Ο κυνισμός και η διπροσωπία της κυβέρνησης γίνονται όλο και πιο δημόσια ορατές, ακόμα και (ή μάλλον ειδικά όταν) προσπαθούν να ενδυθούν το μανδύα της «συμπόνοιας», όπως τα μέτρα ενίσχυσης για τους επιζώντες της τραγωδίας των Τεμπών, μια τραγωδία που φέρει την υπογραφή της κυβέρνησης και των πολιτικών επιλογών της.
Ειδικές συντάξεις, διαγραφή φορολογικών και τραπεζικών οφειλών, διορισμοί στο «κακό, υπερπληθές δημόσιο», επίσπευση νομικών διαδικασιών και άλλα κοινωνικά μέτρα είναι ο τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση Μητσοτάκη μετατρέπεται σε σοσιαλιστική ουτοπία για να εξευμενίσει την δίκαιη οργή των επιζώντων θυμάτων και των οικογενειών των νεκρών.
Πολλά από αυτά τα «ειδικά μέτρα» είναι πολιτικές που έχει καταθέσει το ΜέΡΑ25 για την ενίσχυση ολόκληρης της κοινωνίας μετά από 15 χρόνια βάρβαρης και καταστροφικής μνημονιακής λιτότητας που μας έχει επιβληθεί από τις κυβερνήσεις των ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ. Η ενίσχυση με κάθε δυνατό τρόπο όσων επηρεάστηκαν από την τραγωδία στα Τέμπη είναι αυτονόητη. Αλλά η μεγαλύτερη δικαίωση και για αυτούς αλλά και για την υπόλοιπη χώρα που βγαίνει σήμερα ξανά στους δρόμους είναι η παραπομπή όλων των άμεσα υπεύθυνων για την τραγωδία στη δικαιοσύνη, η παραίτηση της απονομιμοποιημένης κυβέρνησης και το ξήλωμα από τη ρίζα των εγκληματικών πολιτικών της λιτότητας και των ιδιωτικοποιήσεων.
Το είδαμε και αυτό, ο άνθρωπος που αλυσόδεσε την χώρα και την έβαλε στον 10ετή εφιάλτη των μνημονίων κάνει τηλεδιασκέψεις με σκοπό την ανάδειξη των προβλημάτων και των ευρύτερων ζητημάτων που απασχολούν τους δήμους του νομού Αχαΐας. Διαβάζουμε ότι ψάχνει για πιθανούς τρόπους συνεργασίας, για την από κοινού εξεύρεση και διεκδίκηση λύσεων.
Μάλιστα μας ενημερώνει και με μια λίστα προβλημάτων που χρονίζουν. Προβλήματα όμως που θα μπορούσαν να είναι λυμένα εδώ και χρόνια εάν υπήρχε η πολιτική βούληση. (Μιλάω για την προ μνημονίων εποχή).Για τα προβλήματα και τις παθογένειες που σε πολλές περιπτώσεις μας συνοδεύουν επί πολλά χρόνια. οι ευθύνες βαραίνουν αποκλειστικά όλους τους διαχειριστές της εξουσίας τα τελευταία 30 χρόνια (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ) και ειδικότερα την τελευταία δεκαετία λόγο μνημονίων (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ).
Μην ξεχνάμε και την Κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας υπό τον κ Παπανδρέου, που είχε την εντολή να εφαρμόσει τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις , όπως μας ενημέρωναν οFinancial Times.
Όσον αφορά τον συγκεκριμένο κάποιος να τον ενημερώσει ότι είχε την ευκαιρία να κάνει πράξει αυτά που λέει για τον ν. Αχαΐας αλλά δεν το έκανε.
