Ημερίδα για την αποτίμηση των 20 χρόνων του ευρώ στη σκιά ενός ευρωπαϊκού πολέμου πραγματοποίησε το Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού – mέta στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων με ομιλητές τον Νίκο Θεοχαράκη, τον Mark Blyth και παρέμβαση και του Γραμματέα του ΜέΡΑ25 Γιάνη Βαρουφάκη.
Ο Νίκος Θεοχαράκης καθηγητής στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο της Αθήνας, αναφέρθηκε στην πολιτική οικονομία και την ιστορία του κοινού νομίσματος που εξασθένησε την Ευρώπη. Ο κ. Θεοχαράκης τόνισε πως «μια από τις πιο εσφαλμένες φιλοδοξίες της Ευρωζώνης, ήταν πως θα φέρει τους λαούς της ΕΕ πιο κοντά” και κατέληξε πως “τελικά έκανε το ακριβώς αντίθετο».
Από την πλευρά του ο Mark Blyth από το Πανεπιστήμιο Brown των ΗΠΑ έκανε μια συνολική αποτίμηση του ευρώ εν μέσω ενός ευρωπαϊκού πολέμου, υπογραμμίζοντας πως «από την προσπάθεια να γίνουν όλες οι χώρες της ΕΕ σαν τη Γερμανία, καταλήξαμε στην πραγματικότητα σε ένα μέλλον όπου τα πάντα στον κόσμο αλλάζουν ραγδαία, με την Ευρώπη να καλείται να λάβει άμεσα σημαντικές αποφάσεις».
Τέλος ο Γιάνης Βαρουφάκης μίλησε για τις εναλλακτικές στην εποχή του ψηφιακού χρήματος:
Ο Γραμματέας του ΜέΡΑ25 ανέφερε πως «αν δεν έχουμε εναλλακτικές θα γίνουμε ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ, ΝΔ. Αν δεν έχεις τρόπο να αποδράσεις από ένα σπίτι που καίγεται, τότε υπογράφεις ό,τι σου δίνουν. Το ευρώ ειναι έτσι δομημένο ώστε νομοτελειακά να οδηγεί στις φούσκες και τις φυλακές του χρέους. Εμείς παλεύουμε για να δημιουργήσουμε πυροσβεστήρες μέσα στο φλεγόμενο αυτό σπίτι και να ανοίξουμε τις εξόδους εκείνες, ώστε αν χρειαστεί να βγούμε -όχι ότι θέλουμε-, αλλά αν χρειαστεί να μπορούμε να το κάνουμε».
Ο Γιάνης Βαρουφάκης παρουσίασε το Σύστημα Δημοσιονομικών Συναλλαγών «Δήμητρα» που αποτελεί μέρος του προγράμματος του ΜέΡΑ25 και το οποίο έχει κατατεθεί στην Ολοκληρωμένη Πρόταση Νόμου του κόμματος για την αντιμετώπιση της οικονομικής ασφυξίας της κοινωνίας, στη Βουλή.
«Όλοι χρωστούν σε όλους και κανείς δεν μπορεί να πληρώσει» αυτή είναι η οικονομική κατάσταση από το 2010 και μετά, επισήμανε ο Γραμματέας του ΜέΡΑ25 και συμπλήρωσε πως με το Σύστημα «Δήμητρα» πέρα από αμοιβαία εξόφληση χρεών, υπάρχει και η δυνατότητα ενίσχυσης των πιο ευάλωτων συμπολιτών μας σε περιόδους κρίσεις, ή ακόμα και σε «κανονικές συνθήκες», ενώ τέλος οι συναλλαγές αυτές είναι δωρεάν σε αντίθεση με όσες περνάνε μέσα από τις ιδιωτικές τράπεζες και θα βοηθήσουν στο ισοζύγιο πληρωμών της χώρας.
Ο Γιάνης Βαρουφάκης ακόμα, υπογράμμισε ακόμα τη δυνατότητα μετατροπής του Συστήματος “Δήμητρα” σε εθνικό νομισματικό σύστημα. «Δεν πρόκειται εμείς να πούμε όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, ότι η ΕΚΤ δεν υπάρχει περίπτωση να μας κλείσει τις τράπεζες αν έρθουμε σε ρήξη με όσα παράλογα μας επιβάλλουν οι Βρυξέλλες και τότε υπάρχει είτε η δυνατότητα της κωλοτούμπας αλά Τσίπρα, είτε να τους απαντήσουμε κάντε ό,τι καταλαβαίνετε» τόνισε ο Γραμματέας του ΜέΡΑ25.
«Αυτή είναι η διαφορά μας με το μνημονιακό τόξο, ότι πιστεύουμε ότι το χειρότερο που μπορεί να μας συμβεί ως χώρα, δεν είναι να μας πετάξουν από το Ευρώ, αλλά να παραμείνουμε σε αυτό με όρους λιτότητας, συρρίκνωσης και ερημοποίησης» επισήμανε ακόμα ο Γιάνης Βαρουφάκης και δήλωσε πως θα πρέπει παράλληλα να εθνικοποιηθούν οι εμπορικές τράπεζες, να πτωχεύσει συντεταγμένα η Τράπεζα της Ελλάδος και να χρησιμοποιηθεί η υποδομή του εθνικού λαχείου για τις πρώτες νομισματικές εκδόσεις.
«Δεν θα είναι εύκολο, αλλά θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία και αυτό θα είναι το σχέδιο μας αν χρειαστεί να βγούμε από το Ευρώ, χωρίς να είναι αυτός ο στόχος μας. Εμείς εδώ κάνουμε μία πολιτική τομή, λέγοντας την αλήθεια στον κόσμο» κατέληξε ο Γραμματέας του ΜέΡΑ25.
Για την τεχνοφεουδαρχία και τον τρόπο με τον οποίο η τεχνολογία έχει μεταμορφώσει άρδην τον καπιταλισμό, όπως τουλάχιστον τον ξέραμε, μίλησε ο οικονομολόγος, γραμματέας του ΜέΡΑ25 Γιάνης Βαρουφάκης, στο πλαίσιο των διαλέξεων που διοργανώνει το Stanfordin Government, μια ανεξάρτητη φοιτητική οργάνωση του Πανεπιστημίου του Stanford, που στόχο έχει την προαγωγή του δημόσιου διαλόγου ως πυρήνα της αστικής και πολιτικής διαδικασίας.
Σύμφωνα με τον Γιάνη Βαρουφάκη ο καπιταλισμός ως το οικονομικό σύστημα που βασίζεται στην ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής και διακίνησης των προϊόντων με στόχο τη συσσώρευση κέρδους, έχει πλέον «τελειώσει» καθώς έπεσε θύμα του ίδιου του εαυτού του, της πιο πρόσφατης μετάλλαξής του, που ο γραμματέας του ΜέΡΑ25 ορίζει ως «τεχνοφεουδαρχία». Ακριβώς όπως ο καπιταλισμός παραγκώνισε την φεουδαρχία σταδιακά έως ότου οι περισσότερες κοινωνικές σχέσεις μετεξελίχθηκαν από φεουδαρχικές σε αγοραίες, έτσι και σήμερα ο καπιταλισμός παραγκωνίζεται από ένα νέο εκμεταλλευτικό σύστημα, την τεχνοφεουδαρχία αφότου, από το 2008 και μετά, η δύναμη που κινεί την παγκόσμια οικονομία δεν είναι πλέον τα ιδιωτικά κέρδη αλλά το χρήμα που παράγουν οι κεντρικές τράπεζες.
Κάνοντας μια ιστορική αναδρομή στις μεταλλάξεις του καπιταλισμού, ο γραμματέας του ΜέΡΑ25 αναφέρθηκε στην πρώτη σημαντική αλλαγή του, όταν από την ανταγωνιστική εξελίχθηκε στην μονοπωλιακή του μορφή, τότε που ο ηλεκτρομαγνητισμός οδήγησε στη δημιουργία των εταιρειών-δικτύων καθώς και των μεγα-τραπεζών που χρειάζονταν για την χρηματοδότησή τους, με αποτέλεσμα, η Φορντ, η Έντισον και η Κρουπ να αντικαταστήσουν τον φούρναρη, τον χασάπη και τον ζυθοποιό του Άνταμ Σμιθ ως οι βασικοί προωθητές της Ιστορίας. Όταν αυτές οι γιγάντιες αλυσίδες χρεών και κερδών έσπασαν, αυτό που ακολούθησε ήταν το Κραχ του 1929 και ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος και, μεταπολεμικά, το σύστημα Μπρέτον Γουντς με τους αυστηρότατους περιορισμούς στους τραπεζίτες, που οδήγησε σε σταθεροποίηση του καπιταλισμού για δύο δεκαετίες (1950-1970). Ακολούθησε η δεύτερη μεταμόρφωση του καπιταλισμού όταν, λόγω του εμπορικού ελλείμματος των ΗΠΑ, οι τραπεζίτες απαίτησαν πλήρη απελευθέρωση από όλους τους περιορισμούς και έτσι η «απορρύθμιση» αυτή οδήγησε στον χρηματοπιστωτικό ή τραπεζοκρατικό καπιταλισμό, με τις επιχειρήσεις-κολοσσούς να έχουν τον έλεγχο των μέσων παραγωγής, και τα ιδιωτικά κέρδη να προκύπτουν μέσα από κάποια αγορά.
Πότε έγινε η τελευταία μετάλλαξη, κατά τον Γιάνη Βαρουφάκη; Αφότου οι κεντρικές τράπεζες των G7 τύπωσαν 15 τρισεκατομμύρια δολάρια με σκοπό την διάσωση των τραπεζών, οπότε και άλλαξαν οι όροι και πλέον, η δύναμη που κινεί την παγκόσμια οικονομία δεν είναι τα ιδιωτικά κέρδη αλλά το χρήμα που παράγουν, από το 2008 ως σήμερα, οι κεντρικές τράπεζες ενώ και οι αγορές, ως ο «τόπος» όπου εξάγονται υπεραξίες για εργαζόμενους και καταναλωτές, έχουν αντικατασταθεί από τις ψηφιακές πλατφόρμες (π.χ. Facebook, Uber, Amazon, Airbnb). Συγκεκριμένα, οι κεντρικές τράπεζες δανείζουν στις πολυεθνικές, οι οποίες χρησιμοποιούν το χρήμα για να αγοράζουν τις δικές τους μετοχές στα χρηματιστήρια, με αποτέλεσμα αυτά να ανεβαίνουν την ώρα που τα κέρδη είναι στο «πάτωμα».
Πού συνίσταται η παντοδυναμία των πολυεθνικών τεχνολογικών εταιρειών; Σύμφωνα με τον Γιάνη Βαρουφάκη, οι τεχνολογικοί αυτοί κολοσσοί, οι «cloudalists» όπως τους ονομάζει, έχουν τη δύναμη, μέσω ενός αλγόριθμου, να μας εκπαιδεύουν ώστε να εκπαιδεύουμε με τη σειρά μας αενάως κι εμείς τον αλγόριθμο να μας εκπαιδεύει και να μπαίνουμε σε έναν φαύλο κύκλο όπου οι συνήθειές μας οδηγούν τον αλγόριθμο να μας δημιουργεί νέες, παρεμφερείς ανάγκες και να προτείνει μέσα ικανοποίησής τους. Παράλληλα, οι ψηφιακές αυτές εφαρμογές, χρησιμοποιώντας όλους εμάς, τους καταναλωτές που, για πρώτη φορά στην Ιστορία, παράγουμε δωρεάν το κεφάλαιο (δηλαδή τα κεφαλαιουχικά αγαθά) των τεχνολογικών εταιρειών-κολοσσών, χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες που μας παρέχουν «δωρεάν» οι ψηφιακές πλατφόρμες, δημιουργούν τεράστιες οικονομίες κλίμακας με βασικό τους όπλο τα δεδομένα, τα στοιχεία που συγκεντρώνουν.
Κλείνοντας την τοποθέτησή του, ο Γιάνης Βαρουφάκης τόνισε πως σε αυτόν τον δυστοπικό μετακαπιταλισμό που βρίθει κρίσεων, μεταξύ αυτών και την κλιματική αλλαγή, η απάντηση είναι η κατ’ αναλογία εφαρμογή του θεμελιώδους δημοκρατικού δικαιώματος «ένας άνθρωπος, μια ψήφος» ώστε κάθε εργαζόμενος, να έχει μια ψήφο και μια μετοχή και έτσι τα Διοικητικά Συμβούλια των τεχνολογικών μεγαθηρίων να μην λειτουργούν ανεξέλεγκτα, καθώς επίσης και ένα καθολικό βασικό εισόδημα ώστε όλοι να έχουμε ένα μερίδιο από τον συνολικό πλούτο της κοινωνίας.
Συνέντευξη του Γραμματέα του ΜέΡΑ25 Γιάνη Βαρουφάκη στην εκπομπή του ΑΝΤ1 «Πρωινοί Τύποι» με τον Νίκο Ρογκάκο και τον Παναγιώτη Στάθη
Ενέργεια
Τι πρέπει να κάνει η Κυβέρνηση; Να συμπιέσει τα ποσοστά της αισχροκέρδειας που τι κάνουν; Χρησιμοποιούν τον πραγματικά εισαγόμενο πληθωρισμό για να αυξήσουν τα ποσοστά κέρδους τους.
Γιατί ναι, το πρόβλημα είναι διεθνές. Ναι, το φυσικό αέριο έχει ξεπεράσει την στρατόσφαιρα στις τιμές του, όμως να πάρουμε ένα παράδειγμα το ηλεκτρικό ρεύμα. Το 56% των κιλοβατώρων που παράγονται στην Ελλάδα δε χρησιμοποιούν φυσικό αέριο. Κι όμως, κάθε μία κιλοβατώρα ακόμα και αυτή που παράγεται με μηδενικό κόστος (δηλαδή πέφτει η βροχούλα, κινείται η τρουμπίνα ενός υδροηλεκτρικού έργου, παράγεται μια κιλοβατώρα με μηδενικό κόστος), εκείνη αυτή τη στιγμή –το ξέρετε αυτό- χρεώνεται σα να είχε πραχθεί με το πιο ακριβό φυσικό αέριο του πλανήτη. Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που σταματάς.
Δηλαδή τι λες; Πας στη CVC που έχει τη ΔΕΗ, γιατί δεν είναι πλέον δημόσια η ΔΕΗ – είναι της CVC και κάποιων άλλων, και λες «έλα εδώ, από αυτή τη μονάδα παραγωγής το κόστος είναι μηδέν, δε θα χρεώνεις χονδρική σα να ήταν φυσικό αέριο, θα χρεώνεις το μηδενικό αυτό κόστος είναι ένα μικρό ποσό να βγάζεις κι εσύ ένα κέρδος». Πας στον άλλο που έχει ανεμογεννήτριες, άλλο το κόστος, πολύ μικρό κι αυτό, «πάρε το κόστος συν 5%». Φωτοβολταϊκά, «το κόστος σου συν 5%». Φυσικό αέριο, «το κόστος σου συν 5%».
Ο κ. Μητσοτάκης «κρύβεται» πίσω από τις Βρυξέλλες, το κάνουν αυτό οι Έλληνες πολιτικοί ξέρετε, όταν γίνεται κάτι κακό φταίνε οι Βρυξέλλες, όταν γίνεται κάτι καλό το κάνουν εκείνοι.
(Για τα υπερκέρδη) Θα τα μαγειρέψουν να μη υπάρξουν.
Υπάρχει αυτό το Χρηματιστήριο Ενέργειας που έφτιαξε ο κ. Τσίπρας. Δεν είναι Χρηματιστήριο, ένα καφενείο είναι, γιατί για να έχεις Χρηματιστήριο πρέπει να έχεις εκατοντάδες χιλιάδες παίχτες, όταν έχεις τέσσερις είναι καφενείο. Καθόμαστε, μαγειρεύουμε τις τιμές και τελειώσαμε. Και ξέρουμε ποιοι είναι οι τέσσερις. Αν θέλετε να σας τους πω κιόλας, είναι ο κ. Βαρδινογιάννης, ο κ. Περιστέρης, ο κ. Μυτιληναίος, ο κ. Λάτσης. Δε φταίνε οι άνθρωποι. Γιατί ξέρετε αν έρθω εγώ και σας δώσω 1 δισεκατομμύριο δεν φταίτε εσείς, εγώ φταίω που σας το έδωσα.
Το 80% της ηλεκτρικής ενέργειας της Γερμανίας δεν περνάει από τέτοιο Χρηματιστήριο, γιατί να περνάει ο 100% σε εμάς; Θα έπρεπε αυτή τη στιγμή ο κ. Μητσοτάκης να μην το κάνει αυτό αλλά θα στεναχωρούσε τους συγκεκριμένους κύριους γι’ αυτό δεν το κάνει.
Πάμε τώρα σε αυτό που είπατε γιατί εμείς είμαστε το πρώτο κόμμα, το ΜέΡΑ25, που ζητήσαμε έκτακτη φορολόγηση των υπερβαλλόντων κερδών, μετά το πήρε ο κ. Τσίπρας και έρχεται και ο κ. Μητσοτάκης στη Βουλή και λέει «θα το κάνουμε».
Το 90% του μηδέν ξέρετε πόσο είναι; Μηδέν. Εκτός αν θέλει για λόγους επικοινωνιακούς να μην είναι μηδέν. Θα επιλέξει ο ολιγάρχης πόσο θα είναι.
Η CVC θα αποφασίσει, αυτοί είναι τα αφεντικά στη ΔΕΗ αυτή τη στιγμή.
Θέλω να σας δώσω ένα παράδειγμα γιατί με ρωτήσατε: Μπορούν να εξαφανίσουν τα κέρδη; Πέρυσι η Amazon είχε 43 δις έσοδα στην Ευρώπη. Πόσο φόρο πλήρωσε; Μηδέν. Γιατί; Η Amazon έχει τρεις, τέσσερις άλλες θυγατρικές, αγοράζει η Amazon από μία θυγατρικής της ένα χαρτί το οποίο δεν έχει σημασία τι είναι. Μπορεί να είναι ένας τσελεμεντές, μία συνταγή για ντομάτες… Αγοράζεις από τη δική σου εταιρεία τον τσελεμεντέ αυτό σε ένα αντίτυπο που ισούται με τα κέρδη σου και δεν έχεις κέρδη γιατί είναι κόστος αυτό. Έτσι θα κάνει η CVC με τη ΔΕΗ.
