«Εκτός Βουλής»: Κρατικός Προϋπολογισμός 2026 – Τα πλεονάσματά τους, ελλείμματά σου

«Εκτός Βουλής»:
Κρατικός Προϋπολογισμός 2026: Τα πλεονάσματά τους, ελλείμματά σου. Η «ανάπτυξή» τους, επιταχυνόμενη υπανάπτυξη της Ελλάδας

Άλλος ένας Κρατικός Προϋπολογισμός της «Μητσοτάκης ΑΕ» πέρασε από τη Βουλή, ο τρίτος χωρίς το ΜέΡΑ25 να είναι εκεί, στη Βουλή, να βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Δεν πειράζει. Για αυτό έχουμε το ΕΚΤΟΣ ΒΟΥΛΗΣ: για να αποδομούμε τους αριθμούς τους και να αποκαλύπτουμε τη λεηλασία που καμουφλάρουν πίσω από Οργουελιανά σχήματα λόγου που στόχο έχουν να συγκαλύπτουν τη συνεχιζόμενη χρεοκοπία της χώρας.

Έξι δεδομένα του Κρατικού Προϋπολογισμού του 2026 επιβεβαιώνουν πως η Ελλάδα μας παραμένει μη βιώσιμη χώρα.

Δεδομένο πρώτο: Κανένα κράτος δεν είναι βιώσιμο όταν οι μη έχοντες πληρώνουν τη μερίδα του λέοντος των φόρων ενώ οι έχοντες χαίρουν νόμιμων φοροαπαλλαγών. Πάρτε για παράδειγμα τους 1500 πολίτες αυτής της χώρας που πέρσι εισέπραξαν €4 δις από μερίσματα κερδών ανώνυμων εταιρειών – από τις μετοχές τους. Αν αυτά τα 4000 εκατομμύρια τα είχαν εισπράξει μισθωτοί, θα πλήρωναν 1600 εκατομμύρια φόρο, 1,6 δις. Πόσο πλήρωσαν οι συγκεκριμένοι 1500 εισοδηματίες; Αντί για 1600 εκατομμύρια ευρώ κατέβαλαν 200 εκατομμύρια. Νόμιμα! Γιατί; Επειδή η «Μητσοτάκης ΑΕ» έχει νομοθετήσει προσβλητικό φόρο 5% στα μερίσματα. 

Δεδομένο δεύτερο: Οι εγκληματικά υψηλοί έμμεσοι φόροι, κυρίως ο ΦΠΑ και δευτερευόντως οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης είναι η βασική πηγή των φορολογικών εσόδων της Μπανανίας η Ελλάς. Τα μισά από τα φορολογικά έσοδα του κράτους είναι από φορολογία στην κατανάλωση. Δηλαδή; Τα καταβάλουν δυσανάλογα οι πολίτες των χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων ενώ το μεγάλο κεφάλαιο, οι μεγαλο-επιχειρηματικοί όμιλοι που έχουν πάρει τα πάντα – έργα, ενέργεια, υποδομές – συνεισφέρουν εξευτελιστικά ποσά. Σε νούμερα, το κράτος εισπράττει €40,8 δις από ΦΠΑ και ειδικούς φόρους και μόνο €3,5 δις – ψίχουλα δηλαδή – από τους μεγαλο-επιχειρηματικούς ομίλους.

Να γιατί ο μόνος τρόπος να βγει και αυτός ο Προϋπολογισμός είναι να μην βγαίνεις εσύ: Επειδή το κράτος έχει ανάγκη να ξοδεύεις πιο πολλά για να αγοράζεις λιγότερα ώστε, μέσω του ΦΠΑ, ο Προϋπολογισμός να παρουσιάζει πλεόνασμα!