Προφανώς δεν έχει ακούσει για την “Ατομική Ευθύνη”
Οι ειδικοί μας προειδοποιούν εδώ και χρόνια – πολύ πριν από την εμφάνιση του COVID-19 στα τέλη Δεκεμβρίου – για την εξελιγμένη τεχνολογία παρακολούθησης που εφαρμόζεται όλο και περισσότερο στην καθημερινή μας ζωή, καθώς οι επιχειρήσεις παρακολουθούν κάθε μας κίνηση, προβλέπουν τη συμπεριφορά μας και μας πουλάνε τα ανάλογα προϊόντα και υπηρεσίες. Ενώ αυτός ο “καπιταλισμός της επιτήρησης” έχει ήδη εγείρει την οργή και την ανησυχία των υπερασπιστών της ιδιωτικής ζωής και της πολιτικής ελευθερίας. Η παγκόσμια πανδημία οδηγεί σε μια πολύ πιο δυσοίωνη τάση να θυσιάζεται η προσωπική ιδιωτικότητα, στο όνομα της δημόσιας υγείας και να επιτρέπεται στις κυβερνήσεις να διεξάγουν ακραίες πολιτικές με πρόσχημα τον εντοπισμό επαφών φορέων COVID-19.
Ένας από τους πιο συνηθισμένους τρόπους με τους οποίους οι κυβερνήσεις αναπτύσσουν τον ψηφιακό εντοπισμό επαφών είναι μέσω μιας εγκεκριμένης εφαρμογής που κατεβάζουν οι χρήστες στα κινητά τους. Πολλές χώρες ξεκίνησαν τα προγράμματα ψηφιακής παρακολούθησης κάνοντας τις λήψεις εφαρμογών παρακολούθησης επαφών εθελοντικές, σημειώνοντας ότι οι χρήστες θα μπορούσαν να εξαιρεθούν από τη λήψη τους και ότι η χρήση τους θα ήταν προσωρινή για να σταματήσει η εξάπλωση του COVID-19.
Δεν αποτελεί έκπληξη,ότι μια σειρά από αυταρχικές χώρες, όπως η Κίνα, το Ιράν και η Τουρκία, κατέστησαν υποχρεωτική τη λήψη των εφαρμογών. Αν και θα περίμενε αυτές τις ενέργειες από μη δημοκρατικές χώρες, η Ινδία, η μεγαλύτερη φιλελεύθερη δημοκρατία στον κόσμο, έχει επίσης επιβάλει στους πολίτες να κατεβάσουν την εφαρμογή ανίχνευσης επαφών, το Aarogya Setu, ή να διακινδυνεύσουν να χάσουν τη δουλειά τους ή να συλληφθούν ή να επιβληθούν πρόστιμα. Αυτή η εφαρμογή έχει ήδη ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων και ήδη μερίδα νομικών της Ινδίας υποστηρίζουν ότι η εφαρμογή είναι αντισυνταγματική. Υπάρχει πρόσθετη ανησυχία ότι αυτό αναπτύσσεται υπό την κυβέρνηση του Narendra Modi, που τροφοδοτείται από ένα υπερεθνικιστικό κόμμα που έχει υποστηρίξει την καταστολή στον κάποτε φιλελεύθερο και ζωντανό τομέα των ΜΜΕ για αρκετά χρόνια.
Η υποχρεωτική χρήση των εφαρμογών είναι θέμα χρόνου ιδιαίτερα εάν εμφανιστεί ένα δεύτερο κύμα το φθινόπωρο. Όπως σημείωσε η έκθεση του Big Data Institute της Οξφόρδης, το 80 τοις εκατό των χρηστών κινητών τηλεφώνων πρέπει να κατεβάσουν την εφαρμογή για να καταστεί χρήσιμη – ένα όριο που είναι δύσκολο να επιτευχθεί εάν το κατέβασμα και η χρήση της εφαρμογής είναι προαιρετικό. Πράγματι, η Σιγκαπούρη ήταν από τις πρώτες χώρες που δοκίμασε μια εθελοντική λήψη της εφαρμογής , TraceTogether, αλλά με τόσο χαμηλή πρόσληψη (μόλις 29 τοις εκατό) η εφαρμογή κατέστη άχρηστη. Η εφαρμογή Raknin C-19 της Ισλανδίας έχει το υψηλότερο ποσοστό λήψης μεταξύ των εθελοντικών λήψεων παγκοσμίως, αλλά μπόρεσε μόνο το 38% του πληθυσμού της να την εγκαταστήσει.
