωμής φόρου τουλάχιστον για το 2020. Διάλογο με διακανονισμό χρεών σε ιδιώτες για να μην ακολουθήσει ντόμινο καταρρεύσεων στην αγορά. Επιδότηση που θα δοθεί μέχρι τέλος Μαΐου, για τα πρώτα έξοδα επαναλειτουργίας των επιχειρήσεων εστίασης, αγορές πρώτων υλών προϊόντων καθαρισμού, μασκών, γαντιών κλπ. Αναστολή και ουσιαστική μείωση δημοτικών τελών και φόρων. Μείωση ΦΠΑ στο 6% για τα καταστήματα εστίασης και στο 13% για μπαρ και καφέ. Μείωση με νομοθετική πράξη των ενοικίων, με παράλληλη ουσιαστική παροχή κινήτρων σε ιδιοκτήτες (χρηματοδότηση, φορολογικές ελαφρύνσεις κλπ). Ειδική μέριμνα μετά από διάλογο με τους επαγγελματίες για τις εποχικές επιχειρήσεις που είτε θα παραμείνουν κλειστές για το 2020, είτε θα ανοίξουν για μικρό χρονικό διάστημα. Η προσφυγή στον δανεισμό από Τράπεζες, να γίνει μετά από διάλογο με επαγγελματίες και τα κλαδικά τους όργανα, με όρους και προϋποθέσεις που θα προκύψουν από αυτόν. Υπαγωγή των επιχειρήσεων σε χρηματοδοτικά εργαλεία ρευστότητας, εθνικά ή ΕΣΠΑ. Έχουμε ακούσει ή διαβάσει πολλές φορές διθύραμβους για τις μικρές επιχειρήσεις την ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Είναι η βάση των εσόδων του κράτους σε φορολόγηση, ΦΠΑ, ασφαλιστικές εισφορές, παράγει θέσεις εργασίας, δημιουργεί ανάπτυξη, ανοίγει δρόμους για την χώρα μας και την κοινωνία. Στην πράξη όμως, ο επαγγελματίας είναι αυτός που έμεινε μόνος στην οικονομική κρίση, το ευκολότερο θύμα των μνημονιακών πολιτικών των προηγούμενων κυβερνήσεων, αυτής της κυβέρνησης και των δανειστών. Μέχρι στιγμής δεν βλέπουμε καμία αλλαγή στην πολιτική της σημερινής κυβέρνησης της ΝΔ, παρά κυνισμό, απαξίωση, σπασμωδικές κινήσεις και υποταγή στην θέληση των ισχυρών της ΕΕ. Σαν ΜέΡΑ25, με όλες μας τις δυνάμεις θα αντιδράσουμε, θα παλέψουμε μαζί με επαγγελματίες, εργαζόμενους και την κοινωνία για αλλαγή πολιτικής στην Ελλάδα και Ευρώπη και την έξοδο της χώρας μας από της πολιτικές μνημονίων φτώχειας και εξάρτησης.
Το φάντασμα του 5ου Μνημονίου πλανάται πάνω από τη χώρα, φέρνοντας μειώσεις μισθών και συντάξεων, περαιτέρω φτωχοποίηση των ήδη φτωχών, και εξανδραποδισμό των μικρομεσαίων. Ταυτόχρονα, παραδίδει στην ολιγαρχία-χωρίς-σύνορα ό,τι απέμεινε από τον δημόσιο και ιδιωτικό πλούτο της χώρας (αρπακτικά ταμεία, αρπακτικές εξορυκτικές εταιρείες, αρπακτική διαπλοκή).