Δεδομένο τρίτο: Η λιτότητα καλά κρατεί. Αν δούμε την περίοδο μετά το πέρας της πανδημίας, από το 2021 έως το 2026, σύμφωνα με τα στοιχεία και τις προβλέψεις του Προϋπολογισμού του κ. Πιερρακάκη, οι δαπάνες της κυβέρνησης μειώθηκαν 6,8% ενώ τα έσοδα αυξήθηκαν 2,2%. Πώς να μην έχει υπερπλεονάσματα το κράτος όταν οι περικοπές πέφτουν βροχή: 

  • Οικογενειακά επιδόματα μείον 47%
  • Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα μείον 38%
  • Επίδομα στέγασης μείον 27%
  • Πρόνοια μείον 21%
  • Αγροτικές επιδοτήσεις μείον 13,8% 

Και μιας και μίλησα για υπερπλεονάσματα, αξίζει να τους κάνουμε μια ακτινογραφία. 

Πριν δούμε τα νούμερα, να θυμηθούμε την πικρή αλήθεια: Πλεόνασμα του Κρατικού Προϋπολογισμού μεταφράζεται σε χρήματα που στερείται ο πολίτης, η αγορά – είναι μια μορφή αφαίμαξης της κοινωνίας που δεν φέρνει καμία επιπλέον παροχή. Και τα υπερπλεονάσματα; Ακόμα μεγαλύτερη αφαίμαξη! Ας δούμε όμως και τα νούμερα: 

Από το προηγούμενο υπερπλεόνασμα των €11,4 δις διατέθηκαν 1,1 δις σε εφάπαξ ενισχύσεις: 250 ευρώ σε περίπου 1,4 εκατ. συνταξιούχους και επιστροφή ενός ενοικίου σε σχεδόν 950.000 νοικοκυριά. Μέτρα που ούτε ανακουφιστικά δεν ήταν καθώς, όπως το ΜέΡΑ25 λέμε και ξαναλέμε, η επιδότηση των ενοικίων – όταν δεν χτίζονται νέες κοινωνικές κατοικίες – απλά αυξάνει τα ενοίκια. 

Βλέπεις τώρα γιατί λέμε πως το πρωτογενές πλεόνασμα είναι καταστροφικό; Γιατί, αντί να λειτουργεί ως δείκτης σταθερότητας και ανάπτυξης της οικονομίας όπως μας λένε, καταλήγει να λειτουργεί ως μαύρη τρύπα – ως η αιτία για τα δικά σου ελλείμματα, ο λόγος που δεν τα βγάζεις πέρα. 

Ο αντίλογος της κυβέρνησης είναι ότι δεν της επιτρέπεται να μοιράζει τα πλεονάσματα. Ότι είναι υποχρεωμένοι να τα βάζουν σε έναν κουμπαρά που φουσκώνει διαρκώς, με το το ταμειακό απόθεμα να αγγίζει τα €40 δις. Ποιος δεν τους το επιτρέπει; Η τρόικα βέβαια. Τι θα τα κάνουν αυτά τα €40 δις του ματωμένου κουμπαρά; Θα τα δώσουν στους δανειστές βέβαια τα επόμενα χρόνια. Κατά τα άλλα, Τσίπρας και Μητσοτάκης μας έβγαλαν από τα Μνημόνια, μας απελευθέρωσαν από την τρόικα!

Δεδομένο τέταρτο: Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της ΕΕ ολόκληρης, όχι μόνο της ευρωζώνης, που ο πραγματικός μισθός μειώθηκε όχι μόνο από το 2009 έως σήμερα αλλά και από το 2021 έως σήμερα!

Δεδομένο πέμπτο: Με τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη στην ΕΕ, ο λαός μας βρίσκεται αντιμέτωπος με τιμές που είναι στις πιο ψηλές θέσεις στην ευρωπαϊκή κατάταξη των τιμών:

  • του πετρέλαιου θέρμανσης,
  • του ηλεκτρικού ρεύματος,
  • της κινητής τηλεφωνίας,
  • των βασικών αγαθών σουπερμάρκετ.

Δεδομένο έκτο: Η Ελλάδα παραμένει καθηλωμένη σε αρνητικές παραγωγικές επενδύσεις την ώρα που ξοδεύει συνολικά 7% του ΑΕΠ πιο πολλά από όσα κερδίζει. Δηλαδή, έχουμε έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών ύψους 7% κατά μέσον όρο του ΑΕΠ το οποίο το καλύπτουμε πως; Είτε με δανεικά από το εξωτερικό είτε ξεπουλώντας περιουσία σε ξένους.