Αν μειώσεις 50% τους λογαριασμούς της ΔΕΗ δεν έχεις βοηθήσει;
Θεωρώ ότι είναι απαράδεκτο, και είναι και άδικο απέναντι στον Πρωθυπουργό. Γιατί να πρέπει –όποιος κι αν είναι ο Πρωθυπουργός- να είναι το βάρος στον Πρωθυπουργό να αποφασίσει πότε θα αυξηθεί ο κατώτατος μισθός; Σε μια περίοδο που ο κατώτατος μισθός δεν αρκεί πια, οι κατώτατοι μισθοί των 600 ευρώ καθαρά…
Θα έπρεπε να γίνει Αυτόματη Τιμαριθμική Προσαρμογή του κατώταου μισθού, όχι όλων των μισθών. Δηλαδή ανεβαίνει αυτό το μήνα ο τιμάριθμός σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ 1,8%, ανεβαίνει και ο κατώτατος μισθός 1,8%.
Να μην αποφασίζουν οι εταίροι. Οι εταίροι θα έπρεπε να αποφασίζουν για τις συλλογικές συμβάσεις, για τους μισθούς, για τις συνθήκες δουλειάς, για τις άδειες, γι’ αυτά. Ο κατώτατος μισθός θα έπρεπε να αφορά το επίπεδο του μισθού που η κοινωνία κρίνει ότι είναι το ελάχιστο με το οποίο πρέπει να πληρώνεται ένας μισθωτός για να ζήσει και για να μπορεί να αγοράσει…
Αυτή τη στιγμή που μας ακούει ένας μικρομεσαίος που έχει τρεις υπαλλήλους και λέει «τώρα τι λέει ο Βαρουφάκης, εγώ δεν μπορώ να πληρώσω αυτόν τον κατώτατο μισθό, πώς θα πληρώσω τον μεγαλύτερο;». Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο κάθε εργοδότης είτε είναι μικρομεσαίος είτε είναι η Fraport δε θέλει να πληρώσει υψηλότερους μισθούς, ιδίως σε μια περίοδο ακρίβειας.
Κάθε εργοδότης τι θέλει όμως; Θέλει να πληρώσουν μεγαλύτερο μισθό όλοι οι άλλοι για να υπάρχει αγοραστική δύναμη. Γιατί όταν έχεις μία μείωση του πραγματικού εισοδήματος των φτωχών και των μεσαίων στρωμάτων της τάξεως του 20%, γιατί τόση είναι, δεν πουλάς. Οπότε εδώ υπάρχει, εμείς το λέμε στα μαθηματικά το (δίλημμα του κρατούμενου), θέλεις όλοι οι άλλοι να αυξήσουν το μισθό, δε θέλεις εσύ, τελικά δεν αυξάνει κανένας το μισθό και τελικά όλοι πάσχετε από πολύ χαμηλή αγοραστική δύναμη…
Θα σας πω τι θα κάναμε εμείς αν είμαστε στην Κυβέρνηση. Από τη μία θα λέγαμε Αυτόματη Τιμαριθμική Προσαρμογή και από την άλλη μεριά θα πηγαίναμε το ΦΠΑ στο 15% από το 24% και από το 13 στο 7%. Η αγορά θα έκανε πάρτι.
Ξέρετε επιχειρηματία που θα σου πει όχι να πάει ο ΦΠΑ από το 24 στο 15%;
Δεν είμαι απέναντι στη μείωση των εισφορών.
Εμείς έχουμε μία πρόταση από το 2018 για 15% flat tax για τους μικρομεσαίους φόρο εισοδήματος, 20% για τους μεσαίους και 30% για τους μεγάλους, από 500 υπαλλήλους και πάνω.
Αυτή είναι η σωστή πολιτική. Κάνεις ελαφρύνσεις στη φορολογία και στο ΦΠΑ της. Η αισχροκέρδεια γίνεται από αυτούς που έχουν κέρδη. Ο μικρομεσαίος δεν έχει τη δυνατότητα να μην περάσει τη μείωση του ΦΠΑ στον κόσμο του γιατί υπάρχει ανταγωνισμός. Βέβαια, αν πάτε σε μία λαϊκή αγορά οι μικρομεσαίοι δεν έχουν δεσπόζουσα θέση, τα σούπερ μάρκετ είναι αυτά τα οποία είναι το πρόβλημα. Να ενεργοποιηθεί επιτέλους η Επιτροπή Ανταγωνισμού, δεν είναι δυνατόν να έχουμε μία Επιτροπή Ανταγωνισμού που κοιμάται, κοιμάται έναν ύπνο πολύ ύποπτο. Γιατί όταν έχεις αύξηση του κόστους του σούπερ μάρκετ της τάξεως του 8-9% και αύξηση των τιμών του πάνω από 20% έχεις αισχροκέρδεια και είναι πεδίο δόξης λαμπρό για την Επιτροπή Ανταγωνισμού.
Εθνικά
Από τότε που θυμάμαι να υπάρχω, ανησυχούσα για την Τουρκία, όπως ανησυχούμε όλοι. Ζήσαμε την κυπριακή τραγωδία, ζήσαμε τις συνεχείς απειλές, τις εντάσεις στο Αιγαίο. Ποιος ξεχνάει το καλοκαίρι του 1987 που παραλίγο να έχουμε πόλεμο με το Piri Reis που είχε βγει. Η Τουρκία είναι μία χώρα στην οποία το ένα δικτατορικό καθεστώς και άκρως προβληματικό και τοξικό, ολιγαρχικό καθεστώς διαδέχεται το άλλο. Αυτά τα καθεστώτα, είτε ήταν του Εβρέν, είτε ήταν του Οζάλ, είτε ήταν του Ντεμιρέλ, του Ερντογάν σήμερα, κάποια στιγμή επειδή είναι τόσο απολυταρχικά νιώθουν την καρέκλα να τρίζει κάτω από τα πόδια τους και κάθε φορά που το κάνουν αυτό σταθεροποιούν το καθεστώς τους ρίχνοντας και μια κρίση στο Αιγαίο, μια ένταση. Αυτό είναι μόνιμο το πρόβλημα. Ο Ερντογάν είναι πιο επιτυχημένος από όλους αυτούς γιατί έχει καταστήσει περιφερειακή δύναμη την Τουρκία. Είδατε το παιχνίδι που έπαιξε στη Λιβύη. Ουσιαστικά είναι κερδισμένος του εμφυλίου πολέμου της Λιβύης. Κότα στους Ρώσους, κότα στον Μακρόν, κότα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η θέση μας ως ΜέΡΑ25 από την αρχή ήταν ότι πρέπει να αποφύγουμε τις διμερείς διαπραγματεύσεις. Εμείς πιστεύουμε ότι η μόνη λύση είναι η διπλωματία. Αλλά εάν πας τώρα, δεν είναι κριτική στον Κυριάκο Μητσοτάκη αυτό, αν πας να κάτσεις με τον Ερντογάν θα σου φορτώσει στο τραπέζι της συζήτησης απίστευτα πράγματα, μέχρι και τη Βοιωτία θα σου ζητήσει, όχι μόνο τα Δωδεκάνησα, την αποστρατικοποίηση, τη Θράκη, όλα αυτά. Και θα αναγκαστείς να φύγεις, εσύ ο Έλληνας Πρωθυπουργός. Και μετά θα κατηγορηθείς από τη διεθνή κοινή γνώμη ότι δε θέλεις συζήτηση. Είχαμε κάνει μία πρόταση, την έχω παρουσιάσει και στον Κυριάκο Μητσοτάκη ο οποίος μου λέει ότι δεν είναι κακή αλλά τη σκέφτεται. Έπρεπε η Ελλάδα να καλέσει όλα τα κράτη που βρέχονται από την Ανατολική Μεσόγειο σε μία περιφερειακή διεθνή συνδιάσκεψη στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη με ένα στόχο, ένα χάρτη της Ανατ. Μεσογείου, να καταθέσουμε όλοι, το κάθε κράτος προτάσεις, τις απαιτήσεις μας όσον αφορά στη χάραξη των θαλασσίων ζωνών, υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Δε θα συμφωνήσουμε αλλά τουλάχιστον σε ένα χάρτη όλοι μαζί να ξεκαθαρίσουμε ποιες είναι οι διαφορές μας και μετά να δεσμευτούμε, μετά από κάποια διαπραγμάτευση, με έναν τελικό χάρτη που να αντικατοπτρίζει όλες τις διαφορές να πάμε στη Χάγη. Έτσι τι αποφεύγεις; Όταν θα είναι όλοι αυτοί εδώ, αποφεύγεις τον Ερντογάν ο οποίος θα αρχίσει να σου μιλάει για τη Θράκη, γιατί δεν αφορά όλους τους υπόλοιπους. Και θα μου πείτε ο Ερντογάν δε θα έρθει… Η Χάγη είναι η καλύτερη ευκαιρία που έχουμε. Αλλά ακόμα και να μην έρθει ο Ερντογάν σε αυτή την περιφερειακή συνδιάσκεψη, μπορεί να πει εγώ δεν κάθομαι στο ίδιο τραπέζι με τον Αναστασιάδη, έχουμε κερδίσει εμείς μία διπλωματική νίκη, έχει πει αυτός όχι σε κάτι το οποίο ακούγεται απολύτως λογικό.
Εκλογές
Δεν θα δώσουμε σε κανέναν ψήφο εμπιστοσύνης μετά τις εκλογές.
Αν είχα καούρα να είμαι υπουργός δεν θα είχα φύγει τη νύχτα του δημοψηφίσματος.
Εμείς φτιάξαμε το ΜέΡΑ25 γιατί θέλουμε να κάνουμε τη διαφορά όσον αφορά σε συγκεκριμένα πράγματα, για την ηλεκτρική ενέργεια, για τα κόκκινα δάνεια που δεν συζητήσαμε – έχουμε συγκεκριμένη άποψη για το τι πρέπει να γίνει, είναι μεγάλο χτικιό τα κόκκινα δάνεια- αιμορραγεί η ελληνική κοινωνία με τα κόκκινα δάνεια, για το δημόσιο χρέος, για τα σχολειά μας, για το ΕΣΥ.
Μία συγκυβέρνηση μπορεί να λειτουργήσει, δεν είμαστε εναντίον της ιδέας μιας συγκυβέρνησης όμως πρέπει να βασιστεί σε μια σοβαρή συμφωνία για το τι θα γίνει.
Εμείς έχουμε κάνει τόσες προσκλήσεις, έχουμε καταθέσει και στο δημόσιο διάλογο, στο ΣΥΡΙΖΑ και στα άλλα κόμματα, να μιλήσουμε για τα κόκκινα δάνεια, δεν έρχονται, δεν θέλουν, θέλουνε να τους κάνουμε υπουργούς, ε δεν θα τους κάνουμε.
Παρέμβαση πραγματοποίησε ο Γραμματέας του ΜέΡΑ25 Γιάνης Βαρουφάκης στο Φόρουμ του Οικονομικού Ταχυδρόμου «Ο Κόσμος που Αλλάζει» στη θεματική «Κρίσεις, Προκλήσεις και Οικονομία» με τους δημοσιογράφους Νίκη Λυμπεράκη και Νίκο Φιλιππίδη.
Για την Ουκρανία και την παρέμβαση του Ουκρανού Προέδρου στη Βουλή:
Για να τα βρει η Δύση με τον Πούτιν πρέπει να υπάρξει μια συμφωνία κορυφής για ουδετερότητα της Ουκρανίας.
Το Κοινοβούλιο είναι χώρος διαλόγου, εμείς χαιρετίζουμε την αντίσταση του ουκρανικού λαού και την τιμούμε, όμως ο τρόπος που θα γίνει η παρέμβαση του κ. Ζελένσκι στη Βουλή, υποτιμάει τον κοινοβουλευτικό διάλογο για το οποίο ευθύνεται η ελληνική Κυβέρνηση όμως.
Για την Οικονομία, την Ακρίβεια και την Ενεργειακή Κρίση:
Όσο έχουμε δημοσιονομική διαδικασία η οικονομία δεν θα μπορέσει να ανακάμψει. Τους επόμενους μήνες θα έχουμε ένα νέο κύμα πτωχεύσεων.
Η Κυβέρνηση δανείζεται χρήματα για να επιδοτήσει τους ολιγάρχες της ενέργειας. Έχουμε ένα καρτέλ αυτή τη στιγμή που πρέπει να σπάσουμε. Νόμιμα γίνονται όλα αυτά, είναι όμως αισχροκέρδια με τις πλάτες του κ. Μητσοτάκη.
Ο κ. Μητσοτάκης δεν πρόκειται να φορολογήσει τα υπερκέρδη των ολιγαρχών, αυτά θα φροντίσουν οι λογιστές να μην υπάρξουν, όπως ακριβώς τους λέγαμε και για τις εξορύξεις. Η amazon είχε το 2019 41 δις έσοδα στην Ευρώπη και πλήρωσε φόρο 0!
Κανένα μονοπώλιο δεν θα επενδύσει στο κοινωνικό συμφέρον, ούτε η ιδιωτική πια ΔΕΗ που βρίσκεται σε χέρια ξένων κεφαλαίων. Δεν μπορούμε να αφήνουμε ένα μονοπώλιο με μονοπωλιακούς προσόδους, να περιμένουμε ότι θα τα επενδύσει αυτά στην κοινωνία.
Πρέπει να αυξηθούν τα επιτόκια των κεντρικών τραπεζών γιατί δημιουργούνται φούσκες, ιδίως στην αγορά ακινήτων και αυξάνονται τα ενοίκια φερ’ ειπείν και να υπάρξει ένα επενδυτικό σχέδιο για την Πράσινη Μετάβαση μαζί με ένα επενδετικό ταμείο για αυτά που θα μπορούσε να χρηματοδο τηθεί από την ΕΕ.
Για τον κατώτατο μισθό:
Δεν μπορούμε να περιμένουμε τον Πρωθυπουργό πότε και πόσο θα αυξήσει τον κατώτατο μισθό, για εμάς αυτό θα έπρεπε να γίνεται αυτόματα και μέσα από την αύξηση της συνολικής ζήτησης θα βγουν κερδισμένες και οι επιχειρήσεις. Εμείς ως ΜέΡΑ25 γι’ αυτό προκρίνουμε την Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού και των κοινωνικών επιδομάτων.
Ο Πρωθυπουργός σήμερα ήταν καταβεβλημένος, τόσο που τον πιστεύω ότι άλλαξε ρότα, δεν θα πάει σε εκλογές αφού η απήχηση του συρρικνώνεται.
Εκεί έξω όμως, δεν έχει καμία αξία, ο κόσμος φτωχοποιείται συνεχώς και συστηματικά.
Πάμε να δούμε όμως τα πεπραγμένα της Κυβέρνησης και την προπαγάνδα της.
Για τον ΕΝΦΙΑ ας πούμε που μας λέει σήμερα η Κυβέρνηση, μηδενικά είναι τα οφέλη για την συντριπτική πλειονότητα των μικρών και μεσαίων ιδιοκτητών με ακίνητα αντικειμενικής αξίας έως 80.000 ευρώ, καμία έκπτωση.
Για δε τις περιουσίες άνω των 80.000 και μέχρι 200.000, οι ελαφρύνσεις θα είναι λίγων δεκάδων ευρώ.
Κερδισμένοι θα είναι μόνο οι κάτοχοι ακινήτων 120+ τ.μ. με 100 ευρώ λιγότερο σε σχέση με πέρυσι.
Πραγματικά ωφελημένοι όμως, είναι οι ιδιοκτήτες μεγάλου αριθμού ακινήτων, εφόσον κανένα από αυτά δεν ξεπερνά σε αντικειμενική τα 400.000 ευρώ και απαλλάσσονται από τον συμπληρωματικό φόρο που πλήρωναν ως τώρα.
Αν μάλιστα λάβουμε υπόψη τις αντικειμενικές αξίες που αυξήθηκαν το καλοκαίρι σε λαϊκές γειτονιές και σε αντίθεση με τα βόρεια προάστια, οι ρυθμίσεις είναι απαράδεκτες.
Εγώ και ο κ. Μητσοτάκης θα πληρώσουμε μικρότερο ΕΝΦΙΑ και αυτό είναι αδιανόητο.
Το ΜέΡΑ25 προτείνει:
Μηδενικό ΕΝΦΙΑ για ακίνητα κάτω των 90.000
Μείωσή του κατά 25% για μικρομεσαία νοικοκυριά
Καμία αλλαγή για τα μεσαία
Αύξησή του κατά 10% για μεγάλη ιδιοκτησία
Ο κ. Μητσοτάκης στη Σύνοδο Κορυφής για την Ενέργεια τις επόμενες μέρες τι θα πει;
Τίποτα, δεν πηγαίνει ως ηγέτης, αλλά ως χειροκροτητής.
Μακάρι να στηρίξει πραγματικά, όπως όλοι σήμερα έλεγαν στην αίθουσα αυτό που καιρό τώρα έχει προτείνει το ΜέΡΑ25 για τον έκτακτο φόρο στα υπερκέρδη των εταιρειών της ενέργειας.
Ας έρθουμε στα κατ’ εξοχήν δικά μας. Στη ΝΕΑ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ των λογαριασμών:
Ισχύει ή δεν ισχύει ότι, αυτές τις μέρες που βρέχει αρκετά και παράγονται νέες κιλοβατώρες με μηδενικό οριακό κόστος από τα υδροηλεκτρικά, πληρώνονται σαν να παράγονται από φυσικό αέριο; Αυτό δεν είναι υπερκέρδος; Θα έπρεπε να υπάρχει ένα διαφορετικό πλαφόν για κάθε διαφορετική μονάδα παραγωγής. Και διαφορετική ελάχιστη ποσότητα για κάθε μονάδα παραγωγής.
Ισχύει ή δεν ισχύει ότι στη Γερμανία το 80% η ενέργεια διαπραγματεύεται εκτός Χρηματιστηρίου Ενέργειας με μακροπρόθεσμα συμβόλαια.
Εσεις όμως κάνετε πλάτες στον κ. Περιστέρη, στον κ. Βαρδινογιάννη, στον κ. Λάτση και στον κ. Μυτηλιναίο.
Είναι ή δεν είναι αλήθεια ότι ο Πρόεδρος Μακρόν ανακοίνωσε την πλήρη επανα-εθνικοποίηση της EDF, της οποίας το 84% ήδη ανήκει στο Γαλλικό Κράτος;
Εσείς του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί δεν δεσμεύεστε για αντίστοιχη επανα-εθνικοποίηση της ΔΕΗ;
Με ένα πανηγύρι προσόδων των ολιγαρχών-παραγωγών, το θαύμα της ψευτοαγοράς έχει μόνο έναν στόχο, την κερδοσκοπία των ολιγαρχών.
Με παράλληλη, ξεδιάντροπη αθέτηση κλειδωμένων τιμών καταναλωτή από τους παρόχους.
Η ΕΠΙΔΟΤΗΣΗ ΤΟΥ κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΔΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΩΝ ΜΕ ΧΡΗΜΑ ΠΟΥ ΔΑΝΕΙΖΕΤΑΙ Ο ΠΤΩΧΕΥΜΕΝΟΣ ΛΑΟΣ
Αυτό είναι το θαύμα της ψευτο-αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας που φτιάξατε κατακρεουργώντας τη ΔΕΗ.
Για μας στο ΜέΡΑ25 η απάντηση είναι: Μία, ενιαία, δημόσια ΔΕΗ.
Εσείς του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθήστε να ξαναβρείτε την απέχθεια στα ιδιωτικά καρτέλ που είχατε μέσα σας.
Εσείς της ΝΔ ξαναβρείτε τον Κ. Καραμανλή που κάποτε είχατε μέσα σας.
Ξέρω, δεν μπορείτε.
Τώρα, εν όψει εκλογών, πάνω απ’ όλα βάζετε ΕΣΕΙΣ της ΝΔ να πληρώσετε τα γραμμάτια που πήρατε από τους ολιγάρχες με αντάλλαγμα την στήριξη της Μητσοτάκης Α.Ε΄. κι εσείς να εξασφαλίσετε την εύνοια κάποιων από τους ολιγάρχες ώστε να μπείτε κι εσείς στο παιχνίδι της μετεκλογικής μνημονιακής συγκυβέρνησης.
Μέρες που ο κόσμος εκεί έξω καίγεται, εσείς φέρνετε Ν/Σ για την κεφαλαιαγορά.
Όλα τα είχε ο μπαχτσές, η κεφαλαιαγορά του έλειπε.
Βάζετε τους όλο και λιγότερους υπαλλήλους της ΕΚ να κάνουν περισσότερα μόνο και μόνο για να δικαιολογείτε τους κατ’ ευφημισμόν εξωτερικούς συνεργάτες, δηλαδή την παλιοπαρέα της Μητσοτάκης Α.Ε..
Ό,τι κάνετε παντού δηλαδή: Από το ΕΣΥ μέχρι τον τελευταίο Δήμο και Κοινότητα.
Να γιατί τέτοιες μέρες φέρνετε ένα τέτοιο Ν/Σ. Εξαργυρώνετε γραμμάτια, το ένα μετά το άλλο, στα οποία μάλιστα παλεύετε να δώσετε και μια προεκλογική μυρωδιά που να καλύψει την δυσωδία αυτού που κάνετε.
Αλλά μιας και το φέρατε το Ν/Σ για την κεφαλαιαγορά , για να έχεις κεφαλαιαγορά πρέπει να έχεις κεφάλαια. Κεφάλαια όμως γιοκ στη χώρα μας.
Το χρήμα που σήμερα διακινείται είναι δανεικά από τις Βρυξέλλες και την Φρανκφούρτη και Πρόσοδοι από το πλιάτσικο των οικονομικά ευάλωτων και της κοινής μας περιουσίας.
Πέραν της ΔΕΗ όμως:
Για την ΛΑΡΚΟ, με 1000% πάνω το νικέλιο εσείς συνεχίζετε να την εκποιείτε λες και δεν έγινε τίποτα.
Στην ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟ, βλέπουμε διεργασίες απίστευτες για το ποια εταιρεία θα την πάρει λες και το φιάσκο του χιονιά δεν μας δίδαξε τίποτα.
Στο ΝΕΡΟ, σκυλιάσατε που το ΣτΕ έβαλε φρένο αλλά δεν το βάζετε κάτω. Λες και η διεθνής εμπειρία, π.χ. του Βερολίνου, δεν μας δίδαξε ότι όπου μπαίνει ιδιώτης στο νερό, αυτό και βρωμίζει, και ακριβαίνει και τελικά καλείται το Δημόσιο να πληρώσει τα σπασμένα.
Είπαμε όμως: Η Μητσοτάκης ΑΕ έχει γραμμάτια να πληρώσει.
Σιγά μην ασχοληθεί με το δημόσιο συμφέρον.
Σιγά μην νοιαστεί για την ανταγωνιστικότητα του έντιμου ιδιωτικού τομέα.
Σας τραβάνε οι ολιγάρχες από το μανίκι.
ΣΑΝ ΚΟΥΡΔΙΣΜΕΝΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΑΚΙΑ, ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΤΡΕΧΟΥΝ ΣΕ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΠΡΟΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΤΟΧΟΥΣ ΤΗΣ ΑΕ ΠΟΥ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ. ΧΩΡΙΣ ΚΑΝ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ ΣΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Άλλος ξεπουλά χωρίς να κοιτά το ταμπλό των διεθνών τιμών.
Άλλος σε ρόλο Γιώργου Αλογοσκούφη να μιλά για θωρακισμένη οικονομία λίγο πριν χτυπήσει το τσουνάμι χρεοκοπιών, της Νέας Λιτότητας (που συνδυάζει μειωμένη συνολική ζήτηση και αδυναμία αποπληρωμής χρεών).
Αναδιάθρωση χρέους είναι η μόνη λύση σε όλα αυτά.
ΕΙΠΕ Ο κ. Μητσοτάκης ΌΤΙ ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ ΣΤΗ ΜΕΣΑΙΑ ΤΑΞΗ ΟΣΑ ΤΗΣ ΠΗΡΕ Ο ΣΥΡΙΖΑ.
ΨΕΥΔΕΙΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ, εκτός κι αν θεωρεί τον εαυτό του, ΜΕΣΑΙΑ ΤΑΞΗ.
Και μέσα σε όλα αυτά,
Ο Εξορμπανισμός, για να μην πω ο Εξ-Ερντογανισμός συνεχίζεται:
Περάσατε τροπολογία καταστολής εφημερίδων που δεν ελέγχετε όπως ελέγχετε τα κανάλια και τα σάιτ της Λίστας Πέτσα.
Είστε πίσω από την οικονομική εξόντωση, μέσα από πρακτικές SLAPP, όποιων πολιτών τολμήσουν να βγάλουν στη δημοσιότητα κάτι που δεν αρέσει σε κάποιον κρατικοδίαιτο επιχειρηματία.
Βάζετε τα τρόλς και τις πιο βρώμικες φυλλάδες σας, να διαβάλουν τα ελάχιστα ανεξάρτητα μέσα που βασίζονται στις συνδρομές των πολιτών, αντί για τους πακτωλούς του ολιγαρχικού ή κρατικού χρήματος.
Μακάρι να τα στηρίζαμε περισσότερο όλοι μας καθώς είναι η τελευταία αντίσταση της ΑΔΕΣΜΕΥΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ και της ελληνικής κοινωνίας στη λαίλαπα που ηγείστε.
Τι χειρότερο έκανε ο Ερντογάν; Προσέξτε το αυτό: Σύντομα μπορεί να σας στείλει συγχαρητήρια ο Τούρκος Πρόεδρος, μετά συμβουλών, για το πως θα βελτιωθείτε.
Είμαι άδικος; Υπερβάλω; Θα μου πείτε: Αυτός σέρνει δημοσιογράφους στα δικαστήρια. Ε, και σε αυτό επιδίδεστε πια. Είναι ολισθηρή η κατηφόρα σας.
ΑΣ ΔΟΥΜΕ όμως ΛΙΓΟ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΕΙΚΟΝΑ:
Μετά από δώδεκα χρόνια ΠΕΡΙΚΟΠΩΝ χτύπησε η ΑΚΡΙΒΕΙΑ.
Είτε τότε που μισθοί, συντάξεις και εισοδήματα μειώνονταν,
Είτε τώρα που οι τιμές ανεβαίνουν, το ίδιο συμβαίνει:
Οι φτωχοί φτωχαίνουν.
Η πραγματική οικονομία αποδυναμώνεται.
Οι δημιουργικοί άνθρωποι πνίγονται.
Ο ΦΠΑ παραμένει στο 24% (την ώρα που οι φόροι των πλουσίων μειώνονται).
Οι γυναίκες ασφυκτιούν.
Οι ηλικιωμένοι αγανακτούν.
Οι άνθρωποι με ειδικές ανάγκες νιώθουν ακόμα πιο παρατημένοι.
Η κρυφή ανεργία θερίζει.
Η νεολαία συνεχίζει να μεταναστεύει.
Παράλληλα,
Μια χούφτα ολιγάρχες κερδίζουν αμύθητα ποσά από το ηλεκτρικό ρεύμα, τα σουπερμάρκετ, τα καύσιμα, τα κόκκινα δάνεια, τις κλινικές και τα κολέγια.
Το κράτος βουλιάζει βαθύτερα στο χρέος για να χρηματοδοτεί ολιγάρχες που ήδη δεν ξέρουν τι έχουν.
Ξοδεύει αλόγιστα χωρίς ούτε να ενισχύει την ανταγωνιστικότητα ούτε να μειώνει τις κοινωνικές αδικίες.
Μειώνει ραγδαία τους φόρους που πληρώνουν οι πλούσιοι ώστε να ρευστοποιούν τα λάφυρά τους (κληρονομιές, μεταβιβάσεις, ακίνητα, τα κόκκινα δάνεια των μικρομεσαίων) και να στέλνουν το ζεστό χρήμα σε φορολογικούς παραδείσους.
Προσποιείται ότι αποπληρώνει τους δανειστές.
Αυτό που χρειάζεται ο τόπος είναι μια Πολιτική Ανατροπή μια ΡΗΞΗ μ’ ένα μοντέλο σχεδιασμένο να αποτύχει.
Και για αυτό απαιτείται ένα παλλαϊκό κίνημα:
Με την ΤΟΛΜΗ να κατονομάζει τους ολιγάρχες που λεηλατούν τους πολίτες.
Προσφέροντας κατατοπιστική ΑΝΑΛΥΣΗ του τρόπου με τον οποίο το κάνουν.
Προτείνοντας ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ που μπορούν να εφαρμοστούν ΑΜΕΣΑ με σημαντικά ΟΦΕΛΗ για την συντριπτική πλειοψηφία.
Πολιτικές που να εντάσσονται σε ένα νέο Μοντέλο Κοινής Ευημερίας για αυτή τη χώρα, αλλά και για τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης.
Αυτό προσφέρει το ΜέΡΑ25 σήμερα. Μέσα κι έξω από τη Βουλή. Για αυτό είμαστε ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΟΙ στο Ολιγαρχικό Τόξο. Επειδή είμαστε ΧΡΗΣΙΜΟΙ στην πλειοψηφία.
Συνέντευξη παραχώρησε ο Γραμματέας του ΜέΡΑ25 Γιάνης Βαρουφάκης στον Χρήστο Κυμπιζή για την Κυριακάτικη Kontranews
«Θλιβερή» χαρακτηρίζει τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης απέναντι στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία ο Γραμματέας του ΜέΡΑ25 και συμπληρώνει «πρόκειται για Κυβέρνηση επικίνδυνη τόσο για τη Δημοκρατία, όσο και για την ασφάλεια της χώρας», ενώ τονίζει πως «κανένας πρωθυπουργός δεν δικαιούται να στείλει οπλισμό σε εμπόλεμη ζώνη χωρίς τη στοιχειώδη διαδικασία κοινοβουλευτικής νομιμοποίησης».
Ο Γιάνης Βαρουφάκης αναφέρεται ακόμα στην πρόσφατη επιστολή που έστειλε στον Αλέξη Τσίπρα και Δημήτρη Κουτσουμπά, εξηγεί γιατί άφησε εκτός τον Νίκο Ανδρουλάκη και υπογραμμίζει πως δεν έχει λάβει κάποια απάντηση: «προτάσεις διαλόγου στείλαμε, απάντηση δεν πήραμε». Ενώ αναφέρεται και στην επίθεση που δέχθηκε πρόσφατα από τον αντιπρόεδρο της ΝΔ αναφορικά με όσα υποστήριξε ο πρώην Πρωθυπουργός της Φινλανδίας «αναγνωρίζω στον Άδωνι Γεωργιάδη το δικαίωμα του στον αυτοεξευτελισμό».
Τέλος, ο Γραμματέας του ΜέΡΑ25 σχολιάζει τα σενάρια για τεχνοκράτη πρωθυπουργό «σίγουρα, η τρόικα θα ήθελε για τον ρόλο του τεχνοκράτη πρωθυπουργού, τον επίορκο εκπρόσωπο της στην Ελλάδα, τον κ. Στουρνάρα», καταθέτει τις προτάσεις του ΜέΡΑ25 για την καταπολέμηση της ακρίβειας και απαντά στο αν θεωρεί πως η Ελλάδα έχει ωφεληθεί από τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ.
Πώς σχολιάζετε την απόφαση της κυβέρνησης να στείλει οπλισμό στην Ουκρανία;
Επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για κυβέρνηση επικίνδυνη τόσο για τη Δημοκρατία όσο και για την ασφάλεια της χώρας. Κανένας πρωθυπουργός δεν δικαιούται να στείλει οπλισμό σε εμπόλεμη ζώνη χωρίς τη στοιχειώδη διαδικασία κοινοβουλευτικής νομιμοποίησης. Ιδίως όταν, την ίδια στιγμή, έχει μετατρέψει τη Σούδα και, ιδίως, την Αλεξανδρούπολη σε ορμητήριο του Αμερικανικού στρατού – μια κατάσταση που στοχοποιεί την Ελλάδα χωρίς να προσφέρει οτιδήποτε στην άμυνα της χώρας μας εξ ανατολών – καθώς, δεν πρέπει να ξεχνάμε, οι Αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις (όπως οι Βρετανικές στην Κύπρο) δεν θα σηκώσουν το μικρό τους δαχτυλάκι να βοηθήσουν σε περίπτωση Τουρκικής εισβολής.
Πώς κρίνετε γενικότερα τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης απέναντι στη ρωσική εισβολή;
Θλιβερή. Είμαστε σε μια κρίσιμη περίοδο όπου ο λαός της Ουκρανίας δοκιμάζεται. Από τη μία, ο Πούτιν εγκληματεί εισβάλλοντας στην Ουκρανία. Κι από την άλλη, η Δύση εξωθεί τους Ουκρανούς να πολεμούν όχι για την ανεξαρτησία και την ελευθερία τους, αλλά για να μπορέσει το ΝΑΤΟ να φτάσει στα σύνορα της Ρωσίας. Τι μπορεί να κάνει η μικρή Ελλάδα για να στηριχτούν πραγματικά οι Ουκρανοί σπάζοντας το ψευτο-δίλημμα «Πούτιν ή ΝΑΤΟ» που τους οδηγεί σε μακροχρόνια, αιματοβαμμένη κατοχή από Ρωσικά στρατεύματα (δεδομένου ότι το ΝΑΤΟ θα παραμείνει θεατής);
Πολλά θα μπορούσαμε να κάνουμε. Όπως τότε που ο Ανδρέας Παπανδρέου κίνησε γη και ουρανό με το Κίνημα των Αδέσμευτων για να δημιουργήσει χώρο μεταξύ των υπερδυνάμεων, ώστε να ανασάνουν οι λαοί – ή τότε που παρενέβη για να διασωθεί η ηγεσία των Παλαιστίνιων από τα πυρά του Ισραήλ στον Λίβανο. Θα μπορούσαμε τουλάχιστον να ανεβάσουμε το επίπεδο του διαλόγου στην Ευρώπη, καταδεικνύοντας πως μπορούμε και να χαρακτηρίζουμε εγκληματία πολέμου τον Πούτιν, και να συνταχθούμε με τον Ουκρανικό λαό, και παράλληλα, να μην κλείνουμε τα μάτια στους ναζιστές του τάγματος Αζόφ που διώκουν τους Ρωσόφωνους της Ουκρανίας αλλά και τους δικούς μας ομογενείς – τους οποίους ο κ. Μητσοτάκης θυσιάζει στο βωμό του ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ στους ΝΑΤΟϊκούς σχεδιασμούς. Με Πρωθυπουργό βέβαια τον Κυριάκο Μητσοτάκη αυτό είναι αδύνατον.
Και ποια η θέση σας για τις ενέργειες και τις ευθύνες ΕΕ, ΗΠΑ και ΝΑΤΟ;
Οι ΗΠΑ παραπλανούν την Ουκρανία χρόνια τώρα ενώ η ΕΕ επιλέγει να λειτουργεί ως η «ουρά» των ΗΠΑ, μέσω του ΝΑΤΟ. Όλα αυτά τα χρόνια, η «Δύση» συμπεριφέρεται σαν τον δειλό νταή που σε παροτρύνει να κάνεις τσαμπουκά στον αντίπαλο νταή υποσχόμενός σου ότι θα σε βοηθήσει την ώρα που ετοιμάζεται να λακίσει. Εμμένοντας στη ΝΑΤΟϊκή προοπτική της Ουκρανίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες έβαλαν το συμφέρον τους πάνω από το συμφέρον του λαού της Ουκρανίας – τόσο το οικονομικό συμφέρον τους όσο και τον γεωπολιτικό στόχο τους μιας αδύναμης και εξαρτημένης Ευρώπης. Έτσι, σήμερα, το Αμερικανικό στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα τρίβει τα χέρια του ενώ η Ευρώπη καταλήγει, άλλη μια φορά, ηττημένη, αδύναμη, ηθικά και υλικά στο καναβάτσο της Ιστορίας.
Μιλώντας για το ΝΑΤΟ, θεωρείτε ότι η χώρα μας έχει ωφεληθεί από τη συμμετοχή της στη συμμαχία; Η Αριστερά φαίνεται πως είναι διχασμένη σε αυτό το ζήτημα…
Προφανώς και δεν ωφελήθηκε. Ποιος ξέχασε το 1974 όταν ΗΠΑ και ΝΑΤΟ όχι μόνο προκάλεσαν την Κυπριακή τραγωδία (οργανώνοντας τα φασιστικά πραξικοπήματα Ιωαννίδη στην Ελλάδα και Σαμψών στην Κύπρο, τα οποία άνοιξαν την κερκόπορτα στον τουρκικό στρατό) αλλά και εμπόδισαν τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις να υπερασπιστούν την Κυπριακή Δημοκρατία; Μου κάνει εντύπωση ότι θεωρείτε πως η Αριστερά είναι διχασμένη ως προς αυτό. Μπορεί το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ κάποια στιγμή να παραδόθηκαν στη σαγήνη του ΝΑΤΟ όμως αυτό έγινε αφού έπαψαν να έχουν την οποιαδήποτε σχέση με την Αριστερά.
Δεν υπάρχει κανένα θετικό πιστεύετε από τη συμμετοχή μας στο ΝΑΤΟ; Αρκετοί και από την Αριστερά παραδέχονται ότι τουλάχιστον έτσι μπαίνει ένα κάποιο φρένο στις προκλητικές διεκδικήσεις της Τουρκίας…
Πρόκειται για άποψη που δεν μπορεί ούτε να επιβεβαιωθεί, ούτε να απορριφθεί, καθώς είναι αδύνατον να ξέρουμε τι θα γινόταν αν δεν ήμασταν στο ΝΑΤΟ. Δύο πράγματα γνωρίζουμε, χωρίς αμφιβολία: Πρώτον, το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ, σε συνεργασία με τους δικούς μας φασίστες, προέβησαν το 1974 στη μεγαλύτερη ήττα του ελληνισμού στα χέρια του Κεμαλικού επεκτατισμού μετά το 1922. Δεύτερον, πιο πρόσφατα, όταν η Τουρκία αποφάσισε να «γκριζάρει» τα Ίμια, και πάλι ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ έβαλαν πλάτες στην Άγκυρα. Αυτά, οι γιες-μεν που μας κυβερνούν, προσπαθούν να μας κάνουν να τα ξεχάσουμε.
Με αφορμή την ιντερνετική κόντρα που είχατε με τον πρ. πρωθυπουργό της Φινλανδίας, ο Άδωνις Γεωργιάδης σας κατηγόρησε ότι «ξεπλένετε τη ρωσική εισβολή». Τι του απαντάτε;
Πως, ως δημοκράτης, του αναγνωρίζω το δικαίωμά του στον αυτο-εξευτελισμό – κάτι που πέτυχε με δύο εντυπωσιακούς τρόπους. Πρώτον, να κατηγορήσει ως «πλυντήριο» του Πούτιν κάποιον, που από το 2001 χαρακτηρίζει – με επιχειρήματα – τον Πρόεδρο της Ρωσίας εγκληματία πολέμου. Δεύτερον, την ώρα που σκοτώνονται άνθρωποι στην Ουκρανία και που το ζητούμενο είναι μια άμεση συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, ταυτίζεται με τον βαστάζο του Σόιμπλε (στα Eurogroup του 2015) για να συντονιστούν σε μια φιλοπολεμική, φιλο-ΝΑΤΟϊκή έξαρση εις βάρος των συμφερόντων των Ουκρανών.
Ζητήσατε από Τσίπρα και Κουτσούμπα συντονισμό των αντιπολεμικών δράσεων των τριών κομμάτων… Να το θεωρήσουμε ως προάγγελο και άλλων πρωτοβουλιών για συνεργασία;
Δεδομένης της μη απάντησης που εισπράξαμε, κάτι για το οποίο θλιβόμαστε, μάλλον προάγγελο μη συνεργασίας πρέπει να το θεωρήσετε. Το ΜέΡΑ25, πάντως, θα συνεχίσει στην κατεύθυνση της παλλαϊκής συστράτευσης υπέρ των θυμάτων τόσο της επιδρομής των ολιγαρχών όσο και της επιδρομής των στρατών εισβολής.
Για ποιον λόγο δεν συμπεριλάβατε στην επιστολή τον Νίκο Ανδρουλάκη; Ποια η γνώμη σας για τον νέο πρόεδρο του ΚΙΝΑΛ;
Όπως εξήγησα στη Βουλή, όσο στο ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ συνεχίζουν να ντρέπονται για εκείνα που έκανε, και θα ξανα-έκανε αν ζούσε σήμερα, ο Ανδρέας Παπανδρέου (π.χ. βέτο στις Συνόδους Κορυφής τόσο της ΕΟΚ όσο και του ΝΑΤΟ), ενώ εξακολουθούν να διατρανώνουν ότι με το Καστελόριζο (1ο Μνημόνιο) έσωσαν τη χώρα, δεν πρόκειται να τους κουράζω με προτάσεις συντονισμού των δράσεων μας!
Ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει να σας καλεί για διάλογο, όπως και το ΚΙΝΑΛ, για το ενδεχόμενο προοδευτικής κυβέρνησης, αλλά εσείς μέχρι στιγμής το αρνείστε… Για ποιον λόγο; Θεωρείτε πως είναι ένα πολιτικό κόλπο του ΣΥΡΙΖΑ για να σας «καταπιεί»;
Πρέπει να έχετε πληροφόρηση που εγώ δεν διαθέτω! Δεν θυμάμαι να έλαβα πρόσκληση για διάλογο από τον ΣΥΡΙΖΑ. Θυμάμαι, αντίθετα, δική μας πρόσκληση για διάλογο όσον αφορά τα κόκκινα δάνεια, τους πλειστηριασμούς και το ιδιωτικό χρέος – στην οποία δεν ανταποκρίθηκαν. Θυμάμαι ακόμα τις καθαρές και καλοπροαίρετες ερωτήσεις που έθεσα στον κ. Τσίπρα σε αυτή την κατεύθυνση μέσα στην Ολομέλεια της Βουλής, π.χ. «Αφού ασκείτε κριτική στην κυβέρνηση για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, συμφωνείτε ότι μια προοδευτική κυβέρνηση θα πρέπει να πάρει ξανά τη ΔΕΗ υπό δημόσιο έλεγχο;», ή «Αφού ασκείτε κριτική στην κυβέρνηση για το φιάσκο της διαχείρισης του χιονιά από την εταιρεία που έχει την ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟ, συμφωνείτε ότι μια προοδευτική κυβέρνηση θα πρέπει να την πάρει υπό δημόσιο έλεγχο μόλις λήξει η τρέχουσα σύμβαση;». Τις προάλλες, όπως αναφέρατε κι εσείς προηγουμένως, έστειλα επιστολή στον κ. Τσίπρα ρωτώντας: «Θέλετε να συντονίσουμε τις αντιπολεμικές μας δράσεις;» Ήταν καθαρές ερωτήσεις που παραμένουν εκκωφαντικά αναπάντητες. Το μόνο συμπέρασμα είναι το εξής: Δεν θέλουν διάλογο για το τι πρέπει να γίνει. Θέλουν μόνο τις ψήφους μας για να ξαναγίνουν εκείνοι οι κυβερνώντες εκ μέρους της ίδιας ολιγαρχίας – με αντάλλαγμα κάποια υπουργεία που δεν μας ενδιαφέρουν.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης είπε πως δεν μπορεί να υπάρξει προοδευτικό μέτωπο με τον Πολάκη… Εσείς έχετε συνυπάρξει μαζί του στα υπουργικά έδρανα το 2015. Ποια η γνώμη σας;
Δεν κρίνω πρόσωπα, ιδίως ανθρώπους με τους οποίους συμπορευτήκαμε έστω και πέντε λεπτά της ώρας. Κρίνω πολιτικές.
Δημοσιεύματα από το εξωτερικό κάνουν λόγο για πρόθεση κάποιων κέντρων εξουσίας για κυβέρνηση με τεχνοκράτη πρωθυπουργό. Μάλιστα έχει ακουστεί το όνομα του Γιάννη Στουρνάρα… Βλέπετε πιθανό αυτό το ενδεχόμενο;
Η τρόικα πάντα έχει, για κάθε χώρα της ευρωζώνης, έτοιμο σχέδιο επιβολής της πολιτικής της σε περίπτωση που η κάλπη δεν βγάλει κυβέρνηση που θα συμμορφωθεί προς τας υποδείξεις. Το έκαναν στην Ιταλία με τον Μάριο Μόντι. Το έκαναν στην Ελλάδα με τον Λουκά Παπαδήμο. Το έκαναν τον Ιούλιο του 2015 καταφέρνοντας να πείσουν τον Αλέξη Τσίπρα να ανατρέψει τον… εαυτό του. Πρόσφατα το επανέλαβαν με τον Μάριο Ντράγκι στην Ιταλία. Κι εδώ, σε λίγο καιρό, αν η δεύτερη κάλπη δεν βγάλει μια συγκυβέρνηση ΝΔ-ΚΙΝΑΛ ή ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ που θα εφαρμόσει, σύμφωνα πάντα με τας υποδείξεις, το 5ο Μνημόνιο, τότε – πράγματι – το σενάριο για «τεχνοκράτη» πρωθυπουργό «παίζει». Σίγουρα, η τρόικα θα ήθελε για τον ρόλο αυτόν, τον επίορκο εκπρόσωπό της στην Ελλάδα, τον κ. Στουρνάρα. Θα πρέπει όμως να τον αποδεχθεί κι ο κ. Τσίπρας, κάτι όχι εντελώς απίθανο. Αν όχι τον κ. Στουρνάρα, τότε θα βρουν κάποιον άλλον. Πάντως, για εμάς το ΜέΡΑ25 είναι τιμή μας και καμάρι μας ότι η ενισχυμένη παρουσία μας στην επόμενη Βουλή θα δυσκολέψει την «αριθμητική» τους.
Ποιες οι προτάσεις σας για να καταπολεμηθεί η ακρίβεια και να στηριχθεί το εισόδημα της μέσης ελληνικής οικογένειας;
-Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή του Κατώτατου Μισθού και των Κοινωνικών Επιδομάτων – με την αύξηση ναπροσδιορίζεται αυτόματα, χωρίς πολιτική απόφαση, από νέους δείκτες πληθωρισμού ανά ευάλωτη κοινωνική ομάδα (π.χ. ΑΜΕΑ, των οποίων ο πληθωρισμός είναι διαφορετικός).
-Κατάργηση της Οριακής Τιμολόγησης του Ηλεκτρικού Ρεύματος, της ρήτρας αναπροσαρμογής καθώς και του Χρηματιστήριου Ενέργειας – Λέμε όχι στα επιδόματα-φιλοδωρήματα στους καταναλωτές που βαραίνουν το δημόσιο χρέος υπέρ των ολιγαρχών που παράγουν το ηλεκτρικό ρεύμα. Ζητάμε την κατάργηση του αισχρού ψευτο-Χρηματιστηρίου Ενέργειας, που δημιουργήθηκε επί ΣΥΡΙΖΑ, στο οποίο τρεις ολιγάρχες αποφασίζουν συνωμοτικά τις τιμές της επόμενης μέρας.
-Μείωση του ανώτατου ΦΠΑ στο 15%
-Δίωξη του καρτέλ των σουπερμάρκετ από την Επιτροπή Ανταγωνισμού
-Επιστροφή των λαϊκών αγορών στους παραγωγούς
Το ΜέΡΑ25 έδωσε δυναμικό παρών στα μπλόκα των αγροτών. Για ποιον λόγο;
Επειδή η χώρα έρχεται πλέον αντιμέτωπη με επισιτιστική κρίση, καθώς οι αγρότες μας δεν θα μπορούν φέτος να καλλιεργήσουν τα χωράφια τους λόγω της εκτόξευσης της τιμής της ενέργειας και των πρώτων υλών. Κι επειδή, μέσα από την μαζική πτώχευση της αγροτιάς και την ερημοποίηση της υπαίθρου, δρομολογείται η υπερσυγκέντρωση της γης στα χέρια λίγων funds. Την ώρα, δηλαδή, που μέσω του «Ηρακλή» συγκεντρώνονται κατοικίες και μαγαζιά στα χέρια ξένων ταμείων (με μετόχους τον κοινωνικό περίγυρο της Μητσοτάκης ΑΕ), θα περνά και η αγροτική γη στα χέρια ξένων ταμείων με έδρα την Αμερική και λογαριασμούς σε φορολογικούς παραδείσους. Να γιατί το ΜέΡΑ25 βρεθήκαμε στα μπλόκα των αγροτών: Επειδή το ΜέΡΑ25 ιδρύθηκε (όπως λέει κι η Ιδρυτική μας Διακήρυξη) για να αντιπαλέψει την Ερημοποίηση που φέρνει η Χρεοδουλοπαροικία.
Τους τελευταίους μήνες είδαμε γυναικοκτονίες, φαινόμενα οικογενειακής βίας, ξεκαθάρισμα λογαριασμών με δολοφονίες μέσα στον δρόμο, δολοφονία για οπαδικές διάφορες… Τι προτείνετε;
Όποιος πολιτικός απαντήσει συγκεκριμένα στο καίριο ερώτημά σας, ψεύδεται και χαϊδεύει αυτιά. Στο άκουσμα της ερώτησης απαιτείται σιωπή – τουλάχιστον για λίγη ώρα – και περισυλλογή. Ιδίως από εμάς τους άνδρες. Η πατριαρχική βία απέναντι στις γυναίκες είναι ενδημική σε κάθε πατριαρχική κοινωνία. Το ξερίζωμα της πατριαρχίας και της βίας που αυτή γεννά θέλει δουλειά πολλή. Το ίδιο και με την γηπεδική βία όπου η πατριαρχία (μην ξεχνάμε ότι αφορά αποκλειστικά άνδρες) συνδυάζεται με τον θυμό που προκαλεί σε μια κοινωνία που συνθλίβεται η ελπίδα και η προοπτική νέων ανδρών, τους οποίους η ίδια η κοινωνία θέλει «ισχυρούς» και «μάγκες». Το μόνο που γνωρίζω είναι ότι η ενδημική πατριαρχική βία είναι αντιστρόφως ανάλογη με τις ευκαιρίες για κοινωνική ανέλιξη και την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.
Δημοσιεύτηκε στην Κυριακάτικη Kontranews στις 05/03/2022
Ο γραμματέας του ΜέΡΑ25, Γιάνης Βαρουφάκης, φιλοξενήθηκε στοpodcast «Under the Skin» του Βρετανού ακτιβιστή ηθοποιού Ράσελ Μπραντ. Στη νέα αυτή συνάντηση τέχνης και πολιτικής, οι δυο τους συζήτησαν για τον πόλεμο στην Ουκρανία και για το ποια είναι, κατά τον Γιάνη Βαρουφάκη, η βέλτιστη λύση για την παύση της αιματοχυσίας, αλλά και για τις ιστορικές ευθύνες της Αριστεράς για την πολυδιάσπασή της λόγω επιμέρους, αλλά και καθοριστικών ιδεολογικών διαφορών.
Αφορμή για τη συζήτηση στάθηκαν οι δημόσιες τοποθετήσεις του Γιάνη Βαρουφάκη στο Twitter όπου δήλωσε πως η Ρωσία οφείλει άμεσα να αποσύρει τις στρατιωτικές της δυνάμεις από την Ουκρανία και η Ουάσινγκτον να πάρει ξεκάθαρη θέση αναφορικά με τη μη διεύρυνση του ΝΑΤΟ και να σταματήσει να δίνει φρούδες ελπίδες ένταξης της Ουκρανίας σε αυτό.
Ο γραμματέας του ΜέΡΑ25 κατέστησε σαφές πως είναι με το πλευρό των θυμάτων χωρίς διακρίσεις και αστερίσκους και εξέφρασε το θαυμασμό και την αλληλεγγύη του σε όλους τους ανθρώπους που υπερασπίζονται τις οικογένειές τους, το σπίτι και την πατρίδα τους από τους εισβολείς. Κατόπιν προχώρησε στην ανάλυση της βέλτιστης, κατ’ εκείνον, λύσης ώστε να σταματήσει ο πόλεμος που κήρυξε με δική του απόφαση και δίχως πιέσεις ο Πούτιν, τον οποίο και χαρακτήρισε εγκληματία πολέμου. Και η λύση αυτή δεν είναι άλλη παρά μια συμφωνία Ουάσιγκτον – Μόσχας στη βάση μιας ουδέτερης, αλλά ανεξάρτητης Ουκρανίας, δεδομένου πως η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι όχι μόνο γεωπολιτικά ανύπαρκτη, αλλά και λειτουργεί ως ουρά των ΗΠΑ.
Μάλιστα ο γραμματέας του ΜέΡΑ25 και συνιδρυτής του DiEM25, προς επίρρωση της αναγκαιότητας να παύσει ο πόλεμος και για να υπογραμμίσει πως ο πόλεμος είναι προσωπική επιλογή του Πούτιν, μοιράστηκε με τον ηθοποιό αποσπάσματα από το «Διεθνιστικό μανιφέστο» Ρώσων συνοδοιπόρων του ΜέΡΑ25 εναντίον του καθεστώτος Πούτιν όπου μεταξύ άλλων αναφέρουν «Ο πόλεμος δεν εκφράζει τη Ρωσία. Εκφράζει τον Πούτιν και το καθεστώς του. Και γι αυτό εμείς, οι Ρώσοι σοσιαλιστές και κομμουνιστές είμαστε εναντίον αυτού του εγκληματικού πολέμου. Θέλουμε να σταματήσουμε τον πόλεμο για να σώσουμε τη Ρωσία».
Παράλληλα δεν δίστασε αφενός να παραδεχθεί πως σε μεγάλο βαθμό η διάσπαση της Αριστεράς ιστορικά είναι αυτή που έχει απογοητεύσει τους ανθρώπους και αφετέρου να απευθύνει σε όλες τις προοδευτικές δυνάμεις διεθνώς, σε εργάτες, φοιτητές, διανοούμενους το αντιπολεμικό κάλεσμα που στη χώρα μας απηύθυνε, δίχως καμία απάντηση, σε ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ.
Το ζητούμενο σήμερα είναι ένα: Να σταματήσει ο πόλεμος και να αποσυρθούν τα Ρωσικά στρατεύματα από την Ουκρανία. Κι ο μόνος τρόπος να γίνει αυτό είναι Ουάσιγκτον και Μόσχα να συμφωνήσουν στην επιστροφή των ρωσικών στρατευμάτων στη βάση τους με αντάλλαγμα την ουδετερότητα της Ουκρανίας.
Στους πολεμοκάπηλους, τύπου Κυριάκου Μητσοτάκη, που ζητούν αμερικανική στρατιωτική παρέμβαση υπέρ των Ουκρανών, το μήνυμα της συγκυρίας είναι καθαρό: Οι ΗΠΑ δεν θα κουνήσουν ούτε το μικρό τους δακτυλάκι! Όσο και να το ζητούν οι ΝΑΤΟϊκότεροι του ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ δεν θα στείλουν ποτέ στρατό – ιδίως τώρα που, κυριολεκτικά, απέδρασαν κακήν κακώς από το Αφγανιστάν. Άρα, η όλη φιλολογία για το εάν οι Ουκρανοί έχουν ή όχι δικαίωμα να αιτηθούν την είσοδό τους στο ΝΑΤΟ είναι εκτός θέματος και βοηθά μόνο τον Βλάντιμιρ Πούτιν.
Όσο για τις κυρώσεις, μόνο αφελείς πιστεύουν ότι ο Πούτιν θα πτοηθεί. Όλη μέρα χτες η κα φον ντερ Λάγιεν απειλούσε τον Πούτιν με κυρώσεις που δήθεν θα τον «τσάκιζαν» αλλά το βράδυ, αντί για τη μία κύρωση που θα τον πλήγωνε – την αποκοπή της Ρωσίας από το SWIFT – το Συμβούλιο της Ευρώπης ανακοίνωσε κυρώσεις-φάρσα που μοιάζουν με μπιζέλια που πετά κάποιος σε επελαύνοντα ελέφαντα.
Βέβαια, ακόμα και το SWIFT να «έκοβαν» για τη Ρωσία, τα στρατεύματα του Πούτιν θα συνέχιζαν απτόητα. Η μόνη περίπτωση ο Πούτιν να αποδεχόταν την κατάπαυση του πυρός και την απόσυρση των Ρωσικών στρατευμάτων, θα ήταν η Δύση, δηλαδή οι ΗΠΑ, να του εγγυηθούν την ουδετερότητα της Ουκρανίας – όπως επί Ψυχρού Πολέμου έκαναν με την Φινλανδία.
Αυτή θα ήταν μια λύση στην οποία μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι – τουλάχιστον όσοι βάζουμε το συμφέρον των πολιτών της Ουκρανίας πάνω από το συμφέρον του ΝΑΤΟ και των ολιγαρχών (Δύσης και Ανατολής) που κερδίζουν από τον πόλεμο.
Μια τέτοια λύση δεν θα ήταν πρόσφορη μόνο για τους Ουκρανούς. Δεν δικαιούμαστε να ξεχνάμε ότι την ώρα που άνθρωποι σκοτώνονται στην Ουκρανία και οι φτωχότεροι πολίτες της Ευρώπης δεινοπαθούν να τα βγάλουν πέρα με την ακρίβεια που τους πλήττει, οι έμποροι όπλων, τα καρτέλ της ενέργειας, οι τραπεζίτες και, βέβαια, το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα Αμερικής και Ρωσίας κάνουν χρυσές δουλειές. Να γιατί το ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ και το ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ & ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΩΝ είναι ένα και το αυτό.
Ο εξευτελισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Ο πόλεμος στην Ουκρανία αποδεικνύει, άλλη μια φορά, την δειλία και υποκρισία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έχοντας επιλέξει να μετατραπεί σε ουρά του ΝΑΤΟ, απέτυχε να εκπληρώσει την γενέθλια υπόσχεσή της στους λαούς της Ευρώπης: τον Μη Πόλεμο στην Ήπειρό μας.
Πριν αρκετά χρόνια, κορυφαίος αξιωματούχος της κυβέρνησης Bush του νεότερου μου είχε εξηγήσει το λόγο που, μετά το 1991, η Ουάσιγκτον επέμεινε στην ενίσχυση του ΝΑΤΟ παρά το γεγονός ότι ο Ψυχρός Πόλεμος τελείωσε: «Στόχος μας ήταν», μου είπε «να κρατήσουμε τη Ρωσία εκτός, την Γερμανία κάτω και τις ΗΠΑ από πάνω!» [Στα αγγλικά η έκφρασή του ήταν ακόμα πιο εντυπωσιακά χυδαία: The purpose of maintaining NATO was to keep Russia out, Germany down and the US on top.]
Σήμερα, αποδεικνύεται πως ο στόχος των ΗΠΑ εξετελέσθη: Η ΕΕ είναι όχι μόνο γεωπολιτικά ανύπαρκτη αλλά λειτουργεί ως «λαγός» των ΗΠΑ κόντρα στα συμφέροντα της ίδιας της Ευρώπης. Για χρόνια τώρα, ως ουρά του ΝΑΤΟ, οι ηγέτες της ΕΕ εξωθούσαν την Ουκρανική ηγεσία σε συγκρουσιακή στάση με τη Μόσχα υποσχόμενοι υποστήριξη που δεν ήταν διατεθειμένοι να της προσφέρουν.
Όσον αφορά συγκεκριμένα την Ελλάδα και της ασφάλειά μας, το μάθημα που πρέπει να μάθουμε είναι απλό: Όπως έκαναν και με τους Ουκρανούς, ΝΑΤΟ και ΕΕ χαϊδεύουν τα αυτιά των κυβερνώντων μας με όμορφα λόγια και πλουσιοπάροχες υποσχέσεις στήριξης, αρωγής κλπ. Επί της ουσίας όμως ΕΕ και ΝΑΤΟ λένε στην Αθήνα τα εξής: «Είμαστε μαζί σας απέναντι στην Τουρκία του Ερντογάν, σας πουλάμε και όπλα (με το αζημίωτο για εμάς βέβαια). Αλλά αν, ο μη γένοιτο, εκείνος πάρει το όπλο του, μην περιμένετε κάτι περισσότερο από το να φωτίσουμε ένα κτήριο στις Βρυξέλλες με το γαλανόλευκο της σημαίας σας!»
Συμπερασματικά
Ο Τζούλιαν Ασάνζ κάποτε είπε ότι οι λαοί δεν θέλουν ποτέ τον πόλεμο. Για να τον αποδεχθούν, οι κυβερνώντες πρέπει πρώτα να δηλητηριάσουν τον νου και τις ψυχές τους με πολλά, πολλά ψέματα. Γιατί; Επειδή, από τη μία, «είναι πολλά τα λεφτά» ενώ, από την άλλη, ένας πόλεμος δίνει πολλά άλλοθι στην εξουσία. Το βλέπουμε παντού. Εδώ, στην Ελλάδα, σήμερα, όσο περισσότερο αυξάνονται οι λογαριασμοί της ΔΕΗ τόσο αυξάνονται και τα υπερκέρδη του καρτέλ που έχει πάρει στα χέρια του τα κομμάτια της πρώην δημόσιας ΔΕΗ. Το ίδιο και με τα σουπερμάρκετ που θησαυρίζουν εν μέσω ακρίβειας. Την ίδια ώρα, ο πόλεμος δίνει την ευκαιρία στην «Μητσοτάκης ΑΕ» να εκμεταλλευτεί την διεθνή αναστάτωση ώστε να μην ενισχύσει τους πληττόμενους από την ακρίβεια μικρομεσαίους δίνοντας το πράσινο φως στα καρτέλ να κάνουν χρυσές δουλειές.
ΣΤΟΠ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ ΠΟΥΤΙΝ
ΣΤΟΠ ΣΤΗΝ ΕΜΠΛΟΚΗ ΝΑΤΟ, ΕΕ & ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ ΠΟΥΤΙΝ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΥΚΡΑΝΟΥΣ ΑΜΑΧΟΥΣ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Την Παραμονή Πρωτοχρονιάς το Eurogroup δημοσιοποίησε ανοικτή επιστολή προς τους πολίτες της Ευρώπης που δεν επιτρέπεται να περάσει στα ψιλά. Με την ευκαιρία της εικοστής επετείου της κυκλοφορίας του ευρώ, οι συνυπογράφοντες υπουργοί οικονομικών της ευρωζώνης μιλούν για το «κοινό μας νόμισμα»ωςσύμβολο που«μαρτυρεί την ενότητα που στηρίζει την Ένωσή μας» και «… της δέσμευσής μας να εξασφαλίσουμε ένα βιώσιμο μέλλον, με ευημερία και χωρίς αποκλεισμούς, για τις επόμενες γενιές». Χωρίς την παραμικρή αναφορά στην τερατώδη κρίση του ευρώ! Λες και, όλα αυτά τα χρόνια,ζούσαμεσε άλλο πλανήτη!
Απέναντι σε αυτή την επιστολή-μνημείο καθεστωτικής προπαγάνδας έχουμε υποχρέωση να τοποθετηθούμε όλες και όλοι. Να προβούμε στη δική μας αποτίμηση της εικοσαετίας του ευρώ και, βέβαια, σε εκτιμήσεις για το τι μέλλει και τι δέον γενέσθαι όσον αφορά το νομισματικό ζήτημα.
Το ευρώ απέτυχε σύμφωνα με τα κριτήρια των εμπνευστών του
Βασικό ζητούμενο της δημιουργίας του ευρώ ήταν η περίφημη «Σύγκλιση» που θα ερχόταν μέσω της κατάργησης (Α) του κόστους μετατροπής συναλλάγματος (π.χ. από μάρκα σε φράγκα και από φράγκα σε δραχμές) και (Β) του φόβου της υποτίμησης νομισμάτων (όπως η λιρέτα και η δραχμή). Πέντε ήταν, οι υποσχέσεις των εμπνευστών του ευρώ: (1) Ενίσχυση εμπορικών ροών. (2) Συγκλίνοντα βιοτικά επίπεδα. (3) Ηπιότερες οικονομικές κρίσεις. (4) Σταθερότητα τιμών. (5) Σύγκλιση του ρυθμού αύξησης της παραγωγικότητας Ελλάδας-Γερμανίας, Ολλανδίας-Ιταλίας κ.ο.κ.
Τα νούμερα είναι αμείλικτα: Ούτε μία από αυτές τις πέντε υποσχέσεις δεν τηρήθηκε! Αντίθετα, είναι ξεκάθαρο ότι η μέγιστη σύγκλιση επετεύχθη μεταξύ πλουσιότερων χωρών (π.χ. η Γερμανία) με τις χώρες της ΕΕ που δεν υιοθέτησαν το ευρώ, τόσο τις φτωχότερες (Τσεχία, Ουγγαρία, Πολωνία) όσο και τις πλουσιότερες (Δανία, Σουηδία). Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Τσεχία (που έμεινε εκτός ευρώ), από τη μία, η Ελλάδα και η Πορτογαλία (που μπήκαν στο ευρώ) από την άλλη. Το 1995, για κάθε €100 εισοδήματος τουΓερμανού πολίτη, ο Τσέχος έβγαζε €17, ο Έλληνας €42 και ο Πορτογάλος €37. Από τότε, το μέσο εισόδημα του Τσέχου συνέκλινε με του Γερμανού κατά €24, του Έλληνα κατά €3 και του Πορτογάλου κατά €9.
Η αποτυχία του ευρώ να φέρει την πολυπόθητη σύγκλιση γίνεται ακόμα πιο εντυπωσιακή στον τομέα των εμπορικών συναλλαγών: Εντός της ευρωζώνης, το διακρατικό εμπόριο αυξήθηκε κατά 10% σε μια εποχή που το διεθνές εμπόριοαυξανόταν κατά 30% και το εμπόριο μεταξύ Γερμανίας και του εκτός ευρώ τριγώνου Πολωνίας-Τσεχίας-Ουγγαρίας αυξήθηκε κατά 63%. Κάτι αντίστοιχο είχαμε και στις παραγωγικές επενδύσεις: Ενώ οι γερμανικές τράπεζες έδιναν οροσειρές δανείων σε χώρες όπως η Ελλάδα, με αποτέλεσμα την πτώχευσή μας το 2010, τα τρία-τέταρτα των άμεσων ξένων επενδύσεων πήγαιναν στις χώρες εκτός ευρώ. Έτσι, αντί για σύγκλιση παραγωγικότητας, εισοδημάτων και ρυθμού εκβιομηχάνισης εντός της ευρωζώνης, η σύγκλιση επετεύχθη σε χώρες που είπαν όχι στο ευρώ.
Γιατί ξαφνιαζόμαστε;
Το ενδιαφέρον ερώτημα δεν είναι «γιατί απέτυχε το ευρώ να φέρει τη σύγκλιση;» αλλά το «πώς προέκυψε η σιγουριά του ευρωπαϊκού κατεστημένου ότι το ευρώ θα έφερνε οικονομική σύγκλιση;» Ας δούμε τις προηγμένες χώρες που κατάφεραν να συγκλίνουνοικονομικά με γειτονικές τους χώρες επιτυγχάνοντας τεράστια αλληλο-διείσδυση επενδύσεων και εμπορίου. Τρία ενδεικτικά παραδείγματα είναι τα ζεύγη Σουηδία-Νορβηγία, ΗΠΑ-Καναδάς και Αυστραλία-Νέα Ζηλανδία. Αυτές οι χώρες έχουν συγκλίνει τα μέγιστα επειδή απέφυγαν τη νομισματική ενοποίηση.
Για να δούμε το γιατί, πάρτε τον πληθωρισμό τους: Από το 1979 είναι λίγο-πολύ ίδιος στην Αυστραλία και την Νέα Ζηλανδία, στις ΗΠΑ και στον Καναδά, στη Σουηδία και στη Νορβηγία. Κι όμως: οι συναλλαγματικές τους ισοτιμίες, την ίδια περίοδο, αυξομειώθηκαν εκρηκτικά. Αυτές όμως οι αυξομειώσεις είναι που λειτούργησαν σαν αμορτισέρ σε περιόδους κρίσης αποσβένοντας τους κραδασμούς, με αποτέλεσμα να παραμείνουν σε τροχιά σύγκλισης.
Το ίδιο ακριβώς συνέβη μεταξύ της Πολωνίας και της Γερμανίας: Όταν δημιουργήθηκε το ευρώ, το πολωνικό ζλότυ υποτιμήθηκε 27%, μετά το 2004 ανατιμήθηκε 50% και, με το Κραχ του 2008, υποτιμήθηκε πάλι 30%. Το αποτέλεσμα; Η Πολωνία απέφυγε τόσο την δική μας περίοδο Κάλπικης Ανάπτυξης (2001-2007) όσο και την Μεγάλη Κατάρρευση (το 2010) και, έτσι, συνέκλινε περισσότερο με την γερμανική οικονομία.
Αναπόφευκτη Κρίση
Δημιουργώντας το ευρώ κάναμε το εξής: Ιδρύσαμε μια κοινή κεντρική τράπεζα (ΕΚΤ) χωρίς ένα κοινό κράτος να την στηρίζει ενώ, την ίδια στιγμή, μείναμε με κράτη που δεν έχουν κεντρική τράπεζα να τα στηρίζει (καθώς το Καταστατικό της ΕΚΤ απαγορεύει την χρηματοδότηση των κρατών) παρά το γεγονός ότι τα κράτη καλούνται, σε περιόδους κρίσης, να διασώζουν τις ιδιωτικές τράπεζες που λειτουργούν στο έδαφός τους. Αν το καλοσκεφτούμε, πρόκειται για τον ορισμό του ανορθολογισμού, για να μην πω της παράνοιας.
Αυτό που κάναμε θυμίζει οδηγό που αφαιρεί τα αμορτισέρ από το αυτοκίνητό του και μετά το οδηγεί με φόρα σε βαθύ χαντάκι. Ο λόγος που χώρες όπως η Πολωνία, η Νέα Ζηλανδία και ο Καναδάς κατάφεραν να μην μείνουν πίσω (ή, χειρότερα, να σκλαβωθούν) από την Γερμανία, την Αυστραλία και τις ΗΠΑ αντίστοιχα, είναι ότι δεν προέβησαν σε νομισματική ένωση μαζί τους. Αν είχαν κάνει το λάθος αυτό, οι κρίσεις του 1991, του 2001, του 2008 και του 2020 θα τις είχαν μετατρέψει σε χρεοδουλοπαροικίες.
Δεν χρειάζεται να είσαι οικονομολόγος για να καταλάβεις ότι, ότανκαταργείςτον κίνδυνο της υποτίμησης του εθνικού σου νομίσματος μέσω νομίσματος που μοιράζεσαι με ισχυρότερες οικονομίες, χωρίς να δημιουργείς όμως κοινό κράτος, το μόνο που πετυχαίνεις είναι να αντικαθιστάς την υποτίμηση π.χ. της δραχμής με τη χρεοκοπία των πολλών και την αθέτηση πληρωμών σε ξένους δανειστές. Λογικό δεν είναι αυτοί οι, εξ ορισμού, πανίσχυροι δανειστές, μαζί με την ΕΚΤ (τον μοναδικό θεσμό της ευρωζώνης που μάλιστα λειτουργεί εκτός δημοκρατικών θεσμών), να απαιτήσουν γην και ύδωρ από την χρεοκοπημένη πλειοψηφία; Προφανώς. Εν ολίγοις, η «Χρεοδουλοπαροικίας η Ελλάς» ήταν αναπόφευκτη κατάληξη της αρχιτεκτονικής του ευρώ.
Οι μεταρρυθμίσεις της ευρωζώνης άλλαξαν τα πάντα ώστε να μην αλλάξει τίποτα
Το κυρίαρχο αφήγημα είναι ότι, ναι, η αρχική αρχιτεκτονική της ευρωζώνης ήταν σαθρή, η αρχική αντίδραση της τρόικας στην αναπόφευκτη κρίση ήταν άξεστη και αντιλαϊκή, αλλά χρόνο με τον χρόνο το θεσμικό πλαίσιο του ευρώ άλλαξε: Δημιουργία του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), το Πρόγραμμα Ποσοτικής Χαλάρωσης της ΕΚΤ, η κοινή επίβλεψη των συστημικών τραπεζών (SSM) και, βέβαια, το Ταμείο Ανάκαμψης που δημιουργήθηκε λόγω πανδημίας. Πρόκειται για, εκ πρώτης όψεως, εντυπωσιακές αλλαγές.
Όμως, αν βάλουμε την κάθε μία τους κάτω από το μικροσκόπιο, θα δούμε ότι το ευρωπαϊκό κατεστημένο έκανε, σε κάθε τομέα, το ελάχιστο χωρίς το οποίο το ευρώ σήμερα δεν θα υπήρχε. Θα δούμε, ακόμα, πως οι μεταρρυθμίσεις αυτές δεν ήταν μόνο οι ελάχιστες δυνατές αλλά και έγιναν με τρόπο που εγγυάται ότι δεν αλλάζει τίποτα όσον αφορά την πεμπτουσία της ευρωζώνης: την τάση να μεγεθύνει τις ανισορροπίες (εμπορικών και κεφαλαιακών ροών) και, έτσι, να υποδαυλίζει την όλο και μεγαλύτερη απόκλιση μεταξύ των χωρών μας την ώρα που, στο εσωτερικό τους, μεγεθύνονται οι ανισότητες.