Στον Καιρό του Κορωνοϊού, μπροστά στο φάσμα της νέας οικονομικής κατάρρευσης και του νέου εκτροχιασμού του Χρέους, ο ενστερνισμός από τον κ. Μητσοτάκη του αιτήματος για ευρωομόλογο ήταν η «Τελευταία Μπλόφα» του. Όταν του το αρνήθηκαν, απλώς το «ξέχασε» και, έτσι, έστρωσε το δρόμο για την απάνθρωπη Νέα Λιτότητα, που θα φέρει το 5ο Μνημόνιο από τα μέσα του 2021 και για χρόνια πολλά.
Από σήμερα, όλοι οι χειρισμοί της κυβέρνησης στοχεύουν μόνο και μόνο σε εκλογική νίκη, την οποία θα προσπαθήσει να υφαρπάξει από το λαό πριν οι πολίτες συνειδητοποιήσουν τη λεηλασία που σχεδιάζει για λογαριασμό της παρασιτικής ολιγαρχίας.
Η μετά μετά-τον-κορωνοϊό εποχή απαιτεί Ενότητα κι Αγώνα. Για αυτό, το ΜέΡΑ25 καλεί τους πολίτες σε παλλαϊκή συστράτευση στη βάση συμφωνίας που περιλαμβάνει επτά σημεία:
ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ: Βέτο σε κάθε Eurogroup και Σύνοδο Κορυφής, έως ότου αναδιαρθρωθεί βαθιά το ελληνικό δημόσιο χρέος και προχωρήσει, στην πράξη, ο επιμερισμός των βαρών της Κρίσης σε πανευρωπαϊκό επίπεδο
ΚΟΚΚΙΝΑ ΔΑΝΕΙΑ: Ίδρυση Δημόσιας Εταιρείας Αναδιάρθρωσης & Διαχείρισης Ιδιωτικών Χρεών που βάζει τέλος στο σχέδιο «Ηρακλής», καταργώντας τον ζωτικό χώρο των αρπακτικών ταμείων και εξασφαλίζοντας, έτσι, τη δίκαιη προστασία της λαϊκής κατοικίας και των μικρομεσαίων
ΤΡΑΠΕΖΕΣ-ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΛΗΡΩΜΩΝ: Οι ελληνικές τράπεζες πτώχευσαν και πάλι. Αυτή τη φορά δεν θα επιτρέψουμε να τους δοθεί δημόσιο χρήμα, χωρίς: (α) την κρατικοποίησή τους και (β) το σπάσιμο του τραπεζικού μονοπωλίου στις ηλεκτρονικές πληρωμές, μέσω της ίδρυσης Δημόσιου Συστήματος Ηλεκτρονικών Πληρωμών· σύστημα που θα επιτρέπει τις δωρεάν συναλλαγές, χωρίς τραπεζική διαμεσολάβηση.
ΕΡΓΑΣΙΑ: ΚαθιέρωσηΑξιοπρεπούς Βασικού Εισοδήματος για όλους, άμεση κατάργηση του καθεστώτος των «ενοικιαζόμενων» εργαζόμενων, και Συλλογικές Συμβάσεις για όλους
ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ: Άμεση κατάργηση προπληρωμών φόρων και βαθιά κουρέματα σε φόρους νοικοκυριών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων, ιδίως όσων χτυπήθηκαν από την καραντίνα
ΤΕΛΟΣ ΣΤΙΣ ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ: Τα ορυκτά καύσιμα να μείνουν στα έγκατα της γης
ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ: Άμεση κατάργηση όλων των «κλειστών κέντρων» συγκέντρωσης των μεταναστών
Το 2010, η κοινωνία μας βρέθηκε απροετοίμαστη. Αιφνιδιάστηκαν οι πολίτες και υπέκυψαν στην ενορχηστρωμένη επίθεση της τρόικας και το όργανο βασανισμού της, το 1ο Μνημόνιο.
Το 2020 πια γνωρίζουμε. Αυτή τη φορά «άγνοια» δεν συγχωρείται. Οφείλουμε εγκαίρως να προετοιμάσουμε, ενωμένοι, τον αγώνα για την αποτροπή του 5ου Μνημονίου.