Δεν χρειάζεται να είσαι οικονομολόγος για να κατανοήσεις ότι αυτά τα έξι θλιβερά δεδομένα αντικατοπτρίζουν μια μη βιώσιμη κοινωνική οικονομία. Δεν χρειάζεται καν να αναφερθώ ξανά στα εξωφρενικά επίπεδα δημόσιου χρέους, ληξιπρόθεσμων οφειλών, κόκκινων δανείων. Ούτε να πω κάτι για την πληθώρα νέων αυτοκινήτων που δημιουργούν τεράστια μποτιλιαρίσματα τα οποία, βεβαίως-βεβαίως, έχουν αγοραστεί με δανεικά. Όλα αυτά δείχνουν ότι η χώρα «πατάει» και πάλι σε μια φούσκα σαν εκείνη του 2005, τότε που και πάλι οι κυβερνώντες τολμούσαν να μιλάνε για success story και να ζητωκραυγάζουν που η Ελλάδα ήταν στον… «σκληρό πυρήνα» της ευρωζώνης – τρομάρα τους! 

Πέραν όμως των δεδομένων αυτών, κάτι άλλο, κάτι πιο ύπουλο κρύβεται πίσω από τα νούμερα και τους αριθμούς. Αυτό που κρύβεται είναι μια προσπάθεια – αρκετά επιτυχημένη δυστυχώς – να περάσει μια πλάνη στον κόσμο εκεί έξω. Ποιά πλάνη; 

Η πλάνη ότι για να ικανοποιηθεί μια βασική ανάγκη των πολλών, οι πολλοί πρέπει να θυσιάσουν κάτι άλλο που το έχουν κι αυτό ανάγκη. Πως αν θέλεις στέγη, πρέπει να αποδεχθείς να πληρώσεις δίδακτρα για το παιδί σου. Πως αν είναι να μειωθεί ο ΦΠΑ για να αναπνεύσουν οι φτωχότεροι, τότε πρέπει να αποδεχθούν ψηλότερο φόρο εισοδήματος. 

Η τρόικα, τότε που κονταροχτυπιόμασταν μαζί τους, αυτές τις τράμπες τις ονόμαζαν «ισοδύναμα»: Αν είναι να μην σου κόψω το χέρι, μας έλεγαν, τότε δέξου να σου κόψω το πόδι. Ο λαός σας, μας έλεγαν, πρέπει να θυσιάσει κάτι για να μην του πάρουν κάτι άλλο που χρειάζεται. Βέβαια, αυτό το απαιτούσαν μόνο από τον λαό, από την πλειοψηφία, από τους μη προνομιούχους. Όχι βέβαια από το μεγάλο κεφάλαιο, τους επιχειρηματικούς ομίλους. Αυτοί παίρνουν όλο και πιο πολλά, όλο και περισσότερες φέτες χωρίς να δώσουν ή να απωλέσουν το παραμικρό! Αυτή είναι η τοξική, ταξική ιδεολογία και αυτού του Κρατικού Προϋπολογισμού. 

Στις αρχές του 2015, πριν βρεθούμε για πολύ λίγο στην κυβέρνηση, η πτώση των τιμών, των μισθών, και των ενοικίων ήταν τέτοια που υπήρχε περιθώριο να ανέβουν και οι μισθοί και τα νοίκια και οι πρόσοδοι των μεσοαστών χωρίς να χάσει κι άλλα η εργατική τάξη. Αυτό σήμερα, με τις τιμές ακινήτων και τα ενοίκια στη στρατόσφαιρα και τους μισθούς στο πάτωμα, είναι αδύνατον. 

Σήμερα, είναι αδύνατον όλοι να τα πάνε καλύτερα – τέτοια είναι η λεηλασία. Σήμερα, ένας μόνο τρόπος υπάρχει να ανασάνουν οι πολλοί: να απομακρύνουν από την εξουσία τους πολιτικούς εκπροσώπους – κεντροδεξιούς και κεντροαριστερούς – της ολιγαρχίας. Έως ότου γίνει αυτό, οι κρατικοί προϋπολογισμοί δεν θα είναι παρά κουρελόχαρτα που επισφραγίζουν τη μόνιμη χρεοκοπία των πολλών, τη μόνιμη υπανάπτυξη της πατρίδας μας.