Επιπλέον, τι συμβαίνει σε όλα τα δεδομένα που συλλέγονται για τους πολίτες; Πώς συγκεντρώνονται, αποθηκεύονται, καταστρέφονται ή διατηρούνται ανώνυμα τα δεδομένα; Οι κρυπτογράφοι υποστηρίζουν ότι το ιδανικό πρότυπο είναι να διατηρούν τα δεδομένα αποθηκευμένα στα τηλέφωνα και όχι να τα στέλνουν σε κυβερνητικούς διακομιστές. Η δημιουργία αυτών των εφαρμογών ανοιχτού κώδικα και ο έλεγχος του κώδικα από τεχνικούς εμπειρογνώμονες είναι το κλειδί. Ωστόσο, οι εφαρμογές ανίχνευσης επαφών δεν είναι όλες ίδιες. Περισσότεροι από 300 ακαδημαϊκοί στην επιστήμη των υπολογιστών, τις μελέτες απορρήτου και την κρυπτογραφία υποστήριξαν ότι οι τεχνολογίες με δυνατότητα GPS είναι εξαιρετικά ανακριβείς και ευαίσθητες σε απώλειες απορρήτου και ότι η αποθήκευση δεδομένων τοποθεσίας που διατηρείται σε διακομιστές θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο το απόρρητο. Αν και δεν υποστηρίζουν εφαρμογές παρακολούθησης επαφών, έχουν ζητήσει τη χρήση εφαρμογών με δυνατότητα Bluetooth. Ωστόσο, από τα μέσα Μαΐου 2020, από τις 47 εφαρμογές ανίχνευσης επαφών που έχουν αναπτυχθεί σε όλο τον κόσμο, το 53% βασίζεται σε GPS και μόνο το 15% βασίζεται σε Bluetooth. 28 τοις εκατό των εφαρμογών χρησιμοποιούν και τους δύο τρόπους.
Η ψηφιακή ανίχνευση επαφών μοιάζει με μια έξυπνη και προηγμένη τεχνική που θα μπορούσε να μας κρατήσει όλους συλλογικά ασφαλείς, αλλά ο κόσμος του Big Brother βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη σε κράτη με αυταρχικούς ηγέτες. Ο κίνδυνος για τις φιλελεύθερες δημοκρατίες της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών, είναι πραγματικός και άμεσος. Εκείνοι που θέλουν να υπερασπιστούν τις πολιτικές ελευθερίες θα πρέπει να ετοιμαστούν για μια δημόσια μάχη, για να πείσουν τους ανθρώπους, οι οποίοι μπορεί να πιστεύουν ότι η θυσία λίγης ελευθερίας αξίζει, ότι τώρα είναι καιρός να αγωνιστούμε για την ιδιωτικότητα. Διαφορετικά, δεν θα αναγνωρίζουμε πλέον τις κοινωνίες μας σε λίγα χρόνια.
Αυτές τις μέρες είμαστε όλοι σαν ναυαγοί, που υποχωρούν κάτω από ένα τεράστιο κύμα, την πανδημία COVID-19. Το εν λόγω κύμα είναι η πανδημία που προκαλείται από τον ιό SARS-CoV-2 και τη θανατηφόρα ασθένεια που μπορεί να προκαλέσει, COVID-19.
Τους τελευταίους δύο μήνες, από τότε που οι επιδημιολόγοι έπεισαν τους πολιτικούς να πάρουν την απειλή του COVID-19 πιο σοβαρά από το συνηθισμένο χειμερινό κύμα της γρίπης, έχουμε γοητευτεί από κυματοειδείς εικόνες: γραφικές παραστάσεις που απεικονίζουν την πρώιμη, εκθετική ανάπτυξη λοιμώξεων και τους θανάτους και στη συνέχεια την ισοπέδωση της καμπύλης καθώς ασκούμε τις οδηγίες της πολιτικής προστασίας κρατώντας κοινωνικές αποστάσεις και εφαρμόζοντας οικονομικούς αποκλεισμούς.