Πριν 134 χρόνια στο μακρινό 1886 τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας ωράριο εργασίας στις 8 ώρες και καλύτερες συνθήκες εργασίας.
Δύο αιώνας μετά και ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία όλα τα εργατικά δικαιώματα έχουν καταπατηθεί βάναυσα. Το δικαίωμα του πολίτη να εργάζεται με ανθρώπινες συνθήκες έχει πάει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Δικαιώματα που είχαν κερδηθεί με αιματηρούς αγώνες διαλύθηκαν κάτω από τον οδοστρωτήρα ενός “εικονικού χρέους”. Ενός χρέους που δημιουργήθηκε από την απληστία των “αγορών”. Οι οποίες αγορές δεν είναι τίποτα παραπάνω από τα μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Βασικές έννοιες στον δημόσιο διάλογο όπως πολίτης, εργάτης, δικαιώματα κλπ έχουν αντικατασταθεί από δανειστής , χρέος , καταναλωτής κλπ. Ζούμε μια συνεχόμενη διολίσθηση με πρόσχημα το “χρέος”. Ένα χρέος ανύπαρκτο που μας το φορτώθηκε άδικα. Ένα χρέος το οποίο δεν ελέγχθηκε ποτέ. Ένα χρέος που μας έβαλε σε αυτό που εμείς στο ΜέΡΑ25 λέμε Χρεοδουλοπαροικία.
Χρεοδουλοπαροικία γιατί πλέον δεν υπάρχουν πολίτες αλλά μόνο “δανειζόμενοι”.
Χρεοδουλοπαροικία γιατί πλέον δεν υπάρχει σύνταγμα αλλά μόνο “μνημόνιο”
Χρεοδουλοπαροικία γιατί πλέον δεν υπάρχει πολιτεία αλλά μόνο “δανειστές”
Δυστυχώς ή ευτυχώς η ιστορία επαναλαμβάνετε. Το ραντεβού με την ιστορία δεν μπορεί να το αποφύγει κανείς. Οι συνθήκες ωριμάζουν. Η γενιά μας θα καλεστεί σύντομα να επιλέξει αν θα συνεχίσει το ακολουθεί τον δρόμο που εμβαθύνει στις απώλειες εργατικών-πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων οδηγώντας μας σε ένα μετά-καπιταλιστικό περιβάλλον που όλα θα είναι πλήρως ελεγχόμενα . Το λεγόμενο δόγμα ΤΙΝΑ (There Is No Alternative ) Δεν υπάρχει άλλος δρόμος δηλαδή.
Ή μέσω της ανυπακοής θα επιλέξει ότι δεν υπάρχουν μονόδρομοι, υπάρχουν και άλλες λύσεις. Μέσω της ανυπακοής θα βάλει φρένο στις παράλογες αποφάσεις των “αγορών” που οδηγούν σε μια τεράστια φυλακή χρέους όλη την ανθρωπότητα. Μέσω της ανυπακοής θα διεκδίκηση πάλι ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. Μέσω της ανυπακοής θα διεκδίκηση καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας σε νέους τομείς που θα έχουν σχέσει π.χ με την ποιότητα ζωής (περιβάλλον).
Πρέπει να κοιτάμε πίσω (1886) για να πάμε μπροστά. Τίποτα δεν χαρίστηκε ποτέ. Το μήνυμα της ρεαλιστικής ανυπακοής είναι διαχρονικός επίκαιρο.
Αυτές τις μέρες είμαστε όλοι σαν ναυαγοί, που υποχωρούν κάτω από ένα τεράστιο κύμα, την πανδημία COVID-19. Το εν λόγω κύμα είναι η πανδημία που προκαλείται από τον ιό SARS-CoV-2 και τη θανατηφόρα ασθένεια που μπορεί να προκαλέσει, COVID-19.