Για αυτό το ΜέΡΑ25 δεν το βάζουμε κάτω. Προχωράμε. Εκτός Βουλής, με βούληση, ελπίδα και υπομονή.

«Εκτός Βουλής»: Στον απόηχο του συγκλονιστικού συλλαλητήριου της 28ης Φεβρουαρίου

Γεια σας, το σημερινό «Εκτός Βουλής» του ΜέΡΑ25 έρχεται λίγες ώρες μετά τα μεγαλειώδη, τα συγκλονιστικά συλλαλητήρια. Λίγο μετά την απρόκλητη, εξοργιστική επίθεση της αστυνομίας στον κόσμο στο Σύνταγμα, που όχι μόνο δεν φόβισε την οργισμένη λαοθάλασσα, αλλά ενίσχυσε ακόμα περισσότερο την ιερή οργή του κόσμου απέναντι σε ένα σάπιο καθεστώς που νοιώθει το έδαφπς να τρίζει κάτω από τα πόδια του.

Ήταν όμορφα σήμερα στους δρόμους και τις πλατείες της Ελλάδας. Οι νεκροί δεν γυρνάνε πίσω. Όμως τέτοιες λαοθάλασσες ελαφραίνουν το χώμα που τους σκεπάζει και εξαγνίζουν τους ζωντανούς που έμειναν πίσω να τους θρηνούμε.

Όμως: οργή χωρίς διέξοδο, χωρίς πολιτικές εναλλακτικές, οδηγεί σε απογοήτευση και, τελικά, σε ιδιώτευση. Θυμός χωρίς προοπτική οδηγεί σε μια μεγάλη νίκη του συστήματος που μας θέλει όλες και όλους χολωμένους και σε κατάσταση είτε οργής είτε κατάθλιψης – αλλά ποτέ ανασυγκρότησης.

Οι φωνές των μαζών στους δρόμους τους ενοχλούν. Όμως, δεν τους απειλούν όσο ξέρουν ότι, κάποια στιγμή, θα έρθει το Πάσχα, μετά το καλοκαίρι, οπότε ελπίζουν τα συλλαλητήρια θα ξεθυμάνουν καθώς οι μεγάλες μάζες των νέων μας θα εγκλωβίζονται στις γαλέρες του τουρισμού, άλλοι θα ετοιμάζονται να ακολουθήσουν τις ορδές των νέων που έφυγαν στο εξωτερικό, ένα εκατομμύριο οικογένειες θα τις τρώει η αγωνία της έξωσης από τα funds. Ναι, οι φωνές, η θέα των μαζών στους δρόμους και στις πλατείες, τους ενοχλούν αλλά δεν τους σκιάζουν – γνωρίζουν ότι, χωρίς πολιτικές εναλλακτικές, η οργή θα μετατραπεί σε απογοήτευση και η απογοήτευση στην ιδιώτευση στην οποία ποντάρουν τα πάντα.

Το μόνο που δεν θέλουν οι ολιγάρχες και το προσωπικό τους, και θα κάνουν τα πάντα να το αποτρέψουν, είναι να κινδυνεύσει το σύστημά τους – αυτό που σήμερα σκοτώνει ψυχές και σώματα. Και το μόνο που απειλεί το σύστημά τους είναι ένα σοβαρό, πειστικό, ρεαλιστικό πρόγραμμα ριζικής συστημικής αλλαγής. Κι εδώ είναι που το ΜέΡΑ25 νιώθουμε την ηθική υποχρέωση να προτείνουμε συγκεκριμένα πράγματα, να καταθέσουμε στην κρίση σας ολοκληρωμένο αναπτυξιακό πρόγραμμα.

Στην πατρίδα μας το μέλλον δεν είναι αυτό που ήταν. Ακόμα κι οι βιομήχανοι παραδέχονται ότι οι μισθοί είναι για γέλια – για την ακρίβεια για κλάμματα. Ο Πρόεδρος του ΣΕΒ πρόσφατα παραδέχθηκε ότι ακόμα κι όταν αυξάνεται ο κατώτατος δεν αυξάνεται ο μέσος μισθός. Ο ίδιος ο διευθυντής του think tank των βιομήχανων, του ΙΟΒΕ, πρόσθεσε πως το ποσοστό των εργαζόμενων που εισπράττουν τον μέσο μισθό μειώνεται συστηματικά ενώ όλο και περισσότεροι φυτοζωούν με τον κατώτατο.