Στην ιστορία, όλες οι μεγάλες πανδημίες έχουν έρθει σε κύματα, συμπεριλαμβανομένου του Μαύρου Θανάτου της πνευμονικής πανώλης τον 14ο αιώνα και της ευλογιάς τον 18ο αιώνα. Η πρώτη καταγεγραμμένη επιδημία πανώλης – τον 5ο αιώνα π.Χ. Αθήνα – είχε τρία κύματα: το 430, το 429 και το 427-26.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, το δεύτερο κύμα ήταν χειρότερο από το πρώτο. Πάρτε τη μεγάλη γρίπη του 1918-19. Το πρώτο καταγεγραμμένο ξέσπασμα ήταν σε μια στρατιωτική βάση του Κάνσας, στο Camp Funston, τον Μάρτιο του 1918. Αλλά η παγκόσμια κορύφωση της θνησιμότητας ήταν στο δεύτερο κύμα του Οκτωβρίου και του Νοεμβρίου. Ένα τρίτο κύμα επηρέασε ορισμένες περιοχές του κόσμου στις αρχές του 1919, κυρίως την Αγγλία και την Ουαλία και την Αυστραλία.
Ο κύριος λόγος να περιμένουμε ένα δεύτερο κύμα COVID-19 το 2020 είναι ότι δεν είμαστε πουθενά κοντά στην λεγώμενη “ανοσία της αγέλης”. Και, όπως έχουμε παρατηρήσει, μάλλον απέχουμε πολύ από το εμβόλιο. Ακόμα και στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, το μεγαλύτερο μέρος της Βόρειας Αμερικής, το ποσοστό μόλυνσης είναι λίγο υψηλότερο από 21%, σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες μελέτες. Καθώς τα μέτρα αποτροπής εξάπλωσης του ιού χαλαρώνουν και οι άνθρωποι επιστρέφουν στη δουλειά και στο σχολείο, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα βλέπουμε αυξανόμενες λοιμώξεις και θανάτους από τον COVID-19.
Πράγματι, ήδη βλέπουμε σημάδια αναθέρμανσης σε ορισμένα μέρη της Ασίας, ιδίως στη Σιγκαπούρη και τη βόρεια Κίνα.
Η μόνη πραγματική συζήτηση είναι ο βαθμός στον οποίο ο ζεστός καιρός θα εμποδίσει τη μετάδοση στο βόρειο ημισφαίριο. Ήδη υπάρχουν πολλές ακαδημαϊκές εργασίες σχετικά με αυτό το θέμα. Μαθαίνουμε ότι αυτός ο ιός εξαπλώνεται ταχύτερα σε εσωτερικούς χώρους, σε περιορισμένους χώρους όπως μετρό, εστιατόρια και νοσοκομεία. Ως εκ τούτου, παρόλο που τα μέτρα χαλαρώνουν θα κάνουμε καιρό για να απολάυσουμε το αγαπημένο μας ποτό σε ένα μπαρ ή να πάμε παρέα με τους φίλους μας στο γήπεδο.
Ο φόβος για ένα δεύτερο κύμα (μια απότομη αύξηση των θανάτων) μαζί με την ύφεση που ούτως η άλλως είναι νομοτελειακά η μόνη σταθερά στην εξίσωση , σημαίνει ότι θα πρέπει να συνηθίσουμε σε μια νέα πραγματικότητα, την μετά κοροναϊό εποχή.
Εμείς οι Έλληνες ήμασταν υπερήφανοι για τον τρόπο ζωής μας που μας δίνει το περιθώριο να εκμεταλλευόμαστε διασκεδάζοντας τον ελεύθερο χρόνο μας. Είτε αυτό σημαίνει ένας γρήγορος καφές το πρωί πηγαίνοντας για δουλειά, ένα γρήγορο break για έναν μεζέ ή ακόμα και η απογευματινή βόλτα που μπορεί να καταλήξει βραδινή (μας αρέσει να βρισκόμαστε μεταξύ μας). Με την κρίση του κορονοϊού καλούμαστε να εγκαταλείψουμε την καθημερινή τελετή του πρωινού καφέ ή την βραδινή βόλτα ή το Κυριακάτικο γήπεδο. Κατά την διάρκεια της κρίσης δεν πρόκειται ούτε να δουλέψουμε ούτε να απολαύσουμε την μπάλα.
Η πανδημία COVID-19 κατατάσσεται στις επιθέσεις σαν της 11ης Σεπτεμβρίου, που ως γεγονότα προκάλεσαν την αλλαγή διεθνών κανόνων και λειτουργιών. Πόση από την αλλαγή που βιώνουμε αυτή τη στιγμή θα έχει διαρκή αποτελέσματα; Για όσους νοσήσουν από τον κορονοϊό, θα μπορούσε να είναι απειληθεί η ζωή τους, για όλους τους άλλους θα αλλάξει τη ζωή.
Όταν βγούμε με το καλό από το σπίτι, θα βρούμε ένα διαφορετικό οικονομικό τοπίο.
Οι προβλέψεις ποικίλλουν, αλλά η οικονομία σίγουρα θα βρίσκεται σε ύφεση. Η Goldman Sachs προβλέπει ότι η μείωση του δεύτερου τριμήνου θα είναι 24%, γεγονός θα συγκριθεί με τους αριθμούς που δεν παρατηρήθηκαν από τη Μεγάλη Ύφεση.
Θα υπάρξει εκτεταμένη ανεργία – πιθανώς σε διψήφια ψηφία – τα προηγούμενα χαμηλά ποσοστά ανεργίας θα είναι μια μακρινή ανάμνηση.Οι πληρωμές ενοικίου θα καθυστερήσουν. τα δάνεια και οι υποθήκες θα παραμείνουν σε αθέτηση (δηλαδή θα κοκκινίσουν) · τα επενδυτικά χαρτοφυλάκια θα υποστούν ζημία. και πολλές επιχειρήσεις (ιδίως οι μικρές επιχειρήσεις) θα κλείσουν. Τα πακέτα στήριξης δισεκατομμυρίων ευρώ θα βοηθήσουν βραχυπρόθεσμα, αλλά η μακροχρόνια επίπτωση της πανδημίας θα είναι διαρκής.
Όταν βγούμε από το σπίτι, η ψυχή και η νοοτροπία μας θα είναι επίσης διαφορετικές.
Η επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 είναι, φυσικά, το πιο πρόσφατο και έντονο παράδειγμα ενός γεγονότος που προκαλεί παγκόσμιες αλλαγές. Κάποιος δεν μπορεί πλέον να φτάσει στο αεροδρόμιο στις 7:30 π.μ. για μια πτήση 8:00. Οι έλεγχοι ασφαλείας είναι πολύ λεπτομερέστερη και η ενισχυμένη ασφάλεια εκτείνεται πέρα από τα αεροδρόμια σε αθλητικές εγκαταστάσεις, πάρκα ψυχαγωγίας, πλαζ – σχεδόν παντού υπάρχει ένα μεγάλο πλήθος.
Η αλλαγή δεν είναι μόνο η αυξημένη ασφάλεια, αλλά πιο λεπτή, η συναίνεση των πολιτών ότι πρέπει να αναμένεται η επιτήρηση και η πρόσθετη ασφάλεια (μερικές φορές θεωρείται υπερβολικά ενοχλητική). Η γκρίνια σχετικά με την εισβολή στην ιδιωτική ζωή έχει διαλυθεί, αν δεν έχει εξαφανιστεί τελείως. Είναι πλέον αποδεκτό ότι πρέπει να ενημερώνουμε τις αρχές για τον χρόνο και τον σκοπό των μετακινήσεων μας.
Πολλοί φοβούνται ότι οι ενέργειες των πολιτικών δεν βασίζονται στην δημόσια ευημερία αλλά στην οπτική και την ιδεολογία.
Σε περιόδους κρίσης, το κοινό κοιτάζει τους ηγέτες του.
Αρχικά, λάβαμε μεικτά μηνύματα από κυβερνητικούς και μη αξιωματούχους σχετικά με τη σοβαρότητα της κατάστασης.
Πολλοί είδαν την διαταγή για παραμονή κατ ‘οίκον ως μια απροσδόκητη ευκαιρία διακοπών. Οι άνθρωποι αγνοούσαν την κοινωνική αποστασιοποίηση και πήγαν στην παραλία, τα πάρκα και τα νυχτερινά κέντρα – μέχρις ότου οι χώροι αυτοί ήταν είτε κλειστοί είτε περιορισμένοι. Κατά συνέπεια, η καμπύλη μόλυνσης δεν ήταν τόσο επίπεδη όσο οι υγειονομικοί υπάλληλοι είχαν την ελπίδα ότι θα ήταν.
Όταν καταρτιστούν τα στοιχεία, θα καταστεί σαφές ότι έπρεπε να πάρουμε σοβαρότερα τις προτροπές επιστημόνων και του Π.Ο.Υ. (Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας) και να αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο σε απομόνωση. Η αποτελεσματικότητα της διαμονής στο σπίτι, η οποία μπορεί να έχει μετριάσει τη ζημιά, θα κάνει τους πολίτες να επαναξιολογήσουν την εμπιστοσύνη τους στην κυβέρνηση και την άποψή τους ότι οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι πολύ συχνά πολιτικοποιούν και υπερ-αντιδρούν ή υπο-αντιδρούν σε μια κρίση.
Μετά την πανδημία, η τηλεργασία θα γίνει περισσότερο αποδεκτή από τους εργοδότες και τους υπαλλήλους και η εξ αποστάσεως μάθηση θα γίνει περισσότερο αποδεκτή από τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και τους σπουδαστές. Με ισχυρούς φορητούς υπολογιστές, γρήγορες συνδέσεις στο διαδίκτυο, η αυξημένη παραγωγικότητα της εργασίας από το σπίτι καθιστά λιγότερο απαραίτητη την διαμονή στο γραφείο από τη διοίκηση. Ωστόσο, αυτό μπορεί να επιδεινώσει την ταξική διάκριση μεταξύ εκείνων που μπορούν να εργαστούν από το σπίτι και εκείνων που πρέπει φυσικά να βρίσκονται στη δουλειά – επισημαίνοντας περαιτέρω τη διαφορά στην κοινωνία μεταξύ των εργαζομένων στη γνώση και των εργαζομένων στις υπηρεσίες.
Μπορεί η πανδημία να είναι ο επιταχυντής για να μας οδηγήσει να αλλάξουμε συμπεριφορές που θα έπρεπε να επαναξιολογήσουμε, αλλά δεν είχαμε αν δεν είχαμε την πανδημία; Σίγουρα, ο ατομικισμός δεν έχει νόημα αν δεν αναλάβουμε την προσωπική ευθύνη για τις πράξεις μας. Αυτό είναι παλιό, όχι κάτι καινούργιο.
Πρέπει να θυμόμαστε τις προειδοποιήσεις των γονιών μας: Πλύνετε τα χέρια σας, καλύψτε το στόμα σας όταν φτερνίζεστε ή βήχετε, μένετε στο κρεβάτι όταν είστε άρρωστοι, κρατήστε τα χέρια σας μακριά από τα άλλα παιδιά. Η επιστροφή πίσω στην παιδική μας ηλικία θα προσφέρει τη βελτιωμένη προσωπική υγιεινή που είναι μία από τις πρώτες γραμμές άμυνας κατά της διάδοσης ενός νέου κορονοϊού.
Τέλος, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Η ελευθερία είναι ο ακρογωνιαίος λίθος του ελληνικού έθνους, αλλά είναι επίσης εύθραυστος. Υπάρχει μια λεπτή γραμμή μεταξύ της ασφάλειας και της ατομικής ελευθερίας. Ειδικές στιγμές πόνου και θυσίας στην ιστορία του έθνους, συμπεριλαμβανομένου του πολέμου, των οικονομικών καταστροφών και των πανδημιών, μας οδήγησαν – για το κοινό καλό – να προσχωρήσουμε σε νόμους, κανόνες και κανονισμούς που θέτουν σε κίνδυνο ορισμένες από τις ατομικές ελευθερίες που έχουμε τόσο συνηθίσει. Φαίνεται να εκτιμούμε την ελευθερία μόνο όταν αντιμετωπίζουμε την απώλειά της.
Ίσως ο δρόμος για ένα καλύτερο μέλλον να είναι απλά να θυμόμαστε τα βασικά μαθήματα του παρελθόντος.
Πιο συγκεριμένα επί αριστερής διακυβέρνησης Συριζα έχουμε:
Από 700.000 περίπου μέτρα αναγκαστικής είσπραξης από τις ΔΟΥ που είχαμε στις αρχές του 2015 το 2019 μας βρίσκει περίπου με 1.205.000 εντολές. Αν σκεφτείτε οτι τα 1.200.000 αφορουν ΑΦΜ ανθρώπων που στην πλειοψηφία συνδέονται με 4 μελείς οικογένειες στην πράξη το ΙΔΙΟ το κράτος έχει δημεύσει τα περιουσιακά στοιχεία και πτωχεύσει κοντά στα 4,5 εκ πολίτες.
Τα τελευταία τρια χρόνια για κάθε εργάσιμη μέρα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεσμευει 580 λογαριασμούς δηλ καταστρέφει 580 οικογένειες.
Από τους οφειλέτες του δημοσίου αξίζει να αναφερθεί ότι το 54% χρωστάει ποσά κάτω των 500 ευρώ(οι ανθρωποι αυτοί είναι πλέον τοσο φτωχοί που περιμένουν το επίδομα του Τσιπρα απλά και μόνο για να πληρώσουν τα μικροποσά στην εφορία). Το υπόλοιπο 33% χρωστάει ποσά ως 5.000 ευρώ. Με απλά λογια συντελείται κυριολεκτικά σφαγή και οικονομική εξόντωση με μαζικά πογκρόμ αδιακρίτως κοινωνικής ταξης αφού το 90% των οφειλετών σχετίζονται με μικροποσά.
Ακόμα πιο τραγικό είναι ότι οι μικροοφειλές προς το δημόσιο παρόλο που αφορούν σχεδόν το 90% των οφειλετών αντιστοιχούν μόνο στο 2.3% του ποσού από τα 104 δις οφειλών προς το δημόσιο!!!
Από την άλλη μονο περίπου 1000 ΑΦΜ χρωστούν από 10.000.000 ως 100.000.000 ευρω ο καθένας!!!!Προφανώς είναι πολύ πιο εύκολο να αρπάξεις το σπίτι ενός πτωχευμένου ιδιοκτήτη πχ καφενείου που δεν έχει να πληρωσει 2.000 ευρω στην εφορία από τα εκατομμυρια ευρώ ενός ισχυρού ολιγάρχη.
Από την «Σεισάχθεια» που υποσχόταν η κυβέρνηση Τσίπρα το 2015 περάσαμε σε «έκρηξη» πλειστηριασμών . Μόνο μέσα σε ένα χρόνο, το 2017 αυξήθηκαν κατά 64%(!), σε σχέση με το 2016, σύμφωνα με τα στοιχεία των συμβολαιογράφων που επεξεργάστηκε η ΕΛΣΤΑΤ.
Η αύξηση στις καταθέσεις κατασχετήριων εκθέσεων που σχεδόν διπλασιάστηκαν (αύξηση 97,6%).
Στην πλατφόρμα των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών έχουν αναρτηθεί 30.529 πλειστηριασμοί ακινήτων σε όλη την Ελλάδα, με ημερομηνία εκτέλεσης έως τον Σεπτέμβριο του 2019. (ένας κύριος λόγος που η κυβέρνηση επέλεξε να πάει σε εκλογές τωρα και όχι τον Οκτώβριο)
Από τον Φεβρουάριο του 2018, όταν και ξεκίνησαν οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί μέσω της ειδικής πλατφόρμας, μέχρι και σήμερα έχουν γίνει 21.103 πλειστηριασμοί ακινήτων και κινητών στοιχείων.
Παρά το τέλος των μνημονίων, όπως η ίδια διατυμπανίζει, περάσαμε στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και μάλιστα με διαδικασίες fast track.
Τα ακίνητα εκποιούνται γρηγορότερα σε νέες μειωμένες τιμές που θα κινούνται πολύ κάτω από τις εμπορικές αξίες.