Τους τελευταίους δύο μήνες, από τότε που οι επιδημιολόγοι έπεισαν τους πολιτικούς να πάρουν την απειλή του COVID-19 πιο σοβαρά από το συνηθισμένο χειμερινό κύμα της γρίπης, έχουμε γοητευτεί από κυματοειδείς εικόνες: γραφικές παραστάσεις που απεικονίζουν την πρώιμη, εκθετική ανάπτυξη λοιμώξεων και τους θανάτους και στη συνέχεια την ισοπέδωση της καμπύλης καθώς ασκούμε τις οδηγίες της πολιτικής προστασίας κρατώντας κοινωνικές αποστάσεις και εφαρμόζοντας οικονομικούς αποκλεισμούς.
Στην ιστορία, όλες οι μεγάλες πανδημίες έχουν έρθει σε κύματα, συμπεριλαμβανομένου του Μαύρου Θανάτου της πνευμονικής πανώλης τον 14ο αιώνα και της ευλογιάς τον 18ο αιώνα. Η πρώτη καταγεγραμμένη επιδημία πανώλης – τον 5ο αιώνα π.Χ. Αθήνα – είχε τρία κύματα: το 430, το 429 και το 427-26.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, το δεύτερο κύμα ήταν χειρότερο από το πρώτο. Πάρτε τη μεγάλη γρίπη του 1918-19. Το πρώτο καταγεγραμμένο ξέσπασμα ήταν σε μια στρατιωτική βάση του Κάνσας, στο Camp Funston, τον Μάρτιο του 1918. Αλλά η παγκόσμια κορύφωση της θνησιμότητας ήταν στο δεύτερο κύμα του Οκτωβρίου και του Νοεμβρίου. Ένα τρίτο κύμα επηρέασε ορισμένες περιοχές του κόσμου στις αρχές του 1919, κυρίως την Αγγλία και την Ουαλία και την Αυστραλία.
Ο κύριος λόγος να περιμένουμε ένα δεύτερο κύμα COVID-19 το 2020 είναι ότι δεν είμαστε πουθενά κοντά στην λεγώμενη “ανοσία της αγέλης”. Και, όπως έχουμε παρατηρήσει, μάλλον απέχουμε πολύ από το εμβόλιο. Ακόμα και στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, το μεγαλύτερο μέρος της Βόρειας Αμερικής, το ποσοστό μόλυνσης είναι λίγο υψηλότερο από 21%, σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες μελέτες. Καθώς τα μέτρα αποτροπής εξάπλωσης του ιού χαλαρώνουν και οι άνθρωποι επιστρέφουν στη δουλειά και στο σχολείο, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα βλέπουμε αυξανόμενες λοιμώξεις και θανάτους από τον COVID-19.
Πράγματι, ήδη βλέπουμε σημάδια αναθέρμανσης σε ορισμένα μέρη της Ασίας, ιδίως στη Σιγκαπούρη και τη βόρεια Κίνα.
Η μόνη πραγματική συζήτηση είναι ο βαθμός στον οποίο ο ζεστός καιρός θα εμποδίσει τη μετάδοση στο βόρειο ημισφαίριο. Ήδη υπάρχουν πολλές ακαδημαϊκές εργασίες σχετικά με αυτό το θέμα. Μαθαίνουμε ότι αυτός ο ιός εξαπλώνεται ταχύτερα σε εσωτερικούς χώρους, σε περιορισμένους χώρους όπως μετρό, εστιατόρια και νοσοκομεία. Ως εκ τούτου, παρόλο που τα μέτρα χαλαρώνουν θα κάνουμε καιρό για να απολάυσουμε το αγαπημένο μας ποτό σε ένα μπαρ ή να πάμε παρέα με τους φίλους μας στο γήπεδο.