Την ίδια στιγμή, βέβαια, με συγκλονιστική υποκρισία, οι ίδιοι βιομήχανοι μαζί κι οι ξενοδόχοι παραπονιούνται ότι δεν βρίσκουν εργαζόμενους – ότι έχουν, λέει, 100 χιλιάδες κενές θέσεις εργασίας. Τότε γιατί δεν αυξάνουν τον μισθό να προσελκύσουν εργαζόμενους; Γιατί δεν τους δίνουν ένα ρεπό όλο το καλοκαίρι; Γιατί δεν τους εξασφαλίζουν σε ανθρώπους που πρέπει να μετακομίσουν σε άλλες πόλεις πως δεν θα τους πετάξουν στον δρόμο τη στιγμή που δεν θα τους έχουν ανάγκη;

Το παραμύθι ότι δεν έχουν να δώσουν ψηλότερους μισθούς είναι ακριβώς αυτό: παραμύθι! Το Μεγάλο Κεφάλαιο της χώρας θριαμβολογεί για την τεράστια κερδοφορία του. Την ώρα που παραδέχονται ότι οι μισθοί είναι οι χειρότεροι στην Ευρώπη, ζητωκραυγάζουν που η κερδοφορία τους είναι η τρίτη ψηλότερη στην Ευρώπη! Που σε μια χώρα που τα συνολικά ετήσια έξοδα για την δημόσια παιδεία είναι 3 δις και κάτι ψιλά, μόνο οι μέτοχοι των τραπεζών θα τσεπώσουν μερίσματα 8 δις εντός της επόμενης διετίας.

Ας γυρίσουμε όμως στο ερώτημα: Αφού έχουν κέρδη, γιατί δεν αυξάνουν τους μισθούς; Για έναν απλό λόγο. Πως θησαυρίζουν οι πετρελαιάδες του ΟΠΕΚ, της Σαουδικής Αραβίας, των Εμιράτων; Μειώνοντας την παραγωγή, την προσφορά, πετρελαίου. Έτσι σπρώχνουν τις τιμές στα ουράνια και τα κέρδη τους στην στρατόσφαιρα. Το ίδιο γίνεται και στην ολιγοπωλιακή ελληνική αγορά: Βλέπετε πως θησαυρίζουν τα σουπερμάρκετ την ώρα που μειώνονται οι πωλήσεις, καθώς ο κόσμος δεν τα βγάζει πέρα και περιορίζει τις αγορές του; Σε ρημαγμένες ολιγοπωλιακές οικονομίες, όπως η δικιά μας, η μείωση της παραγωγής είναι η πεμπτουσία των κερδών των μεγάλων εταιρειών.

Όλα αυτά είναι αλληλένδετα: ανύπαρκτες επενδύσεις σε δημόσια δίκτυα, όπως το τραίνο, το πανεπιστήμιο, το δημόσιο νοσοκομείο. Χαμηλοί μισθοί παντού. Εταιρείες μονοπώλια, ΤΕΡΝΑ, ΑΚΤΟΡ και Σια. Νέες και νέοι που έχουν να επιλέξουν μεταξύ των 900 ευρώ τον μήνα μακρυά από το σπίτι τους σε εργασιακές συνθήκες γαλέρας και της μετανάστευσης σε τόπους μακρινούς. Να το πω απλά; Η όψη του εγκαταλειμμένου, ανασφαλούς, αργού ελληνικού σιδηρόδρομου συνοψίζει την συνολική κατάσταση μιας χώρας που τα πάντα καταρρέουν με εξαίρεση τους απαστράπτοντες αυτοκινητόδρομους της ΤΕΡΝΑ και τα αεροδρόμια της Fraport, υποδομές που η τρόικα Βρυξελλών-Φρανκφούρτης-Ουάσιγκτον μας ανάγκασαν να χαρίσουμε σε αρπακτικά που ξεζουμίζουν την κοινωνία και την κρατάνε υπανάπτυκτη.