Η τραγωδία του ευρώ δεν είναι μόνο η αιχμαλωσία χωρών όπως η Ελλάδα στην χρεοκοπία, την υποανάπτυξη και την νεο-αποικιοκρατική εξάρτηση. Το να υποφέρουν οι πολίτες μιας χρεοκοπημένης χώρας όπως η Ελλάδα, έχει μια (μισανθρωπική) λογική. Το να υποφέρουν όμως οι μισοί κάτοικοι της Γερμανίας, χώρας που κολυμπά στα τεράστια πλεονάσματα που η αρχιτεκτονική του ευρώ της στέλνει, αυτό αποτελεί αποδεικτικό στοιχείο αβάστακτου ανορθολογισμού.
Γιατί επιμένουν;
Αν το 2000 κάποιος έδινε €1000 για να αγοράσει μετοχές στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, σήμερα θα είχε €1700 (κατά μέσο όρο και σε αποπληθωρισμένες τιμές). Αν αγόραζε μετοχές αξίας €1000 στη Νότια Κορέα, σήμερα θα είχε περίπου €1200. Κι αν αγόραζε μετοχές αξίας €1000 στα Χρηματιστήρια της Φρανκφούρτης και του Παρισιού, θα του έμεναν €920. Με άλλα λόγια, η αποτυχία του ευρώ δεν αφορά μόνο την εργασία – έπληξε και την άλλη πλευρά της πάλης των τάξεων.
Ας δούμε μια ακόμα πτυχή της αρνητικής επιρροής του ευρώ στους ισχυρούς: Λέγεται συχνά, και ορθώς, ότι το ευρώ (κρατώντας χαμηλά το «γερμανικό» νόμισμα) βοήθησε τις γερμανικές εξαγωγές επιτρέποντας στο γερμανικό κεφάλαιο να συσσωρεύσει πλεονάσματα. Είναι αλήθεια. Από το 2000 έως το 2020 στη Γερμανία εισέρρευσαν συνολικά €2,4 τρισεκατομμύρια από καθαρές εξαγωγές, περίπου το 62% ενός ετήσιου γερμανικού ΑΕΠ. Από αυτά όμως, οι «ιδιοκτήτες» τους έχασαν μέσα από τα χέρια τους περίπου το ένα τρίτο. Πώς; Είναι απλό. Όταν μαζεύεται τόσο χρήμα στη Γερμανία, όπου οι πολίτες είτε δεν θέλουν είτε δεν μπορούν να το δανειστούν, λιμνάζει στις τράπεζές της. Εκείνες αναγκάζονται να το δανείσουν σε ξένους, πολλοί εκ των οποίων αδυνατούν να το αποπληρώσουν. Συνεπώς, μπορεί το ευρώ να βοήθησε τους Γερμανούς κεφαλαιοκράτες να συσσωρεύσουν πολύ χρήμα αλλά τους ανάγκασε να σκορπίσουν στον άνεμο ένα μεγάλο μέρος του – την ώρα που το 50% των Γερμανών δεν τα βγάζει πέρα!
Κάπως έτσι φτάσαμε στο Μέγα Ερώτημα: Αν τα πράγματα είναι έτσι, πως εξηγείται η ευρω-λαγνεία της ολιγαρχίας σε ολόκληρη την ευρωζώνη; Αν ακόμα και οι ισχυροί, το μεγάλο κεφάλαιο, χάνουν, γιατί έχουν γαντζωθεί στο ευρώ και δείχνουν διατεθειμένοι να θυσιάσουν τα πάντα για αυτό; Η απάντηση είναι: Επειδή το ευρώ, έτσι ακριβώς όπως είναι σαθρά δομημένο (χωρίς κοινό υπουργείο οικονομικών, χωρίς ομοσπονδοποίηση, χωρίς ικανό κοινό χρέος), αποτελεί τον μεγαλύτερο πολιτικό θρίαμβο της άρχουσας τάξης από τότε που υποχώρησε η φεουδαρχία.
Ποιον θρίαμβο; Την κατάργηση, από την ώρα που δημιουργήθηκε το ευρώ, της όποιας δυνατότητας κάθε εκλεγμένης κυβέρνησης να μεταφέρει σοβαρό μέρος του συνολικού πλούτου από την ολιγαρχία στους πολλούς. Και στις ΗΠΑ βέβαια, στη Βρετανία, στην Ιαπωνία, σε κάθε αστική δημοκρατία, η ολιγαρχία έχει τρόπο να περιορίζει τη δυνατότητα των κυβερνώντων να τους απαλλοτριώσουν την περιουσία τους (π.χ. στις ΗΠΑ για να γίνει ο,τιδήποτε απαιτούνται τεράστιες πλειοψηφίες στη Γερουσία και το Κογκρέσο μεταξύ εκλεγμένων με πλειοψηφικό σύστημα). Όμως μόνο στην ευρωζώνη έχει καταφέρει η ολιγαρχία να καταργήσει πλήρως αυτή τη δυνατότητα των κυβερνώντων.
Πώς πέτυχαν αυτόν τον θρίαμβο οι ευρωπαίοι ολιγάρχες; Ιδρύοντας μια κοινή κεντρική τράπεζα χωρίς ένα αντίστοιχο κοινό κράτος και αφήνοντας τα κράτη χωρίς κεντρική τράπεζα. Υπό αυτό το παράλογο καθεστώς, που παράγει τεράστιες κρίσεις, ούτε ο Γερμανός Καγκελάριος δεν μπορεί να κάνει εκείνο που κάποτε είχε κάνει στις ΗΠΑ ο Φράνκλιν Ρούσβελτ ή ο Λίντον Τζόνσον: μια γενναία μεταφορά πλούτου από τους πλούσιους στους φτωχούς.Να λοιπόν γιατί η ευρωπαϊκή ολιγαρχία λατρεύει το ευρώ παρά το γεγονός ότι η παρανοϊκή αρχιτεκτονική του στερεί και από τους ίδιους κεφάλαια και κέρδη τα οποία γεύονται οι Αμερικανοί ή οι Κορεάτες ομόλογοί τους: Βλέπουν αυτές τις απώλειες ως ένα λογικό αντίτιμο για την πλήρη και ουσιαστική κατάργηση, επί ευρωπαϊκού εδάφους, εκείνου που φοβούνται περισσότερο απ΄ ο,τιδήποτε: την Δημοκρατία, ακόμα και την κουτσουρεμένη, αστική ψευτο-δημοκρατία.
Οι προοπτικές απεγκλωβισμού το 2015 και σήμερα
Το 2015 ο ελληνικός λαός μας έδωσε την εντολή, δύο φορές σε έξι μήνες, να τον βγάλουμε από τη Χρεοδουλοπαροικία που έφερε η αναπόφευκτη κρίση του ευρώ. Όπως είναι γνωστό, τότε, θεωρούσα ότι υπήρχε τρόποςνα γίνει αυτό χωρίς έξοδο από το ευρώ. Το ίδιο νομίζω και τώρα: Αν ήμασταν διατεθειμένοι να καταβάλουμε το κόστος του Grexit, εκτιμώντας (ορθά) ότι είναι μικρότερο από το κόστος της μονιμοποιημένης Χρεοδουλοπαροικίας, δεν θα χρειαζόταν το Grexit – καθώς η κα Μέρκελ, μαζί με τον κ. Ντράγκι, θα προτιμούσαν το πολιτικό κόστος του να επιτρέψουν να κουρευτεί το δημόσιο και ιδιωτικό μας χρέος από το να σηκώσουν το κόστος του Grexit.
Σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Επτά χρόνια αργότερα, το ισοζύγιο κόστους-οφέλους για την τρόικα έχει αλλάξει. Πάρτε για παράδειγμα το ιδιωτικό χρέος, τα κόκκινα δάνεια. Το 2015 δεν έπαιζαν κεντρικό ρόλο στους υπολογισμούς τους. Από τότε, όμως, έχουν δημιουργήσει ψευτο-αγορές κόκκινων δανείων (π.χ. στην Ελλάδα τον λεγόμενο «Ηρακλή») που έχουν γίνει αναπόσπαστο μέρος του χρηματοοικονομικού συστήματος. Κόκκινα δάνεια εκχωρούνται σε ταμεία, τα οποία τα πακετάρουν σε παράγωγα που πουλούν στις τράπεζες, οι οποίες τα καταθέτουν στην ΕΚΤ ως εχέγγυα για να δανείζονται ποσά με τα οποία κερδοσκοπούν. Η απαίτηση μιας ελληνικής κυβέρνησης για πραγματική προστασία της πρώτης κατοικίας θα αποτελούσε σήμερα απειλή για το νέο αυτό σύστημα. Παράλληλα, ενώ το 2015 η ΕΚΤ αντιμετώπιζε τεράστιους περιορισμούς (π.χ. από την Bundesbankκαι το Γερμανικό Συνταγματικό Δικαστήριο) στο να τυπώνει χρήμα, και μόλις είχε αρχίσει δειλά-δειλά να στηρίζει το χρέος της Ιταλίας, η πανδημία της έλυσε τα χέρια.
Με αυτές τις εξελίξεις κατά νου, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι, σήμερα, αντίθετα με το 2015, δεν αρκεί η ετοιμότητα να βγούμε από το ευρώ. Σήμερα, ο απεγκλωβισμός από την Χρεοδουλοπαροικία (π.χ. η δημόσια διαχείριση των κόκκινων δανείων, ο ΦΠΑ στο 15%, η κατάργηση του Χρηματιστήριου Ενέργειας το οποίο πριμοδοτεί την ακρίβεια υπέρ των ολιγαρχών) απαιτεί την απόφαση δημιουργίας εθνικού νομίσματος. Ψηφιακού αρχικά και τυπωμένου αργότερα.
Επίλογος: Η ευθύνη κι ο προσανατολισμός του ΜέΡΑ25
Είναι εντυπωσιακή η σιωπή που ακολούθησε την προκλητική, και προσβλητική για τη νοημοσύνη μας, ανοικτή επιστολή του Eurogroupπρος τους ευρωπαίους πολίτες για τα είκοσι χρόνια του ευρώ. Ενώ το καρτέλ των ευρωπαίων ολιγαρχών απευθύνεται στους συμπολίτες μας ως εάν να ήταν ιθαγενείς που υποχρεούνται να γιορτάζουν την επέτειο της υποδούλωσής τους, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπόρεσε να αρθρώσει ούτε μια λέξη κριτικής.
Αντί για αυτό, διαβάσαμε πρόσφατα τις προτάσεις του Αλέξη Τσίπρα, προϊόν του νέου του thinktank, οι οποίες αφορούν την «οικονομική διακυβέρνηση» του συνόλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σαν το ευρώ να μην αποτελεί ιδιαίτερη, και συγκεκριμένη, πηγή ολιγαρχικής εξουσίας επί των πολλών. Παράλληλα, το ΚΚΕ φαίνεται να παραμένει πιστό στην τακτική του να μην στηρίζει μεν την έξοδο από το ευρώ αλλά ναμιλά για έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Σε αυτό το πλαίσιο, το ΜέΡΑ25 αναλαμβάνουμε την ευθύνη για μια σοβαρή, λογικά συνεπή αξιολόγηση των επιλογών μας ως ριζοσπάστες ευρωπαϊστές και συνάμα πατριώτες. Ο προσυνεδριακός μας διάλογος εστιάζει σε δύο ερωτήματα: Συμφωνούμε με την πιο πάνω εκτίμηση ότι απόδραση από την Χρεοδουλοπαροικία σημαίνει, σήμερα, εθνικό νόμισμα; Είμαστε έτοιμοι να σηκώσουμε το πολιτικό βάρος ενός τέτοιου συμπεράσματος και των πολιτικών που εκπορεύονται από αυτό;
*Το πιο πάνω άρθρο αποτελεί απόδοση της μηνιαίας στήλης του Γιάνη Βαρουφάκη στο Project Syndicate με αρχικό τίτλο A Progressive Monetary Policy Is the Only Alternative
Ομιλία Γ.Βαρουφάκη κατά την έναρξη του Προσυνεδριακού Διαλόγου στην Πάτρα
Φίλες και φίλοι, συνοδοιπόροι στην πορεία για το 2ο Μέρος του 1ου Διαβουλευτικού Συνέδριου του ΜέΡΑ25, πριν μπω στα του συνεδρίου μας έχω την ανάγκη να σας ασκήσω κριτική που είστε εδώ.
Έχετε μια κυβέρνηση-διαμάντι και, για να είστε εδώ, προφανώς δεν το έχετε καταλάβει. Έτσι μας λένε, τουλάχιστον, ΜΜΕ που απολύτως ανεπηρέαστα από το γεγονός ότι ανήκουν στους χρηματοδότες της κυβέρνησης, τους οποίους η κυβέρνηση αποζημιώνει μέσα από ιδιωτικοποιήσεις, Λίστες Πέτσα και λοιπές παροχές – εντελώς ανεπηρέαστα λοιπόν στηρίζουν, ως οφείλουν, μια κυβέρνηση σχεδόν αναγεννησιακή. Μια κυβέρνηση των ίσων ευκαιριών, μετριοπαθή, μια κυβέρνηση που δεν κολλά σε ιδεολογήματα, μια κυβέρνηση αρίστων που μοιράζει τα πλεονάσματα που έφερε η οικονομική της πολιτική.
Τί είναι αυτά που λέω; Αυτά που ακούτε! Ας τα πάρουμε ένα-ένα:
ΙΣΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ
Ναι, η κυβέρνηση πιστεύει, και το έχει αποδείξει, ότι κανείς πολίτης δεν πρέπει να στερείται του δικαιώματος στην πτώχευση και την παγίδευση σε ατέρμονο κύκλο χρέους-δουλειάς-ακρίβειας-χρέους. Το δικαίωμα στην πτώχευση είναι πλέον γεγονός.
ΜΕΤΡΙΟΠΑΘΕΙΑ
Η κυβέρνηση αντιτίθεται με όλο της το είναι στην βία των ναζί που θέλουν να ξεκάνουν κάθε ξένο, κάθε αριστερό, κάθε διαφορετικό. Όμως η κυβέρνηση αντιτίθεται με την ίδια θέρμη σε κάθε εξτρεμιστή που απαιτεί, άκουσον-άκουσον, ένα καλά χρηματοδοτούμενο Εθνικό Σύστημα Υγείας εν μέσω πανδημίας – ή που αμφισβητούν ότι η αστυνομία έχει το δικαίωμα να επιβάλει, με συνοπτικές διαδικασίες, θανατική ποινή για κλοπή αυτοκινήτου. Αυτό σημαίνει μετριοπάθεια!
ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΒΑΡΥΔΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΡΑΤΟΥΣΑΝ ΠΙΣΩ
Αμφισβητείτε ότι η κυβέρνηση αυτή αποδέσμευσε, επί τέλους, την κοινωνία από τα ιδεολογικά βαρίδια; Δεν πρέπει. Αναρωτηθείτε:
Δικαιούται κάποιος να προτάξει ιδεολογικές αντιρρήσεις στα επιστημονικά δεδομένα; Όχι βέβαια! Τέτοιες αμφισβητήσεις δεν είναι παρά προκατάληψη, μια μορφή θρησκοληψίας.
Ε, λοιπόν, λέει η κυβέρνηση, ακριβώς το ίδιο ψεκασμένος είναι όποιος προτάξει ιδεολογικές αντιρρήσεις:
στην πώληση κόκκινων δανείων του κοσμάκη σε ταμεία που τα αγοράζουν με κέρδη εξασφαλισμένα, μέσω του Δημοσίου, από αυτόν τον ίδιο κοσμάκη
στην ανάθεση των δασών στην ΤΕΡΝΑ
των δημόσιων χώρων στον Λάτση
του βυθού της θάλασσας στην Exxon
της ΔΕΗ & του ΔΕΔΔΗΕ σε ταμεία που ονειρεύονται να ακριβύνουν κι άλλο το ρεύμα
ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΡΙΣΤΩΝ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΖΕΙ ΜΕΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ
Το είπε ο κ. Μητσοτάκης αυτολεξεί: «Αυτή η κυβέρνηση μοιράζει μερίσματα από τα πλεονάσματα που δημιούργησε». Ποιος είμαι εγώ να αμφισβητήσω τον λαοπρόβλητο πρωθυπουργό μας; Τον πιστεύω. Μοίρασε μερίσματα από τα πλεονάσματα λέει. Βέβαια, η ίδια η κυβέρνηση ομολογεί ότι το ταμείο είναι μείον – πολύ μείον. Άρα, το πλεόνασμα που αναφέρει ο Πρωθυπουργός είναι αρνητικό. Συνεπώς, το μέρισμα που μοίρασε είναι κι αυτό αρνητικό – άρα δεν είναι μέρισμα αυτό που μοίρασε αλλά ουσιαστικά νέο χρέος. Δίκιο έχει λοιπόν ο πολυχρονεμένος μας Πρωθυπουργός: Μοίρασε επιστρεπτέες, μοίρασε γέφυρες, μοίρασε αναστολές – δηλαδή μοίρασε δάνεια τα οποία τώρα αρχίζει να τα ζητά πίσω. Πάντως, ό,τι και να πείτε, δεν σας κορόιδεψε. Όντως μοίρασε αρνητικά μερίσματα στους πολλούς από τα αρνητικά πλεονάσματα – κι αν έδωσε, αντί να πάρει, στην ολιγαρχία που τον ανέδειξε, καλά τόσο αιθεροβάμονες είστε που τον μέμφεστε;
Ναι, φίλες και φίλοι, έχουμε ανάγκη το χιούμορ. Κάποτε κάποιος μου ‘χε πει: Είναι το μόνο που μένει σ’ εκείνον που του τα έχουν πάρει όλα.
Ας πάμε όμως τώρα από το χιούμορ στη σκληρή πραγματικότητα και ιδίως στις εξελίξεις που απαιτούν από εμάς διορθωτικές αλλαγές στη στάση μας, στις πολιτικές μας, ακόμα και στο ιδεολογικό μας στίγμα.
Όλα εκείνα, δηλαδή, που καλούμαστε να συζητήσουμε στο 2ο Μέρος του Συνεδρίου μας τον Γενάρη:
Η ΧΡΕΟΔΟΥΛΟΠΑΡΟΙΚΙΑ ΒΑΘΑΙΝΕΙ
Από το 2018, έτος ίδρυσής μας, έχει υπάρξει μια ουσιαστική αλλαγή στην Χρεοδουλοπαροικία μας.
Έως το 2016, η τρόικα δάνειζε το κράτος υπέρ της ολιγαρχίας, βασικά ξένης αλλά και εγχώριας. Στο πλαίσιο του 3ου Μνημόνιο, και ιδίως μετά την υπογραφή του 4ου τον Αύγουστο του 2018, η τρόικα επέκτεινε στην Ελλάδα ένα μοντέλο που επιτρέπει νέο πλουτισμό των λίγων από την χρεοκοπία των ιδιωτών μικρομεσαίων, με βάση τα κόκκινα δάνεια.
Αυτή είναι η ουσία της εποχής του 4ου Μνημονίου (2018-2010): Το όλο και λιγότερο βιώσιμο χρέος του ελληνικού κράτους είναι η εξουσία της διεθνούς των ολιγαρχών που τώρα πλέον χρησιμοποιείται, πέραν του πλιάτσικου της δημόσιας περιουσίας που συνεχίζεται (με το Ελληνικό, τον τζόγο, την πώληση ΔΕΔΔΗΕ, ΔΕΗ κλπ), για να απομυζά τεράστιες προσόδους που οικοδομούνται στις πλάτες των χρεοκοπημένων λαϊκών μαζών.
Αυτή η εξέλιξη αλλάζει και το πολιτικό σκηνικό. Οι πρόσοδοι της εγχώριας ολιγαρχίας αυξάνονται γοργά. Εύκολα μπόρεσαν, από το 2018 να χρηματοδοτήσουν ξανά ΜΜΕ και πολιτικό σύστημα ανακτώντας την εξουσία που είχαν απωλέσει μετά το 2011.
Το βλέπουμε στους δρόμους της Αθήνας όπου πλέον η ολιγαρχία δεν διστάζει να επιδεικνύει τον πλούτο τους με τρόπο που πριν μερικά χρόνια δεν τόλμαγαν να κάνουν. Επί πλέον, ένα μέρος της αύξουσας ολιγαρχικής κατανάλωσης διαποτίζει σχετικά χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα, με αποτέλεσμα συνολικά ένα 20-30% της κοινωνίας να τα πηγαίνουν καλύτερα εν μέσω πανδημίας (εκ των οποίων το 5% τα πηγαίνει εξαιρετικά).
Αυτό το συμπέρασμα μας ωθεί σε νέο Πρόταγμα-Κάλεσμα. Δεν δικαιούμαστε πλέον να απευθύνουμε γενικό κάλεσμα στη βάση ότι όλοι χάνουν από την κρίση – ότι όλοι είναι τρόφιμοι της Χρεοδουλοπαροικίας.
Όταν ένα 25%-30% ωφελείται από την εμβάθυνση της Χρεοδουλοπαροικίας, το ενωτικό μας κάλεσμα θα πρέπει να λαμβάνει υπ’ όψη ότι σοβαρό ποσοστό του πληθυσμού δεν έχει λόγο – πέραν του πατριωτισμού και της αλληλεγγύης με την πλειοψηφία – να διακινδυνεύσει την ρήξη με την Χρεοδουλοπαροικία. Αντίθετα, έχει πολλά να χάσει από μια ρήξη.
Συνεπώς, από εδώ και μπρος, πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι με τον κόσμο μας:
Το πρόγραμμά μας είναι ταξικό γιατί έτσι πρέπει να είναι σε μια όλο και πιο ταξική κοινωνία.
Το πρόγραμμά μας δεν αφορά όλους. Αφορά τους προλετάριους, το πρεκαριάτο, τους μικρομεσαίους, τους δημιουργικούς επιχειρηματίες που συνθλίβονται από τους ραντιέρηδες, τις γυναίκες, τους μετανάστες και τη νεολαία. Στους υπόλοιπους λέει: Αν σας νοιάζει μόνο το ιδιωτικό συμφέρον σας, ναι, είμαστε αντίπαλοι. Αν όμως σας νοιάζει το μέλλον αυτής της χώρας, η δυνατότητα της κοινωνίας να αναπαράγεται, τότε ελάτε κι εσείς μαζί μας.
Τέλος λοιπόν στο πρόταγμα ότι με την ρήξη κανείς δεν έχει να χάσει τίποτα παρά τις αλυσίδες της Χρεοδουλοπαροικίας.
ΧΡΕΟΣ – ΕΞΑΡΤΗΣΗ – ΠΡΑΣΙΝΗ ΜΕΤΑΒΑΣΗ
Με την έλευση της πανδημίας, που ουσιαστικά μας έβαλε στο άτυπο 5ο Μνημόνιο από το 2020, η δημιουργία νέων κόκκινων δανείων, από μία, και ο συνεχιζόμενος δανεισμός του κράτους ελέω ΕΚΤ, από την άλλη, δημιουργούν ακόμα μεγαλύτερες εκμεταλλευτικές δυνατότητες για την ολιγαρχία.
Την περασμένη Δευτέρα, στο πλαίσιο της διεθνούς συνόδου COP26 για την αποσόβηση της κλιματικής καταστροφής, ο Πρωθυπουργός δέσμευσε τη χώρα σε μια σειρά αξιοθαύμαστους στόχους. Όπως έχει μάθει να κάνει στην Ελλάδα, παρουσίασε στη Γλασκόβη μια Ελλάδα που υπάρχει μόνο σε κάποιο εναλλακτικό σύμπαν – μια Ελλάδα που «πετάει» και σε αυτόν τον τομέα, έτοιμη να κάνει γιγάντιες πράσινες επενδύσεις έως το 2030.
Δεδομένου του θεόρατου κόστους επίτευξης αυτών των πράσινων στόχων, ρωτώ τον κ. Μητσοτάκη εύλογα ερωτήματα:
Με ποιο δικαίωμα δέσμευσες τη χώρα σε ένα κόστος-βουνό χωρίς καμία πρότερη κοστολόγηση ή νομιμοποίηση από τη Βουλή των Ελλήνων;
Συνειδητοποιείς ότι ο μόνος τρόπος το κόστος αυτών των, κατά τα άλλα σωστών, στόχων να μην πέσει να πλακώσει τις ήδη χρεοκοπημένες λαϊκές μάζες είναι ένας μεγάλος Περιβαλλοντικός Αναδιανεμητικός Φόρος;
Θα εντάξει η κυβέρνηση έναν τέτοιον Προοδευτικό Πράσινο Φόρο στον Κρατικό Προϋπολογισμό του επόμενου μήνα; Ή θα παραμείνει πιστή στα Χρηματιστήρια Ενέργειας και τις Ψευτοαγορές Άνθρακα;
Ξέρουμε την απάντηση: Η «Μητσοτάκης ΑΕ» προτιμά να δει τον πλανήτη να απανθρακώνεται παρά να εφαρμόσει έναν προοδευτικό φόρο ο οποίος θα επιβάλει στους έχοντες να πληρώσουν για την πράσινη μετάβαση και ο οποίος θα επιστρέφεται εκ ολοκλήρου στα λαϊκά στρώματα.
ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ;
Μετά την συνθηκολόγηση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, τον ενστερνισμό του δόγματος πως το Grexit είναι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί στο λαό μας, και το αφήγημα ότι η αποδοχή/εφαρμογή των μνημονιακών όρων ήταν συμβατή με προοδευτική διακυβέρνηση, η πολιτική σύγκρουσή μας με τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν δεδομένη.
Αν και πάντα ανοιχτοί σε διάλογο με τον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ, ιδίως για κοινές κινηματικές δράσεις, ξεκαθαρίζαμε από την αρχή ότι το ΜέΡΑ25 δεν ιδρύθηκε για να νομιμοποιήσει την άποψη ότι η ρήξη με την τρόικα και την ολιγαρχία ήταν «αυταπάτη». Ούτε για να στηρίξει οποιαδήποτε κυβέρνηση κινείται, με ή χωρίς «προοδευτικό» πρόσημο, εντός του προγράμματος της τρόικας εξ & εσ.
Προοδευτική κυβέρνηση δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς πρότερη συμφωνία σε πρόγραμμα ρήξης με τις βασικές επιλογές της τρόικας και της ντόπιας ολιγαρχίας – επιλογές που αποτελούν τα οικοδομικά υλικά με το οποία ορθώθηκαν τα τείχη της Χρεοδουλοπαροικίας.
Καμία κυβέρνηση δεν αξίζει τον επιθετικό προσδιορισμό «προοδευτική», και συνεπώς δεν δικαιούται την στήριξη του ΜέΡΑ25, αν δεν δεσμευτεί εκ των προτέρων για:
την μονομερή αναδιάρθρωση του χρέους (ιδιωτικού και δημόσιου),
την μετωπική σύγκρουση με τα ολιγαρχικά συμφέροντα (π.χ. Ελληνικό-ΟΠΑΠ-ΤΕΡΝΑ)
την κοινωνικοποίηση των ΜΜΕ,
την κατάργηση των εξορυκτικών & αμυντικών συμφωνιών με Ισραήλ-ΗΠΑ,
την ανάκτηση λαϊκής & δημοκρατικής κυριαρχίας επί των βασικών εργαλείων του κράτους (Υπερταμείο, ΤΑΙΠΕΔ),
την κατάργηση του μονοπώλιου τραπεζών & τρόικας στο σύστημα πληρωμών
Όποια εναλλακτική στην «Μητσοτάκης ΑΕ» κυβέρνηση εκλεγεί ή διοριστεί χωρίς την βούληση να προβεί στην πολυδιάστατη αυτή ρήξη απλά θα ενισχύσει το δόγμα της ΤΙΝΑ (ότι, δηλαδή δεν υπάρχει πραγματική εναλλακτική) – που είναι το πιο ισχυρό όπλο της ολιγαρχίας και η νέμεση της προόδου.
ΚΙ Η ΣΧΕΣΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟ ΚΚΕ;
Με το ΚΚΕ συμβαδίζουμε σε πολλά αλλά διαπιστώνουμε διαπιστώσαμε τρεις ανυπέρβλητες διαφορές: μία αναλυτική, μία στρατηγική και μία ιδεολογική:
Η αναλυτική διαφοράαφορά την οικονομική ανάλυση του ευρωπαϊκού καπιταλισμού. Το DiEM-ΜέΡΑ25 θεωρεί ότι ο ευρωζωνικός καπιταλισμός έχει δημιουργήσει μια γερμανική σφαίρα επιρροής και ηγεμονίας η οποία διέπεται από δυνάμεις και κανόνες που όχι μόνο διαφέρουν από τον αμερικανικό και τον ασιατικό καπιταλισμό αλλά, επί πλέον, συγκρούονται μαζί του με τρόπο που επηρεάζει άμεσα την χώρα μας. Η Ελλάδα, εγκλωβισμένη σε αυτή την γερμανική σφαίρα ηγεμονίας, βρίσκεται σήμερα σε κατάσταση ακόμα μεγαλύτερης εξάρτησης απ’ ότι, π.χ. στη δεκαετία του 1960, όταν ήταν πλήρως υπό την ηγεμονία των ΗΠΑ. Σε αυτό το πλαίσιο:
Αν και είναι αλήθεια ότι η ΕΕ ήταν (αρχικά) δημιούργημα της Ουάσιγκτον, η επιλογή του ΚΚΕ να θεωρεί ότι η ΕΕ αποτελεί απλή προέκταση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, και συνεπώς ότι «ένας είναι ο ιμπεριαλισμός», το οδηγεί σε αναλύσεις που υπονομεύουν την συγκρότηση μετώπου σύγκρουσης με το τρίγωνο Βερολίνου-Φρανκφούρτης-Βρυξελλών.
Η στρατηγική του ΚΚΕ να μην στοχεύει τον γερμανικό ιμπεριαλισμό, ο οποίος μετά το 1996 αποτελεί μεγαλύτερο βραχνά για τον λαό μας από τον αμερικανικό, αναδεικνύει μια σημαντική αναλυτική διαφορά του ΜέΡΑ25 από το ΚΚΕ.
Η επιλογή του ΚΚΕ στο Δημοψήφισμα του 2015 να διασπάσει το κοινό μέτωπο του ΟΧΙ στο 3ο Μνημόνιο, καλώντας σε αποχή ή άκυρη ψήφο με στόχο να θέσει εκείνη τη στιγμή θέμα εξόδου από την ΕΕ, αντανακλά αυτή την σημαντική αναλυτική διαφορά του ΜέΡΑ25 από το ΚΚΕ: Το Δημοψήφισμα ήταν μια ιστορική στιγμή που ένας μικρός λαός είπε ΟΧΙ στον γερμανικό ιμπεριαλισμό. Εκείνη τη στιγμή το γενικότερο, και άκαιρο, «ΟΧΙ στην ΕΕ» ήταν μεγάλο δώρο στον γερμανικό ιμπεριαλισμό που στριμώχτηκε από ένα λαό που του είπε ΟΧΙ και τον οποίο δεν μπόρεσαν τα φερέφωνα του γερμανικού ιμπεριαλισμού να ακυρώσουν κατατάσσοντάς τον στους «αντιευρωπαϊστές».
Η στρατηγική διαφορά αφορά την στρατηγική αντιμετώπισης των επιθέσεων του συστήματος στην εργατική τάξη και στους πιο ευάλωτους πολίτες.
Το ΚΚΕ έχει μακρά παράδοση στην προάσπιση της εργατικής τάξης και των πιο ευάλωτων πολιτών μέσα από κινητοποιήσεις και στήριξη των προσπαθειών τους να ακυρώσουν τις πολιτικές του κατεστημένου. Είναι κάτι που το ΜέΡΑ25 εκτιμά απεριόριστα. Όμως, το ΚΚΕ επιλέγει να μην καταθέτει προτάσεις εναλλακτικών συστημικών πολιτικών που θα ανακούφιζαν τους ευάλωτους. Κι εδώ έγκειται η στρατηγική διαφορά μας.
Το ΜέΡΑ25 θεωρούμε ότι η μαζικοποίηση των κινημάτων και η αποτελεσματικότερη αντίσταση στο κατεστημένο απαιτεί κάτι παραπάνω από την (απαραίτητη βέβαια) σθεναρή κινητοποίηση για την ανατροπή των αντιλαϊκών πολιτικών του συστήματος. Απαιτεί και την κατάθεση συστημικών-μετριοπαθών προτάσεων που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν ακόμα και εντός του παρόντος, εκμεταλλευτικού εγχώριου καπιταλισμού. Γιατί να τις καταθέσουμε; Υπάρχει περίπτωση το κατεστημένο να τις υιοθετήσει; Όχι βέβαια. Όμως, αν οι μη ριζοσπαστικοποιημένοι ευάλωτοι δουν ότι, ναι, υπάρχουν λύσεις και εντός του συστήματος, τις οποίες οι κυβερνώντες επιλέγουν να μην υιοθετήσουν, τότε θα είναι πιο εύκολο να απεγκλωβιστούν από την προπαγάνδα του συστήματος ότι «δεν υπάρχει εναλλακτική» – κι έτσι να προσχωρήσουν στο κίνημα.
Αντίθετα, η στρατηγική της «υπεύθυνης ανυπακοής», δηλαδή του συνδυασμού κινητοποιήσεων ακύρωσης των πολιτικών του συστήματος με παράλληλη κατάθεση συστημικών πολιτικών που θα ανακούφιζαν τους πολλούς έχει την δυνατότητα να απελευθερώσει από την προπαγάνδα της ολιγαρχίας μεγάλες μάζες ευάλωτων εργαζόμενων και μικρομεσαίων ακριβώς επειδή τις συστημικές πολιτικές που προτείνουμε και οι οποίες αποδεικνύονται πειστικές στους μη ριζοσπαστικοποιημένους πολίτες το σύστημα δεν θα τις υιοθετήσει!
Παράδειγμα 1ο, τα κόκκινα δάνεια: Όταν, παράλληλα με τις κινητοποιήσεις κατά των πλειστηριασμών, το ΜέΡΑ25 κατέθεσε το τεχνοκρατικά προηγμένο (και συμβατό με το ευρωπαϊκό δίκαιο) σχέδιο «Οδυσσέας» (για ίδρυση δημόσιας εταιρείας διαχείρισης κόκκινων δανείων), πολλοί αναρωτήθηκαν: «Μα αφού υπάρχει λύση συμβατή με το ευρωπαϊκό δίκαιο, γιατί δεν την εφαρμόζουν;» Αυτό το μετέωρο ερώτημα στα χείλη των μη ριζοσπαστικοποιημένων είναι, για το ΜέΡΑ25, η ευκαιρία που χρειάζεται γα να ριζοσπαστικοποιηθούν.
Παράδειγμα 2ο, Οι εξορύξεις & η πράσινη μετάβαση: Η στάση του ΚΚΕ απέναντι στις εξορύξεις, τα ορυκτά καύσιμα και την πράσινη μετάβαση είναι όχι μόνο λανθασμένη αλλά και επικίνδυνη. Αν γνωρίζουμε ένα πράγμα, αυτό είναι ότι η ανθρωπότητα θα περάσει το σημείο μη επιστροφής από την κλιματική καταστροφή πολύ πριν ωριμάσουν οι συνθήκες για τον σοσιαλισμό. Η άρνηση του ΚΚΕ να ενστερνιστεί την θέση του ΜέΡΑ25 για άμεση διακοπή όλων των εξορύξεων και τερματισμό χρήσης ορυκτών καυσίμων, το θέτει σε σύγκρουση με τη νεολαία και τις ανάγκες του ανθρώπινου είδους.
Η ιδεολογική διαφορά αφορά το πως εννοούμε την απελευθέρωση από την εκμετάλλευση και την εξουσία των ισχυρών. Το ΚΚΕ επικεντρώνεται στον τερματισμό της δυνατότητας του καπιταλιστή, δηλαδή του ιδιοκτήτη των μέσων παραγωγής, να εκμεταλλεύεται και να εξουσιάζει εργαζόμενους που δεν έχουν επιλογές επειδή δεν έχουν πρόσβαση στα μέσα παραγωγής. Το ΜέΡΑ25 συμφωνεί.
Όμως, οραματιζόμαστε εξ ίσου, παράλληλα με την απελευθέρωση του ανθρώπου από την αβάστακτη εξουσία του καπιταλιστή, και την απελευθέρωση από την αβάστακτη εξουσία του κράτους και άλλων μορφών συλλογικής-ιεραρχικής ισχύος. Αυτή η διαφορά δεν είναι απλά φιλοσοφική αλλά οδηγεί και σε εντελώς διαφορετικές αντιλήψεις (α) για τον τρόπο οργάνωσης μιας μετακαπιταλιστικής, μη εκμεταλλευτικής κοινωνίας, (β) για τις μεθόδους με τις οποίες θα δημιουργηθεί μια τέτοια κοινωνία, και (γ) για μορφές καταπίεσης εκτός του χώρου της παραγωγής (π.χ. πατριαρχίας, ρατσισμού, σεξουαλικού προσανατολισμού):
Ο εκδημοκρατισμός της παραγωγικής διαδικασίας ναι μεν απαιτεί την κατάργηση της ιδιωτικής ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής (η οποία γεννά την συντριπτική εξουσία του καπιταλιστή επί του εργαζόμενου) αλλά, παράλληλα, απαιτεί και την αποφυγή δημιουργίας νέων μορφών κρατικής ή γραφειοκρατικής εξουσίας η οποία μπορεί να αποδειχθεί το ίδιο ή και περισσότερο καταπιεστική – και εν τέλει παραγωγικά αναποτελεσματική – από την εξουσία του καπιταλιστή.
Ενώ για το ΚΚΕ το κόμμα πρέπει να καθοδηγεί τα κινήματα κατά τη διαδικασία μετασχηματισμού, για το ΜέΡΑ25 το κόμμα πρέπει να λειτουργεί υποστηρικτικά στα ΑΥΤΟΝΟΜΑ ΑΚΗΔΕΜΟΥΕΤΑ κινήματα τα οποία να προχωρούν στη βάση τη αυτό-οργάνωσης – της ίδιας αυτό-οργάνωσης που, μετά τον μετασχηματισμό της κοινωνίας, θα είναι το προοίμιο της αυτοδιαχείρισης των παραγωγικών μονάδων.
Επί πλέον, η φιλοσοφία του ΜέΡΑ25 και του ΚΚΕ δεν θα μπορούσαν να είναι πιο διαφορετικές όσον αφορά τον φεμινισμό, τα θέματα αυτοπροσδιορισμού φύλου, ταυτότητας κλπ. Το ΜέΡΑ25 απορρίπτει την ιδέα ότι κάθε προοδευτικός άνθρωπος πρέπει να αποδέχεται ότι προέχει ο αγώνας κατά της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Ένα νέο παιδί τρανς που αντιμετωπίζει καθημερινή σωματική και λεκτική βία έχει κάθε λόγο να μην θεωρεί την ταξική πάλη σημαντικότερη από τον αγώνα του εναντίον των διακρίσεων και της βίας. Το ίδιο μια μουσουλμάνα, ένας εβραίος, μια γυναίκα που αντιμετωπίζουν καθημερινά μορφές διωγμού, βίας και καταπίεσης.
Στόχος του ΜέΡΑ25 είναι ένα πλατύ κίνημα εναντίον όλων των μορφών καταπίεσης και εξουσίας που, για να συσταθεί απαιτεί (κι εδώ έγκειται η διαφορά μας με το ΚΚΕ) την πλήρη αποδοχή του αυτοπροσδιορισμού της ταυτότητας του κάθε ένα, της κάθε μίας, καθώς και των προτεραιοτήτων που βάζουν στο είδος πάλης κατά της εξουσίας των «άλλων» πάνω τους.
Περιληπτικά, το ΜέΡΑ25 απορρίπτει για δύο λόγους τις ιεραρχίες, τόσο των στόχων όσο και τις οργανωτικές, οι οποίες αποτελούν ακρογωνιαίο λίθο της φιλοσοφίας του ΚΚΕ: Πρώτον, επειδή αυτές οι ιεραρχίες απωθούν μεγάλες μάζες εν δυνάμει συνοδοιπόρων. Και, δεύτερον, επειδή φοβόμαστε ότι, ακόμα και να επιτευχθεί ο κοινωνικός μετασχηματισμός που θέλει το ΚΚΕ στη βάση αυτών των ιεραρχήσεων, το αποτέλεσμα θα είναι μια ανελεύθερη, αναποτελεσματική κοινωνία στην οποία οι άνθρωποι του ΜέΡΑ25 δεν είμαστε διατεθειμένοι να ζήσουμε – και για την οποία δεν θέλουμε να φέρουμε ευθύνη.
ΜΕ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΞΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ;
Το καλοκαίρι του 2015, μετά την συνθηκολόγηση του ΣΥΡΙΖΑ, κανείς από τους ιδρυτές του ΜέΡΑ25 δεν επιχείρησε τη δημιουργία νέου φορέα. Μέσα στη θλίψη του προδομένου ΟΧΙ, περιμέναμε. Περιμέναμε ελπίζοντας ότι οι σύντροφοι που είχαν φύγει από τον ΣΥΡΙΖΑ, ίσως μαζί με άλλους που θα τον εγκατέλειπαν στην πορεία, θα προχωρούσαν σε έναν ενωτικό φορέα που θα περιφρουρούσε το κεφάλαιο του ΟΧΙ και θα του έδινε νέα δυναμική. Μάλιστα, στις παραμονές των εκλογών του Σεπτέμβρη, παρά τις σοβαρές διαφωνίες του με την ΛΑΕ (και τις φωνές εντός της ΛΑΕ που τον λοιδορούσαν), ο Γιάνης Βαρουφάκης στήριξε δημόσια την ΛΑΕ δηλώνοντας ότι θα την ψηφίσει. Παρόλα αυτά, όχι μόνο δεν κόπασαν οι σεκταριστικές φωνές αλλά, το κυριότερο, εντάθηκαν με αποτέλεσμα κάθε προσπάθεια συγκρότησης του χώρου να καταρρεύσουν. Στο μεταξύ, οι συνιδρυτές του DiEM25 εστίαζαν στην πανευρωπαϊκή, διεθνική ανάπτυξη του κινήματος συνεχίζοντας να δίνουν ευκαιρία στον χώρο της ΛΑΕ και συγγενών δυνάμεων να δημιουργήσουν αξιόπιστο φορέα. Όταν πλέον κατέστη σαφές ότι η συγκρότηση του χώρου αυτού δεν «περπατούσε», τότε μόνον το DiEM25 αποφάσισε την ίδρυση του ΜέΡΑ25, τον Μάρτιο του 2018. Ένα χρόνο και λίγους μήνες αργότερα το ΜέΡΑ25 ήταν στη Βουλή όπου έδωσε φωνή και προστασία εκεί έξω στους δρόμους στην εξωκοινοβουλευτική Αριστερά.
Προφανώς και τους ανοίγουμε την αγκαλιά και τους καλούμε σε συστράτευση στη βάση του αλληλοσεβασμού.
ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ;
Μα το ΜέΡΑ25 είναι το μόνο διεξοδικά και ειλικρινά συγκροτημένο πράσινο κόμμα όχι μόνο στη Βουλή αλλά και στην κοινωνία.
Ποιο άλλο κόμμα έχει ταχθεί, με πολιτικό κόστος, εναντίον κάθε εξόρυξης και κάθε αγωγού ή έχει τολμήσει να πει: ΟΛΑ ΤΑ ΟΡΥΚΤΑ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΣΤΑ ΕΓΚΑΤΑ ΤΗΣ ΓΗΣ;
Τώρα, σήμερα, αποκτάμε το θάρρος πούμε στους πολίτες ότι η πραγματική, αποτελεσματική, πράσινη μετάβαση, θα απαιτήσει όχι μόνο ηλεκτρικά αυτοκίνητα & πράσινη βιομηχανία αλλά λιγότερα αυτοκίνητα, λιγότερο τσιμέντο, συρρίκνωση του καταναλωτισμού, αύξηση μεν της ποιότητας αλλά μείωση δε των ποσοτήτων που παράγουμε.
Αυτή η γενναία στάση ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΚΑΘΑΡΟΥ ΜΗΔΕΝ πρέπει να καταγραφεί στο Συνέδριό μας.
ΝΟΜΙΣΜΑ – ΑΝΑΚΤΗΣΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ
To ΜέΡΑ25 να πρωτοστατήσει ώστε να βρεθούμε ξανά στις ίδιες επάλξεις συνοδοιπόροι που διαφωνήσαμε για το ευρώ, αλλά ακόμα και για την Ευρωπαϊκή Ένωση. H προσέγγιση αυτή είναι σήμερα ευκολότερη καθώς:
Χώρες όπως η Ελλάδα κατέληξαν να χάσουν περισσότερα απ’ όσα θα είχαν χάσει λόγω μιας εξόδου από το ευρώ την ώρα που σε χώρες όπως η Γερμανία η υποχώρηση του βιοτικού επιπέδου του μέσου εργάτη έπεσε κι αυτό χαμηλότερα απ’ εκεί που θα το οδηγούσε η επανίδρυση του μάρκου. Συνεπώς, οι διαφορές εκτιμήσεων προοδευτικών ευρωπαίων του κόστους εξόδου από το ευρώ έχουν εξανεμιστεί. Δεν ήρθε, λοιπόν, η ώρα να μπουν στην άκρη και οι πολιτικές μας διαφορές;
Η πρόταση του DiEM-ΜέΡΑ25 για σύστημα δημοσιονομικών συναλλαγών, που λειτουργεί παράλληλα ως το ιδανικό πρώτο βήμα για την δημιουργία εθνικού συστήματος, πρέπει να αποτελέσει την γέφυρα μεταξύ συνοδοιπόρων που, στο παρελθόν, διαφωνήσαμε για το ευρώ.
ΝΕΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Το πρόγραμμά μας για τον εκδημοκρατισμό της οικονομικής πολιτικής, του νομίσματος, της δημόσιας διοίκησης, των ΜΜΕ, της Παιδείας, της Υγείας, του Πολιτισμού κλπ το προωθούμε με ΔΙΑΣΚΕΠ ΠΑΝΤΟΥ
Όλη η δύναμη στα ΔΙΑΣΚΕΠ ώστε να σπάσει η παράλυση του Κοινοβουλευτισμού
Η ΠΑΤΡΑ ΩΣ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ Βιώσιμου Μοντέλου Κοινής Ευημερίας
Το Aναπτυξιακό Πρόγραμμα για την Πάτρα του ΜέΡΑ25 εστιάζει σε τρεις άξονες:
Ηλεκτροκίνηση, με έμφαση στην μαζική παραγωγή σύγχρονων συσσωρευτών
Ψηφιακές τεχνολογίες, με έμφαση στην τεχνητή νοημοσύνη
Πολιτισμό, με έμφαση στον κινηματογράφο και τις παραστατικές τέχνες
Η Πάτρα διαθέτει 3 μεγάλα ατού που καθιστούν τους 3 αναπτυξιακούς άξονες εφικτούς:
Τον συνδυασμό υψηλού επιπέδου Πολυτεχνείου και Πανεπιστήμιου
Άμεση σύνδεση στην Κεντρική Ευρώπη μέσω Ιταλίας
Άπλετους τέως βιομηχανικούς χώρους που μπορούν να αναβιώσουν στο πλαίσιο της νέας Πράσινης Βιομηχανικής Επανάστασης
Ναι, η Βόρεια Ελλάδα είναι ιδανική για την ανάπτυξη βιομηχανίας και δίκτυου διανομής του πράσινου υδρογόνου που θα αντικαταστήσει το diesel στις βαριές μεταφορές (φορτηγά αυτοκίνητα και πλοία)
Όμως η Πάτρα είναι ιδανική για την ανάπτυξη βιομηχανίας συσσωρευτών-μπαταριών, που είναι ταυτόχρονα ο βενζινοκινητήρας του μέλλοντος αλλά και η λύση του προβλήματος της μη σταθερής παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Οι χώροι των παλιών βιομηχανιών, που σήμερα ρημάζουν, μαζί με την τεχνογνωσία του Πολυτεχνείου και του Πανεπιστήμιου, και σε συνδυασμό με την εύκολη πρόσβαση στην Κεντρική Ευρώπη που εξασφαλίζει το λιμάνι, καθιστούν την Πάτρα ιδανικό κέντρο βαριάς βιομηχανίας συσσωρευτών-μπαταριών.
Παράλληλα, καθώς ο εξηλεκτρισμός του μέλλοντος θα απαιτεί χρήση εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης ώστε να βελτιστοποιείται η διαχείριση των αποκεντρωμένων δικτύων ανανεώσιμης ενέργειας, η τεχνογνωσία του Πολυτεχνείου και του Πανεπιστήμιου θα βοηθήσουν την ανάπτυξη, κυρίως μέσω start ups, και σε αυτόν τον τομέα.
Να πως οραματιζόμαστε το μέλλον – Να πως τιμούμε το γνωμικό ότι το να καταστρέφεις αυτό που υπάρχει είναι δύσκολο. Το να δημιουργείς το καινούργιο την ώρα που εξαλείφεις την εκμετάλλευση -> αυτό είναι το ζητούμενο.
Συνοδοιπόροι, πορευόμαστε στο Συνέδριο αναγνωρίζοντας την ανάγκη για ριζοσπαστικοποίηση σε όλα – για να πάμε πολύ πέραν του Πράσινου Κεϋνσιανισμού. Για αυτό είμαστε εδώ σήμερα. Για να επικαιροποιήσουμε μαζί την Ανάλυση, τη Στρατηγική & το Όραμά μας
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Όταν το 2010 ο χώρα χρεοκόπησε, σύσσωμο το πολιτικό προσωπικό παραδέχθηκε ότι έφταιξε η υπερχρέωση της περιόδου 2000-2008. Πράγματι, το κατεστημένο ομολόγησε ότι η γρήγορη οικονομική μεγέθυνση της περιόδου 2000-2008, που το ίδιο χαιρέτιζε ηλιθιωδώς ως απόδειξη ότι η Ελλάδα είναι στον «σκληρό πυρήνα της Ευρώπης» (Κ. Σημίτης) και η οικονομία της «θωρακισμένη» απέναντι σε κρίσεις (Γ. Αλογοσκούφης), δεν ήταν παρά μια φούσκα που οφειλόταν στα φθηνά δάνεια από την Β. Ευρώπη.
Σήμερα, μετά από δώδεκα χρόνια κρίσης που προκάλεσε εκείνη η φούσκα, ποιο είναι το αφήγημα του κατεστημένου; Ότι η Ελλάδα επέστρεψε στο επίκεντρο της Ευρώπης και πως η οικονομία της έχει θωρακιστεί απέναντι στην κρίση της μετά-την-πανδημία εποχής. Σε ποια βάση ανακάμψαμε; Στη βάση του ότι δανειζόμαστε ξανά φτηνά! Αυτό είναι το γελοίο κριτήριο βάσει του οποίου το κατεστημένο ισχυρίζεται ότι η «Ελλάδα επανήλθε».
Κι ας έχει σπάσει κάθε ρεκόρ το δημόσιο χρέος.
Κι ας είμαστε, τώρα που η ΕΚΤ ετοιμάζεται να αυξήσει τα επιτόκια, στα πρόθυρα νέας εκτόξευσης του κόστους εξυπηρέτησης των δυσθεώρητων βουνών ιδιωτικού και βέβαια δημόσιου χρέους.
Κι ας είναι το εθνικό εισόδημα στα επίπεδα του 2015.
Κι ας σέρνονται σε αρνητικά νούμερα οι καθαρές επενδύσεις για 13ο συνεχόμενο έτος.
Κι ας μαυρίζουν οι ψυχές των λαϊκών στρωμάτων αντικρίζοντας τις τιμές στα σουπερμάρκετ, τις αυξήσεις στα νοίκια ή στον λογαριασμό της ΔΕΗ.
«Τί σημασία έχουν όλα αυτά όταν δανειζόμαστε φτηνά από την Β. Ευρώπη;», ρωτά το κατεστημένο λες και ποτέ δεν είχε ομολογήσει ότι η κατάρρευση του 2010 οφειλόταν στο ότι για χρόνια δανειζόμασταν φτηνά από την Β. Ευρώπη!
Σήμερα, η ίδια ολιγαρχία που ευθύνεται για τη φούσκα που έσκασε το 2010 χτίζει μια νέα φούσκα ακόμα μεγαλύτερη σε μια κοινωνία που:
δεν έχει τις αντοχές που είχε προ δεκαετίας για να αντιμετωπίσει το ωστικό κύμα του σκασίματός της, και για αυτό
δεν θέλει να ακούει κακές προβλέψεις, ακόμα και να ξέρει ότι είναι σωστές.
Αυτό είναι, λοιπόν, το διακύβευμα του ΜέΡΑ25 – των φίλων, των μελών και των στελεχών του: Το καθήκον μας να δώσουμε κουράγιο και προοπτική στα θύματα της νέας φούσκας που χτίζεται από το 4ο Μνημόνιο του 2018 και τα οποία θα προστεθούν στα θύματα της φούσκας του 2010. Με τις αναλύσεις μας, με τις προτάσεις πολιτικής μας, με το ήθος μας, και με τις παρεμβάσεις μας μέσα κι έξω από τη Βουλή,
Σε αυτή την κατεύθυνση, το Β’ Μέρος του 1ο Διαβουλευτικού Συνέδριου ολοκληρώνει την διαδικασία αποτίμησης και επικαιροποίησης των Θέσεων Στρατηγικής, Τακτικής, Οράματος & Ιδεολογίας του ΜέΡΑ25.
Είναι εμφανές ότι βάλαμε βαθιά το νυστέρι της αυτοκριτικής στον κορμό της σκέψης μας ώστε να φανούμε αντάξιοι της μετά-την-πανδημία εποχής.
Όμως, δεν παύουμε να είμαστε περήφανοι για τις αρχικές μας θέσεις, για την διορατικότητα της ανάλυσης, και για το αρχικό μας όραμα.
Θυμάστε γιατί φτιάξαμε το ΜέΡΑ25 τον Μάρτιο του 2018;
Το εξηγεί με μια φράση από την Ιδρυτική Διακήρυξη μας:
Δεν μας φοβίζει η αποτυχία.
Μας φοβίζει η υποταγή και η έλλειψη προοπτικής, ελπίδας, σχεδίου για την απόδραση.
Δεν μας φοβίζει να βάλουμε ψηλά τον πήχυ και να αποτύχουμε.
Μας φοβίζει να κοιτάμε χαμηλά και να καταλήξουμε στα γόνατα, άλλη μια φορά ικέτες.
Για αυτόν τον λόγο ιδρύσαμε το ΜέΡΑ25.
Για αυτόν τον λόγο συνεχίζουμε σήμερα σφυρηλατώντας ένα ΜέΡΑ25 πιο γενναίο, πιο μαζικό, ακόμα πιο σύγχρονο και ριζοσπαστικό.