Ο φόβος για ένα δεύτερο κύμα (μια απότομη αύξηση των θανάτων) μαζί με την ύφεση που ούτως η άλλως είναι νομοτελειακά η μόνη σταθερά στην εξίσωση , σημαίνει ότι θα πρέπει να συνηθίσουμε σε μια νέα πραγματικότητα, την μετά κοροναϊό εποχή.
Την περασμένη Πέμπτη 9η Απριλίου η κυβέρνηση έδεσε τη χώρα με το 5ο Μνημόνιο. Το έκανε μέσω του Υπουργού Οικονομικών ο οποίος στο Eurogroup της 9ης Απριλίου συναίνεσε σε νέο δάνειο από το ταμείο της τρόικας (τον Eυρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας – ΕΜΣ), «πουλώντας» έτσι το θεραπευτικό για την Ελλάδα και την Ευρώπη ευρωομόλογο – το οποίο και ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης είχε ζητήσει μαζί με άλλους 8 Πρωθυπουργούς και Προέδρους συναισθανόμενος την καταστροφή που έρχεται. Την περασμένη Πέμπτη 9η Απριλίου, λίγες ώρες πριν το μοιραίο Eurogroup, ζητώντας από τον ΥπΟικ να ασκήσει βέτο στο νέο δάνειο από τον ΕΜΣ, ανάγκασα τον ΥπΟικ σε μέγα ολίσθημα ενώπιον της Ολομέλειας της Βουλής: Ομολόγησε ότι, λίγες ώρες μετά, δεν θα γινόταν «Βαρουφάκης», δηλαδή δήλωσε ότι στο Eurogroup δεν θα ασκούσε βέτο. Με απλά λόγια, ο ΥπΟικ σηματοδότησε στη Γερμανία και στην Ολλανδία την συνθηκολόγηση της ελληνικής κυβέρνησης με το 5ο Μνημόνιο πριν ακόμα ξεκινήσει το Eurogroup – στο οποίο, έτσι, προσήλθε ως θλιβερός παρατηρητής.
Την περασμένη Πέμπτη 9η Απριλίου, στην Ολομέλεια της Βουλής, οι κυβερνητικοί υπουργοί και βουλευτές, συμπεριλαμβανομένου του Υπουργού Οικονομικών, έμειναν αμήχανοι και άφωνοι μπροστά στην πραγματικότητα που τους παρουσίασα:
Πτώση του ΑΕΠ τουλάχιστον -10%, μάλλον πιο κοντά στο -18%
Πρωτογενές έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού στο -15%
Ποσοστό χρέους, ως προς το ΑΕΠ, μεταξύ 210% και 220%.
Την περασμένη Πέμπτη 9η Απριλίου, στην Ολομέλεια της Βουλής, εξήγησα πως, οι αριθμοί αυτοί που γεννά η συνθηκολόγηση στο Eurogroup, θα οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια στην επιβολή από την τρόικα νέων μέτρων λιτότητας ύψους 10% του ΑΕΠ. Λιτότητα που θα ολοκληρώσει την ερημοποίηση της χώρας.
Την περασμένη Πέμπτη 9η Απριλίου κατέρρευσε πλήρως το αφήγημα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, και εν γένει του Μνημονιακού Τόξου, ότι πηγαίνοντας συναινετικά με το Eurogroup η Ελλάδα θα ορθοποδήσει. Ακόμα και φιλοκυβερνητικοί σχολιαστές εκείνη τη μέρα έλεγαν ότι «ίσως χρειαζόταν ένας Βαρουφάκης στο Eurogroup».
Ήταν μια δύσκολη στιγμή για την κυβέρνηση και την τρόικα εσωτερικού που τόσα πολλά επένδυσαν, από το 2015, στην δαιμονοποίηση του ΟΧΙ και εμού προσωπικά. Για αυτό και έκαναν αυτό που ξέρουν: Αντιπερισπασμό μέσω λάσπης.
Στόχος τους; Αντί να συζητείται η συνθηκολόγηση στο Eurogroup και το στυγνό 5ο Μνημόνιο που αποκάλυψα την Πέμπτη 9η Απριλίου στην Ολομέλεια της Βουλής, να λοιδορηθώ επειδή… τόλμησα να πάω στη Βουλή, παρουσιαζόμενος ως «παράνομα» μετακινούμενος. Κι όταν συνειδητοποίησαν ότι η δική τους Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου εξαιρεί (ως οφείλει η μη κατάλυση του Κοινοβουλευτισμού) τους βουλευτές από την απαγόρευση μετακίνησης, πέρασαν σε νέα μορφή λάσπης επιστρατεύοντας ψεύδη περί μη συμμόρφωσης μου με ελέγχους λιμενικών κλπ.
Ο Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης πρέπει να αποφασίσει αν, στην προσπάθεια τους να συγκαλυφθεί το 5ο Μνημόνιο στο οποίο ενέδωσαν την περασμένη Πέμπτη 9η Απριλίου, θα συρθεί στην υπονόμευση του Κοινοβουλευτισμού από υπουργούς του όπως ο κ. Πέτσας (ο οποίος είχε το θράσος να ζητήσει από τον κ. Βαρουφάκη να ζητήσει συγγνώμη που έπραξε το κοινοβουλευτικό του καθήκον) και ο κ. Πλακιωτάκης (ο οποίος συμπράττει στην λάσπη καλύπτοντας υπέρβαση καθήκοντος αξιωματικού του Λιμενικού). Η επιλογή δική του.
Το ΜέΡΑ25 σημειώνει την Πέμπτη 9η Απριλίου ως αποφράδα μέρα για τον ελληνικό λαό, σταθμό στην ιστορία της δεκάχρονης Χρεοδουλοπαροικίας μας και, ταυτόχρονα, την ημέρα που η λάσπη μετετράπη από μία πανικόβλητη κυβέρνηση από όπλο αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης σε όπλο κατά του ίδιου του Κοινοβουλευτισμού.
Οι βουλευτές, τα στελέχη, τα μέλη και οι φίλοι του ΜέΡΑ25 καλούμε σε δημοκρατική εγρήγορση όλους τους δημοκράτες που βλέπουν το τσουνάμι του 5ου Μνημονίου να έρχεται.
Έρχονται μέρες χαλεπές για τον Λαό, για την Δημοκρατία, για την Ευρώπη ολόκληρη.
Εμείς οι Έλληνες ήμασταν υπερήφανοι για τον τρόπο ζωής μας που μας δίνει το περιθώριο να εκμεταλλευόμαστε διασκεδάζοντας τον ελεύθερο χρόνο μας. Είτε αυτό σημαίνει ένας γρήγορος καφές το πρωί πηγαίνοντας για δουλειά, ένα γρήγορο break για έναν μεζέ ή ακόμα και η απογευματινή βόλτα που μπορεί να καταλήξει βραδινή (μας αρέσει να βρισκόμαστε μεταξύ μας). Με την κρίση του κορονοϊού καλούμαστε να εγκαταλείψουμε την καθημερινή τελετή του πρωινού καφέ ή την βραδινή βόλτα ή το Κυριακάτικο γήπεδο. Κατά την διάρκεια της κρίσης δεν πρόκειται ούτε να δουλέψουμε ούτε να απολαύσουμε την μπάλα.
Η πανδημία COVID-19 κατατάσσεται στις επιθέσεις σαν της 11ης Σεπτεμβρίου, που ως γεγονότα προκάλεσαν την αλλαγή διεθνών κανόνων και λειτουργιών. Πόση από την αλλαγή που βιώνουμε αυτή τη στιγμή θα έχει διαρκή αποτελέσματα; Για όσους νοσήσουν από τον κορονοϊό, θα μπορούσε να είναι απειληθεί η ζωή τους, για όλους τους άλλους θα αλλάξει τη ζωή.
Όταν βγούμε με το καλό από το σπίτι, θα βρούμε ένα διαφορετικό οικονομικό τοπίο.
Οι προβλέψεις ποικίλλουν, αλλά η οικονομία σίγουρα θα βρίσκεται σε ύφεση. Η Goldman Sachs προβλέπει ότι η μείωση του δεύτερου τριμήνου θα είναι 24%, γεγονός θα συγκριθεί με τους αριθμούς που δεν παρατηρήθηκαν από τη Μεγάλη Ύφεση.
Θα υπάρξει εκτεταμένη ανεργία – πιθανώς σε διψήφια ψηφία – τα προηγούμενα χαμηλά ποσοστά ανεργίας θα είναι μια μακρινή ανάμνηση.Οι πληρωμές ενοικίου θα καθυστερήσουν. τα δάνεια και οι υποθήκες θα παραμείνουν σε αθέτηση (δηλαδή θα κοκκινίσουν) · τα επενδυτικά χαρτοφυλάκια θα υποστούν ζημία. και πολλές επιχειρήσεις (ιδίως οι μικρές επιχειρήσεις) θα κλείσουν. Τα πακέτα στήριξης δισεκατομμυρίων ευρώ θα βοηθήσουν βραχυπρόθεσμα, αλλά η μακροχρόνια επίπτωση της πανδημίας θα είναι διαρκής.
Όταν βγούμε από το σπίτι, η ψυχή και η νοοτροπία μας θα είναι επίσης διαφορετικές.
Η επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 είναι, φυσικά, το πιο πρόσφατο και έντονο παράδειγμα ενός γεγονότος που προκαλεί παγκόσμιες αλλαγές. Κάποιος δεν μπορεί πλέον να φτάσει στο αεροδρόμιο στις 7:30 π.μ. για μια πτήση 8:00. Οι έλεγχοι ασφαλείας είναι πολύ λεπτομερέστερη και η ενισχυμένη ασφάλεια εκτείνεται πέρα από τα αεροδρόμια σε αθλητικές εγκαταστάσεις, πάρκα ψυχαγωγίας, πλαζ – σχεδόν παντού υπάρχει ένα μεγάλο πλήθος.
Η αλλαγή δεν είναι μόνο η αυξημένη ασφάλεια, αλλά πιο λεπτή, η συναίνεση των πολιτών ότι πρέπει να αναμένεται η επιτήρηση και η πρόσθετη ασφάλεια (μερικές φορές θεωρείται υπερβολικά ενοχλητική). Η γκρίνια σχετικά με την εισβολή στην ιδιωτική ζωή έχει διαλυθεί, αν δεν έχει εξαφανιστεί τελείως. Είναι πλέον αποδεκτό ότι πρέπει να ενημερώνουμε τις αρχές για τον χρόνο και τον σκοπό των μετακινήσεων μας.
Πολλοί φοβούνται ότι οι ενέργειες των πολιτικών δεν βασίζονται στην δημόσια ευημερία αλλά στην οπτική και την ιδεολογία.
Σε περιόδους κρίσης, το κοινό κοιτάζει τους ηγέτες του.
Αρχικά, λάβαμε μεικτά μηνύματα από κυβερνητικούς και μη αξιωματούχους σχετικά με τη σοβαρότητα της κατάστασης.
Πολλοί είδαν την διαταγή για παραμονή κατ ‘οίκον ως μια απροσδόκητη ευκαιρία διακοπών. Οι άνθρωποι αγνοούσαν την κοινωνική αποστασιοποίηση και πήγαν στην παραλία, τα πάρκα και τα νυχτερινά κέντρα – μέχρις ότου οι χώροι αυτοί ήταν είτε κλειστοί είτε περιορισμένοι. Κατά συνέπεια, η καμπύλη μόλυνσης δεν ήταν τόσο επίπεδη όσο οι υγειονομικοί υπάλληλοι είχαν την ελπίδα ότι θα ήταν.
Όταν καταρτιστούν τα στοιχεία, θα καταστεί σαφές ότι έπρεπε να πάρουμε σοβαρότερα τις προτροπές επιστημόνων και του Π.Ο.Υ. (Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας) και να αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο σε απομόνωση. Η αποτελεσματικότητα της διαμονής στο σπίτι, η οποία μπορεί να έχει μετριάσει τη ζημιά, θα κάνει τους πολίτες να επαναξιολογήσουν την εμπιστοσύνη τους στην κυβέρνηση και την άποψή τους ότι οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι πολύ συχνά πολιτικοποιούν και υπερ-αντιδρούν ή υπο-αντιδρούν σε μια κρίση.
Μετά την πανδημία, η τηλεργασία θα γίνει περισσότερο αποδεκτή από τους εργοδότες και τους υπαλλήλους και η εξ αποστάσεως μάθηση θα γίνει περισσότερο αποδεκτή από τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και τους σπουδαστές. Με ισχυρούς φορητούς υπολογιστές, γρήγορες συνδέσεις στο διαδίκτυο, η αυξημένη παραγωγικότητα της εργασίας από το σπίτι καθιστά λιγότερο απαραίτητη την διαμονή στο γραφείο από τη διοίκηση. Ωστόσο, αυτό μπορεί να επιδεινώσει την ταξική διάκριση μεταξύ εκείνων που μπορούν να εργαστούν από το σπίτι και εκείνων που πρέπει φυσικά να βρίσκονται στη δουλειά – επισημαίνοντας περαιτέρω τη διαφορά στην κοινωνία μεταξύ των εργαζομένων στη γνώση και των εργαζομένων στις υπηρεσίες.
Μπορεί η πανδημία να είναι ο επιταχυντής για να μας οδηγήσει να αλλάξουμε συμπεριφορές που θα έπρεπε να επαναξιολογήσουμε, αλλά δεν είχαμε αν δεν είχαμε την πανδημία; Σίγουρα, ο ατομικισμός δεν έχει νόημα αν δεν αναλάβουμε την προσωπική ευθύνη για τις πράξεις μας. Αυτό είναι παλιό, όχι κάτι καινούργιο.
Πρέπει να θυμόμαστε τις προειδοποιήσεις των γονιών μας: Πλύνετε τα χέρια σας, καλύψτε το στόμα σας όταν φτερνίζεστε ή βήχετε, μένετε στο κρεβάτι όταν είστε άρρωστοι, κρατήστε τα χέρια σας μακριά από τα άλλα παιδιά. Η επιστροφή πίσω στην παιδική μας ηλικία θα προσφέρει τη βελτιωμένη προσωπική υγιεινή που είναι μία από τις πρώτες γραμμές άμυνας κατά της διάδοσης ενός νέου κορονοϊού.
Τέλος, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Η ελευθερία είναι ο ακρογωνιαίος λίθος του ελληνικού έθνους, αλλά είναι επίσης εύθραυστος. Υπάρχει μια λεπτή γραμμή μεταξύ της ασφάλειας και της ατομικής ελευθερίας. Ειδικές στιγμές πόνου και θυσίας στην ιστορία του έθνους, συμπεριλαμβανομένου του πολέμου, των οικονομικών καταστροφών και των πανδημιών, μας οδήγησαν – για το κοινό καλό – να προσχωρήσουμε σε νόμους, κανόνες και κανονισμούς που θέτουν σε κίνδυνο ορισμένες από τις ατομικές ελευθερίες που έχουμε τόσο συνηθίσει. Φαίνεται να εκτιμούμε την ελευθερία μόνο όταν αντιμετωπίζουμε την απώλειά της.
Ίσως ο δρόμος για ένα καλύτερο μέλλον να είναι απλά να θυμόμαστε τα βασικά μαθήματα του παρελθόντος.