Δεν είναι σήμερα, μέρες πένθους και διαδηλώσεων, η στιγμή για μια πλήρη παρουσίαση του τι πρέπει να γίνει. Μερικές μόνο φράσεις για να σκιαγραφήσουμε την ελπίδα για κάτι καλύτερο, για την πραγματική δικαίωση των αδικοχαμένων 57.

Πάρτε τους απαστράπτοντες αυτοκινητόδρομους. Αφού χτιστούν, πόσες καλές θέσεις εργασίας προσφέρουν; Απειροελάχιστες. Πόσα προσφέρουν στην ανάπτυξη της τεχνολογικής βάσης της χώρας; Τίποτα απολύτως, πέραν από καυσαέρια, μεγατόνους διοξεiδ;iου του άνθρακα, αναπόφευκτα ατυχήματα, τεράστια έξοδα σε εισαγόμενα καύσιμα – για να μην μιλήσω για την καταστροφική επίπτωση στο εμπορικό ισοζύγιο μιας χώρας που δεν παράγει ούτε αυτοκίνητα ούτε φορτηγά.

Συγκρίνετε αυτή την Ελλάδα των ιδιωτικών αυτοκινητόδρομων με μια άλλη Ελλάδα – μια Ελλάδα με ραχοκοκκαλιά της έναν υπερσύγχρονο ηλεκτρικό σιδηρόδρομο: από την Καλαμάτα στους Εύζωνες και την Αλεξανδρούπολη – αλλά και στην Κρήτη, από τα Χανιά έως το Λασίθι. Ενός σιδηρόδρομου των 350 χιλ την ώρα του οποίου οι συρμοί, οι ράγες, οι υποδομές, το λογισμικό, θα κατασκευάζονται εδώ, στην χώρα μας – σε εργοτάξια, βιομηχανίες και start-ups σπαρμένα σε όλη την επικράτεια: Αθρόες και μόνιμες οι καλές θέσεις εργασίας, μόνιμη η περιφερειακή και εθνική ανάπτυξη, η ανακούφιση του περιβάλλοντος, η δυνατότητα δραστικής μείωσης της εξάρτησης από ορυκτέλαια – και, βέβαια, πολλές οι ζωές που θα σωθούν στην άσφαλτο.

Βέβαια, ένας τέτοιος σιδηρόδρομος μόνο από το Δημόσιο μπορεί να χτιστεί εκ του μηδενός – ακριβώς όπως μόνο η δημόσια ΔΕΗ μπόρεσε να ηλεκτροδοτήσει την χώρα πριν 65 χρόνια.

  • Να πως συνδέονται τα πάντα.
  • Να γιατί οι χαμηλοί μισθοί παντού, τα υπερκέρδη της ολιγαρχίας, η υποβάθμιση του ΕΣΥ, του δημόσιου πανεπιστημίου, όλων των δημόσιων αγαθών, του τραίνου, συμβαδίζουν – πάνε χέρι-χέρι.
  • Να γιατί εκείνοι που λυμαίνονται τα διόδια δεν θέλουν σύγχρονο τραίνο.
  • Να γιατί ουρλιάζουν πως ό,τι είναι ιδιωτικό είναι αγγελικά πλασμένο κι ότι δημόσιο καταραμμένο.

Επειδή για αυτούς τα κέρδη τους μεγεθύνονται μέσα από την ανάπτυξη της υπανάπτυξης – την ανάπτυξη της υπανάπτυξης που η θλιβερή κατάσταση των τραίνων μας σήμερα αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα.

Σήμερα, αυτές τις μέρες, διαδηλώνουμε στη μνήμη των 57.

Αύριο αρχίζουμε τον αγώνα για να πάρουμε τη χώρα μας πίσω, να διώξουμε τα αρπακτικά, και να ξεκινήσουμε την ανοικοδόμηση κάνοντας την αρχή μ’ έναν υπερσύγχρονο δημόσιο σιδηρόδρομο.

Προχωράμε, εκτός Βουλής με βούληση, ελπίδα και υπομονή!

Το βίντεο «Εκτός Βουλής» στον απόηχο του συγκλονιστικού συλλαλητήριου της 28ης Φεβρουαρίου: